Het is gisteren, na dat ik gezegd had dat het zo mooi zonnig geworden was, toch terug beginnen regenen en het heeft dat zowat de hele tijd gedaan tot vanmorgen. Ik lag net, vrij vroeg, in mijn slaapzak maar mijn Engelse motorrijdende buren waren net, vrij laat, aan het koken. Hoe ze het verder opgelost hebben weet ik niet. Vandaag was het weer aanvankelijk een beetje ingewikkeld. Tegen dat ik ging opbreken was het eigenlijk gestopt met regenen maar bleef het wel nog stevig bewolkt. In de loop van de voormiddag kwamen er al eens mooie opklaringen maar waren er ook nog geregeld dreigende wolken en af en toe vielen er wat verdwaalde druppels. Op de middag werd het mooier maar kwam er ook een frisse noorder wind opzetten, die ik dikwijls op kop had maar naar het einde vooral in de rug. Ook werd het boven zee wat mistig en die sluierde soms ook boven land de zon een beetje. Het weer blies dus bijna letterlijk warm en koud vandaag.
Ik begon vandaag met te gaan tanken. Ik heb terug een behoorlijk benzine brandertje om mee te koken, liever dan telkens gasbusjes te gaan zoeken en de lege weg te doen. Die benzine moet natuurlijk ook wel eens bijgevuld worden en daarom ben ik dus vanmorgen gaan tanken. Het moet wel een beetje raar zicht zijn om mij met mijn fiets een benzinestation zien op te draaien en mij dan mijn fles, speciaal voor brandstoffen, te zien bovenhalen.
Na het tanken heb ik geprobeerd om door de stad richting barage te rijden, dat was de enige manier om het water over te steken. Ik reed door de stad om de grote (ring-)weg te vermijden. Uiteindelijk kwam ik er toch op terecht en ik voelde mij daar toch niet goed bij. Er stonden geen verbods- of snelwegtekens maar zo zag het er wel uit en zonder fietsvoorzieningen. Ik heb nog een alternatief gezocht maar dat bleek er niet te zijn. Er heeft ook niemand negatief gereageerd toen ik alsnog over de “snelweg” reed, dus het zal wel normaal zijn maar ik voelde me toch niet op mijn plaats. Op de dam zelf heb ik het voetpad geprobeerd maar daar waren trappen dus kwam ik toch weer de weg op. Voorbij de dam volgde ik dan de kustweg richting Dinard, niet de directe weg maar wel erg mooi. Het schiereiland van St-Cast-le-Guildo heb ik rechts laten liggen maar verderop deed ik wel dat van Fréhel. Onderweg kreeg ik de indruk dat het Fort la Latte misschien wel indrukwekkender zou kunnen zijn dan de Cap Fréhel zelf dus deed ik dat kleine extraatje er nog bij, het was ook wel de moeite. Na de Cap Fréhel ging het dan richting camping, nog steeds langs een erg mooie kust.
Het was eigenlijk de bedoeling van nog een eind verder te fietsen naar een camping, toevallig met dezelfde naam Bellevue, in Lermot maar er stonden al 80 Km op de teller en toen ik deze camping passeerde vond ik dat het genoeg geweest was. Voor morgen denk ik niet dat het heel veel verschil maakt. Het was weer een vrij lange rit maar zeker de moeite, die noord Bretoense kust valt best mee.
Saint-Malo 22 Km
Vandaag dus inderdaad een extra dag in Saint-Malo gebleven. Het regende nog de hele nacht door maar tegen de morgen begon het stilaan te minderen. Het bleef wel nog de hele tijd zwaar bewolkt.
En wat doet men dan op zo’n vrije dag? Om te beginnen wat langer blijven liggen en daarna alles rustig aan. Toen de receptie open ging heb ik mijn extra dag gaan vastleggen en toen kreeg ik ook de wifi in gang, volgde daarna dus 3 dagen blog achterstand wegwerken. Daarna nog wat rustig aan gedaan en mijn middag piknik aan mijn tentje gehouden. Dan heb ik een lokaal toertje rond en door Saint-Malo gedaan. Ik ben ook eens naar die andere camping gaan kijken, ze was er wel maar van 13 mei tot 30 juni bedienen ze enkel mobilhomes!? Op de terugweg dan nog wat inkopen gedaan en dan verder op de camping … rustig aan gedaan. In de latere namiddag begon het uiteindelijk op te klaren en momenteel is het behoorlijk zonnig.
Na 11 opeenvolgende ritten heeft deze rustigere dag wel goed gedaan, morgen gaan we terug voor de lange rit.
Courtils – Saint-Malo 66 Km
Vanmorgen wakker geworden met het geluid van regen op de tent, het hatelijkste geluid ter wereld. Geen bui maar een sappige duurregen die een hele dag zou kunnen blijven duren en dat dan ook vrijwel deed. Ik kon nog wel van een korte onderbreking profiteren om mijn tentje af te breken.
Het begon vandaag langs de kustweg richting Mont St-Michel. Op of aan de Mont ben ik niet geweest. Ik was hier een jaar of 20 geleden al eens maar toen was alles nog veel simpeler, dacht ik mij te herinneren. Nu gaat alles een heel stuk op voorhand naar grote parkings met shuttle bussen om verder te gaan, nog voor je echt zicht op de Mont hebt. Ik vond uiteindelijk nog wel een fietspad waarlangs ik een stuk dichter bij kon. Buiten het seizoen kan je daar met de fiets ook verder maar van mei tot september mag het niet tussen 10 en 18 uur. Ik was vorig jaar nog bij zijn Engelse broer, St-Michaels Mount bij Penzance, en daar was het veel leuker.
Na de Mont ging het verder richting Saint-Malo. Ik had nog de optie om voor een 20 Km meer langs de kust rond een schiereiland te rijden maar gezien de omstandigheden, zowel de 2 vorige lange ritten als het weer van vandaag, besloot ik daar toch maar van af te zien. In Saint-Malo had ik een camping voorzien maar ik wist ze niet precies liggen dus vroeg ik op de toeristische dienst maar naar de dichtstbijzijnde. Dat was op kaart degene die ik voorzien had maar schijnbaar was deze gesloten, ik mocht dus naar een andere een 6 Km terug. De camping valt wel goed mee, al geraak ik alweer niet op de wifi. Ook om terug op te bouwen kon ik van één van die korte onderbrekingen profiteren maar ondertussen regent het alweer vrijwel constant, niet hevig maar de hele tijd wel gedruppel.
Ik heb hier geregistreerd voor 1 nacht maar met in gedachte om bij goed weer nog met een nacht te verlengen om wat te rusten. Volgens de receptioniste wordt morgen echter nog vergelijkbaar met vandaag en zou het daarna zonniger en warm worden. Ik denk ondertussen om sowieso een nachtje langer te blijven. Als het morgen inderdaad regenachtig wordt kan ik beter mijn tentje niet afbreken en een klein lokaal toertje doen om dan de volgende dag, dus hopelijk met beter weer, wel af te breken en terug een lange rit te maken.
Cahagnolles – Courtils 106 Km
Vanmorgen nog opgestaan met een heldere hemel maar al vlug werd de zon verborgen achter de wolken. Toch werd het een aangename fietsdag. In de namiddag was er zelfs plaats voor wat opklaringen, tijdens dewelke het weer wat te warm werd.
Deze morgen dus eerst teruggekeerd naar waar ik gisteren al was, al ging het over een lichtjes andere route. Zo vroeg in de morgen besloot ik de wegwijzers te volgen i.p.v. op de kaart te kijken. Je krijgt dan voor dezelfde bestemming een paar kilometers extra voor de boeg. Samen was het goed voor een 10 Km extra op de conto vandaag.
Verder ging het weer volgens het gekende recept, al is er ondertussen al meer bos en minder uitgestrekte graanvelden. Kort voor het einde maakte ik bijna weer dezelfde fout met de wegwijzers. Ik zag een wegwijzer naar mijn einddoel en dacht even van deze te volgen i.p.v. de op de kaart gemerkte route maar zag al vlug dat de wegwijzer mij naar de zeer grote weg zou leiden terwijl mijn route over de kleine wegen niet noodzakelijk veel langer was. Toch maar bij mijn voorziene route gehouden dus. Daar stond ik nog wel even voor een dilema. Op een kruispunt zag ik een wegwijzer voor een groene fietsroute naar de Mont St Michel en daaronder naar een camping St Gregoire, maar daar stond wel geen afstand bij. Uit het huis op de hoek kwamen net een paar vrouwen buiten dus heb ik hen om raad gevraagd. De afstand zou ongeveer gelijk zijn, zeiden ze, maar ik begreep wel dat St Gregoire langs een bijzonder grote weg lag dus koos ik ook hier toch maar weer voor mijn origineel plan, Camping Saint Michel in Courtils. Bovendien denk ik ondertussen om morgen niet de groene fietsroute te nemen maar gewoon de kustweg. Deze is mogelijk iets drukker maar ik verwacht daar ook mooiere beelden van de Mont Saint Michel
Door de extra 10 Km in het begin werd ook deze op zich reeds lange rit weer een heel lange rit. Morgen staat er alvast een wat kortere op de menu. Bovendien droom ik ook van eens een vlakke rit, benieuwd wanneer die gaat komen.
Trouville – Cahagnolles 112 Km
Het was gisteren weer een heldere avond, gevolgd door een heldere nacht en vanmorgen dus weer een frisse start. Ik vertrok dus weer met hetzelfde optimisme in korte mouwen maar vandaag was het volledig terecht. De frisse wind was er niet meer en dus warmde het al vlug op, zodanig dat het in de namiddag wel heel warm werd.
Vandaag had ik een geluk met mijn gewoonlijke vroege start. De triatlon van Deauville vond vandaag plaats en die ging dus over mijn route. Niet dat ik de indruk had dat hij direct zou starten maar de seingevers stonden wel al op alle kruispunten en ik bleef tot Km 13 op het parcours, ze hadden dus wel even tijd om mij in te halen dus. Moest ik dus op een wat later tijdstip starten had ik mij op het parcours bevonden tijdens de wedstrijd en ik geloof niet dat dat zou geapprecieerd worden 😉
Ik liet daarbij vandaag de zee alweer achter mij. De Normandische stranden doe ik namelijk niet, ik geloof dat ze het daar momenteel al wel druk genoeg hebben zonder mij. Bovendien deed ik ze 15 jaar geleden even na 60 jaar D-day, met mijn toen nog vrij nieuwe BMW. Voor degene die mijn geschiedenis niet kennen, een jaar later werd deze gestolen en nog een jaar later ging ik dan maar fietsen.
Verder verliep de rit in de gekende routine, over golvende heuvels tussen velden, weides, bossen en dorpjes. Naast een groep ooievaars ontmoette ik vandaag ook een hertje. Toen het mij zag bleef het eerst nog even nieuwsgierig kijkend staan maar het geluid van mijn klikpedaal was er teveel aan, daarvan schrok het dan toch en toen verdween het terug in de struiken. Het was een exemplaar met 2 piekhorentjes.
Na 98 Km, weer een lange rit dus, kwam ik aan in Cahagnes, mijn stopplaats voor vandaag … dacht ik. Ik zag nergens een wegwijzer naar een camping dus vroeg ik het maar in de lokale superette, bleek dus dat de camping niet meer bestaat. Mevrouw en haar 2 klanten waren direct behulpzaam en terwijl de ene diep nadacht over bekende campings zocht de andere via de smartphone naar andere campings in de buurt, waarbij die van Cahagnes trouwens nog steeds mee verscheen in de resultaten. Uiteindelijk bleek dus Cahagnolles de beste optie en daar vond ik inderdaad de camping, die waarschijnlijk groter is dan de rest van het dorp en zeker meer bewoners telt.
Daarmee werd mijn rit dus i.p.v. een lange rit een heel lange rit.
Roumare – Trouville-sur-Mer 88 Km
Vanmorgen weer een zeer fris begin. Het was gisteren avond nog volledig opgeklaard en dat was het vanmorgen nog. Ik vertrok dus heel optimistisch in korte mouwen maar dat was inderdaad een beetje optimistisch, hoewel de zon volop scheen stond er toch ook een fris windje.
Het begon vandaag met een afdaling naar de Seine. Deze volgde ik dan even tot ik ze zou oversteken met een “bac”. Toen ik daar aankwam waren ze nog in hun voormiddag onderbreking, de dienst is elke voor- en namiddag 40 minuten onderbroken. Ze waren echter ook volop aan het sleutelen in de machinekamer, een weinig opbeurend zicht. Ook toen de dienstherneming voorzien was, om 10 uur, bleven ze naarstig sleutelen. Uiteindelijk zouden ze nog ruim een uur bezig blijven. Ik heb er dus zowat 1u20 staan ronddraaien. Als ik op voorhand geweten had dat het zo lang zou duren was ik de extra 10 Km naar de volgende bac gereden, 5 heen en langs de overkant terug, maar anderzijds zou het een behoorlijke extra inspanning voor toch maar beperkte tijdwinst geweest zijn. Aan de overkant had ik de Seine kunnen blijven volgen maar dat deed ik niet. Het zou nochtans ook de moeite geweest zijn, ik zag vergezichten op de Seine met aan de overkant steile rotsen, maar ook wel weer een veel langere route. In de plaats klom ik dus uit de vallei en de volgende 10 Km gingen over een klein baantje door het bos. Het betrof eigenlijk een prive weg van het bosbeheer maar vrijgegeven voor het verkeer, het laatste stukje wel enkel voor niet gemotoriseerd. Het stond overigens ook wel gewoon op de kaart, anders had ik het niet gekend natuurlijk.
Uiteindelijk kwam ik dus wel terug langs de Seine maar daar strekt ze zicht al uit over een grote vlakte. Op het einde daarvan maakt de Pont de Normandie al van ver indruk. In Honfleur moest ik nog eens vaststellen dat het niet altijd een goed idee is om door een stadje te rijden. Het leek wel een leuk plaatsje maar veel te druk. Ik stond er zowaar in de file, reed dan de verkeerde richting uit en toen ik bij mijn terugkeer de file wou passeren via de binnenstraatjes lagen daar ook nog kasseien. Uiteindelijk kwam ik dus wel in de goede richting en dan was het nog maar een eindje tot mijn camping voor vannacht.
De camping ligt verspreid over een vrij groot oppervlakte, de medewerkers gebruiken elektrische karretjes voor hun verplaatsingen. Ik zag echter een Hollands koppen die met de auto van hun standplaats naar de receptie kwamen om gebruik te maken van de wifi, die alleen daar verkrijgbaar is. Er toch een beetje over, niet?
Le Treport – Roumare 94 Km
Deze voormiddag was kil en winderig. Mijn GPS gaf wel 20° + aan maar zo voelde het toch niet aan, ik had net geen zin om mijn lange broek aan te doen. Na de middag warmde het wel wat op maar de wind bleef redelijk stevig.
Vanmorgen even langs Le Treport gereden maar bezocht heb ik het niet. Ik keek op een stadsplan langs de weg en het leek me nogal ingewikkeld, dus ben ik maar meteen doorgereden. Achteraf gezien had ik nog wel een beetje meer stadwaarts moeten gaan, dan had ik geen stuk over de grote baan moeten rondrijden. Ik liet vandaag de kust weer even voor wat ze is en ging dus land inwaarts. Daar mocht weer behoorlijk bij geklommen worden, geen hoge of steile dingen maar lange golvende heuvels tussen de velden en weiden met af en toe een dorp of een bos. Ik houd wel van die grote vlaktes, in het hoge noorden of de Engelse Moors. Als ze, zoals hier, gecultiveerd zijn dan is het toch wat minder. Al hebben die grote graanvlaktes ook wel iets natuurlijk. Het laatste gedeelte ging het ook al eens meer door het bos.
In Montville kon ik eindelijk inkopen doen, op de Franse “campagne” kom je niet veel tegen en als ik al eens een winkeltje zag dan hielden ze ’s namiddags siësta. Dat hebben de Engelse kleine dorpjes voor op de Franse, er is al eens vaker een “village store”. Na Montville was het niet ver meer maar mocht er wel eerst nog eens stevig geklommen worden. Eindigen deed ik dus in Roumare, een niemendal van dorpje maar de camping heeft er wel wifi. Van hieruit zou ik eigenlijk Rouen, waarvan ik denk dat het wel een interessante stad is met een grote “Noormannen” geschiedenis, kunnen gaan bezoeken maar ik ga het toch maar niet doen. Er staan eigenlijk weinig stadsbezoeken op mijn planning. Misschien moet ik eens een weekendje Rouen komen doen, het is tenslotte niet zò ver … maar dan met de trein dus.
Het was vandaag een lange rit, alles boven de 80 vind ik in deze configuratie lang, en met de wind en de golvende wegen ook best wel lastig.
Le Bout … – Le Treport 61 Km
Dat buitje van 6 uur gisteren viel nogal mee, een kort zacht buitje en niet het gevreesde noodweer. Ik kon daarna nog een hele tijd buiten zitten, waar het toch wat afgekoeld was. Tijdens de nacht kwam het gevreesde weer dan toch, stevige buien vergezeld van een portie wind en bijhorend klank en licht spel. In mijn tentje echter geen problemen mee gehad, behalve dat ik er wakker van werd. Vanmorgen leek het slechte weer voorbij, er was zelfs al plaats voor een straaltje zon. Net terwijl ik mijn tentje aan het afbreken was passeerde echter toch nog een laatste onweertje. Ik ben even gaan schuilen maar het betekende wel dat ik een doorweekt tentje, het lag al vlak toen het onweer passeerde, mocht verder inpakken. Dat zijn de momenten dat kampeerreizen even niet zo plezant is.
Voor mijn rit was het echter wel terug prettig weer. Ik fietste vandaag rond de Baai van de Somme. In Le Crotoy ben ik natuurlijk eerst even rondgefietst om het te bekijken, wat wel wat bemoeilijkt werd omdat ze schijnbaar in het hele stadje de weg aan het vernieuwen zijn. Daarna ging het langs de grote weg rond de baai maar er was wel een degelijk, afgezonderd fietspad. In St-Valery fietste ik ook even rond de oude stad, leuk om zien maar niet meer dan dat. Aan de vuurtoren van Le Hourdel zag je dan eigenlijk de Somme in zee stromen, of eigenlijk momenteel de zee in de Somme. Je zag duidelijk de opkomende vloed in de rivier stromen. Bij de vuurtoren lag ook een vissersboot, half op het droge, te wachten op het opkomende water om te kunnen uitvaren. Een uurtje later en de baai ziet er waarschijnlijk helemaal anders uit. Van Le Hourdel ging ik verder over het fietspad achter de duinen, het werd wel even lastiger vanwege de zeewind daar. Nog wat later werd het nog even wat lastiger toen ik vast stelde dat ze hier ook kliffen hebben, het is waarschijnlijk hier dat Engeland van het vaste land is afgescheurd 😉
Even voor aankomst begon het weer te rommelen en te regenen maar het bleek verder land inwaarts te waaien, bij aankomst was het terug zonnig. Eigenlijk kwam ik niet aan in Le Treport maar in Mers les Bains, een voorstadje van Le Treport. Mijn camping is er mooi gelegen, boven op een klif, met o.a. een mooi uitzicht over Le Treport. Je vind hier ook nog een stuk “Atlantic Wall” terug. Op een stukje ervan hebben ze een oud Maria beeld van 1878 terug opgetrokken. Tijdens de oorlog kwamen vrouwen hier treuren om hun mannen. Daarom was het beeld verwijderd moeten worden van de Duitsers. Na de oorlog hebben ze dus terug opgericht op de klif en dan wel op een stukje oorlogsgeschiedenis. De camping is OK maar het sanitair is wel een beetje voorbij gestreefd en ook hier hebben ze weer geen wifi.
Long – Le Bout des Crocs 57 Km
Het weer twijfelde even deze morgen. Eerst opgestaan met een heldere hemel maar even dreigde alles te overtrekken, geen wolken eigenlijk maar gewoon een grijze lucht. Het was echter van korte duur en al snel was de heldere hemel terug, weer een stralende zomerdag dus.
Origineel was het de bedoeling om verder langs de Somme en langs Abbeville te rijden. Ik had echter op verscheidene folders St Riquier en zijn abdij gezien en dat lag maar een beetje boven Long, wijziging van de plannen dus. Dat betekende natuurlijk wel dat er terug mocht geklommen worden en wel direct na het begin al. St Riquier bleek inderdaad wel een interessant stadje met duidelijk al enige geschiedenis en verspreid over het stadje resten van wat een erg grote abdij moet geweest zijn. Van St Riquier ging het richting Nouvion en van daar ging het verder over de kleinere wegen met weinig wegwijzers en zonder nummer. Het wordt dan even moeilijker maar in combinatie met de kaart op het schermpje van mijn GPS nog behoorlijk goed te doen. Zo kwam ik in Rue, ook een plaatsje met al enige geschiedenis schijnbaar. Bij het verlaten van Rue werd het echt even moeilijk omdat de effectieve situatie niet overeen kwam met mijn schermpje, waar ik een weg zocht was er geen maar even verder vond ik er wel één waar er geen hoorde te zijn. Hoe dan ook bleek het de weg te zijn die ik zocht. Helemaal vlekkeloos verliep het daarna echter ook niet helemaal. Ik kwam schijnbaar aan mijn einddoel terwijl ik dacht nog iets hoger te zitten. Ik vond er wel de drie campings zoals verwacht op mijn einddoel, de situatie op de kaart bleef dus toch nog wat verwarrend. Ik koos van de drie de camping die me het schappelijkste leek en die de duidelijkste tarieven toonde. En ze valt best mee maar ze hebben er wel geen wifi. Op de prijslijst ven één van de andere campings stond wel wifi maar aan 10 € per dag.
Ik was hier naar gewoonte vrij vroeg, het was dan ook geen erg lange rit geweest. In de loop van de namiddag werden van boven de baai donkerdere wolken zichtbaar. Ik ben dan maar iets vroeger aan mijn eten begonnen, koken doe je liefst “outdoor”. Ik was nog redelijk op tijd klaar voor omstreeks 6 uur de eerste druppels vielen.
Albert _ Long 77 Km
Het was vanmorgen moeilijk opstaan, het was namelijk nogal frisjes. In principe betekent dat dat er een open hemel is waardoor het erg kunnen afkoelen heeft en dat bleek ook zo te zijn, opgestaan met een stralend blauwe hemel. Tegen de middag kwamen er wel wat wolken opzetten maar het bleef een mooie dag.
Ik heb vandaag mijn rit verder gezet in westelijke richting maar eerst heb ik nog even rondgekeken in Albert en ineens ook mijn inkopen gedaan, je weet nooit of je nog wel iets tegenkomt. Gisteren kwam ik bijvoorbeeld niets tegen en heb ik één van mijn “noodrantsoenen” moeten aanspreken. Ik heb vier van die “trekking maaltijden” mee voor het geval dat ik eens niet aan inkopen toe kom, zoals gisteren dus. Voor zover ik al gezien heb zijn de supermarkten zondags voormiddag wel open maar ik passeerde er dus geen. Van Albert ging het dan naar Corbie. Daar heb ik ook even rondgekeken en heb daarna nog even uitgeweken voor een laatste oorlogsmonument, het Australian National Monument. Zij sloegen op deze plek in april 1918 definitief de laatste Duitse aanval af, dit was dus zowat het keerpunt. Voor dat monument moest ik ook nog eens een laatste heuvel op. Militair technisch logisch natuurlijk, een aanval sla je best af boven op een heuvel en niet beneden.
Na dat laatste monument keerde ik terug naar Corbie waar ik het pad langs de Somme nam, voor de rest van de dag. Het was mooi fietsen langs de Somme, heel rustig en ten midden van het groen. Ook Amiens passeerde ik langs de oevers van de Somme. Hier was het niet rustig en groen natuurlijk maar het is wel een makkelijke manier om een stad te doorkruisen. Hier heb ik trouwens niet even rondgekeken, daarvoor was het mij wat te groot en druk. Voorbij Amiens kwam ik wel weer tenmidden het groen, met overigens ook links en rechts van de rivier nog veel watervlaktes.
Ook de camping ligt vlak langs de Somme midden het groen maar de Wifi is te lastig om er gebruik van te maken, aanmelden via een SMS voor een toegangscode en dan vermoedelijk enkel voor smartphones en tablets. Ik heb het dus maar een dagje laten passeren, hopelijk morgen terug meer geluk.
dannyc2018 