Vandaag weer een gewoon stralende dag. De route liep vandaag vooral tussen velden, naast de klassieke granen waren daarbij ook zonnebloemen erg populair. Omdat er in de omgeving niet zó veel keuze is van wegen zijn deze tamelijk druk. Vooral van Km 25 tot 40 was een erg drukke weg, aan Km 40 zag ik de mogelijkheid om de kleinere wegen op te zoeken. Tot Km 40 had ik een rit waar ik al een tijdje van droom, vlak en niet teveel wind. Op de kleinere wegen begon de omgeving terug wat te golven, niet zwaar maar met goed 55 Kg fiets voelt men alle extra’s al vlug. Ook het minder goede wegdek maakt een verschil in energie.
De rit eindigde vandaag in Port Punay, net voorbij Châtelaillon Plage, waar ik mijn oude maat, chef, trainer, … de Ronny trof, en zijn An natuurlijk. De Ronny begeleidde mij zo’n 12 jaar geleden bij mijn eerste stappen, of moet ik zeggen trappen, terug op de fiets. Ik trof hem hier natuurlijk niet zomaar toevallig, ik wist dat hij hier was en aangezien ik toch in de buurt passeerde … Bovendien heeft hij voor mij bij de directie een gratis plaatsje bij hem op de standplaats geregeld.
Bois-de-Céné – La Faut-sur-Mer 97 Km
Vanmorgen nog opgestaan met een stralende hemel maar al kort na vertrek zag ik de lucht in de verte donkerder worden. Omstreeks 10 uur was ik er van overtuigd dat ik al vlug een stevige bui over me heen zou krijgen en dus deed ik alvast mijn schoenovertrekjes aan. De bui kwam echter niet, het klaarde zelfs eerder terug wat op. Rond 13 uur kreeg ik uiteindelijk toch de eerste druppels, grote druppels maar niet erg veel. Om 14u30 waren het er al iets meer maar nog steeds niets dramatisch. Ook tijdens het opstellen van mijn tentje weer even maar het blijft vooral wisselvallig.
Verder valt er over de rit niet zo veel te vertellen, een paar leuke plaatsjes en veel velden en bossen maar weinig spectaculairs. Niet de meest boeiende rit die ik al deed.
Als ik gisteren de rit had kunnen afbreken zou ik geprobeerd hebben om 3 dagen om te vormen naar 4 maar dat is niet gebeurd en dus heb ik beslist om deze 2 volgende dagen gewoon volledig uit te doen, ook al zijn ze eigenlijk wat te lang.
Campings genoeg hier, de ene naast de andere. Ik had, om geen reden, vooraf op internet voor “Le Grand R” in La Faut-sur-Mer gekozen en heb me daar dan maar aan gehouden. Het valt best mee, ik werd goed en vriendelijk ontvangen en met 8€ voor een plaats op een camping aan zee lijkt me zeker niet mis. Er is maar 1 nadeel, de grond is betonhard. Niet makkelijk om een tentje op te zetten.
Asserac – Bois-de-Céné 95 Km
Vandaag alweer een stralende dag maar ook de wind blijft nog altijd aktief. Omdat ik al eens meer zuidwaarts ging had ik er wat minder vaak last van dan gisteren maar het was toch nog geregeld stoempen, vooral na de middag.
Ik moest vandaag Saint-Nazaire passeren, vanwege de enige brug in de buurt, maar ook dat ging weer netjes en vlot. In Saint-Nazaire zijn schijnbaar nog een paar grote scheepswerven, ze waren er enkele cruiseschepen aan het bouwen/renoveren. Aan de Pont de Nazaire was het niet meteen duidelijk of ik er wel over mocht fietsen. Net voor de brug was een stopplaats voor een gratis navette voor fietsers om de brug over te steken maar aan de brug zelf werd niets vermeld. Omdat ik de brug niet wou oprijden zonder dat ik zeker was vroeg ik het toch maar eerst aan de chauffeur van de navette. Hij bevestigde me dat je de brug wel gewoon mag over fietsen maar dat hij het niet zou aanraden, er is maar een klein fietsspoortje langs de kant op een drukke brug. Omdat ik de navette toch een beetje als verraad aan mijn fietsreis zie ben ik er toch maar over gefietst. Het fietsspoor is inderdaad maar smalletjes en bovendien kwam de behoorlijke wind van links over de brug, niet de aangenaamste omstandigheden. Ik had echter een klein gelukje. Het rechtse, in mijn rijrichting natuurlijk, van 3 baanvakken was gesloten voor verkeer vanwege een veeg- en opruimactie, waardoor ik als fietser een heel baanvak voor mij had. Dat maakte toch wat verschil aan comfort, hoewel ik toch nog blij was dat ik de overkant bereikt had.
Voorbij Saint-Nazaire passeerde ik nog wat wegwijzers naar menhirs maar ze waren telkens enkele kilometers van de weg verwijderd en het stadium om ze te gaan najagen ben ik voorbij, ik heb er dus geen meer gezien. In Bourgneuf-en-Retz kwam de optie op om de rit na 78 Km, plus enkele kilometers naar de dichtstbijzijnde camping, af te breken maar uiteindelijk vond ik één wegwijzer naar “les campings” toch wat te beperkt om op voort te gaan en besloot ik het volledige liedje uit te doen tot het einde. Het laatste stuk was overigens erg mooi, korenvelden met veel waterplassen tussen. Er waren erg veel watervogels te zien, alleen zijn ze zo verschrikkelijk fiets- en cameraschuw. De meesten zijn al weg voor je nog maar voet aan grond zet.
De wifi kost vandaag 5€ per uur, waarmee ik misschien net wel of net niet toekom, en dat vond ik wat teveel van het goede. Een verhaal met minstens 1 dag vertraging dus 😦
Saint-Philibert – Asserac 81 Km
Er is gisteren nog een behoorlijk windje komen opzetten, niets problematisch maar toch dikwijls wat ongemakkelijk. Ook vandaag was die wind er nog maar verder was het weer een stralende dag.
Vanmorgen dus mijn voorziene route verder gezet. Oude stenen kwamen daar niet meer bij te pas. In het begin ging het nog een eindje door het bos. Later was er ook nog behoorlijk wat bos in de omgeving maar niets meer dat voor serieuze schaduw zorgde. Ook niet voor enige windbescherming, die werd vandaag bij het fietsen pas echt ongemakkelijk. Hij kwam, geloof ik, uit het oosten en daardoor had ik hem de hele tijd van voor, dan weer rechts voor dan weer links voor en tussenin al eens volop van voor. Ik moest vandaag ook 2 behoorlijk steden doorkruisen, iets dat ook al eens voor ongemak zorgt maar het ging vandaag wonderwel vlot. Het was dan ook niet super complex, maar toch. Rond Vannes werd het wel even erg druk. Daarna werd mijn route wel terug rustiger maar ze liep wel parallel met de autosnelweg, die was soms wel afgeschermd met bosjes maar wel de hele tijd in de buurt. Geheel rustig was het dus ook niet meer.
Het werd vandaag op zich al een behoorlijk stevige rit, het zou geen lachertje geweest zijn om dat gisteren nog aansluitend te doen. Zonder twijfel de juiste beslissing genomen dus.
Belz – Saint-Philibert 59 Km
Vandaag was alweer een heel stuk beter dan gisteren. Het begon eigenlijk al gisteravond, toen het helemaal terug open trok. Ik verbleef eigenlijk in Saint-Cado, een gehucht van Belz, en dat was best een leuk plaatsje. De eerste foto is van Saint-Cado gisteravond. Vanmorgen dan opgestaan met een nog steeds stralend blauwe hemel.
Ook de rit van vandaag was alweer een stuk aangenamer, mooie omgeving en leuke plaatsen. De rit stond vooral in het teken van oude stenen, tenminste toch de eerste 30 Km. Sommigen stenen stonden gewoon langs de weg, anderen moest je even zoeken. Voor sommige moest je al vrij goed zoeken. De rijen in de omgeving van Carnac gaan gewoon kilometers en kilometers door, de Obilixen van die tijd hadden alvast werkzekerheid 🙂 Na goed 30 Km zou ik dan mijn gewone route verder zetten, dat was toch het plan.
Na dat ik gisteren nog zei dat ik zou volharden in mijn optimistische planning, ben ik er vandaag van afgeweken. Toen ik na de laatste stenen op het punt kwam vanwaar ik mijn route zou voort zetten zag ik daar ook een camping. Verder zag ik op mijn kaart ook een lang schiereiland met daarop ook nog symbolen van dolmen. Ik zag al beelden van menhirs of dolmen met zicht op zee en besloot toen ter plaatse om er langs daar een stukje extra aan te breiden en te overnachten op de camping aan het kruispunt. Uiteindelijk heb ik op het schiereiland nog maar één site bezocht maar het was er inderdaad eentje met zicht op zee. Er was er onderweg nog één dat ik wel stopte maar daar moest ineens inkom betaald worden. Dat vond ik wat te gek, al de andere waren vrij, en daar deed ik dus niet aan mee. Verder was het ook gewoon een leuke extensie en ik ben zeker dat ik morgen nog ruim voldoende zal hebben om er een behoorlijke rit van te maken. Zo zal dus 1 lange rit 2 respectabele ritten worden.
Quimper – Belz 98 Km
Het was allemaal wat minder vandaag. Het weer leek hetzelfde, wisselend bewolkt, maar de wolken waren wat donkerder, dus wat dreigender, en er stond wat meer wind. Alles samen dus wat minder dan gisteren.
Ook mijn route was wat minder. De eerste 15 Km, in de buurt van Quimper nog, waren behoorlijk druk. Daarna werd het iets beter maar echt rustig werd het maar even tegen het einde aan. Ze was ook wat minder mooi, weinig echt interessante plaatsen of zichten onderweg. Alleen de passage van Quimperlé was wel echt mooi. Het probleem was wel dat Quimperlé beneden aan de rivier lang en de omgeving niet 😉
Mijn rit was wel weer erg lang, die ritjes van 100 Km zijn in deze configuratie echt wel wat veel. Toch zullen er nog wel enkele volgen vrees ik, ik ga toch koppig mijn optimistische planning blijven volgen. Verderop, vanwaar ik onderweg beginnen plannen ben, zou het wel moeten beteren.
Brest – Quimper 81 Km
Hoewel Brest een eerder zielige stad was heb ik gisteren toch een goede dag gehad. Na de middag nog rustig wat bezig geweest in de herberg en rondgehangen aan het strandje en omgeving. En ’s avonds heb ik de dag afgesloten met mosselen met frieten. Het waren wel de kleinste mosselen die ik in bijna 50 jaar gegeten heb, moeder zou zeggen: “zo had je ze vroeger het liefst”, de frieten waren de naam eigenlijk niet waardig en het lokale witbiertje werd ook niet naar behoren opgediend maar verder was alles OK. Ik bedoel maar, van smaak viel het allemaal wel mee.
Vandaag prettig fietsweer, wisselend bewolkt en een aangename temperatuur. Tijdens de afdalingen onder de bewolking was het soms zelfs eerder wat frisjes.
Ik heb Brest verlaten op dezelfde manier als dat ik het betreden heb. De makkelijkste weg in en uit en de herberg was daarvoor perfect gelegen. Al moet ik ook wel zeggen dat de fietsroute bewegwijzering in Brest en omgeving perfect was. In Plougastel-Daoulas stopte de bewegwijzering en had ik ook mijn eerste twijfel moment, vooral omdat ik dacht dat ik al in Daoulas was terwijl dit nog een ander plaatsje is een beetje verderop. In Daoulas zelf miste ik ook even door onoplettendheid maar vanaf dan werd het wel makkelijker, de D770 volgen helemaal tot in Quimper oftewel Kemper zoals de Bretoenen zeggen. Voor de passage door Quimper heb ik dan toch de GPS-route te hulp genomen. Geëindigd ben ik aan de andere kant van Quimper op de Camping Orangerie. Naast een camping en een orangerie hebben ze op dit enorme terrein ook een Gite, challets, studio’s, … en een 9 Hole golfterrein. De prijs is ook aangepast aan de golf, een beetje hoger dan gemiddeld dus. Ik sta dan wel heel mooi maar voor zowat dezelfde prijs had ik in Saint-Malo 2 nachten, en dat was nog niet de goedkoopste plaats, en daar stond ik ook best goed en graag.
Het was verder vandaag een erg mooie rit langs leuke plaatsjes.
Brest
Gisteren, naast de gebruikelijke karweitjes, ook mijn planning wat verder uitgewerkt tot Marseille.
Ik lees in de krant over een hittegolf in Frankrijk tot 40°+, niet waar ik ben echter. Hier is het heel gewoontjes, ik ben in sweater met lange mouwen naar de stad geweest.
Ik was hier al eens in een heel ver verleden, het moet begin 1982 geweest zijn, als matroos milicien aan boord van het squadron MSI’s. De MSI’s, de kleinste mijnenvegers, moeten gedemagnetiseerd zijn, om geen magnetische mijnen te activeren, en dat gebeurde dus in Brest. Hoewel we hier een week waren heb ik van de stad toen niet veel gezien. Wel was het de gewoonte om in die periode met de volledige bemanning een zeevruchtenbuffet te gaan eten. De combinatie van zeevruchten met de nodige wijn en wat pintjes achterna bleek teveel voor een 19-jarige gast, ik herinner me dat de avond ergens geëindigd is naast een wc-pot.
Vandaag heb ik moeten vaststellen dat ik toen van de stad niet veel gemist heb. Ik ben dus met de fiets naar het centrum gereden en daar wat verder rondgefietst. Brest moet zowat de zwakste stad zijn die ik ooit bezocht. Van de historische stad blijft op het kasteel, dat nog steeds deel uitmaakt van de marinebasis, en een toren niets meer over. Wat er in de plaats is dat zijn vrijwel gelijke, bijna oostblok stijl, betonnen blokken zonder veel ziel. Ik was dan ook al redelijk vroeg terug. Ik heb dan nog wat rondgewandeld in mijn buurt. De herberg is gelegen in een vrij hippe omgeving met een strandje en veel watersport, van surfplank tot yacht en alles wat daar tussen zit.
Ik schat dat ik wel een 15 Km fietste maar heb ze niet geregistreerd dus ze tellen niet 😉 Ze waren ook vrijwel stapvoets.
Huelgoat – Brest 68 Km
Het weer was vanmorgen omgekeerd aan dat van gisteren, opgestaan met een blauwe hemel die echter al vlug grijs werd en daarbij de zon verborg. Er viel zelfs al eens wat motregen. Tegen de middag won de zon echter terug het pleit.
Mijn rit begon vandaag door het Parc naturel regional d’Armorique, eerst ging dat door het bos daarna over de heide. Het ging best zwaar, de klimmen waren echt lastig vanochtend. De inspanningen van gisteren zaten duidelijk nog in het systeem. Toch heb ik bij Mougau een klein extraatje gedaan om een verzameling stenen te gaan bekijken, een verzameling van 5.000 jaar oud. Tenslotte toch iets waar Bretagne zo’n beetje bekend voor is.
Ik heb vandaag nog eens gebruik gemaakt van GPS route, dat leek me het best om me Brest in te loodsen. Dat Brest in loodsen was echter een beetje misrekening, de herberg ligt aan het water een 5 Km voor het centrum. Als ik echter zelf een route zou gekozen hebben dan had ik ten noorden van de rivier gebleven zijn en wel meer in problemen gekomen zijn.
Mogelijk wordt er morgen op die fietsvrije dag toch nog een beetje gefietst. Misschien dat ik die 5 Km om Brest te bezoeken wel met de fiets doe.
Erquy – Huelgoat 125 Km
Geen zon te zien vanmorgen bij het opstaan, ze zat verborgen achter een grijze lucht. Ze probeerde er wel al snel doorheen te branden maar het duurde toch nog even voor dit echt lukte.
Hoewel ik gisteren nog vertelde hoe mooi de noordkust van Bretagne is, heb ik die vanmorgen toch alweer verlaten en het binnenland opgezocht. Het binnenland is overigens ook heel mooi maar minder opvallend, minder indrukwekkend. Het is wel zeker zo lastig met (nog) steviger klimwerk. Onderweg merkte ik ook plots op dat ik in tweetalig gebied terecht gekomen was.
De eerste 15 kilometers gingen vandaag over de grote weg, daar heb ik maar even gewoon stevig doorgefietst. Daarna kon ik terecht op de kleinere wegen. In het begin, tegen Saint-Brieuc, dacht ik dat het even lastig zou zijn maar het ging wonderwel goed. Een eind verder, waar ik het niet verwachtte, ging het dan weer wel even fout. Ik zag op mijn scherm dat ik de verkeerde richting uitging maar zat op de “C” wegen en vond niet direct een aanwijzing hoe ik terug in de juiste richting zou geraken. Uiteindelijk kwam alles natuurlijk wel op zijn plooi en op de kaart valt het zelfs niet zo erg op, al heeft het wel een hoop extra energie en wat extra kilometers gekost.
De vroegere stop van gisteren bracht toch wel een 10 Km extra op de conto van vandaag kwam en ook enkele navigatie foutjes zorgden voor wat extra maar het was toch vooral een verkeerde planning dat deze rit belachelijk lang maakte. Eigenlijk deed ik vandaag een dubbele rit. Ik had ze misschien rond halfweg kunnen onderbreken maar ik dacht niet dat het zó ver zou worden en toen ik voorbij 80 Km wel begon uit te kijken naar een alternatieve camping, toen zag ik er geen. Op het einde van zo’n rit is het toch meer een overlevingstocht dan een plezierritje. Bovendien werd de beklimmingen wel heel erg warm naar het einde toe, zonder enige schaduw ook. Da afdalingen waren daarentegen zalig, het gevoel van vooruit te gaan, dat was niet altijd echt het geval, en een moment van recuperatie en afkoeling.
Morgen wordt het alvast weer een stuk korter naar Brest, waar ik de volgende dag eentje zonder fiets gepland heb.
dannyc2018 