Cazaubon – Auch 95 Km

Het weer was vanmorgen tamelijk hetzelfde als gisteren, een mistig begin met daarna wolken die de zon uiteindelijk wegbrandde. Al had ze daar vandaag iets meer moeite mee dan gisteren.
Sinds gisteren zit ik in de wijnstreek van de Armagnac. Eerst waren het gisteren vooral borden met vermelding van “chateau’s” dat ik zag maar later volgden ook de eerste wijngaarden. Ook vandaag passeerde ik er nog veel maar sommigen leken echt wel overwoekerd, biowijnen? Verderop kwam ik ook terug in het land van de zonnebloemen, gigantische velden met zonnebloemen gepasseerd en zelfs doorgereden.
Er mocht vandaag ook terug behoorlijk echt geklommen worden, geen vals plat of korte heuveltjes meer. Maar het ging ook door een heel mooie omgeving, met de wijngaarden, uitgestrekte zonnebloem- en graanvelden en ook verscheidene leuke plaatsjes. Extra vermeldenswaard was daar bij Lavardens, de foto in de linker onder hoek. Zo werd een dag met weinig verwachtingen, gewoon via de kleinere baantjes naar Auch en we zien wel, een behoorlijk zware maar toch ook wel een bijzonder mooie rit.
Auch is een behoorlijk grote stad en ik wist dat er een camping moest zijn maar niet waar precies. Ik reed dan maar richting centrum en volgde dan de pijlen met tourist information, deze bleek gelegen te zijn aan de kathedraal dus heb ik die ook ineens gezien. Drie jonge dames op dat toeristen bureau maar veel animo om een oude man te helpen was er niet. Het antwoord op mijn vraag “of er een camping was in Auch” was een kortweg “ja”. Ik moest dan daadwerkelijk ook melden dat ik ook graag zou weten waar deze zich bevond. Er werd dan een toeristisch kaartje bij genomen waarop getoond werd waar deze zich bevond, even buiten de stad. Enige hulp om de juiste richting te geven was er niet, gewoon de melding richting Toulouse. Nu zijn er in het centrum weinig wegwijzers dus ik vertrok gewoon en dacht aan het eerste kruispunt mijn richting wel te kiezen. Zo werkt het in Auch echter niet. Ik had al snel door dat ik niet in de juiste richting vertrokken was maar dat kruispunt om te corrigeren kwam maar niet. De slimme zet zou dan geweest zijn om terug te keren maar ik dacht om via een paar kleine weggetjes wel in de goede richting te geraken. Zo werkte het echter nog steeds niet in Auch. Mijn klein weggetje werd verschrikkelijk steil en veranderde ook nog in een veldweg. Toen ik dan toch op een herkenbare plaats kwam moest ik vaststellen dat de enige juiste weg terug deze was langswaar ik vertrokken was. Eén kleine vergissing en een verkeerde beslissing en ik kreeg 10 verschrikkelijke kilometers extra op mijn konto. Ook aan de andere kant van de stad leek het nog een eeuwigheid te duren voor ik aan de camping was maar ik kwam er dus wel. Het eerste dat ik daar hoorde was dat het vandaag eigenlijk gesloten was omdat het hele terrein, met chambre d’hotes, feestzaal, enz., afgehuurd was voor een privé gelegenheid maar fietsers stuurde ze toch maar niet verder en dus mocht ik mij installeren en de andere 2 die net aankwamen ook. En zo sta ik uiteindelijk toch op een mooi plaatsje, de laatste foto is vanaf mijn tentje genomen.
Het slot werd dus een beetje kl*** maar dat verandert niets aan het feit dat het een heel mooie dag was.
Het filmpje is niet gelukt vandaag, misschien ga ik die maar vergeten want ik heb er al meer last mee gehad de laatste tijd.

https://www.strava.com/activities/2523393686

Bazas – Cazaubon 81 Km

Het is gisteren na 8 uur nog netjes terug opgeklaard. Tot daar het goede nieuws van gisteravond. Verder heb ik alleen nog meer kunnen vaststellen dat het, naast de praktische gebreken, geen geschikte camping was voor mij. Ik heb tot ver na mijn bedtijd, ik vind 10u een respectabele tijd, ongevraagd kunnen “mee genieten” van het entertainment op het podium aan de andere kant van de camping, alsof ze f***ing Tomorowland zijn. Zij vonden uiteindelijk 11u15 een respectabele tijd. Toen werd het echter nog niet direct stil in mijn omgeving, met name de groep Fransen met hun late BBQ bleven nog een tijdje behoorlijk luid. De top of the bill moest dan echter nog komen. Een groepje, uiteraard, dronken Britten dacht dat ze een namiddagje in de pub zaten i.p.v. een nachtje op de camping, om 1u30. Ruim een uur later, ik heb om 2u30 nog eens op mijn horloge gekeken, ben ik wel in slaap geraakt maar telkens ik even wakker werd waren zij nog steeds aan de gang, tot een uur of 5. Geen camping die ik zou aanraden dus.
Vanmorgen was het nog eens een fris begin, met zelfs een mistig ontwaken. De zon brandde de mist snel weg maar dan bleef nog wel even wat grijze bewolking. Tegen 10 uur was echter alles verdwenen en kon de opwarming terug beginnen.
Het ging vandaag terug over kleinere afwisselende wegen. Al leek het verschil soms toch vooral in het kleinere en rustigere te zitten, het was toch nog geregeld lang rechtdoor. Men zegt weleens “alle wegen leiden naar Rome” maar men zou dat Rome al even goed kunnen vervangen door Compostella, ook vandaag reed ik weer een stuk over een pelgrimsweg naar Compostella. Ook daarbuiten waren er vandaag trouwens wel nogal wat opvallende kerkjes. Kort voor het einde ging ik ook even langs bij de Notre Dame des Cyclistes maar ze opende pas terug om 15.00 uur en ik ben er de man niet naar om meer dan een uur zomaar te blijven rondhangen om binnen een kijkje te nemen, ik heb de binnenkant dus niet gezien.
Ook de camping van vandaag zit in de hogere prijsklasse maar wel een stuk lager dan die van gisteren, een stuk aangenamer en netter en, nu om 8 uur, een stuk rustiger. Ze wordt dan ook gemanaged door een Nederlandse. Ze hebben wel ook maar een half uur free wifi, de rest is on-line te regelen en te betalen aan 8€ per dag. Nu koop ik natuurlijk ook al wel eens on-line maar om een wifi toegang te kopen doe ik daar niet aan mee en al zeker niet aan 8€ om een keer op de wifi te kunnen. Het half uur free was net genoeg om de blog van gisteren tenminste in orde te brengen.
Ik kwam vandaag met 81 Km netjes op mijn vooropgestelde doel.

Lac de Lacanau – Bazas 115 Km

Om te beginnen eerst iets rechtzetten van gisteren: ik schreef toen dat ik de Atlantic achterliet en richting Adriatic ging, waarschijnlijk omdat het zo mooi rijmt maar de Mediterranée zal wel ver genoeg zijn.
Vandaag was daar bij vooral een dag van te fietsen om te fietsen. Het begon nog behoorlijk normaal naar Le Porge. Daarna ging het 8 Km vrijwel rechtdoor naar Le Temple en daar nam ik de D5 … 50 Km lang … 2,5 uur fietsen … altijd rechtdoor: even een verschuiving voor een brug over de autosnelweg, één lichte bocht naar links, een wat serieuzere afwijking in La Barp en een paar kronkelingen helemaal op het einde, dat was het voor 50 Km. Gelukkig had ik niet de hele tijd een stevige tegenwind. In het begin had ik wat wind mee maar die lichte bocht was net voldoende om dat ongedaan te maken en na die afwijking in La Barp kreeg ik hem toch wat tegen, ook voor de verdere rit. Eigenlijk begon ik daar, bij het verlaten van de D5, al wat uit te kijken naar een camping, ik had er dan al 75 Km opzitten. Ik zag echter geen alternatief en moest vandaag doorgaan tot het bittere einde in Bazas.
Bazas is best een bijzonder plaatsje maar ik ook daar geen tekens van een camping, toch een beetje zorgwekkend. Ze hadden er wel een tourist information en dus ben ik het daar maar gaan vragen en ze konden mij daar wel zeggen dat er eentje was net voorbij het stadje. En zo kwam ik in “Le Paradis de Bazas” terecht, voor mij echter alles behalve een paradijs. Het is de duurste en, voor mij althans, de slechtste camping van de trip tot dusver. Ze bieden er wel allerlei activiteiten aan, waar ik niets aan heb want voor mij zitten de activiteiten bij het bereiken van een camping er wel een beetje op, en de camping zelf maakt op mij een heel slordige indruk en kan volgens mij best een beetje opknapping gebruiken. Er is bovendien geen greintje schaduw te bemerken, ik was al blij dat het al begon te overtrekken. Het verhoogt wel het risico op regen maar een tentje dat uren in de zon staat te blakeren is ook geen pretje. Waar ik niet kan over klagen is de douche, die was fantastisch. Ze hebben er wel geen afwatering aan en het douchewater loopt dus alle kanten op. Ze hebben aan de ingang van het sanitair wel een paar “slippery when wet” bordjes staan, wat overigens ook wel klopte. Tenslotte kunnen ze voor hun belachelijke prijs zelfs geen free wifi aan bieden. Wat ze wel in de aanbieding hebben is een systeem waarbij je on-line moet registreren én betalen en daar doe ik dus niet aan mee.

St-Palais-sur-Mer – Lac du Lacanau 88 Km

Gisteravond nog even naar het strand(je) geweest, het was er aangenaam vertoeven (zie de eerste foto’s).
Deze voormiddag was het erg aangenaam fietsen: niet te warm, niet te veel wind en behoorlijk vlak. Na de middag schoot de temperatuur toch weer vlot boven de 30°, kwam de wind af en toe weer hinderen en ging het parcours terug wat golven.
Het begon vandaag met en 5 Km naar de ferry in Royan, ik moest namelijk weer het water over. Deze keer was het wel een echte ferry, met vrachtwagens en alles, voor een tochtje van goed een kwartier. Ik zag aan boord hoe je ook op een andere manier kunt fietsreizen. Potentieel kan hij misschien wel kamperen. In dat geval hing zijn tentje op zijn stuur, zijn slaapzak aan zijn zadel en had hij zijn toiletzak en wat lichte kledij in zijn rugzakje. Ik heb het hem niet gevraagd. Er was nog een koppel fietsers aan boord die, op gebied van bagage, er tussenin zaten.
Voorbij de ferry kreeg ik even een flashback, er loopt van hier ook een route naar Compostella. Die route liep over een mooi fietspad. Ik had gepland van de D101 te volgen maar het leek me dat dit fietspad ook wel eens de hele weg zuidwaarts zou kunnen volgen, het leek me de gok waard. Ik moest dan wel eerst in Soulac-sur-Mer op zoek naar een winkel want zou dan potentieel voor de rest van de rit niets meer tegenkomen. Eens dat in orde gebracht koos ik dus voor de fietsweg en dat bleek een behoorlijk succes, het pad was niet overal even goed maar over het algemeen mogen we zeggen dat het dik in orde was. De rit verliep verder dus over verkeersvrije of in het slechtste geval verkeersarme paden. Daarbij ook een weg, vermoedelijk weer van bosbeheer, die van 1 april tot 30 september gesloten was voor gemotoriseerd verkeer. Er ontbrak maar 1 ding op de route, af en toe een picnictafel. Ik ben uiteindelijk maar op de grond gaan zitten voor mijn picnic, ook wel niet voor het eerst natuurlijk. Terwijl ik daar zat zag ik, 35 Km na de ferry, mijn fietsende medepassagiers passeren. We hadden ook al wel een paar keer haasje over gespeeld. Het koppel zag ik nog één keer, nog eens 15 Km verder, toen ze in het bos in de schaduw wat aan het rusten waren. Ik passeerde overigens wel meer bepakte tegenliggers, waarbij 1 koppel me wel leuk opviel. Moeder had, naast haar tassen, een aanhangfietsje voor de kleine aanhangen terwijl vader een kinderwagentje trok voor wanneer de kleine moe was, wat momenteel schijnbaar het geval was.
Deze namiddag werd ik niet meer, zoals gewoonlijk, begeleid door fluitende vogels maar door krekelende krekels. Geen vogel die er tussenkwam, kilometers ver. Ook op de camping winnen de krekels het van de vogels.
Ook vandaag heb ik mijn vooropgestelde doel niet bereikt, Lege-Cap-Ferret ligt hier nog een 25 Km verder. Toen ik de gelegenheid zag, met al meer dan 80 Km op de teller, was de beslissing dus snel genomen en eindigde mijn rit aan Lac de Lacanau. Ik moet mijn plan voor morgen nog bekijken maar vermoedelijk heb ik vandaag finaal afscheid genomen de Atlantic en ga ik morgen richting Adriatic.

Port-Punay – St-Palais-sur-Mer 95 Km

De Ronny en An hebben me gisteren goed ontvangen en verzorgd, zo heb ik nog eens kunnen eten van verse producten i.p.v. blik- of bokaalvoeder. Alvast nogmaals bedankt daarvoor.
De ochtend begon eerder grijs maar de zon brandde dit al snel weg. Daarna werd het weer een stralende dag maar ik kreeg ook weer te maken met een heerlijk afkoelende maar stevig hinderende wind. Na de middag verschenen ook weer even wat wolken maar geen probleem daarmee.
De route ging aanvankelijk weer door de gebruikelijke velden. Voorbij Rochefort hoopte ik de rivier over te steken langs de oude brug, die een zweefbrug bleek te zijn, maar deze was in renovatie en dus gesloten. Een beetje verder hadden ze wel een veerdienstje, wat ik in tegenstelling tot de autonavette over de Pont Saint-Nazaire geen verraad vind. Een veerdienst is een legitieme oversteekplaats en doet ook maar net de afstand van het water, zonder de aan- en uitloop van bijvoorbeeld een brug. Tijdens mijn overzet merkte ik wel dat het ook mogelijk was om de nieuwe brug over te fietsen, aangezien er net een fietser passeerde. Ik was echter niet rouwig om ze over te slaan.
In Brouage ging de weg door de oude citadel, met sschijnbaar nog een stuk van de originele kasseien 😉 Het was best een leuk plaatsje maar leeft tegenwoordig schijnbaar volledig van het toerisme. Ze hebben er ook een “Musée du Vélo” maar ik heb er toch maar geen tijd aan besteed.
Voorbij Marennes volgde er nog een brug maar deze was niet zó zwaar. Voorbij deze brug had ik opties: linksom, rechtsom of doormidden. Ik besloot om bij mijn aanvankelijke keuze te blijven en rechtsom de route door het grote duinenbos te volgen. Deze stond in mijn stratenatlas ingekleurd als mooie route. Ze was inderdaad wel mooi maar ook behoorlijk lastig. Ze hebben ook hier in die duinen nog stukken “Atlantische Muur” steken.
Mijn doel vandaag was Royan maar ik stopte een beetje eerder in St-Palais-sur-Mer. De rit was wat langer dan ik ingeschat had, vermoedelijk had ik bij de originele planning niet zoveel rond gereden.

La Faute-sur-Mer – Port-Punay 67 Km

Vandaag weer een gewoon stralende dag. De route liep vandaag vooral tussen velden, naast de klassieke granen waren daarbij ook zonnebloemen erg populair. Omdat er in de omgeving niet zó veel keuze is van wegen zijn deze tamelijk druk. Vooral van Km 25 tot 40 was een erg drukke weg, aan Km 40 zag ik de mogelijkheid om de kleinere wegen op te zoeken. Tot Km 40 had ik een rit waar ik al een tijdje van droom, vlak en niet teveel wind. Op de kleinere wegen begon de omgeving terug wat te golven, niet zwaar maar met goed 55 Kg fiets voelt men alle extra’s al vlug. Ook het minder goede wegdek maakt een verschil in energie.
De rit eindigde vandaag in Port Punay, net voorbij Châtelaillon Plage, waar ik mijn oude maat, chef, trainer, … de Ronny trof, en zijn An natuurlijk. De Ronny begeleidde mij zo’n 12 jaar geleden bij mijn eerste stappen, of moet ik zeggen trappen, terug op de fiets. Ik trof hem hier natuurlijk niet zomaar toevallig, ik wist dat hij hier was en aangezien ik toch in de buurt passeerde … Bovendien heeft hij voor mij bij de directie een gratis plaatsje bij hem op de standplaats geregeld.

Bois-de-Céné – La Faut-sur-Mer 97 Km

Vanmorgen nog opgestaan met een stralende hemel maar al kort na vertrek zag ik de lucht in de verte donkerder worden. Omstreeks 10 uur was ik er van overtuigd dat ik al vlug een stevige bui over me heen zou krijgen en dus deed ik alvast mijn schoenovertrekjes aan. De bui kwam echter niet, het klaarde zelfs eerder terug wat op. Rond 13 uur kreeg ik uiteindelijk toch de eerste druppels, grote druppels maar niet erg veel. Om 14u30 waren het er al iets meer maar nog steeds niets dramatisch. Ook tijdens het opstellen van mijn tentje weer even maar het blijft vooral wisselvallig.
Verder valt er over de rit niet zo veel te vertellen, een paar leuke plaatsjes en veel velden en bossen maar weinig spectaculairs. Niet de meest boeiende rit die ik al deed.
Als ik gisteren de rit had kunnen afbreken zou ik geprobeerd hebben om 3 dagen om te vormen naar 4 maar dat is niet gebeurd en dus heb ik beslist om deze 2 volgende dagen gewoon volledig uit te doen, ook al zijn ze eigenlijk wat te lang.
Campings genoeg hier, de ene naast de andere. Ik had, om geen reden, vooraf op internet voor “Le Grand R” in La Faut-sur-Mer gekozen en heb me daar dan maar aan gehouden. Het valt best mee, ik werd goed en vriendelijk ontvangen en met 8€ voor een plaats op een camping aan zee lijkt me zeker niet mis. Er is maar 1 nadeel, de grond is betonhard. Niet makkelijk om een tentje op te zetten.

Asserac – Bois-de-Céné 95 Km

Vandaag alweer een stralende dag maar ook de wind blijft nog altijd aktief. Omdat ik al eens meer zuidwaarts ging had ik er wat minder vaak last van dan gisteren maar het was toch nog geregeld stoempen, vooral na de middag.
Ik moest vandaag Saint-Nazaire passeren, vanwege de enige brug in de buurt, maar ook dat ging weer netjes en vlot. In Saint-Nazaire zijn schijnbaar nog een paar grote scheepswerven, ze waren er enkele cruiseschepen aan het bouwen/renoveren. Aan de Pont de Nazaire was het niet meteen duidelijk of ik er wel over mocht fietsen. Net voor de brug was een stopplaats voor een gratis navette voor fietsers om de brug over te steken maar aan de brug zelf werd niets vermeld. Omdat ik de brug niet wou oprijden zonder dat ik zeker was vroeg ik het toch maar eerst aan de chauffeur van de navette. Hij bevestigde me dat je de brug wel gewoon mag over fietsen maar dat hij het niet zou aanraden, er is maar een klein fietsspoortje langs de kant op een drukke brug. Omdat ik de navette toch een beetje als verraad aan mijn fietsreis zie ben ik er toch maar over gefietst. Het fietsspoor is inderdaad maar smalletjes en bovendien kwam de behoorlijke wind van links over de brug, niet de aangenaamste omstandigheden. Ik had echter een klein gelukje. Het rechtse, in mijn rijrichting natuurlijk, van 3 baanvakken was gesloten voor verkeer vanwege een veeg- en opruimactie, waardoor ik als fietser een heel baanvak voor mij had. Dat maakte toch wat verschil aan comfort, hoewel ik toch nog blij was dat ik de overkant bereikt had.
Voorbij Saint-Nazaire passeerde ik nog wat wegwijzers naar menhirs maar ze waren telkens enkele kilometers van de weg verwijderd en het stadium om ze te gaan najagen ben ik voorbij, ik heb er dus geen meer gezien. In Bourgneuf-en-Retz kwam de optie op om de rit na 78 Km, plus enkele kilometers naar de dichtstbijzijnde camping, af te breken maar uiteindelijk vond ik één wegwijzer naar “les campings” toch wat te beperkt om op voort te gaan en besloot ik het volledige liedje uit te doen tot het einde. Het laatste stuk was overigens erg mooi, korenvelden met veel waterplassen tussen. Er waren erg veel watervogels te zien, alleen zijn ze zo verschrikkelijk fiets- en cameraschuw. De meesten zijn al weg voor je nog maar voet aan grond zet.
De wifi kost vandaag 5€ per uur, waarmee ik misschien net wel of net niet toekom, en dat vond ik wat teveel van het goede. Een verhaal met minstens 1 dag vertraging dus 😦

Saint-Philibert – Asserac 81 Km

Er is gisteren nog een behoorlijk windje komen opzetten, niets problematisch maar toch dikwijls wat ongemakkelijk. Ook vandaag was die wind er nog maar verder was het weer een stralende dag.
Vanmorgen dus mijn voorziene route verder gezet. Oude stenen kwamen daar niet meer bij te pas. In het begin ging het nog een eindje door het bos. Later was er ook nog behoorlijk wat bos in de omgeving maar niets meer dat voor serieuze schaduw zorgde. Ook niet voor enige windbescherming, die werd vandaag bij het fietsen pas echt ongemakkelijk. Hij kwam, geloof ik, uit het oosten en daardoor had ik hem de hele tijd van voor, dan weer rechts voor dan weer links voor en tussenin al eens volop van voor. Ik moest vandaag ook 2 behoorlijk steden doorkruisen, iets dat ook al eens voor ongemak zorgt maar het ging vandaag wonderwel vlot. Het was dan ook niet super complex, maar toch. Rond Vannes werd het wel even erg druk. Daarna werd mijn route wel terug rustiger maar ze liep wel parallel met de autosnelweg, die was soms wel afgeschermd met bosjes maar wel de hele tijd in de buurt. Geheel rustig was het dus ook niet meer.
Het werd vandaag op zich al een behoorlijk stevige rit, het zou geen lachertje geweest zijn om dat gisteren nog aansluitend te doen. Zonder twijfel de juiste beslissing genomen dus.

Belz – Saint-Philibert 59 Km

Vandaag was alweer een heel stuk beter dan gisteren. Het begon eigenlijk al gisteravond, toen het helemaal terug open trok. Ik verbleef eigenlijk in Saint-Cado, een gehucht van Belz, en dat was best een leuk plaatsje. De eerste foto is van Saint-Cado gisteravond. Vanmorgen dan opgestaan met een nog steeds stralend blauwe hemel.
Ook de rit van vandaag was alweer een stuk aangenamer, mooie omgeving en leuke plaatsen. De rit stond vooral in het teken van oude stenen, tenminste toch de eerste 30 Km. Sommigen stenen stonden gewoon langs de weg, anderen moest je even zoeken. Voor sommige moest je al vrij goed zoeken. De rijen in de omgeving van Carnac gaan gewoon kilometers en kilometers door, de Obilixen van die tijd hadden alvast werkzekerheid 🙂 Na goed 30 Km zou ik dan mijn gewone route verder zetten, dat was toch het plan.
Na dat ik gisteren nog zei dat ik zou volharden in mijn optimistische planning, ben ik er vandaag van afgeweken. Toen ik na de laatste stenen op het punt kwam vanwaar ik mijn route zou voort zetten zag ik daar ook een camping. Verder zag ik op mijn kaart ook een lang schiereiland met daarop ook nog symbolen van dolmen. Ik zag al beelden van menhirs of dolmen met zicht op zee en besloot toen ter plaatse om er langs daar een stukje extra aan te breiden en te overnachten op de camping aan het kruispunt. Uiteindelijk heb ik op het schiereiland nog maar één site bezocht maar het was er inderdaad eentje met zicht op zee. Er was er onderweg nog één dat ik wel stopte maar daar moest ineens inkom betaald worden. Dat vond ik wat te gek, al de andere waren vrij, en daar deed ik dus niet aan mee. Verder was het ook gewoon een leuke extensie en ik ben zeker dat ik morgen nog ruim voldoende zal hebben om er een behoorlijke rit van te maken. Zo zal dus 1 lange rit 2 respectabele ritten worden.