Port-de-Bouc – Marseille 53 Km

Krekels slapen inderdaad ook hier van 22u tot 07u 🙂
Vanmorgen wakker geworden met gerommel in de lucht. Het was echter ver genoeg verwijderd, bij ons was er enkel sprake van bewolking en ook die was al snel weggebrand.
Ik heb tot dusver weinig last gehad van muggen, wel van allerhande andere vlieg en kruip dingen maar niet van muggen. Eergisteren in Albaron waren er wel wat maar dat kan je verwachten natuurlijk in een omgeving met veel stilstaand water. Ook gisteren waren er wel wat muggen, hoewel de omgeving in het bos bepaald niet vochtig te noemen was. Het ergste moest vanmorgen echter nog komen. Ik zette me vanmorgen buiten om te ontbijten maar pakte al snel alles in. Ik heb zelfs gewoon alles zo vlug mogelijk ingepakt en vertrok zonder ontbijt, het was echt niet te doen. Ik brak mijn tentje af met mijn regenvest aan. Dat was geleden van … vorig jaar, in GB heb ik ook zo een aantal plaatsen gehad. Na 5 Km passeerde ik een bakker / patisier, waar ik uiteindelijk ontbijtte.
Ik noemde Port-de-Bouc gisteren zielloos maar wat ik bedoelde was eigenlijk mistroostig. In de ruime omgeving is alleen zware industrie te zien, veel daarvan is petro-chemie en staal industrie. Zelfs als je naar de stranden gaat is dat met zicht op die industrie en op een dik dozijn grote vrachtschepen net voor de kust. Het aansluitende Martigues is iets aantrekkelijker maar ligt ook nog steeds omgeven door zware industrie.
Ik had voor de tocht naar Marseille nog eens beroep gedaan op route you, tot aan de deur van de herberg. Dat was ook best want anders was ik er waarschijnlijk nooit gekomen. Ik had me voorgenomen om eerst nog een vrije, wat meer zuiderse, route te volgen maar de situatie in Port-de-Bouc was zo ingewikkeld en niet bewegwijzerd dat ik toch maar direct op GPS gereden heb. Wel goed bewegwijzerd waren de apotheken, gisteren kwam ik aan een kruispunt met wegwijzers naar 5 verschillende apothekers en naar niets anders. Ik zou wel eens willen weten hoeveel apothekers er eigenlijk zijn in Frankrijk, in kleine plaatsjes waar verder niets meer is vind je nog wel een apotheek en eventueel een bank. Apothekers lijken wel heilig te zijn in Frankrijk.
Terug naar de route van vandaag. Van Port-de-Bouc ging het dus aansluitend naar Martigues en dan even door de bergen tot aan de grote omgeving van Marseille, dat al een kilometer of 15 op voorhand begon. In het algemeen niet de meest inspirerende rit dus. Voor de herberg moest ik heel Marseille doorkruisen en ik heb me daarbij wel eens afgevraagd wat ik hier eigenlijk kom doen. De naam Marseille heeft altijd iets aanlokkend gehad maar volgens de eerste indruk ziet het er niet naar uit dat het tot mijn favoriete plaatsen gaat horen.

https://www.strava.com/activities/2550488956

Albaron – Port-du-Bouc

Gisteren in de bar eens gaan proeven van het lokale rijstbier, het valt best mee als fris pintje.
Vanmorgen opgestaan met een verontrustend grijze hemel. De zon deed wel moeite maar kwam er niet echt door. Het zou de hele dag wisselend bewolkt blijven, waarbij het op de middag achter mij toch wat dreigender werd maar er gebeurde uiteindelijk niets. Tegen de middag kwam er ook weer wind opzetten en hij kwam uit een slechte richting.
De Camargue heeft toch eerder teleurgesteld. Ik heb grote heide oppervlakten gezien, waar ik echter toch meer natland verwacht had. Dat zal waarschijnlijk wel veel te maken hebben met de algemene droogte van het moment. Ook van de hordes flamingo’s en paarden die je zowat beloofd worden door de toeristische industrie heb ik maar weinig tegengekomen, flamingo’s vandaag enkel in de vlucht. Wat me echter het meest stoorde was dat ik overal dezelfde velden zag als in de rest van Frankrijk, granen en zonnebloemen, en de rijstvelden mogen dan wel regio gebonden zijn, het zijn uiteindelijk toch ook maar velden. Ik las op een plakkaat dat 20 % van het park gecultiveerd wordt. Als je echter schat dat ongeveer de helft van het park uit water bestaat dan kom je al uit op 40 % van het land in het park dat gecultiveerd wordt. En als je dan nog bedenkt dat een groot deel van het land niet echt bereikbaar is dan kom je toch uit tot een heel stuk boven de helft van het land dat je te zien krijgt dat gewoon velden zijn en dat vind ik toch erg veel voor een “Parc Naturel”. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog of misschien reed ik een verkeerde route maar voor mij was het dus toch eerder een tegenvaller, hoewel er wel veel vogels t zien waren.
Naar Port-du-Bouc komen was schijnbaar een vergissing, hoewel het er op kaart niet zo slecht uitzag. Het begon al een eind op voorhand toen ik op hele of halve snelwegen leek terecht te komen. Ik zag nergens een verbod en niemand reclameerde maar ik was er toch niet op mijn plaats. Bovendien liepen die wegen door grote industrieën, voor de omgeving moest ik het dus ook niet doen. Toen ik op zoek ging naar kleinere alternatieve wegen bleek ik ook te midden die industrie terecht te komen en moest ik dus terug naar de snelwegen, ik was al blij dat ik hier op een zaterdag door moest. Nabij Fos-sur-Mer koos ik uiteindelijk voor een dijk maar die weg was volledig opgebroken en dus ook niet echt aangenaam. Het verkeer, want dat was er toch een beetje omdat de stranden langs deze dijk lagen, was er wel véél trager. Op het einde van die lijdensweg was er een camping maar ze leken daar niet erg geïnteresseerd om mij te ontvangen dus ging ik verder op zoek naar een tweede camping, die ik wast dat ze er moest zijn. Ik hoopte ook nog een supermarktje tegen te komen maar dat lukte me niet, ik eet vandaag dus nog eens “rantsoen”. Een bakker voor het ontbijt van morgenvroeg vond ik wel. Ik zag waarschijnlijk enkel de buitenwijken maar de hele stad maakte mij een zielloze indruk. Ik vond de tweede camping en werd er wel ontvangen. Echt top is ze ook niet maar ik sta wel mooi in het bos, te midden de krekels. Benieuwd of deze ook de nachtrust gaan respecteren.

https://www.strava.com/activities/2547926267

Vic-la-Gardiole – Albaron 99 Km

De ferme van gisteren was, naast een paarden manege en een chambre d’hôtes, vooral een groot wijn domein. Eén van de nadelen aan de camping waren de krekels, waarvan enkele exemplaren net boven mijn hoofd. Ik geef eigenlijk meer de voorkeur aan vogels. Gelukkig respecteerden ze wel de stilte van 22 u tot 07 u 🙂
Vanmorgen ging het eerst met een lus terug richting kust. Een paar kilometer ver was er weer een camping aan, volgens de geafficheerde prijzen, 26 €. Op mijn weg richting kust kreeg ik een eerste voorproefje van de volgende dagen, ik zag mijn eerste flamingo’s. Aan de kust ging het langs een aantal badplaatsen, waarvan de grootste La Grande-Motte was. De omgeving van La Grande-Motte was zo één van die grote knooppunten waar je nu eenmaal langs moet. Een eind verder passeerde ik Aigues-Mortes. Aigues-Mortes was wel een bezoekje waard, een oud ommuurd vestingsstadje. Binnen de muren staat nu wel alles in het teken van het toerisme, eigenlijk is het een beetje een Meditiraanse versie van Saint-Malo. Voorbij Aigues-Mortes kwam ik zowat in de Camargue, hoewel ik pas kort voor het einde in het officiële park van de Camargue kwam. Hetgeen ik voorlopig zag was al mooi, met o.a. veel vogels, maar ik hoop morgen op toch nog wat indrukwekkenders. Ik geloof wel dat de Camargue ook wat onder de droogte te lijden heeft.
Eenmaal officieel in de Camargue werd het tijd om richting Albaron te gaan voor mijn camping. Ik koos voor een kleinere weg, in de veronderstelling van langs daar wat meer te zien. Wat ik niet verwachtte te zien waren grote rijstvelden. Ik heb er op mijn reizen al veel gezien maar ik had niet gedacht van ze ook nog eens in Europa tegen te komen. Aangekomen in Albaron zag ik geen aanwijzing naar een camping en ik bleek er geen bereik te hebben voor Google Maps. Net toen ik me omdraaide om raad te vragen aan een paar dames zag ik aan de overkant van de weg een groot plakkaat: Camping Crim Blanc 7 Km terug. Terug via de grotere weg tot bijna helemaal waar ik al geweest was. Als ik voor de grotere weg gekozen had an had het vandaag ook een 15 Km korter gekunnen 😦 Bovendien mag ik die 7 Km morgen ook nog eens doen want ik ga in die richting verder.

https://www.strava.com/activities/2545496910

Cessenon-sur-Orb – Vic-la-Gardiole 90 Km

Naast een zwak opgesteld tentje was er gisteren en vannacht ook nog een behoorlijke en soms erg onaangename wind. Ook bij het afbreken van de tent zorgde die wind voor wat extra aandacht. Gelukkig had ik hem tijdens de rit hoofdzakelijk wat van achter. Op sommige stukken was dat niet zo en dan kon ik voelen hoe het ook had kunnen zijn.
De echte bergen heb ik gisteren, met mijn lange afdaling, achter me gelaten maar dat wil niet zeggen dat er niet meer moest geklommen worden, toch minstens in het begin tot Béziers. De passage van Béziers was niet simpel maar is toch foutloos gelukt. Onder Béziers vond ik een fietsweg langs een kanaal die een heel stuk mijn richting uitging. De volgende stad die ik door moest was Agde, weer niet gemakkelijk maar wel weer foutloos. Het was er wel behoorlijk druk, ik stond er zowaar enkele keren mee in de file. Van Agde ging het naar Sète. Dit ging over een smalle strook land tussen zee en basin maar veel zag je daar niet van. Ik ging over een fietspad langs de duinen, waartussen ik af en toe de zee zag maar het basin aan de andere kant zag ik al helemaal niet. Sète had wel iets, iets mediterraans, maar het was er alweer te druk en ingewikkeld om zomaar ergens te stoppen. Alleen voor een Carrefour Express kon er even een halte af. Voorbij Sète moest ik dan tussen de grote en drukke wegen nog mijn route vinden naar Frontignan Plage voor een camping.
De eerste camping waar ik stopte rekende op 33 € om opgestapeld te staan tussen de andere gasten, als je uit je tent kwam moest je oppassen om niet direct bij de buren binnen te stappen. Bovendien leek de ondergrond zeker niet beter dan die van gisteren. Ik vond het dus wat veel en besloot om wat verder te zoeken, hoewel je kan verwachten dat gelijkaardige campings in dezelfde streek gelijkaardige prijzen zouden hebben. Hun buren aan de overkant van de straat hadden voor mij geen plaats meer. De derde camping die ik aandeed bleek een “CDSCA” camping te zijn, voorbehouden aan Franse militairen. Ik heb nog geprobeerd als gepensioneerd Belgisch militair maar het hielp niet, nog wat verder dus. De vierde camping was een echte camping. Ik mocht mijn plaatsje kiezen uit de nog beschikbare plaatsen en kon dan verder inchecken aan de receptie. Op het einde bleek dat de prijs op 62 € zou uitkomen: voor 1 man, 1 tentje, 1 fiets, 1 nacht en dan nog zonder de eventuele wifi. Ik had wel verwacht dat het mogelijk nog wat duurder zou zijn dan de eerste maar bijna dubbel zoveel? De Nederlandse dame aan de receptie wist me te vertellen dat er nog een eindje verder een “camping a la ferme” was en dat deze altijd wel een plekje hebben voor een fietser. Ik ging dus nog goed 2 Km verder naar de ferme, die normaal ook volzet maar voor een fietser inderdaad nog wel een plaatsje voor één nacht vonden en dit voor de schappelijke prijs van 15 €. Normaal is de prijs 26 maar ze hebben inderdaad een hart voor fietsers.

https://www.strava.com/activities/2542608137

Nages – Cessenon-sur-Orb 59 Km

Gisteravond zowaar mijn fleece moeten bij aan trekken om nog wat buiten te zitten. Het was ook vanmorgen dus weer redelijk fris maar toch minder dan gisteren.
Vandaag weer een kortere rit, verder over berg en dal. De cols van de dag waren de Col de la Frajure met 957 m en de Cold de Frontfroide met 972 m. Na die laatste volgde een heel lange afdaling, een kilometer of 14 geloof ik, die me terugbracht naar het niveau van Trébas eergisteren. Daarna ging het verder door de vallei van de Orb en ook het wijngebied van de Languedoc en erg mooi. In de vallei kwam wel ook de volle warmte terug.
Slapen doe ik vannacht ook aan de oever van de Orb, op de steentjes. Ik doe al een tijdje van deze fietsreizen met tent en heb al twijfelachtige ondergronden gehad maar zoals hier nog nooit. Op geen manier krijg ik hier een piket deftig in de grond. Van een buurman met tent heb ik gezien dat die gewoon nagels gebruikt heeft, met een stevige hamer krijg je schijnbaar wel behoorlijk de grond in. Als ik het op voorhand geweten had dan had ik nog wat doorgereden met hoop op beter verderop maar alles was al geregeld voor ik het ondervond en dan verander ik ook niet meer.

https://www.strava.com/activities/2539582554

Trébas – Nages 65 Km

Ik dacht de voorbije dagen dat ik de enige niet Fransman was die Trébas ontdekt had, geen enkele buitenlander op de camping. Toen ik gisteravond ging eten zat het terras echter vol Britten. Aangezien ze allemaal een behoorlijk mondje frans leken te spreken en verscheiden van de “locals” leken te kennen, veronderstel ik dat het om uitwijkelingen gaat of in het slechtste geval om 2e woningen. Zo zijn er wel meer Britse kolonietjes in Frankrijk.
Het was deze 2 dagen ’s morgens behoorlijk frisjes in het bos, ik moest mezelf vanmorgen dan ook overtuigen om me niet te warm aan te kleden om te vertrekken. Je weet natuurlijk dat het weer vlug zal opwarmen.
Omdat ik dan toch aan de oever van de Tarn zat heb ik ernstig met het idee gespeeld om deze nog wat verder te volgen naar de Gorges du Tarn maar dat is toch nog een heel stuk uit de richting en onder het moto “je kunt niet alles zien en het zal al wel lastig genoeg zijn” heb ik besloten van ze toch maar over te slaan. Mogelijk ga ik op de terugweg wel langs die van de Verdon.
Het was vandaag dan een eerder korte maar behoorlijk stevige rit om terug te beginnen. Het is natuurlijk de hele tijd al wel eens klimmen geweest, soms zelfs behoorlijk stevig, maar dat was toch vooral met het gevoel van “rollende heuvels”. Na de passage van Albi had ik echter meer een gevoel van berg en dal. Vandaag werd dat stevig bevestigd. Niet dat de klimmen daarvoor noodzakelijk zwaarder of steiler zijn maar het gevoel en het zicht zijn gewoon anders. Het begon, na een korte aanloop, al direct om de vallei van de Tarn te verlaten, een behoorlijk lange, stevige klim. Verderop deed ik ook mijn eerste officiële “cols”. Bij de eerste, de Col de Peyronnenc, kon je nog wat lacherig doen over de hoogte, 879 m zou je niet direct een col noemen maar het was wel een kilometers lange beklimming. Bij de tweede, de Col de Sié, zou ik met 999 m de weg een metertje hoger gelegd hebben, met 1.000 m kan je toch iets meer meespreken. De derde en zwaarste beklimming had ik een beetje aan mezelf te danken. Naar het einde toe leek het me leuker om de kleinere binnenweg te nemen dan de wat grotere weg te volgen, hoewel mijn route de hele tijd best wel rustig te noemen was. De kleinere weg stond ook bewegwijzerd als “route touristique” via Montalet naar Nages. Wat ik niet op tijd gezien had was dat die Montalet met een beklimming van maar 3 Km wel 300 m boven de andere wegen in de buurt uitstak. Mijn klimmershart brak ervan maar op die 3 Km heb ik 2x gepauzeerd op een wat vlakker stukje in de schaduw, om even te bekomen en te drinken. Ik heb een systeem waarbij ik 2 flessen water kan meenemen i.p.v. gewone drinkbussen maar moet daarbij dan wel stoppen om te drinken. Ik ben de voorbije dagen al wel erg blij geweest met mijn 3 liter water onderweg. Terug naar de weg, de afdaling was al bijna zo moeilijk als de klim, zo mogelijk nog wat steiler en geen te best wegdek. Ook hier heb ik onderweg al eens een pauze genomen. Even voorbij Nages vond ik dan een camping langs het Lac du Laouzas.

https://www.strava.com/activities/2536811167

Trébas

Rustdag in Trébas, veel is er ook niet gebeurt vandaag.
Technisch gezien is dit zowat de minste camping die ik al deed maar ik had een mooi plaatsje tussen de bomen, dus met behoorlijk wat schaduw al vielen er af en toe gaten in, en het was een rustige camping. In de loop van de middag zijn er nog wel een paar bijgekomen.
Veel viel er in het dorpje ook niet te doen. Ik heb er, na de was, eens rondgewandeld maar was rap terug. Het enige wat er te doen viel was gaan kayaken vanaf de camping maar dat stond niet op mijn programma. Eigenlijk was dus alles aanwezig om er eens een echte rustdag van te maken. Ik heb ook niet gepicnict of gekookt vandaag. Vanmiddag heb ik in de bar van de camping een stevige salade gegeten en vanavond ga ik nog eens terug voor een “steak haché” met frietjes. Ik zag er zonet ook Wout zijn ritoverwinning pakken in Albi.

Rivières – Trébas 52 Km

Vandaag weer stralend weer vanaf de start. Dat betekent natuurlijk ook al stevig opwarmen vanaf de start.
Mijn tweede stadsbezoekje had ik gepland voor Albi. Dat moest dan wel vandaag gebeuren want ik had in de krant een artikel gelezen waaruit bleek dat morgen de Tour aankomst had in Albi. Dat leek me niet de goede gelegenheid om bezoekje te brengen, al passeerde ik behoorlijk vroeg in de ochtend. Met daarna nog een rustdag en een vertrek in Albi zou het er ook niet rustiger op worden dus moest ik vandaag maar Albi passeren.
Albi viel alvast beter mee dan Montauban, een echt aantrekkelijk stadje langs de Tarne. Ik heb er toch een uurtje gespendeerd geloof ik.
De route was vandaag behoorlijk makkelijk. Naar Albi was gewoon rechtdoor en even voorbij Albi zocht ik de Tarne op om die gewoon te volgen, mijn bestemming lag gewoon aan de oever van de rivier. Ik deed vandaag ook een paar tunnels, vrij smalle en eerder donkere tunnels. Dan doet het deugd om een naafdynamo te hebben en verlichting met een enkele schakelaar op het voorlicht voor beide lichten, makkelijk even aan en uit te zetten bij die tunnels. Ik heb natuurlijk wel een stevige partij reflecterend materiaal op mij fietstassen en een fluohesje maar een beetje licht kan nooit kwaad in zo’n situatie.
Even voorbij Ambialat, overigens een mooie passage, was er even twijfel. Aan een splitsing stond Trébas 9 Km naar de ene kant en 13 Km naar de andere. Die splitsing stond niet op mijn kaart maar alles goed bekeken ging ik er van uit dat de 9 Km de rivier zou oversteken, over een niet bestaande brug 😉 , en dat de route aan de overkant, die wel op de kaart stond, iets korter was. Ik besloot toch de langere optie te nemen en heb er geen spijt van gehad, het was toch al een kort ritje en de route was ook echt mooi en bovendien erg rustig.
Vandaag een kort ritje en morgen, nu ik Albi toch voorbij ben, een rustdag. Je kan natuurlijk blijven doorgaan maar ik heb al even het gevoel dat een rustdag me goed zal doen. Het had leuk geweest om op die rustdag die gasten van die andere tour eens te zien maar ik heb voorbij Albi geen aanwijzingen meer gezien dus ik veronderstel dat ze uit een andere richting komen.

https://www.strava.com/activities/2531179836

Montech – Rivières 83 Km

Vanmorgen weer een stralend begin maar al gauw kwamen er wolken opzetten, het bleef voor de rest van de dag wisselend bewolkt. De wolken konden niet voorkomen dat de temperatuur weer pittig opliep.
Ik had me voorgenomen om hier in de streek onderweg toch eens een paar stadsbezoekjes te doen. Het eerste daarvan had ik in Montauban gepland, voor een of andere reden verwachtte ik daar wel iets van. Het werd toch eerder een tegenvaller. Ik reed naar het “historisch centrum” maar vond het dus toch nogal min. Ik had gedacht om mijn fiets ergens te parkeren en een beetje rond te wandelen maar ik vond het op zich al niet erg uitnodigend en bovendien waren ze het historisch centrum aan het hermaken en vond ook nog de wekelijkse markt plaats. Hopelijk heb ik bij de volgende meer geluk. Gelukkig reed ik er wel vlot door, dus verspeelde ik er ook niets. Verder koos ik vandaag voor een gemakkelijkheid route. Niet dat ze makkelijker te fietsen was maar wel om ze te volgen, over wat grotere doorlopende wegen. Het soort wegen dat bijvoorbeeld ook de Tour de France zou durven gebruiken. Ik deed alvast een stukje van het parcours van woensdag, in omgekeerde richting.
Het extraatje naar Puycelsi deed ik niet maar het zag er wel indrukwekkend uit, boven op de heuvel. Alleen trok het me niet zo aan om er naar toe te fietsen. Op het einde was het weer even zoeken naar een camping. Ik verwachtte in Rivières 3 campings maar zag geen enkele aanwijzing. Ik moest er Google Maps bij halen om ze te vinden en vond dan nog pas de eerste aanwijzing toen ik er praktisch was. Campings hebben al beter aangegeven geweest dan de afgelopen dagen.
Ik heb overigens van Relive een mailtje ontvangen waarom mijn filmpjes niet meer komen. De afgelopen dagen hebben zij zich uitgebreid tot “social media” gebeuren met volgers en gevolgden en dergelijke. Strava, mijn bron voor Relive, is daar schijnbaar niet blij mee en heeft de lijn doorgeknipt. ik zou nog kunnen werken via een omweg langs Endomondo maar heb beslist om ook de lijn door te knippen, ik was er ook al niet echt gelukkig mee, en heb de App verwijderd.

https://www.strava.com/activities/2528417649

Auch – Montech 81 Km

Om te beginnen nog een woordje over die 2 andere fietsers op de camping gisteren. Het waren een Engelse vader en zoon die woonden in de omgeving van Toulouse, niet veel verder eigenlijk. Ze waren ultra licht bepakt, zoals deze met de lichte bepakking op de ferry. Een tentje hadden ze niet mee, enkel een luifeltje waar ze onder konden liggen. Verder hadden ze een beperkt schuimrubberen matje mee, beperkt betekent in zo’n geval enkel voor het bovenlichaam. Ze waren er voor een paar dagen op uit om te mountainbiken. Gisteren vertrokken en vandaag gingen ze nog een stukje verder om aan het einde van hun rit de trein terug naar huis te nemen.
Vandaag geen sprake van een mistige start, volop zon vanaf het begin.
De rit van vandaag verliep verder zoals die van gisteren. Wijngaarden waren er niet meer maar het ging wel nog behoorlijk op en af en er waren nog veel zonnebloemen, nog héél veel zonnebloemen. En er waren ook nog leuke plaatsjes om te passeren. Sarrant is zo’n plaatsje met een onmiskenbare geschiedenis maar waar nu geen mens meer komt, het ligt in het midden van nergens en wordt niet speciaal aangeduid. Ikzelf nam er mijn picnic, in de schaduw van het uitgebreide portaal van een kapel. Terwijl ik daar zat vroeg een lokaal moedertje, dat net haar eigen baguette gaan halen was, waarheen het ging vandaag. Toen ik het zei dacht ze eens goed na en wist me te zeggen dat het in die richting vlak was, geen op en af meer. Mijn eerste gedachte was dat moeder waarschijnlijk niet veel fietste, wat ook zo wel zal zijn, maar uiteindelijk kreeg ze wel gelijk, naar het einde toe werd het vlakker. En in dat slotstuk kwam ik ook terug tussen enkele wijngaarden bij Saint-Sardos. Bij Bourret, net voor Montech, hoopte ik een fietsbrug over het water te vinden. Ze was er ook maar heel duidelijk afgesloten. Ik mocht dus terug en een extra lusje langs de grote weg maken, een pittig lusje ook want het was terug even stevig klimmen om op die grote weg te komen. Eindigen deed ik op de “municipal” in Montech, waar ze een glas frisdrank aanbieden aan fietsers. Ik heb het vriendelijk aangenomen maar toch ook nog een blik cola bijgekocht. Niets beter aan het einde van een rit als een fris blik Coca Cola. Het hoort bij mijn vast ritueel, als het verkrijgbaar is. Niet elke camping heeft koele dranken in de aanbieding.

https://www.strava.com/activities/2525818360