Niets van stralende dag vandaag, in de plaats kreeg ik grijze wolken en wind. De wind stond wel meer in het voordeel dan in het nadeel en het bleef, tegen de verwachting, nog behoorlijk lang droog. Tegen half twaalf begon het dan toch te regenen maar toen was ik tenminste al voorbij halfweg en het ging ook niet direct hard regenen, je werd er eigenlijk met moeite nat van. De laatste 15 Km werd het dan toch wel onaangenaam en ook de route was toen niet de meest aantrekkelijke, waardoor het toch wat aftellen werd naar het einde Dat viel dan ook nog wat tegen want ik telde af richting 100 Km maar het werden er uiteindelijk dus 103. 3 Km maakt in principe ook het verschil niet maar in de omstandigheden viel het dus toch wat tegen.
Ondanks dat het op zich al een behoorlijk stevige rit zou worden deed ik onderweg toch nog een extraatje van 8 Km, heen en terug naar Waipapa Point. Op dit punt staat weer een vuurtoren en vuurtorens zijn altijd toch wel leuk om zien, vind ik. Nog opvallend, de bomen groeien hier plat. Verder was de route wel mooi maar weinig spectaculair.
Eindigen deed ik in Bluff waar ik een plaats vond in de Bluff Lodge backpackers. Ik heb hier voor de gelegenheid wel een privékamer met eigen toilet en douche in een backpackers, dat is mijn eerste keer maar vanwege de natte omstandigheden komt het me wel weer goed uit en de prijs is echt wel gunstig voor een privékamer. Toen ik er aankwam was de manager afwezig maar er hing wel een contactnummer om te bellen. Dat zou voor mij echter een internationaal gesprek en dus behoorlijk prijzig zijn. Ik legde de situatie uit aan een voorbijgangster en vroeg of ik misschien via haar telefoon mocht bellen, dat was geen probleem en omdat ze toch bel minuten op overschot had wou ze er ook nog eens geen geld voor. Toen de manager er uiteindelijk was bleek dat ze ter plaatse geen kredietkaarten kon accepteren en mijn cash situatie was wat laag. Ik kon echter wel on-line boeken met kredietkaart dus heb ik dat ter plaatse maar gedaan. Omdat ik 2 nachten boekte gaf ze ook nog eens een korting op de al gunstige prijs en dat gaf ze me dan cash terug.
Ik blijf ook hier dus weer voor een extra nacht. Morgen neem ik hier de ferry om een wandeling te maken op Stewart Island. Een volledig fietsvrije dag dus, hopelijk met terug wat beter weer.

https://www.strava.com/activities/2903009903

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Dolfijnen heb ik niet te bieden maar wel een pinguïn. Het betreft een “Yellow-eyed” pinguïn die enkel in Nieuw Zeeland voorkomt en ondertussen erg zeldzaam is, er zouden er nog maar een 3.000 resteren over heel Nieuw Zeeland. Hier in de buurt zitten een paar koppels, terwijl de ene het nest bewaakt gaat de andere de hele dag op zee om te jagen en komt dan ’s avonds terug. Het is dan zaak om op de juiste moment op de juiste plaats te zijn. De juiste plaats is niet zo moeilijk aangezien dat steeds dezelfde plaats is en dus ook bekend is. De juiste moment, zo werd me gezegd, zou omstreeks half acht zijn maar ik besloot alvast goed op tijd te gaan. Dat was ook best want deze was er een stuk vroeger en ik wachtte daarna nog zowat anderhalf uur op een volgende maar die kwam maar niet dus heb ik het uiteindelijk opgegeven.

• 

• 

Het was vandaag een stralende dag. Af en toe werd het zelfs al eens warm maar tussendoor zorgde de zeebries ook wel voor wat afkoeling..
Ik ben de dag begonnen met domweg de verkeerde richting uit te rijden. Dat is bijzonder stom omdat er in Owaka maar één doorlopende weg is en aangezien ik vanuit één richting kwam is het behoorlijk logisch om in de andere richting te vertrekken. Toch wou ik mijn domme fout pas na 3,5 Km echt toegeven en zo begon ik mijn rit dus met 7 Km extra.
De rit ging vandaag over een rustige weg die de hele tijd wat op en af ging maar af en toe waren er toch ook enkele serieuzere hellingetjes.
Ik deed onderweg ook nog een kleine wandeling, een half uurtje, naar een paar watervallen.
Mijn rit eindigde in de Lazy Dolphin in Curio Bay. Er worden in deze baai nogal eens dolfijnen gespot maar vandaag lijken ze voorlopig inderdaad lazy, ik heb ze nog niet gezien. Als het er toch nog van komt dan volgt er wel weer een bonus.
Ook vandaag kwam ik weer niet toe met mijn standaard 9 foto’s, weer een extra rijtje dus.

https://www.strava.com/activities/2900417180

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Omdat ik nog een hele namiddag had en het toch niet ver was ben ik nog eens terug naar Surat Bay geweest en deze keer had ik meer geluk, ik had 2 leuke ontmoetingen. De eerste was waarschijnlijk een jong mannetje terwijl de tweede mogelijk een vrouwtje was, die zijn grijzer van kleur.

• 

• 

• 

• 

Het weer is vandaag wat wisselend bewolkt maar best aangenaam.
Ik reed vanmorgen eerst naar Surat Bay en maakte daar een wandeling langs de baai. Deze baai is bekend voor zeeleeuwen die er dikwijls komen rusten op het strand maar dat geluk had ik niet vandaag, het is er echter ook zonder zeeleeuwen de moeite waard. Daarna reed ik nog naar Pounawea, een dorpje aan de andere kant van de monding van de Owaka rivier. Daarna ging het terug naar Owaka voor een rustige namiddag.
Het was in en rond Surat Bay zo bijzonder dat ik een extra rij foto’s te bieden heb.
Bij mijn eerste rit heb ik een exotisch klinkende vogel, die ik niet te zien kreeg, vermeld. Ik heb hem nu kunnen spotten maar nog niet voor de camera gekregen. Het is een gelige vogel van het formaat van een merel, niet echt zo exotisch als hij klinkt.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

https://www.strava.com/activities/2898394274

https://www.strava.com/activities/2898465675

Het was vandaag weer een overwegend grijze dag maar het bleef wel droog. Tussendoor waren er zelfs mooie opklaringen maar het overtrok ook terug.
Ik nam vandaag de “scenic route”, officieel zelfs, en bereikte daarbij de kust, aan kilometer 19 om precies te zijn. Ik deed ook nog een extraatje naar Nugget Point, met een vuurtoren boven op een uitstekende rots. Het koste wel wat inspanning want er moest even stevig voor geklommen worden.
Mijn einddoel was dus Owaka en ik ben hier voor 2 nachten, morgen ga ik wat rondhangen in de omgeving.

https://www.strava.com/activities/2896182188

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Vandaag begon stevig bewolkt met een belofte van regen in de namiddag.
Ik nam vanmorgen afscheid van weg Nr 8. Eerst ging het langs een kleinere weg tot Millers Flat. Even voorbij eindigde het asfalt en ging de weg over op onverhard. Daar nam ik echter de Clutha Gold trail, die nog wel af en toe de “gewone” weg opging maar ook afgescheiden. De afgescheiden stukken van de trail waren leuker want beter te fietsen, de weg was ruwer en had meer last van stenen. Clutha is trouwens ook de naam van de rivier die ik zowat de hele dag volgde. Na 20 Km trail, bij Beaumont, stak ik wel de rivier over om aan de andere kant over het asfalt verder te gaan.
Kort voor de middag kwam inderdaad de beloofde regen, een gezapige regen die wat wisselde in intensiteit maar nooit echt dramatisch werd. Op mijn eindbestemming, Balclutha, was ik origineel van plan van de backpackers op te zoeken maar vanwege de regen besloot ik toch maar de meerkost te doen en naar een motel te gaan, daar heb ik toch wat meer plaats voor wat natte spullen. Bovendien moest ik er niet zo voor zoeken, ze ligt gewoon langs de weg.

https://www.strava.com/activities/2894148535

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Gisteren was zo’n beetje als logeren bij een familie. Alle andere gasten waren “longtermers”, jonge gasten die na school een tijdje gaan rondreizen en tussendoor hier of daar blijven hangen om wat geld te verdienen onderweg. Hier kan dat in de wijn- en fruitgaarden. Daarbij was ook een jonge Waal uit Arlon. Alleszins waren zij ondertussen zo goed als thuis in de herberg en ik dus een beetje te gast bij de familie.
Vanmorgen was weer een beetje zo’n randgeval tussen blauw en bewolkt, met de wolken deze keer in mijn rijrichting. Het was echter droog en er stond niet te veel wind, best weer goed om te fietsen. Op de middag verschenen er wel meer donkere wolken en trok de wind weer wat aan maar het bleef droog en de wind stond overwegend in de rug, het bleef dus wel goed te fietsen.
De route ging nog steeds verder over de weg Nr 8 maar van een brede vallei was hier geen sprake meer, het ging langs de rivier die hier behoorlijk aangegroeid was. Dat ze zo aangegroeid was, was omdat het eigenlijk een beetje een stuwmeer was met een dam zo’n 20 Km verderop bij Clyde. De passage door Clyde was zo’n beetje als de Old Town van Cromwell. Voorbij Clyde ging het over de Otago Central Rail Trail naar Alexandra. Zoals op zoveel plaatsen over de wereld kan je ook hier dus fietsen over een voormalige spoorbedding. Hier blijft het wel een beetje een spoor, ze hebben het niet verhard. Bovendien loopt het parallel langs de Nr 8 en vond ik de meerwaarde beperkt maar de trails worden hier erg gepromoot, een paar dagen terug zat ik met een ouder Australisch koppel die onder andere deze volledige trail, een 150 Km, zouden gaan fietsen, met huurfietsen en bagagetransport. Het is dus wel degelijk een business. Alexandra was een stadje van het principe met een “main street” met zowat alle zaken daar rond en het stadje verder uitdeinend. Van Alexandra ging het weer terug over de 8 maar deze verliet nu de rivier, dat betekende dat er weer wat meer geklommen mocht worden en ook dat ik weer in een andere wereld terecht kwam. Eindigen deed ik dus in Roxburgh, nog eens in een motel.

https://www.strava.com/activities/2891610734

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Het was vanmorgen een mooie maar koude start. Tegen dat ik vertrok was het al iets beter en uiteindelijk warmde het mooi op. Ook de wind bleef vandaag de hele dag binnen de perken, een echt mooie fietsdag dus.
Dat kwam goed uit want er stond nog eens een behoorlijke rit op de menu. Het ging verder over dezelfde weg Nr 8 door de vallei maar eerst ging het een 15 Km bergop om over een pas te komen. Aan de andere kant van de pas ging het terug door een brede vallei maar het was toch net weer wat anders. Het einddoel vandaag was Cromwell, waar ik nog een paar kilometer extra deed op zoek naar mijn logement. Er was keuze genoeg maar ik had op voorhand wel iets in gedachte. Toen ik deze niet vond ben ik maar bij een andere backpacker gaan aankloppen, een stuk dichter bij het “centrum”. Cromwell heeft net als Twizel een “Mall”, een centraal plein met daar rond winkels en restaurants. Daar weer rond ligt het centrum en in het geval van Cromwell ligt nog een heel stuk daar weer rond de rest van de gemeente. Bij die winkels rond de Mall is ook een apotheker en dat kwam me goed uit. Het hooikoorts seizoen is hier in volle gang en dat heb ik vandaag gemerkt. Ik haalde dus maar een doosje Loratadine, hetzelfde middel dat ik thuis ook wel eens gebruik. Eén pilletje per dag dat je last hebt, morgen zou het dus terug beter moeten gaan.
Cromwell heeft ook nog een stukje “Old Town”. Het was een heel stuk wandelen, ik had natuurlijk ook de fiets kunnen nemen maar dat doe ik al de hele dag, en heel veel stelt het niet voor maar het was toch leuk om zien. Ik ontmoette er ook nog een leuk zangertje 🙂 .
Hierna volgt nu een rondje rond het zuiden die me over ruim 2 weken terug hier in Cromwell moet brengen.

https://www.strava.com/activities/2889503951

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

De dag begon vanmorgen met veel zon, een beetje regen en natuurlijk wat wind. Het viel uiteindelijk wel mee, de regen was voorbij voor ik vertrok en de wind bleef wel beperkt. De wind kwam overigens ook niet meer van voor maar eerder van rechts, het was dus een prachtige fietsdag … tot mid voormiddag. In de omgeving van Omarama trok de wind terug stevig aan en bovendien maakte ik daar een grote bocht naar rechts, waardoor ik de wind dus ook terug van voor kreeg. Het weer bleef mooi maar niet zo aangenaam meer. Je zou kunnen denken dat het aan mijn windgevoel ligt maar op mijn koffiestop hoorde ik ook de locals onder elkaar zeggen dat het weer “windy” werd en bij mijn aankomst werd ook eerst over de wind gesproken. Ze vinden het dus ook zelf wel behoorlijk winderig.
De route ging vandaag gewoon verder over dezelfde weg, Nr 8, door de brede vallei. Dat heeft me tot dusver het meeste verbaasd in Nieuw Zeeland, de uitgestrekte vlaktes hier. Die had ik niet zozeer verwacht, ook al gaan de vlaktes niet altijd helemaal vlak. Soms lijkt het wel wat alsof je door de prairie rijdt.
Het werd vandaag weer een korter ritje, al mag ze er met de wind op het einde best wel wezen, naar Dunstan Downs. Dunstan Downs is eigenlijk maar een boerderij met een paar “chalets” langs de weg, de laatste foto toont zowat wat het is. Voor mij is het echter de perfecte stopplaats onderweg naar de volgende echte plaats Cromwell, wat morgen toch nog wel een eindje fietsen wordt.

https://www.strava.com/activities/2886533179

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•