Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Vandaag mocht het een stuk minder zijn. Omdat er na de middag een toenemende kans op regen was, hield ik het wel bij een vroeg vertrekuur. Ik zag in de Blankaart mogelijk de gesignaleerde zeearenden, heel hoog in de lucht en dus moeilijk te identificeren, maar de hoofdvogel van de dag was de rietzanger. Je hoort ze veel, zoal verwacht mag worden met zo’n naam, in het riet maar ze zijn erg moeilijk te spotten en nog moeilijker om te fotograferen, bij het minste trekken ze zich nog wat dieper in het riet terug. Heel af en toe wordt je echter beloond voor de moeite š . Zowat een kwartier na thuiskomst viel het eerste beetje nattigheid maar veel is er voorlopig nog niet gevallen.
Ook van deze mooie dag weer gebruik gemaakt voor een mooie rit. Het ging weer langs de Leie en de Schelde maar dan volgens mijn eigen route, wat verder stroomafwaarts. Tussen Leie en Schelde lag deze keer geen kanaal maar een berg, de Tiegem. Nu is dat in die richting vooral lang vals plat, pas op het einde gaat het wat echt klimmen. Vandaag kwam dat vals plat wel met de wind op de kop š¦ . De terugweg ging wel weer langs het kanaal Bossuit ā Kortrijk en dus ook weer langs Schildpaddeneiland š . Tegen het eind van de rit kwamen toch stilaan al grijze wolken opzetten.
Vandaag de āBlauwe Ruitā gedaan. De Blauwe Ruit is een fietsroute in de āEurometropoolā, Kortrijk-Doornik-Lille, regio en loopt langs de Leie en de Schelde en de kanalen tussenin die deze verbinden. Ik deed ze al eens eerder maar dat was alweer een hele tijd geleden, 12 juli 2020 https://dannyc2018.com/2020/07/12/blauwe-ruit-116-km/ ,dus vond ik dat het wel eens opnieuw kon. De aanduidingen in Frankrijk blijven wel zwaar ondermaats, de GPS route is dus wel aangewezen. Ik geloof ook wel dat vooral Kortrijk de motor achter het project was. Het āCanal de Roubaixā is echter echt wel de moeite, ook al loopt ze af en toe door wat drukker stedelijk gebied en was ze vandaag plots afgesloten. Ik kon er gelukkig wel vlot over een parallelweg vlakbij. Zowat elke waterweg en -plas in BelgiĆ« heeft tegenwoordig wel schildpadden maar in de zijarm van het kanaal Kortrijk ā Bossuyt, in het oude kanaal dus, swingt het echt wel de pan uit.
Volgens mijn originele ājaarplanningā zou ik vandaag op een stevige fietstrip van een goede 3 maanden vertrekken. Omdat ik ondertussen begin juni enkele afspraken heb die ik moet nakomen, gaat dat dus niet door. Ik had dan wel een korter reisje van een kleine 3 weken naar de Eifel uitgewerkt, ik had zelfs zowat alles al klaarstaan, maar dan zagen de app’s op de wat langere termijn 10 dagen van regen en buien. Daar had ik dan ook weer geen zin in, dus is ook dat reisje geschrapt. Je houdt altijd wel rekening met eens een natte dag maar de helft van de tijd op een kortere trip, dat hoeft toch niet voor mij. Misschien word ik wel een beetje soft op met het ouder worden š . Hoe dan ook, ik zal voorlopig maar in eigen regio toeristen š . Vandaag reed ik nog eens met camera langs de bergjes en dus ook langs de kleurige flank van de Kemmelberg.
Vandaag weer teruggekeerd naar de Westhoek. De trein was daarbij weer een behoorlijk stukje reizen. In Herentals trof ik de trein die in Berchem aansluit met die naar Ieper/Poperinge met een verschil van 58 minuten, volgens schema kom ik er aan op *.45 terwijl die naar Poperinge vertrekt om *.43 . In zo’n geval neem ik in Berchem nogal eens de trein naar Oostende van *.12 om dan in Gent over te stappen, daar heb ik tijdens die overstap dan net de tijd om in het station een, fastfood, wok te eten. Vandaag reed er om *.12 wel geen trein naar Oostende maar gewoon eentje naar Gent, wegens werken aan het spoor tussen Gent en Brugge. Later bleek in Gent dat er vandaag ook geen trein reed naar Poperinge, zonder verder enige reden. Het is een hatelijke gewoonte van de NMBS om dan over te gaan naar het plaatsen van de laatste halte de trein in plaats van de voorziene eindbestemming. Een minder geoefend of internationaal reiziger, bijvoorbeeld een toerist voor Ieper, heeft dan geen flauw idee van wat er gaande is, hij weet mogelijk wel dat hij de trein naar Poperinge moet nemen maar vindt daar geen spoor van terug op enig infobord en uiteindelijk maakt de vervangbus ook gewoon deel van het traject. Even voor aankomst in Kortrijk werd dan toch, voor het eerst, aangekondigd dat er verder een vervangbus zou rijden, vanaf de achterkant van het station. Het helpt dan wel als je al weet welke kant de achterkant is. Aan die achterkant hing er aan een paal een bordje met de vermelding āvervangbusā, alleen stond er geen bus en kwam er ook direct geen opdagen. Er verscheen wel even iemand met een āassistenceā jasje maar die scheen ook niet erg te weten wat er gaande was en verdween ook al vrij snel terug. Ook na een kwartier verscheen er nog geen bus en na een half uur ook niet. Een uur later kwam er dan een andere āassistanceā samen met iemand met een NMBS uniform. Veel informatie hadden zij ook niet maar volgens hen had er door een āmis-communicatieā het vorige geen bus gereden. Precies op het volgende vertrekuur verscheen er deze keer dan inderdaad toch een bus, nu wel voor een dubbele lading passagiers natuurlijk. Gelukkig werd de vervanging uitgevoerd door De Lijn, die zijn voorzien op staanplaatsen. Een chauffeur van een burgerbus, weet ik uit vorige ervaringen, neemt geen staande passagiers mee en dan zou de helft dus nog langer moeten wachten. Uiteindelijk kwam ik met 1u40 extra aan in Ieper. Het viel me bij de hele historie wel op hoe rustig iedereen bleef.
Vanmorgen een beetje op avontuur getrokken. Het begon nog wel over bekende wegen, langs Wechel(derzande) en de Lilse Bergen naar Gierle, maar in Gierle besloot ik eens wat anders te doen en begon een improvisatie langs wegen waar ik nog nooit eerder kwam. Uiteindelijk kwam ik bij Vosselaar langs het Kempisch Kanaal, dat ik volgde naar en voorbij Turnhout. Dan begon een nieuwe improvisatie tot ik op de grote weg naar Kasterlee kwam en ik besloot dat het tijd was om rechtstreeks huiswaarts te keren. De rit had overigens wel een behoorlijk groot gravel gehalte. Na de middag maakte ik dan nog een klein ritje met moeder, dit jaar overigens onderweg naar de 89 š .
Vandaag een ritje gemaakt naar Lier en wat verder tot Duffel. Ik koos voor de Grote Nete voor de heenweg en de Kleine Nete om terug te keren, met tussenin wat Netekanaal. Nadat ik de reeĆ«n vastgelegd had, stond er een buurtbewoner bij mijn fiets, die ik even aan de kant gezet had, op me te wachten met de pertinente vraag om niet te vermelden waar ik de foto’s genomen had. Hij houd nogal van de reeĆ«n in zijn buurt en ze hadden er in het verleden al eens last van stropers, naar zijn mening althans, waardoor de reeĆ«n al eens verdwenen waren. Ik geloof niet dat stropers afhankelijk zijn van mijn info om te weten dat er ergens reeĆ«n zitten maar ik wil wel best zijn wens respecteren.
Vandaag weer naar de Kempen gereisd. Voor de wandeling naar Vorselaar koos ik nog eens voor de route langs de Nete en āLenteheiā, het leek me dat de weides hier droger lagen dan in de Westhoek. Dat bleek ook maar mijn vrees voor een stuk natte weide bleek sowieso ongegrond, het wandelpad is er mooi harde ondergrond.
Vandaag weer een echt sport ritje gemaakt, ik ging nog eens over de bergjes. Op de Kemmelberg had ik toch even spijt van het gebrek aan camera, de flanken kleuren momenteel paars.
dannyc2018 