Hoewel ik het dus niet had zien aankomen is het gisteren, na check in, volledig opgeklaard en heeft het niet meer geregend. Het zou dus toch nog best goed kampeerweer geweest zijn maar ik blijf toch tevreden van mijn beslissing voor Hotel Sonne, in de toestand waarin ik na de afdaling was.
Vanmorgen was het terug grijs, kil en lichtjes vochtig.
Ik mocht om te beginnen nog wat doorgaan met dalen maar ze hadden toch nog een pittige klim in petto om de Rijn te bereiken.
Naar het einde van de rit regende het weer wat maar toen ik, na nog een lunchstop in het stadje, de camping bereikte was het terug droog en sindsdien is het gewoon wisselend bewolkt met opklaringen. Bij aankomst aan de camping stond er een hele file om binnen te raken. De receptie bleek gesloten tussen 12 en 14 uur en door de korte rit was ik dus een stuk vroeger, maar dus nog lang niet de eerste. Met de fiets kon ik gelukkig wel voorbijrijden en was ik toch bij de eersten ingecheckt.
Ik blijf hier voor 2 nachten. Het is er misschien niet de mooiste plaats voor maar de tijd was rijp voor eens een echte rustdag, voor ik verder langs de Rijn afzak. Ik neem de Rijn stroomafwaarts en rij vanaf nu dus alleen nog bergaf 🙂 .

https://www.strava.com/activities/9531026950

Om 10 uur ging het gisteren vrij stevig regenen en dat heeft het toch weer enkele uren volgehouden.
Vanochtend was het grijs en koud. Ik droeg niet alleen lange mouwen maar deed daar ook nog eens mijn regenjasje over aan, niet voor die paar druppels die af en toe vielen maar gewoon voor het comfort. Ik kreeg wel eens een opklaring maar die duurden nooit lang en warmden de zaak ook niet erg op. Ik mis de hittegolf 🙂 .
De route naar de Rijn ging nooit echt simpel zijn maar de Duitsers hebben een goed systeem met fietswegwijzers, ook als ze geen onderdeel zijn van een route. In Rötenbach ging het echter fout. Daar stuurden ze me weer een bos in waar je met een gewone fiets eigenlijk niets te zoeken hebt, laat staan met een beladen exemplaar. En als ze dan op een kruising in dat bos een wegwijzer zetten die precies tussen 2 mogelijkheden wijst, dan moet je dus gokken. Ik gokte schijnbaar verkeerd. Kilometers ploeterde ik door dat bos, overbodige kilometers aangezien ik de verkeerde kant uitging. Ik kan je verzekeren dat er enkele stevige godverdomme en miljaardes door dat bos gegalmd hebben 🙂 , zeker toen het ook nog begon te regenen. Eergisteren met de weides zou ik de fout misschien nog wel op mij nemen maar deze keer was het toch echt wel de schuld van de Duitsers 😉 . Ik besloot daar om de fietswegwijzers voorlopig maar, zoals in Tsjechië, te negeren. Even overwoog ik het toch nog, in Altglasshütten, omdat er een wel echt grote weg aankwam maar ik zag het uiteindelijk toch niet zitten. Een grote weg die ook nog stevig begon te klimmen. Boven op de pas had ik op jeugdherberg kunnen gaan maar het leek me beter van eerst af te dalen en daar de camping op te zoeken. Tijdens die afdaling ging het echter weer stevig regenen en na 10 Km dalen in regen en kou, en zonder beterschap in aantocht te zien, besloot ik om toch maar voor de warmte en de droogte van een kamer te gaan. De camping is nochtans niet overdreven ver maar wel wat uit de richting en terug een berg op, bij de skiliften. Een half uur later scheen toch terug de zon maar ik ben toch tevreden met mijn beslissing.
Ik heb vandaag echt koud gehad.
Morgen de Rijn!

https://www.strava.com/activities/9525544198

Tot zowat 3 uur bleven de Nederlanders bezig en daarna kwam de regen. Zoals al, wat voortijdig, gezegd in de post van gisteren, ik had er toch een goede nacht.
Vanmorgen was erg grijs maar het zou toch wel mooi worden. 12 Km was het voor ik de volgende “echte” camping tegenkwam. In normale omstandigheden zou ik die er nog wel bijgedaan hebben maar zoals het gisteren was lijkt het mij toch nog ver. Op de middag trok de wind weer stevig aan en ik vreesde dat het wel eens de voorbode kon zijn van hetzelfde scenario als gisteren. Het ging nog lange tijd goed maar tegen half drie zag ik het toch afkomen door de vallei, ik zou er niet aan kunnen ontsnappen. Toch deed ik dat weer. In Geisingen zag ik een kans voor een koffie break, met het idee dat het op die tijd wel zou overwaaien. Dat deed het inderdaad ook. Het was overigens niets in vergelijking met gisteren maar toch wel even nat en vooral de dreiging was ook weer voor een tijdje weg. Bij het verlaten van Geisingen liep het echter mis met de wegaanwijzingen en toen moest ik weer een tijdje improviseren. Het bleek weer een gelukje te zijn want wat verder tijdens mijn eigen improvisatie zag ik een troepje herten 🙂 . Gezien de witte stippen bij de volwassen exemplaren zouden het damherten moeten geweest zijn. Ik telde 3 wijfjes en evenveel jongen.
Kamperen doe ik bij Pfohren, het eerste dorp langs de Donau. De bron moet nu dus echt in de buurt zijn maar ik ga er niet verder naar op zoek gaan, ik zal van hier de doorsteek maken naar de Rijn.
Na de 2 achterstallige posts blijkt mijn datalimiet overschreden, er is er dus weer eentje achterstallig.

https://www.strava.com/activities/9518872860

De eerste beelden zijn van gisteravond en vanmorgen op de camping. Vanmorgen om 7 uur waren er al vroege zwemmers in het meertje. Dat zou in België in principe niet kunnen, aangezien het daar verboden is om te zwemmen in onbewaakte plaatsen.
De campers op de parking bleken dan toch geen blijvers te zijn, restten dus nog maar 2 tentjes. Laat op de avond moet er dan toch nog eentje bijgekomen zijn want vanmorgen stonden er drie. Ik veronderstel van een wandelaar, al kan het natuurlijk ook zijn dat ze haar rugzak gewoon naar de auto droeg toen ze vanmorgen al vroeg weer vertrok.
Om 3 uur vannacht kregen we weer een pittig onweer. Vanmorgen leek het beter, zie de foto’s, maar op het einde van mijn ontbijt moest ik met mijn koffie toch weer in mijn tentje schuilen. Voor de afbraak was het wel alweer terug gestopt met regenen. Het bleef dan een tijdje twijfelen tussen regenen en opklaren maar uiteindelijk werd het toch mooi. Op de middag kwam er echter een nieuw onweer overschuiven. De hoofdbrok, het onweer zelf, passeerde rechts langs me heen maar ik kreeg wel een stevige bui. Ik had echter geluk, net toen de bui losbarstte kwam ik langs een jachtpostje waar ik de bui kon uitzitten. Het zag er echter niet naar uit dat het na de bui direct zou stoppen met regenen en ik kon er natuurlijk niet blijven zitten. Ik reed dus voor de rest van de namiddag door wisselende regen, met ook wel wat droge periodes.
Bij Sigmaringen overspeelde ik mijn kaarten, ik kon er perfect kamperen maar vond dat het nog wel wat verder kon. Net toen keerde echter het weer opnieuw en toen leek het niet meer zo’n goed idee om door te gaan. Ik kwam dan langs een “zeltplatz” dat eigenlijk een terrein voor jeugdkampen was. Er stonden al wat tenten en de terrein verantwoordelijke passeerde net toen ik er aankwam, ze zei dat ik er ook wel bij kon. Een terrein voor jeugdkampen heeft wel eerder primitieve basisfaciliteiten. Even later kwam er een groep Nederlandse twintigers aan die er duidelijk al eerder geweest waren. Ik vermoed dat ze er vroeger al met de jeugdbeweging op kamp kwamen en dat ze dat nog steeds jaarlijks eens overdoen, ondertussen wel met een stevige voorraad drank. Een groep Nederlanders met een stevige voorraad drank zijn dus niet de rustigste buren maar ik had er toch een best goede nacht.
De “radweg” ging deze voormiddag op een bepaald moment gewoon door de weide. Ik vraag me soms echt af waar ze het halen. Op het einde van het weide pad bleek wel dat ik schijnbaar een bordje verkeerd geïnterpreteerd had, de route kwam rechts van mijn langs een gewoon pad. Een pad dat ik dus wel gemist had 🙂 .
Mannetjes reeën zijn schijnbaar nog fotoschuwer dan de vrouwtjes. Ik zag er vanmorgen weer een mooie, in een gemaaid graanveld, maar ook deze bleef weer niet staan voor de foto 😦 .
Ik zag onderweg ook een massa ooievaars vandaag. De regio gaat er blijkbaar prat op want ik zag ook zeker 20 kunststoffen exemplaren.

https://www.strava.com/activities/9512751390

Vandaag weer een dag langs de Donau. Ulm leek me in het voorbijrijden wel een interessante stad maar ik heb ze niet bezocht. Nu had ik bij Ulm als extra bezwaar dat ik even ervoor gehoord had dat het ook daar grote stadsfeesten waren, waarvan de sporen ook langs de oever al overduidelijk waren en het er naar uitzag dat het sowieso een probleem zou zijn om door de stad te rijden, maar ik vrees dat het de voor de rest van de trip wel meer zal voorvallen dat ik langs of door interessante plaatsen rij zonder deze te bezoeken, ook later langs de Rijn.
Door Ehingen reed ik wel, ik moest er de wegwijzers wel volgen, maar dat vond ik dan weer minder interessant. Het had misschien ook met de omstandigheden te maken. Het was vandaag best lastig met een stevige tegenwind en ik had er bij Ehingen, na 60 Km, eigenlijk al wel genoeg van. Een camping zag ik niet meteen in de buurt en de paar plaatsen waar ik wou informeren voor een kamer, daar geraakte ik niet binnen. Ik zag wel verscheidene wegwijzers naar gasthofen en hotels maar had geen zin om door heel het stadje op jacht te gaan en ging dus maar gewoon verder langs de route, het was nog vrij vroeg en ik zou wel ergens iets tegenkomen. Dat ergens bleek 10 Km verder, waar ik een wegwijzer naar een “zeltplatz” zag. Het is hier weer vrij kamperen, langs een meertje dat ook dienst doet voor dagrecreatie. Naast nog een koppel fietsers met kind, staan er ook nog een paar campers op de parking.
Uiteraard is ook hier vrij kamperen zonder wifi.
De Donau is ondertussen al een vrij klein riviertje geworden.

https://www.strava.com/activities/9506242912

Gisteren kon ik Donauwörth niet via de hoofdstraat doorrijden vanwege een stadsfeest. Ik had gedacht om dat deze morgen wel te kunnen maar dan bleek dat ze er om 9 uur al terug vol aan bezig waren, weer via zijstraatjes dus.
De stad verlaten was ook even een probleem, er komen enkele rivieren samen en ik vond niet direct de wegwijzers van de route. Ik vond dan wel zelf mijn weg langs de Donau en kwam zo automatisch weer op de juiste route. Veel kreeg ik vandaag van de Donau niet te zien, er werd veel voor wat verder verwijderde wegen gekozen.
In Höchstadt stond ook een groot stadsfeest op het programma maar hier was het vandaag de eerste dag en waren ze nog met de voorbereidingen bezig, ik kon er dus nog passeren.
In Dillingen ging het weer fout met de wegwijzers. In plaats van terug te keren om ze te vinden koos ik weer zelf voor het pad langs de Donau. Het was waarschijnlijk mijn langste stuk langs de rivier voor vandaag 🙂 .
In Günzburg was het tijd om een camping op te zoeken. Ik had er graag weer bij de kanu club gekampeerd, ik zag bij het naderen van de stad een verwijzing ernaar, maar ik vond er niets op. Geen WC beschikbaar dus en dat is toch mijn minimum vereiste om te overnachten, ik ging dus toch maar op zoek naar de “echte” camping.
Het eerste beeld is nog eentje van gisteravond, praktisch vanuit mijn tentje.

https://www.strava.com/activities/9500574622

Ik had vannacht mogelijk een ree als buur. Even de situatie schetsen: Tussen de camping en de “container” lagen een bosje, waar mijn tentje net naast stond, en een dijk. Toen ik gisteravond mijn tanden ging poetsen zag ik op die dijk een ree die zich, toen ze mij ook zag, vlug in het bosje spoedde. Ik keerde direct even op mijn stappen terug om te zien of ze ook de camping zou oversteken maar daar was niets van te merken. Ik ga er dus vanuit dat ze in het bosje langs de camping haar levensruimte heeft. Ik weet uit ervaring, van langs de Verdronken Weide een paar zomers geleden, dat een ree geen zodanig groot bos nodig heeft om te leven.
Vanmorgen zag ik langs de Donau plots verscheidene rood-witte schoorstenen. Het leek me allemaal om chemie te gaan, geen sector die ik aan de omgeving gekoppeld had.
Het was vandaag weer “oren in het graan” dag. Ze bleven deze keer wel weer gewoon ter plaatse. Verder had ik deze namiddag een beeld waar ik enorm veel spijt van heb. Er stond een ree, een mannetje, even onder mij in wat water, mij over zijn rechter schouder aankijkend. Hij bleef zo nog best rustig staan maar niet lang genoeg om mijn camera te nemen, aan te zetten, te richten, in te zoomen, focussen en afdrukken. Daartegen was hij toch weg. Het was echt een droomplaatje, dat ik dus net niet gescoord heb 😦 .
Kamperen doe ik bij de Kanu Club, waar ze in vol vertrouwen werken om mooi te kamperen. Zeker een van de mooiere en betere plaatsen van de trip. Er staan weer vooral collega fietsers, ook wel minstens één kayakker. Als je tijdens de vakantie een officiële fietsroute doet dan kom je nogal wat collega’s tegen, zowel onderweg als op de campings.

https://www.strava.com/activities/9494171234

Het was vandaag in het algemeen iets “frisser” dan de afgelopen dagen, dankzij een fris windje. Alleen wanneer deze even wegviel en je in open zon reed, was het weer bakken.
Het was weer een eerder vlakke rit maar net voorbij Kelheim hadden ze er toch een stevige puist in liggen. Toen die ook nog over een bospad ging moest ik toch ook enkele keren voet aan grond zetten vanwege een wat slippend achterwiel. Nu moet je weten dat zo’n beladen fiets te voet de berg op sleuren ook geen pretje is. Nu had ik er echter ook niet willen afdalen, met een beladen fiets over dat pad. In de andere richting is de beklimming wat minder steil maar zit je dus met die afdaling. Het is waarschijnlijk daarom dat het stuk tussen Kelheim en Weltenburg ook per boot aangeboden wordt. Ik vond het al raar toen ik dat aangekondigd zag: “Donauradweg per schiff” maar moest ik het op voorhand geweten hebben, ik zou het misschien ook overwogen hebben.
Het Weltenburg klooster gaat ondertussen meer over bier dan over godsdienst geloof ik, schijnbaar de oudste kloosterbrouwerij ter wereld. Ik heb het gevoel dat er tegenwoordig meer brouwers zitten dan paters. Voor hun hop moeten ze alvast niet ver gaan, even verder reed ik tussen gigantische hoppevelden, kilometers lang. Onvoorstelbaar.
De camping na 54 Km reed ik nog voorbij maar na 70 Km vond ik het wel genoeg. Vanavond doe ik aan vrij kamperen. Het is een stukje grond van de stad, langs de Donau, met een WC/douche container vlakbij. Voor lang kamperen moet je vergunning van de stad hebben maar 1 nacht is “frei”. Ik sta hier samen met enkele campers en 2 collega koppels.
Bij vrij kamperen is uiteraard wel geen wifi voorzien.

https://www.strava.com/activities/9487657559

Ik had het gisteren over een kleine tuin om te kamperen, nu was die als tuin niet zodanig klein maar wel als kampeerveld. Het was een voormalige “biergarten” van een voormalig gasthaus, waar nu dus de fietsers kamperen terwijl de campers en caravans op de hardere omgeving aan de andere kant van het huis staan.
Ik ben vanmorgen een ietsje later opgestaan dan gewoonlijk, even voor het opstaan barstte er nog een pittige bui los. Gelukkig was ze van korte duur. Bij het vertrek stond de zon alweer te blaken aan de hemel, al bleef het risico op nog een bui nog wel een tijdje aanwezig.
Mijn rit begon met al na 500 meter een omleiding, het zou niet de laatste zijn. Er wordt nogal gewerkt langs de Donau. Voor zover ik begrijp gaat het vooral om dijkverbeteringen, vrees voor overstromingen met het wijzigende klimaat? Ze werden wel behoorlijk aangegeven, het is mooi om zich een keer niet teveel met de route te moeten bezighouden. Ik zou vandaag wel niet zodanig veel van de Donau te zien krijgen. Naar het einde toe koos ik wel zelf om een tijdje het directere asfalt te nemen in plaats het gravelpad in de buurt van de rivier. Het ommetje langs Straubing, hoewel best een opmerkelijk stadje, had voor mij niet gemoeten. Regenburg heeft vanzelfsprekend ook zijn mooie plaatjes maar ik heb er, op het einde van de rit, niet de tijd voor genomen en zal er morgen ook niet voor terugkeren.
Het, grotere, tentenveld staat vandaag vol met bikers van alle soorten 🙂 . De camping is overigens best OK maar de wifi is behoorlijk waardeloos.
Het was vandaag weer een behoorlijk lange rit maar wel een keer ook een behoorlijk vlakke. Ik ben van nature altijd een klimmer geweest, dat was al zo tijdens mijn eerste fietscarrière als tiener. Al bleef dat destijds wel beperkt tot de Ardennen of een enkel keer, tijdens een gezinsvakantie, in het Zwarte Woud. Als je echter met zowat 50 Kg fiets onderweg bent, dan valt dat natuurlijke voordeel wel een beetje weg en als het dan dag na dag op en af gaat dan wordt dat toch lastig.
Ik zag vandaag weer een paar oren in het graan, deze keer kwamen ze er ook nog uit 🙂 .

https://www.strava.com/activities/9482847700

De camping van gisteren was iets drukker dan die van daarvoor, met ook nog een bar, maar ik heb een goede laatste nacht gehad.
Na precies 15 Km bereikte ik Duitsland. Dat had ook wat korter gekund maar bij de eerste gelegenheid verliet ik de grote weg voor een kleinere. Ook de pelgrimsweg van Praag naar Compostela ging overigens langs mijn kant de grens over.
Bij mijn vertrek, 5 weken geleden, was het de bedoeling om voor de terugweg langs de grens met Oostenrijk richting Bodensee te rijden en van daar langs de Rijn terug naar huis, met die verstande dat ik de oversteek van de Bodensee naar de Rijn door Duitsland zou maken en niet via Zwitserland zou gaan. Dat zou echter weer heel wat route puzzelwerk en ongetwijfeld stevig klimwerk, waar ik vandaag al een voorproefje van kreeg, ingehouden hebben. Onderweg viel me echter een mogelijk plan B op, met een stuk minder puzzel- en klimwerk, langs het water. Ik zou dan de Donau opzoeken en die zo lang mogelijk volgen en daarna oversteken naar de Rijn. Ik wist dan nog niet of er een officiële Donau fietsroute was, hoe dan ook zou de Donau mijn leidraad worden, maar uit voorgaande ervaringen mocht je dat eigenlijk wel verwachten. Ondertussen heb ik daar ook bevestiging van gekregen.
Ondanks de “dorf” in Deggendorf is het best een grote stad. Dat brengt altijd wel wat problemen met zich mee om de weg te vinden maar de Donau kan je moeilijk mislopen en mijn camping zou daar vlak naast liggen. De eerste indruk van die camping stelde niet veel goeds voor maar dat is intussen al veel verbeterd. We staan met een verzameling fietsers met tenten samen in een klein tuintje langs de Donau en het sanitair is uitgebreider dan veel grotere campings die ik al aandeed.
Het was vandaag wel nog eens een echt stevige rit.
Foto 2 is een zoekpuzzel, waar is ree? Ergens tussen het graan steken 2 oren uit.

https://www.strava.com/activities/9475072952