Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Ook vandaag dus weer de fiets genomen. De basis van mijn rit was nogal kort, er kwamen aan het eind dus weer wat krullen bij te kijken om naar de 60 Km te gaan. Ik deed die krullen in omgevingen waar ik eerder al wel eens reeën zag maar dat mocht vandaag niet zijn, het was overal nogal druk met fietsers en wandelaars. Ook op de rest van de rit zag ik niet veel te fotograferen maar ik heb wel een mooie patrijs.
Vandaag weer terug voor de fiets gekozen. Aan het eind van de rit breidde ik er nog een extra lusje aan om toch minstens de 60 Km te passeren. Het is erg stil, wat vogels betreft, in de Westhoek. Ik zag wel weer een getagde kiekendief. Wel van erg ver, ik merkte de tag pas op de foto.
Ik koos vandaag voor een ochtendwandelingetje. Omdat ik momenteel geen zin heb in een langere wandeling en niet noodzakelijk telkens dezelfde wandeling rond de Verdronken Weide wil doen, had ik gedacht van een kleine verplaatsing naar de Palingbeek te maken maar uiteindelijk vond ik dat toch wat lastig. Het werd dus toch weer de Verdronken Weide, ook al omdat er af en toe nog een buitje passeerde. Er was wat minder leven te zien maar er groeide wel wat 🙂 , zo werd het een mooie herfstwandeling 🙂 .
Na nog een nat begin werd het deze voormiddag wel snel droog. Ik nam vandaag weer de fiets voor een rustig ritje, wel een beetje langer dan gisteren. Op zicht was het mooi fietsweer maar er stond toch een pittig windje, waardoor het vooral langs de IJzer echt mooi fietsen was. Ik zag, niet te ver van elkaar, 2 ooievaars. Misschien wel een voorbode van een nest in de Westhoek volgend jaar?
Vandaag toch alweer de fiets genomen, wel de lichtere versie voor een korter ritje. Langs het kanaal zag ik nog eens een ijsvogeltje maar het vloog net wat vroeg weg, op de fiets heb je toch altijd wel wat meer tijd nodig om de camera ter hand te hebben. Ik hield er wel een wat schimmig beeld in de vlucht aan over. Daar is dus nog werk aan, aan ijsvogels in de vlucht 🙂 . Aan de Blankaart zelf was eigenlijk niets te zien, zelfs geen ganzen. Ik geloof niet dat ik al eens langs de Blankaart passeerde zonder zelfs maar ganzen te zien.
De fiets heb ik vandaag maar laten staan maar ik maakte wel een wandelingetje, langs de Verdronken Weide dus. Veel watervogels zag ik daar niet maar het zat er wel vol leven.
Ook vandaag ging het langs een standaard route, langs kanalen en de Leie tot Bissegem en van daar richting Ieper. Normaal maak je wel een beetje een “entree” door de Menenpoort als je in Ieper aankomt. Tegenwoordig is dat wat minder maar je kan er al wel terug door, bij mijn vertrek was dat nog niet het geval. En dan nog even “uitpakken” met de cijfers 🙂 : ik reed 4458 Km in 54 fietsdagen, dat maakt 82,5 Km per fietsdag. 4 dagen fietste ik niet.
Ik ben deze keer niet blijven hangen bij moeder maar meteen doorgegaan. Ik ga binnenkort wel eens voor een wat langere periode terug naar de Kempen. Vandaag ging het terug over bekende wegen, langs het Albertkanaal en de F4 naar Gent, een beetje saai na 8 weken op onbekend terrein 🙂 . In Antwerpen werd ik nog eens herinnerd aan mijn allereerste militaire (? 😉 ) ervaringen, in 1981-82 als milicien aan boord van de MSI’s. Al ging het in mijn geval om de M475 Tongeren en de M485 Andenne maar ze maakten allemaal deel uit van hetzelfde Squadron.
Het was vanmorgen weer winderig, kil en vochtig. De vochtigheid ging er enigszins uit maar de rest bleef. In Nederland is schijnbaar het jachtseizoen begonnen, er werd vanmorgen vroeg alvast hevig geschoten in de omgeving van Someren. Precies op de middag stak ik de grens over en kwam ik stilaan op bekender terrein. Hoewel ik in Retie, na een middagpauze, toch een klein slippertje maakte. Zo kwam ik, na precies 8 weken, een eerste keer thuis, thuis bij moeder. Ik heb natuurlijk nog wel 2 dagen te gaan tot mijn andere thuis, in de Westhoek
In Xanten heb ik de Rijn definitief achtergelaten. Ik begon met nog een korte blik op het stadje. Daarna ging ik de nostalgische toer op. Van de kazerne is niets meer te vinden, dat is al een eeuwigheid een woonwijk. Met de radarsite had ik minder voeling, en ze ligt boven op de berg, die heb ik dus, letterlijk, links laten liggen. De Launching Area, mijn werkplaats, heb ik wel nog eens opgezocht. Toen ik hier de laatste keer passeerde lag ze er nog net zo bij als we ze 20 jaar eerder achtergelaten hadden, zij het een beetje in verval. Nu is dat niet meer het geval. Er staan nog een paar torens maar de rest is een zonne-energie site geworden. Vandaag zal ze alvast niet veel opgeleverd hebben 🙂 . Daarna volgde ik mijn oude route richting Venlo. In Venlo werd het wat moeilijker en niet alleen omdat het ondertussen weer stevig was gaan regenen. Vroeger nam ik daar de autosnelweg maar dat kan nu dus niet meer, zo fit ben ik niet meer dat ik daar mee wegkom 🙂 . Vanaf de brug over de snelweg moest ik dus mijn weg zoeken. Aanvankelijk deed ik dat via het knooppuntensysteem, in Nederland staat bij vele knooppunten een kaartje van de omgeving waar je dan je volgende paar stappen kan op uitstippelen. De knooppunten kiezen echter zelden voor een directe route en toen ik het kronkelen en draaien moe was begon ik weer zelf mijn weg te zoeken. Vroeger reed ik makkelijk in 2 uur van Xanten naar huis, nu is dat 2 dagen 🙂 . Normaal was het de bedoeling van naar de jeugdherberg in Valkenswaard te rijden maar toen ik die gisteren eens wou checken, mijn ervaring van Xanten in gedachte, leerde ik dat het geen jeugdherberg meer is. Ze zorgt nu enkel nog voor groepsverblijven. Omdat ik geen 2 dagen na mekaar op, een duur, hotel wou gaan besloot ik das van toch nog een nachtje te kamperen. Dat betekende wel dat ik vandaag in Nederland nog moest gaan winkelen want ik had geen voorraden meer voorzien. In Nederland zijn de supermarkten ’s zondags echter algemeen open en een Jumbo kom je altijd wel tegen. Even was er nog twijfel toen het op de middag weer zo stevig ging regenen maar toen het in de loop van de namiddag weer wat minder werd besloot ik om toch bij mijn kampeerplan te blijven. Het is er nochtans, net als voor het fietsen, niet echt aangenaam weer voor: koud, nat en winderig. Net toen ik bij de camping kwam begon het weer echt te regenen en het is nog niet gestopt. Ik kom enkel mijn tentje uit voor het hoogst noodzakelijke. En zeggen dat ik met een hittegolf vertrokken ben 🙂 . Ik sta wel goed uit de wind, daar heb ik totaal geen last van. Het zou natuurlijk ook kunnen dat die gewoon weggevallen is.