’t is eigenlijk om te zeggen dat er niet veel te zeggen valt.
Gisteren in de loop van de avond is de wind stilaan weggevallen.
Vandaag zoals gezegd weinig gedaan. Eerst nog eens een laatste keer een grote was gedaan. Daarna wat aan mijn tent rondgehangen en de zondag van het Nieuwsblad gelezen. Vanmiddag in het restaurantje van de camping een Quiche Lorraine gegeten en daarna dan toch even een kleine wandeling langs het dierpark een beetje verderop gemaakt. Het dierpark is beperkt en vooral op maat van kinderen gemaakt. De enige echte exoten die ik gezien heb waren wasberen. Al komen die tegenwoordig ook in Europa wel eens voor, ik zag er ooit een paar in Litouwen. Ondertussen was de hemel al wat aan het overtrekken. Tegen vier uur ben ik terug naar het restaurantje gegaan voor taart en koffie en ondertussen is het dan beginnen regenen. Straks waarschijnlijk nog een derde keer naar het restaurant voor vidée met frietjes.
Er is hier vannacht ook een groep jonge Aziaten, vermoedelijk Japanners of Koreanen, gepasseerd. Toen ik vanmorgen langs hun standplaats passeerde hadden ze al ingepakt en stonden ze klaar om te vertrekken in hun zeven of acht minibusjes, ik heb dus niet gezien hoe of in wat soort tentjes ze kampeerden. Ik heb ze wel aan de afwas gezien met gigantische pannen, zowat type paella pannen.
Verder ben ik klaar en uitgerust om aan de laatste 5 dagen te beginnen, waarvan vooral de eerste dagen nog vrij pittig zouden kunnen zijn.

Het is gisteren verder rustig gebleven maar we hebben nog wel behoorlijk wat regen gehad, zij het niet meer in dezelfde mate. Ik heb me ook liggen afvragen hoe hevig het eigenlijk echt geweest zou zijn. In mijn tentje was het bijzonder intens en ik denk dat ook anderen dat zo ervaren hebben maar verder dan de schors van een boom, toevallig bij mijn tentje anders had ik het niet gemerkt, is er nergens iets gebeurt. Alle tenten en tentjes staan nog gewoon recht, er is niets weggewaaid en ook mijn fiets is gewoon rechtop blijven staan. Ik heb ook geen subjectieve gegevens om te zien hoe stevig het dus echt geweest is. Vanmorgen lagen er op en langs de weg wel veel sprokkelhout en vooral veel dennenappels.
Vanmorgen regende het niet meer maar het was wel nog zwaar bewolkt en er stond terug een behoorlijk stevige wind. Gelukkig stond die wind wel overwegend in de rug. De stukken waar hij van opzij kwam waren al een stuk minder aangenaam.
Het begin van de rit was behoorlijk vlak, zelfs eerder lichtjes dalend. Met dan ook nog de wind in de rug was dat lekker fietsen. In het 2de deel kwamen er wel terug wat hellingen, echte hellingen. Terwijl het in het begin over de kleinere wegen ging, moest het naar het einde toe over de grotere weg met wat drukker en sneller verkeer. Omstreeks de middag was ik in Luxemburg. Ik heb dan eerst in het centrum de toeristeninfo opgezocht maar daarvoor moest ik nog even wachten dus heb ik daarvoor nog even van een koffie genoten. Over Luxemburg in het algemeen konden ze me op de toeristeninfo weinig geven dus ben ik toch maar even een kaart gaan kopen. Daarna ging het naar de camping voor de volgende 2 nachten. Om die camping op te leggen hadden ze nog een pittig bergje gevonden. Veel ga ik morgen alvast niet doen want ik heb geen zin om terug te meten keren naar de camping. Ik lig hier wel mooi in het bos met goede windbescherming, wat dus een stuk rustiger is. Volgens het weerbericht aan de receptie zal de wind vannacht ook afnemen en worden de volgende dagen mooier en rustiger. De donkerste wolken zijn, voorlopig(?), alvast weg.

https://www.strava.com/activities/2606563781

De dag begon veel bewolking maar ook wat zon.
De rit begon met klimmen, aangezien ik langs de rivier kampeerde en niet door de vallei verder ging moest ik klimmen om eruit te geraken en het was behoorlijk pittig klimmen. Aangezien ik toch langs het stadje, dat op de helling gelegen was, kwam besloot ik van er even langs te fietsen. Het was best een leuk plaatsje maar het kasteel kreeg ik niet van dichtbij te zien, met iets meer overtuiging en te voet had het misschien wel gekunnen. Eens uit de vallei volgde weer een stuk van op en neer. Het zijn eigenlijk niet eens hellingen, het is een vlak gebied dat niet echt vlak wil zijn. Vanop afstand lijkt het ook vlak maar op de weg zie je soms wanneer je boven komt de volgende paar golven al liggen. Na de middag volgden wel een paar echte hellingen maar de meeste deed ik slechts zijdelings.
Aan het Lac de Madine nam ik de wandel- fietsweg, die onverhard was. Even dacht ik nog dat ik beter een paar kilometer meer langs de baan gevolgd had maar uiteindelijk bleek het toch een mooi natuur gebied te zijn. Ondertussen werden de wolken wel snel veel ruwer en zag het er niet goed uit voor de namiddag. Korte tijd later viel ook al de eerste bui. Een kort eindje verder ging ik naar de supermarkt en toen ik buiten kwam was de regen voorbij en scheen zowaar de zon. Ik werd in de namiddag natter van het zweet dan van de regen. Ik schuilde nog even bij Maria in de schaduw alvorens de laatste 10 Km aan te vatten maar toen ik op de camping aankwam verschenen er alweer terug donkere wolken.
Na installatie en douche kon ik nog een potje water koken voor een tas koffie bij de namiddag snack maar ondertussen werden de wolken alsmaar donkerder en hoorde ik het in de verder al rommelen, ik besloot dus maar om me voorlopig met alles in mijn tentje terug te trekken. Even later bereikte inderdaad de regen ons. Toen passeerde echter de kern van het onweer met veel regen en stevige rukwinden, de volgende 15 minuten waren behoorlijk intens en niet de meest aangename kampeermomenten die ik reeds meemaakte. De schors waaide van de boom tot tegen mijn tentje maar verder heb ik achteraf bij niemand schade gezien.
Ondertussen schijnt alweer de zon maar wat het verder wordt, wie weet?
Dit is overigens mijn laatste nachtje in Frankrijk. Morgen Luxemburg en daar ga ik eerst nog eens een dagje rusten voor de finale vijfdaagse.

https://www.strava.com/activities/2604186472

Het heeft gisteren niet meer geregend maar vanmorgen werd ik wel wakker met het geluid van druppels op mijn tent. Die druppels kwamen echter van de vochtigheid van de bomen, het was moeilijk te zeggen of het nu fijne motregen dan wel dikke mist was maar de lucht was dus erg vochtig. Zo ben ik ook vertrokken met schoenovertrekjes en regenjasje maar van omstreeks 9 uur begon de zon haar werk te doen en brandde de vochtigheid weg. Op de ene plaats duurde het een beetje langer dan op de andere maar uiteindelijk werd het een warme zonnige dag. Een mooie dag ook, de omgeving was tamelijk hetzelfde als de voorbije dagen maar op een of andere manier beviel het mij vandaag schijnbaar beter. Het was misschien omdat de hellingen toch wat meer heuvels waren dan gewoon constant op en af. De dorpjes hebben ook hun charme hoewel dikwijls afgeleefd en vrij doods. De laatste loodjes waren vandaag het zwaarst met nog 2 pittige klimmetjes langs de vallei van de Moselle.
Tijdens mijn stop vanmiddag ook een babbeltje gemaakt met 2 Belgische motards die er even later ook stopten. Zij waren ook op de terugweg, vandaag Bouillon en morgen thuis. Bij mij duurt het nog iets langer.
Hoe kalm en rustig de camping van 2 dagen geleden ook was, ze kon niets doen tegen de veelvuldig overvliegende jets. Er moest duidelijk een luchtmachtbasis in de buurt zijn en vandaag heb ik ze dus gevonden. Luchtmachtbasis 133 lag langs mijn route.

https://www.strava.com/activities/2601573214

Ze waren gisteren wat vroeger met de regen dan de vorige dagen, om 6 uur was het al zo ver. Ik had het echter zien afkomen en was al maar wat vroeger met mijn eten begonnen. Toch ben ik tijdens het eten in mijn tentje moeten kruipen. Het bleek echter maar een kort zacht buitje en voor de koffie zat ik al terug buiten. Ik had dus ook wat langer kunnen wachten en gewoon alles buiten doen.
Vanmorgen begon fris en grijs bewolkt, een uurtje na de start kon ik daar ook vochtig aan toevoegen. Het begon met een sappige duurregen maar na anderhalf, net na dat het terug wat beter leek te worden, ging het over op buien met wisselende intensiteit. Af en toe leek het te beteren, bijvoorbeeld door een vage schijn van licht, maar telkens ging de regen weer door. Na de middag kwamen er dan toch wat onderbrekingen en toen ik in Contrexéville de wnkel buiten kwam scheen er even een waterzonnetje. Het was voorlopig echter weer valse hoop, tijdens het opstellen van mijn tent kreeg ik weer een stevige bui in mijn nek. Het lijkt voorlopig wel de laatste geweest te zijn, ondertussen hebben we zowaar al enkele opklaringen gehad. Al bij al mag ik echter niet klagen. Het was pas mijn 3de regendag op 8 weken fietsen, ik heb het al wel erger meegemaakt 🙂 .
Het parcours ging verder op het stramien van gisteren, op en af. In het tweede deel leek het toch wat te veranderen, ik had terug wat meer het gevoel dat ik tenminste in de heuvels zat. Op de camping zou ik later merken dat ik schijnbaar op de rand van de Vogezen ben aangekomen, dat verklaart misschien mijn gevoel. Kort voor aankomst passeerde ik ook de scheidingslijn tussen het afwateringsgebied van de Mediterraanse- en de Noordzee. Al de regen die ik daarvoor kreeg begint dus aan een lange weg naar de Mediterranée en wat ik daarna nog kreeg naar de Noordzee.
Ik spotte vanmorgen ook nog een hert en het bleef zowaar rustig verder doen. Het stond dan ook zo ver dat het bijna meer landschapsfoto is dan wildfoto. Het was nog maar het zesde hert deze trip en dat vind ik toch eerder teleurstellend, ik had op meer gehoopt. Na de middag zag ik nog wel nummer zeven en veel dichter. Het bleef eerst ook rustig staan maar toen ik de beweging teveel maakte ging het toch lopen, de weg over en het bos in.

https://www.strava.com/activities/2598688969

Er is gisteren nog behoorlijk wat volk komen opdagen op de camping langs de fietsweg. Daarbij waren ook nog enkele fietsers natuurlijk, waaronder een Duitse vader-zoon combinatie. Ze waren van de versie “licht bepakt”, de ene met een remorkje en de andere met een paar tassen. Ze hadden een degelijke iglotent mee en een paar stevige luchtmatrasjes, iets ruimer bemeten dan de mijne. De matrasjes konden net naast elkaar in de tent. Hun slaapzakken waren elk het dubbele volume van de mijne, als je dan licht bepakt reist kan je al niet veel meer mee hebben. Ze kwamen terug van de douche in dezelfde kleren als dat ze vertrokken waren, vader heeft dan wel een andere short aangetrokken. Meer dan nog een paar snackjes hebben ze niet meer gegeten ook niet want de camping had niets te bieden en zelf hadden ze niets bij. Plaats voor hun bagage of zelfs maar schoenen was er in de tent niet meer, deze bleef buiten naast de fietsen staan. Als ik dat dan ’s avonds zit te overdenken in mijn zeteltje met een bekertje rode wijn in mijn hand, dan weet waarom ik kies om met een fiets van 55 Kg te reizen. 🙂
Het is weer beginnen regenen tegen 10 uur gisteren. Vanmorgen stond er echter alweer een stralende hemel en vanaf dat de zon over de bomen kwam begon het stevig op te warmen. Tegen 9 uur kwam er wel een nieuwe wolkenband opzetten en voor de rest van de dag bleef het wisselend bewolkt. Wanneer de zon achter de wolken was dan was het redelijk te doen maar als ze tevoorschijn kwam dan brandde ze stevig door.
De bergen lijken nu echt wel voorbij te zijn, ik zit terug in het golvend landschap waar het nooit echt vlak is. Aanvankelijk ging het over kleine rustige wegen maar vanaf Gray moest ik voor de grote weg kiezen. Niet dat deze superdruk was maar het verkeer was er wel vrij snel en dikwijls ook zwaar. Bovendien was de weg op zich ook al niet aangenaam, constant op en af met eigenlijk weinig bijzonder te zien. In het begin koos ik nog voor een passage door Chargey-les-Gray om van de grote weg af te zijn maar die passage was al niet veel beter. Er was in het dorpje niets te zien, 1 bar/restaurant/brooddepot dat momenteel gesloten was en verder niets.
De rit was vandaag eerder kort. Ik had nog wel even willen doorfietsen maar Google zag minstens de eerstvolgende 20 Km geen camping meer in mijn richting. Misschien was het ook wel beter om eens een kortere rit te doen want op die vervelende op en af weg merkte ik dat de fut er precies toch een beetje uit was, en ik vrees dat ik er zo nog enkele te gaan heb.
Na mijn een beetje raar gelegen maar goede kampeerplaats aan 6 € gisteren, sta ik vandaag op een kleine camping rustig in het bos. De ondergrond is een beetje ruwer maar het is alweer een leuk plekje. Deze keer kost ze me wel een volle 6,70 €, incl. 20 cent toeristenbelasting. Het sanitair is beperkt in aantal, het is dan ook een kleine camping, maar hoort bij het beste dat ik in Frankrijk tegen kwam.

https://www.strava.com/activities/2595337421

Gisteren voor het eerst een zelf gemaakte maaltijd gehad zonder rijst of pasta. Nabij de camping de avond ervoor lag een supermarche en dus deed ik daar zaterdag alvast de inkopen voor zondag. Ik kocht een paar blikken met kip met aardappelen en groentjes in een witte saus. Normaal zou ik daar een zakje rijst aan toevoegen maar ik had zaterdag ook een blikje met groentjes, champignons en aardappelen gekocht om toe te voegen aan mijn spaghetti en dat bleek uiteindelijk toch wat teveel te worden met hetgeen ik reeds had. Dus hield ik dat blikje ook maar om bij mijn kip te eten, zonder extra rijst dan. En ik moet zeggen: ze mogen dan wel uit blik gekomen zijn, ze hebben gesmaakt mijn patatjes. De kip was overigens ook echt wel lekker, alles samen goed gegeten dus.
Vannacht heeft het nog eens een buitje gedaan, van omstreeks 10 uur, maar vanmorgen was alles terug droog, zij het nog wat bewolkt. Ik lijk trouwens gelijk gehad te hebben gisteren, iemand heeft de verwarming terug wat open gedraaid. Het was vanmorgen al een stuk minder fris dan afgelopen dagen, al zal dat ook wel met de bewolking te maken hebben, maar het warmde ook al snel weer behoorlijk op vandaag.
De omgeving mag er dan wel een stuk vriendelijker uitzien maar ze kan nog venijnig uithalen, vooral in het eerste deel vandaag. Het begon al direct bij de start maar werd pas echt stevig bij de beklimming richting Château-Chalon, een plaatsje op de berg. Het was trouwens best een leuk plaatsje, tenmidden van enorme wijngaarden ook. Ik wist iet dat de Jura dergelijke wijn regio was. Na dat plaatsje verwacht je dan een afdaling te krijgen maar die berg bleek eigenlijk de voorkant van een plateau te zijn waar het telkens weer wat leek op te lopen. Uiteindelijk kwam die afdaling er toch en daarna volgde weer een spel van veel op en af. Verder was het weer leuk fietsen vandaag, nog eens over de echt kleine en rustige wegen. Het komt niet altijd goed uit om voor de kleinere wegen te kiezen maar vandaag dus duidelijk wel. Op het einde besloot ik ook nog even een hoekje af te snijden, kwa afstand zal het hooguit 2 Km verschil gemaakt hebben maar ik ontliep zo wel nog een stuk grotere weg.
Eindigen deed ik op de “municipal” van Orchamps. Eigenlijk gewoon een strook gras langs de fietsweg, doodlopend voor gemotoriseerd verkeer achter de “camping”, tussen twee armen van dezelfde rivier. Eigenlijk een beetje een eiland dus maar zo ziet het er niet uit. Het is een beetje raar kamperen langs de weg maar het is zacht gras en goed sanitair en dat voor de prijs van volle 6 euro, dan kan je niet klagen over het ontbreken van wifi.
De fietsweg maakt schijnbaar deel uit van een officiële lange afstandsroute. Ik heb al veel bepakte fietsers zien passeren, naast ook veel sportfietsers natuurlijk. Ikzelf zal de weg morgen niet volgen want hij gaat voor mij de verkeerde richting uit.

https://www.strava.com/activities/2592673606

Ik geloof dat er iemand de verwarming weer wat terug open gedraaid heeft. ’s avonds en ’s nachts koelt het behoorlijk af en de ochtend is het dan ook behoorlijk fris maar in de voormiddag stijgt de temperatuur al snel.
De zware beklimmingen leken er vandaag uit te zijn maar uiteindelijk moest er toch nog behoorlijk bergop gereden worden. Langs de Ain had ik ook nog even het gebergte gevoel omdat de rotsen daar nog scherp afgesneden zijn maar daarna leken het toch eerder ronde bergen maar ook die gaan dus bergop.
Tijdens de voormiddag reed ik de Jura in. In mijn hoofd stond de Jura gelijk aan wintersport, vooral langlauf, en daar heeft men in onze omgeving toch bergen voor nodig maar voorlopig blijkt dat dus nog mee te vallen. Anderzijds herinner ik me ook dat de Jura wat minder sneeuwzeker genoemd werd en dat de streek bij langlaufers geliefd was omdat de hellingen minder steil zijn, dat komt dus misschien toch overeen met wat ik hier rondom mij zie. Ik ben echter geen tekenen van wintersport meer tegengekomen, in tegenstelling tot gisteren nog

https://www.strava.com/activities/2589904957

De camping van gisteren bleek vrij populair te zijn bij de Belgen, ik heb zeker 4 families gemerkt en dat was op zo’n kleine camping in verhouding toch behoorlijk veel. Eén van die families, een koppel met 2 jonge dochters die na mij toekwamen, had een leuke tent bij, geen moderne Quecha componenten tent maar een originele tent met palen en touwen en een oerdegelijk canvas tentzeil. Zelf heb ik ok zo’n modern lichtgewichtje natuurlijk 🙂
Nog 3 Km had ik vanmorgen te gaan voor ik terug aan het meer kwam en dat was dan meteen aan het einde van het meer. Daarna ging het nog een heel eind verder door de vallei naar de enige klim van de dag, de Col de la Cheminée. Na een kort pittig begin werd hij milder en liep verder als een lange gematigde klim, 25 Km lange gematigde klim. Tijdens die klim werd ook de wereld rondom mij gematigder, geen uitstekende pieken en rotsen meer maar ronde bergen met bossen op de top.
Eindigen deed ik op een mooi gelegen camping aan een meer in Port maar het sanitair dateert nog van mijn geboortejaar geloof ik.

https://www.strava.com/activities/2586605889

Het was vanmorgen een stuk minder koud dan gisteren, 14° volgens de GPS. Heet werd bovendien ook nog geholpen door het feit dat ik direct mocht beginnen klimmen deze keer.
Het begon dus eerst met de goed 2 Km die ik gisteren op het einde mocht dalen om daarna nog eens goed 2 Km door te gaan tot de Col de Porte. Op de Col de Porte, na 4,6 Km, was ik al 43 min aan het fietsen, goed voor een gemiddelde van 6,4 KmH. Na de Col volgde een afdaling van 8 Km naar het begin van de klim naar de Col de Cucheron, weer 5 Km stevig klimmen. Weer volgde 8 Km afdaling, waar het jasje weer terug aanging, naar het begin van de volgende col, de Col du Granier. Deze liep een stuk rustiger, aanvankelijk langs een riviertje. Boven op de Col du Granier dacht ik een uitgebreidere stop te houden met een pannenkoek en koffie maar ik besloot binnen te gaan zitten, uit de zon en uit de wind, en daar werd je schijnbaar niet bediend. Na, naar schatting, een 10 min totaal genegeerd te zijn door de 2 bedieners, die wel tijd hadden voor hun telefoon of een babbeltje en voor het terras en die me beiden al wel moesten gezien hebben, besloot ik de kaart terug weg te zetten en weg te gaan. Ik at dan maar een paar van mijn eigen koekjes en zette mijn weg verder. Nu volgde eerst een mooie lange afdaling naar Chambéry, de stad van de dag. Chambéry leek een moeilijke klus te worden om te doorkruisen, tot ik toch op de fietsroute in mijn richting stootte. Ik wist dat ze er moest zijn, ze stond met een groene stippellijn op mijn kaart maar je moet die groene stippellijn dan ook nog vinden in die grote stad. Chambéry ligt, net als Grenoble, ook tussen de bergen maar deze keer ging ik niet direct klimmen. Ik verliet de stad door de brede vallei richting Lac du Bourget, waarlangs ik ook zou kamperen. Je denkt dan van langs het meer te kennen fietsen maar zo werkt dat hier dus niet. Het meer ligt tussen de bergen en klimmen zal je doen, een beetje op en af dus. Voorbij Bourdeau werd het echter wat ingewikkeld. Ik kwam daar aan een rond punt met 2 mogelijkheden, eentje die laag bleef langs het meer en een andere die de berg op ging. Je denkt dan de lage route te volgen maar dan kies je blijkbaar verkeerd. De lage route verdwijnt na 750 m in een tunnel, die overigens wel aangekondigd werd, om nooit meer terug gezien te worden. De route “langs het meer” gaat dus de berg op om het meer niet meer terug te zien, tenzij af en toe vanuit de hoogte. Dit was geen beetje op en af meer maar terug stevig klimmen, dat had ik op het einde van mijn rit en het warmste van de dag echt niet meer nodig. Hoewel het met de koersfiets waarschijnlijk wel een leuk ding om te doen was. Voor mij werden het vandaag nog een zware 20 slotkilometers die maar bleven duren en ik heb nog steeds het meer niet terug gezien.

https://www.strava.com/activities/2584199055