Ik heb er gisteren echt wel die ene goede dag ertussen getroffen. Vandaag was het terug naar zwaar bewolkt met veel wind, ik zou mezelf stevig moeten overtuigen hebben om naar boven te fietsen. De helikopters waren er trouwens ook nog niet uit of ze vandaag zouden vliegen, ze waren alvast nog niet uit de hangars terwijl ze gisteren tijdens mijn ontbijt al opstegen voor de eerste vluchten.
De andere kant uit ging het wel beter, met die stevige wind in de rug. Ik werd de heuveltjes zowat op geblazen.
Na goed 50 Km liep het echter fout. De kabel van mijn achterversnelling begaf het, waardoor ik achteraan dus enkel nog de zwaarste versnelling heb. Met het Nieuw Zeelandse plat, zwaar vals plat dus, en de stevige wind ondertussen op de kop was dat niet echt te doen, er werd veel gewandeld. Een stuk verder, tijdens een van die wandelstukken, stopte een paar Zwitserse dames met een camper en die hebben me dan een lift gegeven voor de laatste 20 Km naar Tekapo. Een fietswinkel hebben ze hier niet echt maar er is wel een bedrijfje dat fietsen verhuurd en waar ik wel terecht kon voor assistentie. Bijkomend probleem is dat de kabel in de shifter afbrak en dat ze hier meer gespecialiseerd zijn in mountainbike. We hebben samen de nieuwe kabel nog niet echt in orde gekregen, mogelijk blokkeert het topje van de oude kabel ergens het schakelen ofwel hebben we de nieuwe kabel niet helemaal goed gepositioneerd. Vanavond komt er iemand anders langs die meer op de hoogte is van wegfietsen.
Trouwens is mijn fiets niet de enige die opspeelt, het “klavier” van mijn telefoon is er ook mee gestopt. Dat betekent dus dat ik mijn telefoon niet op de wifi zal krijgen als er een paswoord gevraagd wordt en dus ook mijn ritten niet direct on-line zal krijgen.
Nog trouwens ben ik, uiteraard, niet de enige die af te rekenen krijgt met de omstandigheden en beslissingen moet nemen. Ik ben ook “Mary’s on the run” zo wat blijven volgen en die heeft ook een beslissing moeten nemen in haar tocht door Nieuw Zeeland..

https://www.strava.com/activities/2942248093

Het is gisteren nog de hele avond blijven miezeren en ik ben zeker dat ik het vannacht nog heb horen regenen maar vandaag heb ik de beloofde mooie dag gekregen, zeg maar prachtige dag. In het begin waren de wolken nog rondom aanwezig maar gaandeweg klaarde het meer op. Het was wel erg fris in het begin, met zelfs een vers laagje sneeuw op de heuvels rondom.
Ik ben dus eindelijk kunnen gaan wandelen in het Mount Cook National Park en het was de moeite. Eerst reed ik naar de kleinere Tasman Valley Walk, als ik hier een tiental jaar geleden gekomen was dan had ik hier de gletsjer als het ware praktisch kunnen aanraken maar nu had ik al een stevige zoom nodig. Daarna ging het nog een stukje verder voor de langere Hooker Valley Walk. Die laatste is wel een beetje zoals Everest op een topdag, iedereen wil er heen en het is dezelfde weg heen en terug. Af en toe moet je je dus een beetje door het verkeer werken.
Het was vandaag een schitterende dag die al behoorlijk het missen van een stuk westkust compenseert.

https://www.strava.com/activities/2940222981

https://www.strava.com/activities/2940225753

https://www.strava.com/activities/2940225436

Vandaag opgestaan met regen, vertrokken met regen en aangekomen met regen. Een ganse dag in de regen dus. Het laatste uur werd het wel wat minder en zelfs even droog.
De rit van vadaag deed ik op de heen weg in 2 dagen maar ik zie nu geen reden meer om het stilletjes aan te doen. Ik ben onderweg wel even Twizel in gereden om wat te eten en boodschappen te doen. Met een nog wat langere rit had ik ook rechtstreeks naar Lake Tekapo maar ik ben toch naar hier gekomen en wel voor 2 nachten. De vorige keer ben ik op de tweede dag iet terug naar boven kunnen rijden vanwege de wind en ik wou me nog een keertje de kans geven om dat toch te doen. Ik hoop dan wel op een betere dag morgen, schijnbaar zou dat ook zo zijn, anders heb ik 66 Km teveel gereden en 2 dagen verspeeld voor een dag platte rust.
Foto’s heb ik vandaag niet te bieden.

https://www.strava.com/activities/2937981031

Ik had vandaag een bewolkte maar droge dag. Eigenlijk best wel goed fietsweer, ik kreeg zelfs wel eens een streepje zon.
Het is tamelijk ongelofelijk maar ik heb vanmorgen nog eens een verkeerde richting genomen bij het vertrek. Ik dacht niet dat het mogelijk was, het was overigens dezelfde start als voor 2 dagen, maar op één of andere manier ben ik toch afgeweken. Goed voor een viertal kilometer extra op de al lange rit.
Hoewel ik momenteel op mijn stappen terugkeer had ik vandaag toch nog een stuk dat ik nog niet deed, de oversteek van SH 6 naar SH 8. Die oversteek is nog behoorlijk lang, zodanig dat ik al wat ongerust begon te worden. Ik leek ook in een eerder zuidelijke richting te rijden terwijl ik eigenlijk richting oosten moest om dan af te slaan naar het noorden. Even verder kwam dan echter de bocht terug naar het oosten en nog wat verder het kruispunt naar het noorden.
Het was een best stevige rit vandaag, niet alleen was ze lang maar op de SH 8 mocht er ook nogal wat geklommen worden. Vooral de laatste, naar de Lindis Pass, was lang en hard werken. Daarna mocht ik dan wel met een langerekte afdaling eindigen. En eindigen deed ik dus in Dunstan Downs, waar ik 3 weken geleden ook al was. Dat ga ik de volgende dagen dus nog wel tegenkomen, telkens net iets langer geleden.
Ondertussen wordt er gemeld dat de SH 6 op 20 december terug zou opengaan, een timing die me perfect zou uitgekomen hebben maar ze zijn er dus wat laat mee. De beslissing is uiteindelijk genomen en ik ga nu niet meer van gedachte veranderen. Ik heb vandaag alvast een goede dag gehad en, hoewel ik dus al eens gepasseerd ben, de omgeving was weer indrukwekkend.

https://www.strava.com/activities/2935982106

Het vervolgverhaal is over, de beslissing is definitief genomen. Vanmorgen ben ik dus teruggekeerd richting Wanaka. Het is uiteindelijk het weer geweest dat de doorslag gegeven heeft. De weersvoorspellingen geven voor de hele volgende week, dikwijls zware, regen. Dat helpt alvast niet om de weg in de nabije toekomst te openen. Op de weginformatie, die al een week onveranderd is, staat tenslotte ook “weather depending”.

Op het stuk tussen de 2 glaciers wordt overigens ook verwittigd dat de weg terug zou kunnen sluiten bij hevige regen voorspelling, al weet je niet wat ze precies als hevige regen zien.

Het blijft jammer want ik keek eigenlijk wel uit naar dat stuk waar ik veel goeds heb over horen zeggen, ook door Nieuw Zeelanders, maar uiteindelijk heeft dus het hoofd het gewonnen van het hart.
Over de route van vandaag kan ik dus kort zijn, dezelfde als gisteren maar dan omgekeerd en vochtiger. Waar ik gisteren nog mooie uitzichtpunten had zag ik nu met moeite de overkant van het meer. Het ging wel een stuk vlotter in de andere richting, ik was een half uur sneller dan gisteren.
Ook nog leuk van gisteren, ik heb eindelijk Nieuw Zeelandse papegaaien te zien gekregen. Ik heb er wel geen degelijke foto van kunnen nemen. Het lijkt niet de schijnbaar erg geliefde Kea te zijn maar de Kaka, volgens dat ik opzocht.

https://www.strava.com/activities/2933230109

De dag begon weer stralend, ik vertrok volledig in het kort, maar met een licht briesje dat al snel zou aantrekken tot een stevige bries en soms iets meer.
Ik moest eerst iets terug rijden om dan de afslag richting westkust te nemen. Het begin ging iets vlotter dan gisteren, deze keer had ik na een uurtje 15,5 Km. Die snelheid zou echter nog weinig stijgen met de toenemende wind. Ik trok op die plaats trouwens toch maar een laagje extra aan, ook alweer vanwege die aantrekkende wind. Ook aan die 15,5 Km bereikte ik Lake Hawea, dat ik een 22 Km zou volgen. Aan het eind van dat meer moest ik een kleine pas over om terug uit te komen aan Lake Wanaka, dat ik ook nog eens voor een 14 Km volgde. Aan het einde van Lake Wanaka ging het over in een vallei lang de rivier die het meer voedt. Ik zag ondertussen in de verte in de vallei de bewolking toenemen en verwachtte nog regen te krijgen maar voorlopig is er nog niets gevallen.
Ik zag vandaag onderweg ook enkele lokale sportfietsers, doorgaans alleen of met twee onderweg. Je moet hier wel wat moed hebben als sportfietser, zowat de enige optie die je hebt is heen en terug rijden. Het is allicht daarom dat mountainbiken wat populairder is.

https://www.strava.com/activities/2931135287

Het weer was op zich wel mooi vanmorgen maar de wind was weer eens terug en hij kwam van de verkeerde richting. Er verschenen ook al snel donker wordende wolken maar het bleef wel droog, tenminste tot het einde van de rit.
De rit vertrok door de vallei van de Clutha, langs de andere kant dan dat ik een paar weken terug in de andere richting deed. Het werd een behoorlijk gevecht over een vrij drukke weg met ruw asfalt, vals plat en dus die stevige tegenwind. Na een uur fietsen stonden er 14,5 Km op de teller. Daarna nam de wind wel terug wat af en ging de gemiddelde snelheid lichtjes omhoog om te eindigen op een kleine 16 aan het einde. Dat einde lag dus in Wanaka, aan het gelijknamige meer. Toen ik daar arriveerde vielen de eerste druppels van het eerste buitje. Er zouden er nog een paar volgen maar het klaarde ook wel terug op.
En dan nog een aflevering van de sage: “Hoe moet het nu verder?”. Gisteren namiddag heb ik een volledige alternatieve route uitgewerkt met de nodige overnachtingsplaatsen op geschikte afstanden. Dat zou het dus worden … tot ik ’s avonds besefte dat dit mij op 27 december terug op mijn route in het westen zou brengen. Een datum die ik ook wel haal als ze zich kunnen houden aan hun belofte om de weg terug te openen voor kerstmis. Ik volg de situatie dagelijks op (https://www.journeys.nzta.govt.nz/traffic-and-travel-list-view/) maar er is geen garantie op die belofte natuurlijk en je weet ook niet of het weer de volgende dagen nog veel invloed zal hebben. Momenteel is er nog een stuk van een 40 Km afgesloten. Voorlopig lijkt mijn plan om rustig richting Franz Josef Glacier te rijden, een extra ritje in vanuit Haast en een lange rit in 2 splitsen levert een paar dagen extra op, en daar te zien wat de mogelijkheden zijn/worden. Als het dan toch mislukt en ik alsnog moet terugkeren en rondrijden dan zal het noorden er wel grotendeels bij inschieten. Wordt ongetwijfeld nog vervolgd.

https://www.strava.com/activities/2929225325

Vanmorgen begonnen onder een stralende hemel. Ik vertrok nog eens in korte broek, dat was alweer een tijdje geleden.
Vandaag ging het terug naar Cromwell, waar ik een paar weken geleden ook al was. Ik nam daarvoor de route langs Arrowtown, niet de kortste of de makkelijkste route maar Arrowtown is een oud mijnstadje dat gedeeltelijk gerestaureerd is en dat je schijnbaar gezien moet hebben en dat heb ik dus gedaan. In Arrowtown heb ik uiteindelijk ook mijn lange mouwen uitgedaan, ik fietste vandaag dus nog eens 50 Km in het kort.
Verderop passeerde ik langs de Kawara Bridge, de geboorteplek van het bungeejumpen. Ik heb ook deze gelegenheid maar aan me laten voorbijgaan. Nog verder ging het door de Gorge van de Kawarau rivier, die uit het Wakatipu Lake stroomt.
Voorbij de Gorge zag ik nog resten van een goudzoekerssite.
In Cromwell verblijf ik terug in de backpackers. Voorlopig ik 1 persoon gezien die er toen ook al was, de jonge Belg.
Van hier gaat het de volgende 3 dagen richting Haast, waar ik zal beslissen of ik nog verder zal gaan. Tot Franz Josef Glacier is mogelijk maar het ziet er naar uit dat het van het weer zal afhangen. Vanaf Haast zou ik, heen en terug plus een paar dagen ter plaatse, op 4 dagen extra rekenen. De voorspelling voor de omgeving is echter terug regen voor volgende week en ik weet niet of ik 4 dagen extra in de regen wil investeren als ik toch terug moet keren en een langere route naar het noorden moet nemen. Dan laat ik misschien liever die 4 natte dagen voor hopelijk 4 betere dagen in het noorden. We zullen zien.

https://www.strava.com/activities/2927349728

Het weer verschol weinig tegenover gisteren, alleen regende het niet bij de start. Het was dus toch wel degelijk de betere dag om te gaan fietsen.
Het bleek al snel een behoorlijk stevige rit te gaan worden met nogal wat pittige klimmetjes. In het begin heb ik me wel eens afgevraagd waarom ik deze deed, een zware extra rit in tenslotte dezelfde omgeving. Maar de omgeving blijft natuurlijk wel prachtig en in de tweede helft, van de heenweg, werd het zicht toch weer anders met besneeuwde bergtoppen aan het einde. Het bleek ook een verrassend drukke weg te zijn voor een doodlopende weg. Daar zijn echter enkele redenen voor: je hebt mensen zoals ik die het doen als een daguitstap vanuit Queenstown, veel van de activiteiten die aangeboden worden in Queenstown spelen zich echter af in de omgeving van Glenorchy waardoor er dus mensen heen en terug moeten getransporteerd worden, er is nogal wat accommodatie in Glenorchy en de streek is schijnbaar een erg populair wandelgebied. En dat zorgt dus voor nogal wat verkeer op een doodlopende weg.
In Glenorchy stond ook nogal wat in het water dat daar eigenlijk niet hoort in te staan. Ik heb nu in 2 dagen de volledige lengte van het meer afgefietst, goed voor zo’n 90 Km. Die afstand zegt wel iets over de hoeveelheid neerslag die er moet vallen om het waterpeil van dat meer met meer dan een meter te doen stijgen. Ik heb het ook even opgezocht, Lake Wakatipu is het tweede grootste meer van South Island met een oppervlakte van 291 Km2. Ter vergelijking, groot Ieper met al zijn deelgemeenten heeft een oppervlakte van 130 Km2.

https://www.strava.com/activities/2925222448

Omdat het vanmorgen nogal vochtig was, met grijze wolken en motregen, heb ik mijn programma maar omgegooid en vandaag mijn “rondhangdag” genomen, hopend op een betere fietsdag voor morgen.
Ik schreef gisteren wat grappend dat het water hoog stond maar mijn voeten droog bleven. Zo erg grappig is dat eigenlijk niet want voor een paar dagen was dat in het centrum alvast niet het geval, de hostel ligt wel wat hoger en droger.
Queenstown lijkt erg op een grotere versie van Te Anau, alles in het teken van het toerisme. Het stadje heeft een 16.000 vaste inwoners maar ontvangt jaarlijks 3,5 miljoen bezoekers. Naast de grote sightseeing tours die Te Anau aanbiedt, een cruise op de Milford Sound betekent van hieruit eerst en laatst ook nog een busrit van een 300 kilometers, staat Queenstown vooral in het teken van de “kick” met dingen als bunjee, alle vormen van para toestanden, downhill, jetboten groot en klein, …
Ik hield het een stuk rustiger. Nadat ik begonnen was met de was wandelde ik naar het centrum en nam de kabellift naar boven. Na daar wat rondgehangen te hebben daalde ik terug af en na de middag deed ik nog eens een boottochtje. Ik koos voor de “Million Dollar Cruise”. Die gaat in een kleine zijarm van het meer, waarrond groot Queenstown gebouwd is. De naam van de cruise slaat op de waarde van de huizen rondom deze zijarm, vooral aan de noordkant ervan. De gemiddelde waarde van de huizen daar ligt dus boven het miljoen NZ$, duidelijk de betere kant van Queenstown.
Volgende update over de wegsituatie: het lijkt er nu op dat ik toch tot aan de gletsjers zal geraken maar niet verder, over het stuk daarachter spreekt men over “openen voor kerstmis, als het weer meewil”. Het duurt nog even voor ik zo ver ben maar tegen kerstmis zal voor mij toch wat laat zijn. Ik zal nu bekijken hoever ik zal gaan, hoe verder ik ga hoe verder ik ook moet terug komen natuurlijk en ik las gisteren een artikel dat de gletsjers ondertussen zo afgesmolten zijn dat je ze zonder speciaal transport niet meer kan bereiken.