Vandaag een wandeling in de stad gemaakt, gedeeltelijk over het traject dat ik de eerste dag ook al maakte. Zo maakte ik een tweede bezoek aan het Gyeongbokgung Palace, deze keer met mooier weer dan toen op die regendag. Beter weer maar niet noodzakelijk betere omstandigheden, het was behoorlijk warm vandaag en vooral super druk. Daarna ging het door wat modernere winkelstraten naar de overdekte markt en verder langs een wat oudere wijk met de meer klassieke Aziatische, rommelige winkeltjes.
Daarna heb ik mijn fiets terug ingepakt, die is alweer klaar voor de vlucht. Toen ik gisteren in het hotel aankwam stonden er overigens nog 2 fietsdozen. Ik dacht dat het 2 nieuwe vertrekkers waren maar ze bleken ook net hun toer beƫindigd. Ze moeten wel behoorlijk vroeg aangekomen zijn aangezien hun 2 fietsen al ingepakt waren voor ik aan het hotel kwam, mogelijk hadden ze hun laatste stop anders ingepland. Ze deden trouwens de reis in 3 weken, waarbij ze een deel van de finale vierdaagse met de bus aflegden. Ik had het eigenlijk ook wel een paar dagen sneller kunnen doen, want sommige ritten waren toch wel erg kort, maar ik had de tijd en heb de vluchten met de nodige ruimte geboekt. Het had dus weinig zin om het sneller te doen.
Het probleem met mijn kredietkaart schijnt trouwens een Belgisch probleem te zijn. Zij, het was dus een Nederlands paar, hadden alles en overal met de kredietkaart kunnen betalen, met American Express en VISA. Zij hadden op hun beurt onderweg een Belgisch koppel op rondreis tegengekomen en die hadden hun ook op kredietkaart problemen aangesproken. Ik heb altijd gedacht dat VISA gewoon een internationale organisatie was maar schijnbaar zit er toch verschil in. Misschien komt het wel omdat mijn recent vernieuwde kaart dezelfde kaartnummer kreeg als de vorige en zorgt dat voor een conflict.
Toen ik mee mijn fietsdoos uit de garage ging halen zag ik daar nog minstens 3 andere dozen, er zijn dus toch nogal wat fietsers onderweg door Korea.
Maand: mei 2019
Cheongpyeong – Seoul 78 Km
Er stond vandaag een vrij stevig windje en, voor de laatste keer, hij stond weer dikwijls verkeerd.
Mijn route ging vandaag dus verder over de fietspaden, soms naast de grote weg maar dikwijls volledig apart langs het water. 40 Km voor het einde kwam ik al enigszins tussen de hoogbouw en het zou niet meer stoppen. Je fiets dan nog wel tussen het groen over het fietspad maar links en rechts van de rivier zie je de hoogbouw wel al opduiken. Later zit je er echt middenin en komen er ook nog de snelwegen bij, al blijf je toch meestal wel het gevoel van groene zone houden. Ik zou echter niet willen schatten hoeveel mensen er in de verre omgeving, met een straal van zo’n 40 Km dus, rond Seoul wonen.
En dan na 78 Km zat hij er op, mijn Tour of Korea. 1.500 Km in 4 weken, begonnen met fietsen op donderdag en geƫindigd met fietsen op donderdag.
Hwacheon – Cheongpyeong 80 Km
Ik ga ook vandaag nog eens beginnen met de menu van gisteravond. Hoewel er volop mogelijkheden waren leek het ook hier weer moeilijk te worden om een restaurantje te vinden waar ik wist wat ik bestelde voor welke prijs. Ik had al gedacht om nog eens voor een pizza te gaan maar die bleek gesloten te zijn. Op de terugweg merkte ik echter een modern uitziend noodle restaurant en toen ik binnen keek bleken er menu’s op de tafels te liggen. Op die menu’s stond naast een duidelijke foto ook nog een engelstalige benaming en een “spicyness” aanduiding. Ik ging voor de Nagasaki noodlesoup, het bleek een voltreffer. Een grote kom noodlesoup met rijkelijk groenten, paddenstoelen, vlees en zowaar zeevruchten met inbegrip van wat mosseltjes. Alles in een lekkere bouillon. Ik heb nog goede maaltijden gehad maar deze was de beste in een lange tijd, om niet te zeggen van de reis. Dus als je eens in de buurt bent, de Noodle Tree in Hwacheon is een aanrader.
Het was vandaag weer een prachtige dag maar de wind stond nog steeds verkeerd.
Hoewel ik gisteren in het tweede deel nog weinig militaire activiteit zag, bleken er in het stadje toch behoorlijk wat militairen rond te lopen. Vanmorgen zag ik ook waarom. Een oefening op het water, vooral in het begin weer enkele kazernes en behoorlijk militair vervoer op de baan.
Ook vandaag ging de route voor een stuk over een vrij drukke, grote weg. Na 30 Km kwam ik echter op het fietspadennet rond Seoul terecht, dat wil zeggen het net van 100 – 150 Km rond Seoul. Dat zal ook morgen mijn route zijn. Een stuk vlakker dan de afgelopen dagen dus maar af en toe zit er toch nog een pittig klimmetje in.
Mijn filmpje lijkt niet te willen laden vandaag, of dan toch.
Yanggu – Hwacheon 79 Km
Ook gisteren weer een Vietnamees gevonden, deze keer voor een stevige portie Fried Noodles. Omdat mijn kredietkaart ook in dit hotel niets opleverde ben ik ook nog eens naar de supermarkt geweest, ik heb nu voldoende reserve om de resterende overnachtingen tot Seoul sowieso cash te betalen. Yanggu bleek een garnizoensstadje te zijn, er liep dan ook behoorlijk wat militair personeel rond.
Vanmorgen weer een stralende maar koude start. Heel lang had ik echter ook vandaag geen last van die koude, er stond weer een pittige etappe waarin stevig mocht geklommen worden op het programma. Het was weer een mooie route maar minder dan gisteren. In het begin, de eerste 20 Km, ging het ook veel over vrij drukke wegen. Er was wel voor een paar kilometer een alternatief maar die was halfweg onderbroken wegens werken en dus moest ik op mijn stappen terugkeren en ook die 2 Km over de grote weg doen. Ook nog veel militaire aanwezigheid in de eerste helft, daarna werd het minder.
De rijstvelden zijn stilaan echt rijstvelden aan het worden al zijn de plantjes nog minuscuul.
Onderweg ben ik ook langs het “International Peace Art Park” gepasseerd, met onder andere een verzameling bewerkte tanks. Zelfs de naburige dam was de “Peace Dam” en behoorlijk “arty”.
Even voorbij de tweede top liepen een paar kleine evertjes langs de weg, vader of moeder heb ik niet gezien. Misschien best want ik geloof dat die nog een stevig sprintje kunnen trekken als ze niet tevreden zijn. De laatste beklimming werd wel vrij lastig maar ook wat onregelmatig waardoor er tussen de zware momenten ook af en toe wat recuperatie stukken zaten. Daarna volgde een lange afdaling tot langs de rivier, waar de wind in de vallei uit de verkeerde richting kwam.
Hiermee heb ik de 2 zwaardere ritten gehad, morgen zou al wat makkelijker moeten zijn.
Geojin – Yanggu 93 Km
Gisteren stond er voor de verandering eens Vietnamees op de menu, een Pho Bo of met andere woorden een klassieke noodle soup. Omdat het systeem van mijn hotel mijn kredietkaart niet aanvaardde moest ik mijn cash voorraad nog eens aanvullen, het is een beetje ironisch dat ik daarvoor niet aan de automaten van de 3 banken die er waren terecht kon maar wel in die van het supermarktje.
Er stond vanmorgen een stralend blauwe hemel maar met een pittig, koud windje. Even heb ik er aan gedacht om een jasje extra aan te doen maar dat leek me er een beetje over. Gelukkig kon ik al gauw een beetje klimmen om mij wat op te warmen. Even verder op de langere klim had ik al snel geen last meer van de koude wind.
Ik passeerde geregeld inerte roadblocks. Het betreft grote betonnen blokken die steunen op kleinere blokken. In die kleiner blokken zijn gaten voorzien waarin men in tijden van crisis explosieven kan steken en die bij een effectieve invasie laten ontploffen waardoor de grote blokken op straat vallen als anti-tank roadblock. Er was ook verder nog wel meer militaire aanwezigheid in de vorm van een aantal kazernes, bunkers en personeel op straat.
Daarmee zit etappe 1 van de slotvierdaagse erop, het was een prachtige rit door de bergen en valleien. Ik had wel even een conflict met mijn roadbook. In het algemeen doet die het goed maar vandaag zaten ze er toch even serieus naast. Op een bepaald moment was het erg onduidelijk waar naar toe. Ik ben dan een paar kilometers terug gereden naar het laatste punt maar daar was geen vergissing mogelijk. Ik besloot dan de weg te nemen die me het meest logisch leek en enkele kilometers verder kreeg ik de bevestiging dat ik de juiste keuze gemaakt had. De afstandsopgave van het vorige punt zat er echter een paar kilometer naast en de beschrijving van de situatie schoot ook erg tekort. Ik ben echter weer zonder problemen op mijn bestemming geraakt, tenzij misschien het fietspad kort voor het einde. Het mooie fietspad was er plots even niet meer om een paar honderd meter verder terug te verschijnen. Ook de wind viel me tegen het einde weer wal lastig, niet zozeer van de koude maar omdat hij tegen stond.
Daepo – Geojin 44 Km
Ik heb wel genoten van mijn verblijf in Daepo. Ik had er een leuk guesthouse, al had ik wel een vrij laag bed en was de “ontbijtzaal” een beetje apart, vond er een goed restaurant en het nabije National Park was prachtig. Ook het stadje zelf was niet te groot maar aangenaam levendig.
Vandaag stond een laatste kort en rustig ritje langs de kust op de menu. Het lijkt alsof het kustseizoen nu wel stilaan kan beginnen. Het was gezellig druk, de campings stonden goed vol en er was voor het eerst ook wat strandactiviteit. Al kan het natuurlijk ook wat met een populairdere regio te maken hebben, er zijn hier alvast meer en grotere hotels in de streek, of met het feit dat het zondag is en als ik het goed begrepen heb zou het zelfs een verlengd weekend zijn, met maandag erbij, maar daar ben ik niet zeker van.
Ook het rijstseizoen lijkt te gaan beginnen, hier waren ze hem toch aan het planten. Het is de eerste keer dat ik dat machinaal zie gebeuren.
Hiermee heb ik ook het noordelijkste punt van mijn reis bereikt. Van hier gaat het in een stevige slotvierdaagse terug in zuid-westelijke richting naar Seoul.
Seoraksan NP 12-11-12 Km
Ik voelde vanmorgen bij het opstaan mijn wandeling van gisteren toch wel een beetje in mijn bovenbenen.
Ik heb dus gisteravond inderdaad mijn verblijf met een dag verlengd. De kamerprijzen zijn hier, en daarmee bedoel ik niet alleen hier in het Guesthouse maar hier in Korea, variabel. Voor de nacht van donderdag betaalde ik 30.000 terwijl die van vrijdag, begin van het weekend, 40.000 kostte. Mijn extra nacht op zaterdag kostte 50.000. Het is kwestie van vraag en aanbod, terwijl we gistermorgen in het keukentje voor het ontbijt met 3 waren was het vandaag gezellig druk. Meer vraag dus in het weekend en bijgevolg wat hogere prijs.
Vandaag dus dezelfde 12 Km heen en terug gefietst om een andere wandeling te doen in het Park. Ook bij het naderen van het Park merkte ik dat het weekend was, ze stonden een paar honderd meter aan te schuiven om de parking op te rijden. Toch voelde het in het park nergens als te druk aan.
Vandaag stonden er geen tempels en beelden op de menu. Er was wel een optie voor een wat verder gelegen tempel, een 7,5 Km enkel, maar daarvoor moest ik een pas over van een 1.300 meter hoogte waarvan de route voor een deel als voor “expert” gemarkeerd was terwijl die van gisteren maar voor “advanced” was. Dat leek me dus niet het idee van een wat makkelijkere wandeling. Ik begon met een wandeling naar een paar watervallen die begon als “moderate” dan even “intermidiate” werd en de laatste 400 meter toch weer eindigde als “advanced”. Het zicht op de tweede grotere waterval was wel van heel ver weg, aan de andere kant van de vallei, maar de wandeling langs het door het bos langs het riviertje was wel weer erg mooi. Terug beneden ging ik eerst even wat eten, op dezelfde plaats als gisteren. Zowel de “assistente” buiten als de man aan de kassa herkenden mij nog. Nu ben ik in mijn wieleroutfit misschien wel iets opvallender dan gemiddeld maar ik vond het toch opmerkelijk. Na de lunch deed ik nog het eerste deel van de route richting pas, tot het eerste viewpoint, dat nog als “moderate” geklasseerd stond. Daarmee vond ik het wel voldoende. Ook dit stuk was weer mooi langs een riviertje.
Ik kwam vandaag wel enkele groepjes tegen met muziek uit de telefoon. Dat begrijp ik dus niet echt. De wind, het water en de vogels, wat meer heb je nodig als soundtrack voor een wandeling. Er veel vogels trouwens maar ze zijn zo moeilijk te spotten om nog te zwijgen van ze in het vizier en de focus van de camera te krijgen. Toch werd ik tegen het einde van mijn wandeling nog beloond voor mijn moeite, een beetje zoals gisteren met de vlinder.
Seoraksan NP 12-8-12 Km
Gisteravond nog een leuk restaurantje gevonden met duidelijke foto’s en prijzen. Ik heb er lekker gegeten zonder Ć©Ć©n maal mijn lippen te schroeien, ik weet waar ik vanavond terug ga.
Vandaag was weer een prachtige dag met een stralende zon. Goed voor een uitstap naar het Seoraksan National Park dus. Eerst met de fiets de 12 Km naar het park en daar een wandeling en 12 Km terug fietsen. Het park heeft natuurlijk weer de nodige tempels en beelden maar vooral een prachtige omgeving, zonder meer een hoogtepunt op de reis. Zodanig dat ik hier waarschijnlijk, ik moet het nog vastleggen, een dag extra blijf voor nog een andere wandeling in het park. Ze mag dan wel wat makkelijker zijn dan deze van vandaag want hoewel niet erg lang was deze toch wel stevig met behoorlijk wat klauterwerk. Vooral bij de laatste Km, voorbij het laatste tempeltje, was van wandelen eigenlijk niet echt sprake meer. Eerst behoorlijk klauteren op de stenen en de laatste honderden meters gingen bijna recht naar boven op trappen tegen de rots. Soms ging het zodanig naar boven dat de GPS van mijn horloge te weinig horizontale vordering zag en daardoor telkens even in pauze ging.
Er liepen gisteren in Daepo nog wel wat westerse toeristen rond, in mijn guesthouse verblijven nog 2 “echte” backpackers inclusief de juiste alternatieve kledij, maar lang niet zoveel als in dit park. Het was alweer een tijdje geleden dat ik dat nog eens zag. Er zijn in de ruime omgeving ook nog wel een aantal grotere hotels, in Daepo is een Ramada Hotel, en hier maar een beetje verder ligt de wat grotere stad Sochko. Het Park zou ook Ć©Ć©n van de populairste nationale parken van Korea zijn.
Jumunjin – Daepo 46 Km
Het was vandaag zomer aan zee.
Er stond vandaag weer een kort ritje op de menu maar er was wel wat te bekijken onderweg, tempels dus. Al is een tempel hier nooit zomaar een tempel, het is altijd een complex van paviljoenen, beelden, pagodes, ā¦ Ik vind ze allemaal wel mooi en dikwijls indrukwekkend, ook de historische context ervan, maar het mooiste vind ik eigenlijk meestal het hout en schilderwerk van de paviljoenen en poorten.
Het eerste van vandaag was het Hyuhyuam Hermitage met onder andere een tempel ondergebracht in een grot die wel mooi afgewerkt en beschilderd is. Daarna ging het langs de Nakansa tempel. De tempel werd in 671 opgericht maar is in de loop van de geschiedenis vele malen vernield door oorlog en brand, de laatste malen tijdens de Korea oorlog in de jaren 50 en bij een bosbrand in 2005. De huidige restauratie werd afgewerkt in 2010. Uiteindelijk was mijn bestemming van vandaag Daepo. Eigenlijk is het een beetje Jumunjin in het klein, een vissersplaats met veel bijhorende winkels en restaurants. Logeerde ik gisteren nog eens in een echt hotel met engels sprekende receptie dan verblijf ik nu in een guesthouse, bepaald een andere sfeer maar de gastvrouw spreekt ook engels en het ontbijt is inbegrepen voor de helft van de prijs van mijn kamer zonder gisteren. In beide gevallen was het waarschijnlijk zowat het enige engelstalige in de stad. Ik heb al eens rond gewandeld en heb geen enkel restaurant met enige engelse notie, behalve de ijskreem zaak. Het had hier nog goedkoper gekunnen als ik voor een slaapzaal gekozen had maar voor deze prijs heb ik toch maar voor een kamer geopteerd. Ik blijf hier 2 nachten met morgen een uitstapje naar het Seoraksan National Park.
Jinbu – Jumunjin 48 Km
Het was vanmorgen direct zonnig en warm met een temperatuur van 20Ā°, korte broek weer dus.
Vandaag stond er een korte rit terug naar de kust op de menu. De eerst 8 Km kende ik alvast want dat waren dezelfde als deze van gisteren. In het begin mocht er nog even behoorlijk geklommen worden maar uiteindelijk ging het bergaf natuurlijk, moet tenslotte wel als je aan zee wil eindigen. Het eerste deel van die afdaling ging echt wel steil. bovendien hebben de Koreanen beslist om in de afdaling dunne groeven in de weg te snijden, in de rijrichting dus geen dwarsgroeven, over vrijwel het volledige steile deel van de afdaling, bij wijze van snelheidsremmer veronderstel ik. Het is alleszins niet wat je hebben wil als fietser. Ik heb het grootste deel van de steile afdaling dan ook op het andere rijgedeelte afgelegd. In stijgende richting hadden ze 2 rijvakken, bovendien was er heel weinig verkeer en een goed overzicht. Na een kilometer of 8 begon het minder steil te dalen en was ook het wegdek terug in orde, toen werd het weer leuk fietsen. Het einddoel van vandaag was Jumunjin. Jumunjin is een grote vissershaven met bijhorende winkels en markt, best leuk om wat tijd te verdrijven. Ik geloof niet dat ik ooit zoveel vis en zeewezens gezien heb, ik alle kleuren en maten. Van veel van die wezens had ik totaal geen besef van hun bestaan. Op de mark kocht ik mij als snack alvast een drietal grote gefrituurde scampi’s. Alleen had ik er niet bij stil gestaan dat ze die hier “met huid en haar” in hun geheel opeten. Voor mij betekende dat dus wat prutswerk tijdens het eten.
Het is vandaag ook precies 10 jaar geleden dat ik aan mijn eerste grote fietstocht begon. Ik had er al wel enkele kleinere van een drietal weken gedaan maar op 1 mei 2009 begon ik dus aan de eerste grote, naar de Noordkaap en terug. Het hoe en waarom van die trip kan je nog steeds vinden op http://www.dannycambre.be
dannyc2018 