Geojin – Yanggu 93 Km

Gisteren stond er voor de verandering eens Vietnamees op de menu, een Pho Bo of met andere woorden een klassieke noodle soup. Omdat het systeem van mijn hotel mijn kredietkaart niet aanvaardde moest ik mijn cash voorraad nog eens aanvullen, het is een beetje ironisch dat ik daarvoor niet aan de automaten van de 3 banken die er waren terecht kon maar wel in die van het supermarktje.
Er stond vanmorgen een stralend blauwe hemel maar met een pittig, koud windje. Even heb ik er aan gedacht om een jasje extra aan te doen maar dat leek me er een beetje over. Gelukkig kon ik al gauw een beetje klimmen om mij wat op te warmen. Even verder op de langere klim had ik al snel geen last meer van de koude wind.
Ik passeerde geregeld inerte roadblocks. Het betreft grote betonnen blokken die steunen op kleinere blokken. In die kleiner blokken zijn gaten voorzien waarin men in tijden van crisis explosieven kan steken en die bij een effectieve invasie laten ontploffen waardoor de grote blokken op straat vallen als anti-tank roadblock. Er was ook verder nog wel meer militaire aanwezigheid in de vorm van een aantal kazernes, bunkers en personeel op straat.
Daarmee zit etappe 1 van de slotvierdaagse erop, het was een prachtige rit door de bergen en valleien. Ik had wel even een conflict met mijn roadbook. In het algemeen doet die het goed maar vandaag zaten ze er toch even serieus naast. Op een bepaald moment was het erg onduidelijk waar naar toe. Ik ben dan een paar kilometers terug gereden naar het laatste punt maar daar was geen vergissing mogelijk. Ik besloot dan de weg te nemen die me het meest logisch leek en enkele kilometers verder kreeg ik de bevestiging dat ik de juiste keuze gemaakt had. De afstandsopgave van het vorige punt zat er echter een paar kilometer naast en de beschrijving van de situatie schoot ook erg tekort. Ik ben echter weer zonder problemen op mijn bestemming geraakt, tenzij misschien het fietspad kort voor het einde. Het mooie fietspad was er plots even niet meer om een paar honderd meter verder terug te verschijnen. Ook de wind viel me tegen het einde weer wal lastig, niet zozeer van de koude maar omdat hij tegen stond.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s