Vanmiddag dus voor de tweede maal richting festival gefietst. De middag begon zowaar met familie op het podium, één van de gitaristen van de Tramplers is een kozijn. Technisch eigenlijk een achterkozijn maar door de familiebanden en het generatieverloop voelt het wel als een kozijn. De Tramplers zijn pas nieuw en zien er daardoor een beetje uit als een groepje mannen met een midlife crisis maar brachten een echt wel goede set covers. Na de Tramplers volgden in de tent Bit By Barracuda, een goede set bluesrock.
Dan hadden The Wolf Banes moeten komen maar de legendarische Wimmeke Punk werd geveld, nou ja?, door covid. De organisatie vond wel op korte termijn een vervanger met Tijs Vanneste & De Pelicanen. Ik heb niet veel met de figuur Vanneste, daarvoor heb ik te weinig met “reality TV” waarschijnlijk, maar ik moet zeggen dat hij me aangenaam verrast heeft op het podium, een goede show met klasse muzikanten. Voor de teleurgestelde Wolfbanes fans brachten ze wel “a l’improviste” As the bottle runs dry, met steun van de gitarist van The Wolfbanes. Die woont tegenwoordig schijnbaar in Spanje en was al onderweg toen Wimmeke uitgeschakeld werd.
Na Tijs & Co ging het weer naar de tent voor Snakes in Exile, goed voor een stevige set Keltische Folk.
Het slot kwam, voor mij, van School is Cool. Ik kende School is Cool van naam maar van naam alleen. Ik heb ze waarschijnlijk ooit wel eens op StuBru gehoord maar kon me er eigenlijk geen beeld van vormen, eigenlijk kende ik van vandaag overigens alleen degene die uiteindelijk niet kwamen 🙂 . Het werd wel een zeer aangename kennismaking, een energieke set rock-pop/pop-rock zonder over te gaan in schreeuwen of roepen. Ze stopten uiteindelijk maar met spelen omdat ze moesten vanwege het schema.
Net zoals gisteren volgde er nog wel meer, moois ook waarschijnlijk, maar voor mij was het met 5 optredens alweer wel genoeg geweest. Morgen wordt wel gegarandeerd een langere dag.
dannyc2018 