De rit van vandaag was wel een stuk korter maar niet minder stevig, er zaten voortdurend korte nijdige bultjes in het parcours. Er zaten uiteindelijk ook een paar langere klimmen in maar die liggen me beter, al waren ze ook niet noodzakelijk makkelijk. Er zat ook al eens een klein stukje veldrijden tussen 😉 . Na de laatste klim mocht ik afdalen naar mijn bestemming, Chai Prakan. Je merkt dat je je wat van het internationale toerisme verwijderd hebt als je bij de lunch op een andere klant moet wijzen om duidelijk te maken wat je hebben wil en er in het “resort” geen engels meer gesproken wordt 🙂 . Wel behulpzaam en een mooie kamer.
Vandaag dus de eerste “echte” rit en ik heb er maar ineens een stevige van gemaakt. De route volgde enigszins de loop van de Ping rivier, ik was er al wel eens wat verder van weg maar keerde er ook telkens weer terug naar toe. De eerste 40 Km leek dat lekker vlak te gaan maar vanaf dan moest er al eens geklommen worden. Achteraf bleek uit Strava dat het ook in het begin enigszins vals plat was en dat ik eigenlijk de hele dag bergop reed met af en toe een extra bultje in de weg. Even leek het erop dat ik in de problemen zou komen toen de weg afgesloten was. Gelukkig kocht ik een lokale SIM-kaart, inclusief data, voor eventuele noodgevallen en zo kon ik nu met wat hulp van Google maps vlot een alternatief vinden. Ook gewoon onderweg blijven tempels het beeld bepalen, je wil wel niet bij allemaal stoppen want dan kom je nergens 🙂 . Overnachten doe ik bij Malee, in het midden van de “jungle” net buiten Ban Tham, waar ik mooi de vogeltjes hoor fluiten. Ook onderweg zie ik wel leuke vogels en af en toe prachtige vlinders maar ik heb niet de uitrusting bij om daar werk van te maken. Het is ook niet zo simpel als je met een bepakte fiets onderweg bent.
Vanmorgen begonnen met mijn fiets terug te assembleren en daarna een testritje gemaakt. Ik deed een uitstapje naar de What Doi Suthep, een tempel boven op een berg even buiten Chiang Mai. Tempels en boeddha’s worden de volgende 2 maanden waarschijnlijk de rode draad doorheen de reis, uiteindelijk misschien tot vervelens toe voor sommigen. Op groepsreizen had ik al wel eens te maken met medereizigers die “templed out” waren maar daar heb ik nooit last van gehad. Ik zie mezelf als niet religieus maar ik houd er wel van in de cultuur historische context, zo houd ik bijvoorbeeld ook van de kapelletjes die je bij ons ziet. Ik dacht dat Doi Suthep wel makkelijk te navigeren zou zijn maar in “real life” gaat dat echter niet altijd even vlotjes als dat het er op kaart uitziet en eens je wat verkeerd zit is het niet altijd simpel te corrigeren. Vanaf morgen heb ik wel een routeboek om met daarbij te helpen 🙂 . Ik kreeg er vandaag wel een extra verkenning van de campus van de Universiteit van Chiang Mai door 🙂 . Ik wist dus wel dat hij boven op een berg lag maar niet dat deze berg zo stevig zou zijn. Alleszins ben ik behoorlijk opgewarmd, moest dat hier al nodig zijn 🙂 . Het was ook wel de moeite om er eens voor naar boven te fietsen, al vond ik onderweg de What Pha Lat al even interessant. Hij is niet zo indrukwekkend maar lijkt wat authentieker en alleszins minder commercieel. De omgeving rond Doi Suthep ziet er net zo uit als een bedevaartsoord bij ons. Ook de What Lok Moli, die ik op de terugweg vlak naast Chiang Mai tegenkwam, vond ik wel bijzonder. Die was echt anders dan andere. De terugweg ging veel vlotter dan de heenweg, zowel het fietsen als het navigeren. Op het einde kreeg ik nog wel wat last van enkel richting straten. Al bij al toch een geslaagde dag met al direct teveel foto’s. Teveel boeddha’s waarschijnlijk ook 🙂 .
Het is gisteren toch nog goedgekomen met de fotokolommen. Bangkok was tropisch heet, met hoge luchtvochtigheid dus en in de loop van de namiddag is er ook nog een stevige onweersbui gepasseerd. Die tropische hitte voel je ook binnen. Je hebt dan 2 keuzes: ofwel laat je de airco uit staan en zwem je in je bed ofwel slaap je met het kabaal en de tocht ervan. Ik probeerde het eerste maar koos toch al snel voor het tweede. Ik zette wel de blazer iets lager en de temperatuur net iets minder laag om kabaal en tocht wat proberen te beperken. Van slapen kwam echter toch nog niet veel terecht, er zat een kleine jetlag in mijn achterhoofd die de hele tijd zei dat het helemaal nog geen tijd was om te slapen 🙂 . Vandaag was zonder twijfel de vervelendste dag van de hele reis. Dat zou het sowieso al geweest zijn maat Thai Smile deed er met de glimlach 😉 nog een schepje bovenop. Om 11 uur werd ik opgepikt om terug naar de luchthaven te gaan. Dat was wat vroeger dan origineel voorzien omdat men mogelijk wat verkeerscongestie verwachtte vanwege een APEC (Asia-Pacific Economic Cooperation) bijeenkomst die momenteel plaats heeft, alsof Bangkok nog wat extra verkeerscongestie nodig heeft 🙂 . Hoe dan ook, er was geen congestie en ik was dus weer mijn gebruikelijke veel te vroeg op de luchthaven. Tegen dat we moesten vertrekken was er echter nog steeds geen vliegtuig aan onze gate. Schijnbaar was er in de lucht wel congestie vanwege APEC, dat was toch het excuus. Uiteindelijk kwam er natuurlijk wel een vliegtuig maar het was er wel eentje dat nog manueel uit- en ingeladen moet worden en dat duurde een eeuwigheid. Ik werd ondertussen ook wat nerveus over mijn fiets. Die stond buiten in het open en ik zag wat verder weer een namiddag onweertje, dat zou mijn doos bepaald geen goed doen. Ik had echter ook nog een beetje geluk, het onweer passeerde schijnbaar langs de overkant van de luchthaven. Ik kon de spray van de auto’s op weg erlangs erkennen maar aan onze kant bleef het droog. Uiteindelijk vertrokken we met goed 2 uur vertraging richting Chang Mai. Mijn voorziene transfer naar het hotel was daar bij aankomst echter wel netjes op zijn plaats. Morgen mag het eindelijk echt gaan beginnen. Dit is een keer veel tekst met weinig foto’s in plaats van andersom, zoals gewoonlijk 🙂 .
Mijn reis begon vandaag dus met een lange vlucht van ruim 12 uur naar Singapore. Als je dan de vorderingen volgt op de “total route” pagina, dan gaat dat vliegtuigje toch wel heel traag vooruit. Het valt wel mee dat Singapore Airlines een maatschappij is met voldoende beenruimte en goede service. Er waren nog minstens 2 extra fietsen aan boord, een koppel dat van Bangkok naar Phuket gaat fietsen. Ze zaten de rij voor mij en ik herkende hun “AWOL” (Asian Way Of Life, de touroperator) routeboekje. Daarom vertrek ik, met de fiets, liefst vanop Schiphol, met de fiets op het vliegtuig is daar gewoon routine. In Singapore volgde een stopover van een kleine 4 uur en daarna dus nog een vlucht een 2 uur terug naar het noorden, tot Bangkok vandaag. Toen ik, ergens in maart dacht ik, boekte moest je bij het binnenkomen van Thailand nog een covid-test ondergaan en de uitslag daarvan afwachten in een door de overheid gesanctioneerd hotel. Ik had er destijds kunnen op gokken dat dat wel zou overgaan en rechtstreeks naar Chiang Mai boeken maar ik besloot het toch allemaal maar volgens de toen geldende regels te doen en dus zit ik voor 1 nacht in Bangkok. Eigenlijk is dat een beetje een verloren dag want op die ene namiddag doe je eigenlijk toch niets maar anderzijds breekt het toch een beetje de lange reis. Het hotel lag dan ook nog midden in het centrum, wat dus nog een stevig ritje betekende maar met een klein uurtje viel dat nog best mee. Het bleek daarbij voor mij ook nog perfect voor deze namiddag. Zoals al gezegd was ik toch niet van plan om veel te doen op deze reisdag, ik bezocht Bangkok ook al wel eens eerder, maar mijn deftige hotel ligt wel midden in een echt “backpackers” kwartier. Leuk om eens in rond te wandelen en iets lekkers te gaan eten in één van de vele restaurantjes, 2,5 € voor een deftige schotel. Ik ga vanavond allicht nog eens terug maar met een fles bier erbij zal mijn kostprijs wel verdubbelen 🙂 . In Bangkok stapte overigens nog een extra fietser vanuit Nederland van het vliegtuig. We waren dus met tenminste 5 fietsers onderweg naar Singapore en daarvan zeker 4 ook nog naar Bangkok. Om de één of andere reden wil wordpress mijn foto’s schijnbaar niet in de gevraagde kolommen te willen zetten 😦 .
Vanmorgen vroeg opgestaan om de eerste shuttle naar de luchthaven te nemen. Schiphol heeft tegenwoordig niet de reputatie van vlotste luchthaven te zijn en dus begin je er liever vroeg genoeg aan, iets wat ikzelf sowieso altijd wel doe. Eerst dus mijn fiets terug gaan oppikken. Ik zag zeker nog een tiental andere fietsdozen in het bagagedepot en ook op mijn vlucht zit nog minstens één andere fiets, zag ik bij het inchecken. Ondertussen ben ik alle procedures al even gepasseerd, het ging op een dinsdagmorgen toch allemaal wel erg vlot en dus was ik 3 uur voor vertrek al klaar. Eén van de redenen waarom de reis zo lang duurt is dat ik mijn bestemming eerst ver voorbij vlieg, tot Singapore, om daarna terug te moeten keren 😦 .
Vanmorgen nog begonnen met een fris ochtendwandelingetje. Omdat ik geen grote lens bij heb, had ik nog eens wat meer oog voor de ruimere omgeving in plaats van de details. Eén keer had ik er wel wat spijt van, met een mooie roofvogel die ook mooi bleef zitten maar waar ik geen echt mooie foto van kon nemen met mijn te kleine lens. Het zal vermoedelijk nog even duren voor ik het nog eens zo fris heb als vanmorgen. Vanmiddag zette ik de eerste stap van mijn lange reis naar Chiang Mai, met de hulp van broer. Normaal ga ik met de fiets op de trein naar Schiphol en koop daar een fietsdoos voor de vlucht. Nu kreeg ik echter bericht dat de maatschappij waar ik nog een binnenlandse vlucht mee doe er wat striktere regels op na houdt wat bagage afmetingen betreft, de fietsdozen van Schiphol zijn voor hen te groot. Ik regelde dan maar thuis een fietsdoos, bij de fietswinkel Noyelle, en vertrek dus met een ingepakte fiets. Het zou nog gelukt zijn met de trein als ik met wat assistentie kon instappen in Antwerpen en dan rechtstreeks naar Schiphol kon sporen maar door werken aan het spoor in Nederland zou ik met doos en bagage moeten overstappen in Breda en dat is er toch een beetje teveel aan. En dus kon ik rekenen op een lift van broer, nadat die donderdag ook al mijn fiets en bagage kwam oppikken in Ieper. Ondertussen heb ik mijn fiets ingeleverd bij het bagagedepot voor de nacht en ben ik aangekomen in mijn hotel in de buurt van de luchthaven. Morgenvroeg de shuttle terug naar de luchthaven, fiets terug oppikken en inchecken 🙂 .
Ook vandaag weer een ritje gemaakt maar een stuk korter dan gisteren, een ondertussen een beetje klassiek ijsjesritje met moeder naar het IJssloeberke. Op de terugweg passeerden we dan nog even langs het buurthuis voor de jaarlijkse fototentoonstelling van de Vorselaarse Fotovrienden.
Vandaag toch nog een fietstochtje kunnen maken voor de reis, het was er echt wel perfect weer voor. Ik besloot een nieuwe “fietsostrade”, F105, te verkennen, ik zag daar onlangs een filmpje over op TV. Het is de bedoeling dat deze uiteindelijk van Herentals naar Leopoldsburg zou lopen maar ik dacht begrepen te hebben dat ze momenteel klaar is van Herentals tot Balen. Toch bleek er in het begin toch nog wat te mankeren, de aanduiding namelijk. Omdat ik wel wist hoe ze ongeveer moest lopen, langs de spoorweg, kon ik het wel vinden maar hier en daar kwam er toch wat nattevingerwerk aan te pas. Pas voorbij Olen kwam ik de eerste aanduiding tegen maar even verder, in Geel, liep het weer fout, het fietspad en de aanduidingen verdwenen er in het niets. Door zo dicht mogelijk langs de spoorweg te blijven kwam ik wel weer terecht op het vervolg. In Mol liep het tenslotte definitief mis, het fietspad verdween weer en ik vond niets meer terug. Toen ik wat verder aan het kanaal kwam besloot ik dan om maar langs de kanalen terug huiswaarts te keren. Langs dat kanaal kwam ik een brug tegen die uiteindelijk wel deel zal gaan uitmaken van de F105 maar waar duidelijk nog veel werk aan is (dat betreft trouwens de eerste foto van een brug, de tweede brug ligt al een eeuwigheid naast het Albertkanaal te nietsen). Bij thuiskomst heb ik het allemaal nog eens opgezocht en ik moet toegeven dat er nergens specifiek gezegd wordt dat de route klaar is. In het filmpje wordt wel gesproken over een fietsostrade van “uiteindelijk” Herentals tot Leopoldsburg, dat ze nog maar tot Mol loopt en er hier en daar nog wat hapert aan de aanduiding wordt stilletjes verzwegen. Het liep niet helemaal zoals gepland dus maar het was al bij al wel een leuke rit. Wat ik zag van de F105 is wel veelbelovend.
11 november hoort in Ieper nog altijd de Britten toe, er mogen ook wel wat anderen meedoen maar het draait toch allemaal om de Britten. Het is wel wat kleiner geworden tegenover enkele jaren terug, pre Brexit/corona. Het stervende CCMP is eindelijk vervangen door wat frissere exemplaren als vertegenwoordigers van de Belgische Defensie. Op een normale 11 november zou ik nog wat langer rondhangen en ook de terugkeer van de Menenpoort meepakken maar vandaag ging ik meteen na de “poppyparade” richting station voor de trein richting de Kempen. We kregen deze keer een “normale” trein naar Antwerpen maar het was er toch nog erg druk op. Omdat ik wat later was dan gewoonlijk koos ik nog eens voor een alternatieve wandeling, eentje waaraan ik dan ietsje vroeger kan beginnen 🙂 . Mijn fiets en bagage waren me gisteren al vooraf gegaan, met dank aan broer.
dannyc2018 