Ik dacht de voorbije dagen dat ik de enige niet Fransman was die Trébas ontdekt had, geen enkele buitenlander op de camping. Toen ik gisteravond ging eten zat het terras echter vol Britten. Aangezien ze allemaal een behoorlijk mondje frans leken te spreken en verscheiden van de “locals” leken te kennen, veronderstel ik dat het om uitwijkelingen gaat of in het slechtste geval om 2e woningen. Zo zijn er wel meer Britse kolonietjes in Frankrijk.
Het was deze 2 dagen ’s morgens behoorlijk frisjes in het bos, ik moest mezelf vanmorgen dan ook overtuigen om me niet te warm aan te kleden om te vertrekken. Je weet natuurlijk dat het weer vlug zal opwarmen.
Omdat ik dan toch aan de oever van de Tarn zat heb ik ernstig met het idee gespeeld om deze nog wat verder te volgen naar de Gorges du Tarn maar dat is toch nog een heel stuk uit de richting en onder het moto “je kunt niet alles zien en het zal al wel lastig genoeg zijn” heb ik besloten van ze toch maar over te slaan. Mogelijk ga ik op de terugweg wel langs die van de Verdon.
Het was vandaag dan een eerder korte maar behoorlijk stevige rit om terug te beginnen. Het is natuurlijk de hele tijd al wel eens klimmen geweest, soms zelfs behoorlijk stevig, maar dat was toch vooral met het gevoel van “rollende heuvels”. Na de passage van Albi had ik echter meer een gevoel van berg en dal. Vandaag werd dat stevig bevestigd. Niet dat de klimmen daarvoor noodzakelijk zwaarder of steiler zijn maar het gevoel en het zicht zijn gewoon anders. Het begon, na een korte aanloop, al direct om de vallei van de Tarn te verlaten, een behoorlijk lange, stevige klim. Verderop deed ik ook mijn eerste officiële “cols”. Bij de eerste, de Col de Peyronnenc, kon je nog wat lacherig doen over de hoogte, 879 m zou je niet direct een col noemen maar het was wel een kilometers lange beklimming. Bij de tweede, de Col de Sié, zou ik met 999 m de weg een metertje hoger gelegd hebben, met 1.000 m kan je toch iets meer meespreken. De derde en zwaarste beklimming had ik een beetje aan mezelf te danken. Naar het einde toe leek het me leuker om de kleinere binnenweg te nemen dan de wat grotere weg te volgen, hoewel mijn route de hele tijd best wel rustig te noemen was. De kleinere weg stond ook bewegwijzerd als “route touristique” via Montalet naar Nages. Wat ik niet op tijd gezien had was dat die Montalet met een beklimming van maar 3 Km wel 300 m boven de andere wegen in de buurt uitstak. Mijn klimmershart brak ervan maar op die 3 Km heb ik 2x gepauzeerd op een wat vlakker stukje in de schaduw, om even te bekomen en te drinken. Ik heb een systeem waarbij ik 2 flessen water kan meenemen i.p.v. gewone drinkbussen maar moet daarbij dan wel stoppen om te drinken. Ik ben de voorbije dagen al wel erg blij geweest met mijn 3 liter water onderweg. Terug naar de weg, de afdaling was al bijna zo moeilijk als de klim, zo mogelijk nog wat steiler en geen te best wegdek. Ook hier heb ik onderweg al eens een pauze genomen. Even voorbij Nages vond ik dan een camping langs het Lac du Laouzas.

https://www.strava.com/activities/2536811167

Rustdag in Trébas, veel is er ook niet gebeurt vandaag.
Technisch gezien is dit zowat de minste camping die ik al deed maar ik had een mooi plaatsje tussen de bomen, dus met behoorlijk wat schaduw al vielen er af en toe gaten in, en het was een rustige camping. In de loop van de middag zijn er nog wel een paar bijgekomen.
Veel viel er in het dorpje ook niet te doen. Ik heb er, na de was, eens rondgewandeld maar was rap terug. Het enige wat er te doen viel was gaan kayaken vanaf de camping maar dat stond niet op mijn programma. Eigenlijk was dus alles aanwezig om er eens een echte rustdag van te maken. Ik heb ook niet gepicnict of gekookt vandaag. Vanmiddag heb ik in de bar van de camping een stevige salade gegeten en vanavond ga ik nog eens terug voor een “steak haché” met frietjes. Ik zag er zonet ook Wout zijn ritoverwinning pakken in Albi.

Vandaag weer stralend weer vanaf de start. Dat betekent natuurlijk ook al stevig opwarmen vanaf de start.
Mijn tweede stadsbezoekje had ik gepland voor Albi. Dat moest dan wel vandaag gebeuren want ik had in de krant een artikel gelezen waaruit bleek dat morgen de Tour aankomst had in Albi. Dat leek me niet de goede gelegenheid om bezoekje te brengen, al passeerde ik behoorlijk vroeg in de ochtend. Met daarna nog een rustdag en een vertrek in Albi zou het er ook niet rustiger op worden dus moest ik vandaag maar Albi passeren.
Albi viel alvast beter mee dan Montauban, een echt aantrekkelijk stadje langs de Tarne. Ik heb er toch een uurtje gespendeerd geloof ik.
De route was vandaag behoorlijk makkelijk. Naar Albi was gewoon rechtdoor en even voorbij Albi zocht ik de Tarne op om die gewoon te volgen, mijn bestemming lag gewoon aan de oever van de rivier. Ik deed vandaag ook een paar tunnels, vrij smalle en eerder donkere tunnels. Dan doet het deugd om een naafdynamo te hebben en verlichting met een enkele schakelaar op het voorlicht voor beide lichten, makkelijk even aan en uit te zetten bij die tunnels. Ik heb natuurlijk wel een stevige partij reflecterend materiaal op mij fietstassen en een fluohesje maar een beetje licht kan nooit kwaad in zo’n situatie.
Even voorbij Ambialat, overigens een mooie passage, was er even twijfel. Aan een splitsing stond Trébas 9 Km naar de ene kant en 13 Km naar de andere. Die splitsing stond niet op mijn kaart maar alles goed bekeken ging ik er van uit dat de 9 Km de rivier zou oversteken, over een niet bestaande brug 😉 , en dat de route aan de overkant, die wel op de kaart stond, iets korter was. Ik besloot toch de langere optie te nemen en heb er geen spijt van gehad, het was toch al een kort ritje en de route was ook echt mooi en bovendien erg rustig.
Vandaag een kort ritje en morgen, nu ik Albi toch voorbij ben, een rustdag. Je kan natuurlijk blijven doorgaan maar ik heb al even het gevoel dat een rustdag me goed zal doen. Het had leuk geweest om op die rustdag die gasten van die andere tour eens te zien maar ik heb voorbij Albi geen aanwijzingen meer gezien dus ik veronderstel dat ze uit een andere richting komen.

https://www.strava.com/activities/2531179836

Vanmorgen weer een stralend begin maar al gauw kwamen er wolken opzetten, het bleef voor de rest van de dag wisselend bewolkt. De wolken konden niet voorkomen dat de temperatuur weer pittig opliep.
Ik had me voorgenomen om hier in de streek onderweg toch eens een paar stadsbezoekjes te doen. Het eerste daarvan had ik in Montauban gepland, voor een of andere reden verwachtte ik daar wel iets van. Het werd toch eerder een tegenvaller. Ik reed naar het “historisch centrum” maar vond het dus toch nogal min. Ik had gedacht om mijn fiets ergens te parkeren en een beetje rond te wandelen maar ik vond het op zich al niet erg uitnodigend en bovendien waren ze het historisch centrum aan het hermaken en vond ook nog de wekelijkse markt plaats. Hopelijk heb ik bij de volgende meer geluk. Gelukkig reed ik er wel vlot door, dus verspeelde ik er ook niets. Verder koos ik vandaag voor een gemakkelijkheid route. Niet dat ze makkelijker te fietsen was maar wel om ze te volgen, over wat grotere doorlopende wegen. Het soort wegen dat bijvoorbeeld ook de Tour de France zou durven gebruiken. Ik deed alvast een stukje van het parcours van woensdag, in omgekeerde richting.
Het extraatje naar Puycelsi deed ik niet maar het zag er wel indrukwekkend uit, boven op de heuvel. Alleen trok het me niet zo aan om er naar toe te fietsen. Op het einde was het weer even zoeken naar een camping. Ik verwachtte in Rivières 3 campings maar zag geen enkele aanwijzing. Ik moest er Google Maps bij halen om ze te vinden en vond dan nog pas de eerste aanwijzing toen ik er praktisch was. Campings hebben al beter aangegeven geweest dan de afgelopen dagen.
Ik heb overigens van Relive een mailtje ontvangen waarom mijn filmpjes niet meer komen. De afgelopen dagen hebben zij zich uitgebreid tot “social media” gebeuren met volgers en gevolgden en dergelijke. Strava, mijn bron voor Relive, is daar schijnbaar niet blij mee en heeft de lijn doorgeknipt. ik zou nog kunnen werken via een omweg langs Endomondo maar heb beslist om ook de lijn door te knippen, ik was er ook al niet echt gelukkig mee, en heb de App verwijderd.

https://www.strava.com/activities/2528417649

Om te beginnen nog een woordje over die 2 andere fietsers op de camping gisteren. Het waren een Engelse vader en zoon die woonden in de omgeving van Toulouse, niet veel verder eigenlijk. Ze waren ultra licht bepakt, zoals deze met de lichte bepakking op de ferry. Een tentje hadden ze niet mee, enkel een luifeltje waar ze onder konden liggen. Verder hadden ze een beperkt schuimrubberen matje mee, beperkt betekent in zo’n geval enkel voor het bovenlichaam. Ze waren er voor een paar dagen op uit om te mountainbiken. Gisteren vertrokken en vandaag gingen ze nog een stukje verder om aan het einde van hun rit de trein terug naar huis te nemen.
Vandaag geen sprake van een mistige start, volop zon vanaf het begin.
De rit van vandaag verliep verder zoals die van gisteren. Wijngaarden waren er niet meer maar het ging wel nog behoorlijk op en af en er waren nog veel zonnebloemen, nog héél veel zonnebloemen. En er waren ook nog leuke plaatsjes om te passeren. Sarrant is zo’n plaatsje met een onmiskenbare geschiedenis maar waar nu geen mens meer komt, het ligt in het midden van nergens en wordt niet speciaal aangeduid. Ikzelf nam er mijn picnic, in de schaduw van het uitgebreide portaal van een kapel. Terwijl ik daar zat vroeg een lokaal moedertje, dat net haar eigen baguette gaan halen was, waarheen het ging vandaag. Toen ik het zei dacht ze eens goed na en wist me te zeggen dat het in die richting vlak was, geen op en af meer. Mijn eerste gedachte was dat moeder waarschijnlijk niet veel fietste, wat ook zo wel zal zijn, maar uiteindelijk kreeg ze wel gelijk, naar het einde toe werd het vlakker. En in dat slotstuk kwam ik ook terug tussen enkele wijngaarden bij Saint-Sardos. Bij Bourret, net voor Montech, hoopte ik een fietsbrug over het water te vinden. Ze was er ook maar heel duidelijk afgesloten. Ik mocht dus terug en een extra lusje langs de grote weg maken, een pittig lusje ook want het was terug even stevig klimmen om op die grote weg te komen. Eindigen deed ik op de “municipal” in Montech, waar ze een glas frisdrank aanbieden aan fietsers. Ik heb het vriendelijk aangenomen maar toch ook nog een blik cola bijgekocht. Niets beter aan het einde van een rit als een fris blik Coca Cola. Het hoort bij mijn vast ritueel, als het verkrijgbaar is. Niet elke camping heeft koele dranken in de aanbieding.

https://www.strava.com/activities/2525818360

Het weer was vanmorgen tamelijk hetzelfde als gisteren, een mistig begin met daarna wolken die de zon uiteindelijk wegbrandde. Al had ze daar vandaag iets meer moeite mee dan gisteren.
Sinds gisteren zit ik in de wijnstreek van de Armagnac. Eerst waren het gisteren vooral borden met vermelding van “chateau’s” dat ik zag maar later volgden ook de eerste wijngaarden. Ook vandaag passeerde ik er nog veel maar sommigen leken echt wel overwoekerd, biowijnen? Verderop kwam ik ook terug in het land van de zonnebloemen, gigantische velden met zonnebloemen gepasseerd en zelfs doorgereden.
Er mocht vandaag ook terug behoorlijk echt geklommen worden, geen vals plat of korte heuveltjes meer. Maar het ging ook door een heel mooie omgeving, met de wijngaarden, uitgestrekte zonnebloem- en graanvelden en ook verscheidene leuke plaatsjes. Extra vermeldenswaard was daar bij Lavardens, de foto in de linker onder hoek. Zo werd een dag met weinig verwachtingen, gewoon via de kleinere baantjes naar Auch en we zien wel, een behoorlijk zware maar toch ook wel een bijzonder mooie rit.
Auch is een behoorlijk grote stad en ik wist dat er een camping moest zijn maar niet waar precies. Ik reed dan maar richting centrum en volgde dan de pijlen met tourist information, deze bleek gelegen te zijn aan de kathedraal dus heb ik die ook ineens gezien. Drie jonge dames op dat toeristen bureau maar veel animo om een oude man te helpen was er niet. Het antwoord op mijn vraag “of er een camping was in Auch” was een kortweg “ja”. Ik moest dan daadwerkelijk ook melden dat ik ook graag zou weten waar deze zich bevond. Er werd dan een toeristisch kaartje bij genomen waarop getoond werd waar deze zich bevond, even buiten de stad. Enige hulp om de juiste richting te geven was er niet, gewoon de melding richting Toulouse. Nu zijn er in het centrum weinig wegwijzers dus ik vertrok gewoon en dacht aan het eerste kruispunt mijn richting wel te kiezen. Zo werkt het in Auch echter niet. Ik had al snel door dat ik niet in de juiste richting vertrokken was maar dat kruispunt om te corrigeren kwam maar niet. De slimme zet zou dan geweest zijn om terug te keren maar ik dacht om via een paar kleine weggetjes wel in de goede richting te geraken. Zo werkte het echter nog steeds niet in Auch. Mijn klein weggetje werd verschrikkelijk steil en veranderde ook nog in een veldweg. Toen ik dan toch op een herkenbare plaats kwam moest ik vaststellen dat de enige juiste weg terug deze was langswaar ik vertrokken was. Eén kleine vergissing en een verkeerde beslissing en ik kreeg 10 verschrikkelijke kilometers extra op mijn konto. Ook aan de andere kant van de stad leek het nog een eeuwigheid te duren voor ik aan de camping was maar ik kwam er dus wel. Het eerste dat ik daar hoorde was dat het vandaag eigenlijk gesloten was omdat het hele terrein, met chambre d’hotes, feestzaal, enz., afgehuurd was voor een privé gelegenheid maar fietsers stuurde ze toch maar niet verder en dus mocht ik mij installeren en de andere 2 die net aankwamen ook. En zo sta ik uiteindelijk toch op een mooi plaatsje, de laatste foto is vanaf mijn tentje genomen.
Het slot werd dus een beetje kl*** maar dat verandert niets aan het feit dat het een heel mooie dag was.
Het filmpje is niet gelukt vandaag, misschien ga ik die maar vergeten want ik heb er al meer last mee gehad de laatste tijd.

https://www.strava.com/activities/2523393686

Het is gisteren na 8 uur nog netjes terug opgeklaard. Tot daar het goede nieuws van gisteravond. Verder heb ik alleen nog meer kunnen vaststellen dat het, naast de praktische gebreken, geen geschikte camping was voor mij. Ik heb tot ver na mijn bedtijd, ik vind 10u een respectabele tijd, ongevraagd kunnen “mee genieten” van het entertainment op het podium aan de andere kant van de camping, alsof ze f***ing Tomorowland zijn. Zij vonden uiteindelijk 11u15 een respectabele tijd. Toen werd het echter nog niet direct stil in mijn omgeving, met name de groep Fransen met hun late BBQ bleven nog een tijdje behoorlijk luid. De top of the bill moest dan echter nog komen. Een groepje, uiteraard, dronken Britten dacht dat ze een namiddagje in de pub zaten i.p.v. een nachtje op de camping, om 1u30. Ruim een uur later, ik heb om 2u30 nog eens op mijn horloge gekeken, ben ik wel in slaap geraakt maar telkens ik even wakker werd waren zij nog steeds aan de gang, tot een uur of 5. Geen camping die ik zou aanraden dus.
Vanmorgen was het nog eens een fris begin, met zelfs een mistig ontwaken. De zon brandde de mist snel weg maar dan bleef nog wel even wat grijze bewolking. Tegen 10 uur was echter alles verdwenen en kon de opwarming terug beginnen.
Het ging vandaag terug over kleinere afwisselende wegen. Al leek het verschil soms toch vooral in het kleinere en rustigere te zitten, het was toch nog geregeld lang rechtdoor. Men zegt weleens “alle wegen leiden naar Rome” maar men zou dat Rome al even goed kunnen vervangen door Compostella, ook vandaag reed ik weer een stuk over een pelgrimsweg naar Compostella. Ook daarbuiten waren er vandaag trouwens wel nogal wat opvallende kerkjes. Kort voor het einde ging ik ook even langs bij de Notre Dame des Cyclistes maar ze opende pas terug om 15.00 uur en ik ben er de man niet naar om meer dan een uur zomaar te blijven rondhangen om binnen een kijkje te nemen, ik heb de binnenkant dus niet gezien.
Ook de camping van vandaag zit in de hogere prijsklasse maar wel een stuk lager dan die van gisteren, een stuk aangenamer en netter en, nu om 8 uur, een stuk rustiger. Ze wordt dan ook gemanaged door een Nederlandse. Ze hebben wel ook maar een half uur free wifi, de rest is on-line te regelen en te betalen aan 8€ per dag. Nu koop ik natuurlijk ook al wel eens on-line maar om een wifi toegang te kopen doe ik daar niet aan mee en al zeker niet aan 8€ om een keer op de wifi te kunnen. Het half uur free was net genoeg om de blog van gisteren tenminste in orde te brengen.
Ik kwam vandaag met 81 Km netjes op mijn vooropgestelde doel.

Om te beginnen eerst iets rechtzetten van gisteren: ik schreef toen dat ik de Atlantic achterliet en richting Adriatic ging, waarschijnlijk omdat het zo mooi rijmt maar de Mediterranée zal wel ver genoeg zijn.
Vandaag was daar bij vooral een dag van te fietsen om te fietsen. Het begon nog behoorlijk normaal naar Le Porge. Daarna ging het 8 Km vrijwel rechtdoor naar Le Temple en daar nam ik de D5 … 50 Km lang … 2,5 uur fietsen … altijd rechtdoor: even een verschuiving voor een brug over de autosnelweg, één lichte bocht naar links, een wat serieuzere afwijking in La Barp en een paar kronkelingen helemaal op het einde, dat was het voor 50 Km. Gelukkig had ik niet de hele tijd een stevige tegenwind. In het begin had ik wat wind mee maar die lichte bocht was net voldoende om dat ongedaan te maken en na die afwijking in La Barp kreeg ik hem toch wat tegen, ook voor de verdere rit. Eigenlijk begon ik daar, bij het verlaten van de D5, al wat uit te kijken naar een camping, ik had er dan al 75 Km opzitten. Ik zag echter geen alternatief en moest vandaag doorgaan tot het bittere einde in Bazas.
Bazas is best een bijzonder plaatsje maar ik ook daar geen tekens van een camping, toch een beetje zorgwekkend. Ze hadden er wel een tourist information en dus ben ik het daar maar gaan vragen en ze konden mij daar wel zeggen dat er eentje was net voorbij het stadje. En zo kwam ik in “Le Paradis de Bazas” terecht, voor mij echter alles behalve een paradijs. Het is de duurste en, voor mij althans, de slechtste camping van de trip tot dusver. Ze bieden er wel allerlei activiteiten aan, waar ik niets aan heb want voor mij zitten de activiteiten bij het bereiken van een camping er wel een beetje op, en de camping zelf maakt op mij een heel slordige indruk en kan volgens mij best een beetje opknapping gebruiken. Er is bovendien geen greintje schaduw te bemerken, ik was al blij dat het al begon te overtrekken. Het verhoogt wel het risico op regen maar een tentje dat uren in de zon staat te blakeren is ook geen pretje. Waar ik niet kan over klagen is de douche, die was fantastisch. Ze hebben er wel geen afwatering aan en het douchewater loopt dus alle kanten op. Ze hebben aan de ingang van het sanitair wel een paar “slippery when wet” bordjes staan, wat overigens ook wel klopte. Tenslotte kunnen ze voor hun belachelijke prijs zelfs geen free wifi aan bieden. Wat ze wel in de aanbieding hebben is een systeem waarbij je on-line moet registreren én betalen en daar doe ik dus niet aan mee.

Gisteravond nog even naar het strand(je) geweest, het was er aangenaam vertoeven (zie de eerste foto’s).
Deze voormiddag was het erg aangenaam fietsen: niet te warm, niet te veel wind en behoorlijk vlak. Na de middag schoot de temperatuur toch weer vlot boven de 30°, kwam de wind af en toe weer hinderen en ging het parcours terug wat golven.
Het begon vandaag met en 5 Km naar de ferry in Royan, ik moest namelijk weer het water over. Deze keer was het wel een echte ferry, met vrachtwagens en alles, voor een tochtje van goed een kwartier. Ik zag aan boord hoe je ook op een andere manier kunt fietsreizen. Potentieel kan hij misschien wel kamperen. In dat geval hing zijn tentje op zijn stuur, zijn slaapzak aan zijn zadel en had hij zijn toiletzak en wat lichte kledij in zijn rugzakje. Ik heb het hem niet gevraagd. Er was nog een koppel fietsers aan boord die, op gebied van bagage, er tussenin zaten.
Voorbij de ferry kreeg ik even een flashback, er loopt van hier ook een route naar Compostella. Die route liep over een mooi fietspad. Ik had gepland van de D101 te volgen maar het leek me dat dit fietspad ook wel eens de hele weg zuidwaarts zou kunnen volgen, het leek me de gok waard. Ik moest dan wel eerst in Soulac-sur-Mer op zoek naar een winkel want zou dan potentieel voor de rest van de rit niets meer tegenkomen. Eens dat in orde gebracht koos ik dus voor de fietsweg en dat bleek een behoorlijk succes, het pad was niet overal even goed maar over het algemeen mogen we zeggen dat het dik in orde was. De rit verliep verder dus over verkeersvrije of in het slechtste geval verkeersarme paden. Daarbij ook een weg, vermoedelijk weer van bosbeheer, die van 1 april tot 30 september gesloten was voor gemotoriseerd verkeer. Er ontbrak maar 1 ding op de route, af en toe een picnictafel. Ik ben uiteindelijk maar op de grond gaan zitten voor mijn picnic, ook wel niet voor het eerst natuurlijk. Terwijl ik daar zat zag ik, 35 Km na de ferry, mijn fietsende medepassagiers passeren. We hadden ook al wel een paar keer haasje over gespeeld. Het koppel zag ik nog één keer, nog eens 15 Km verder, toen ze in het bos in de schaduw wat aan het rusten waren. Ik passeerde overigens wel meer bepakte tegenliggers, waarbij 1 koppel me wel leuk opviel. Moeder had, naast haar tassen, een aanhangfietsje voor de kleine aanhangen terwijl vader een kinderwagentje trok voor wanneer de kleine moe was, wat momenteel schijnbaar het geval was.
Deze namiddag werd ik niet meer, zoals gewoonlijk, begeleid door fluitende vogels maar door krekelende krekels. Geen vogel die er tussenkwam, kilometers ver. Ook op de camping winnen de krekels het van de vogels.
Ook vandaag heb ik mijn vooropgestelde doel niet bereikt, Lege-Cap-Ferret ligt hier nog een 25 Km verder. Toen ik de gelegenheid zag, met al meer dan 80 Km op de teller, was de beslissing dus snel genomen en eindigde mijn rit aan Lac de Lacanau. Ik moet mijn plan voor morgen nog bekijken maar vermoedelijk heb ik vandaag finaal afscheid genomen de Atlantic en ga ik morgen richting Adriatic.

De Ronny en An hebben me gisteren goed ontvangen en verzorgd, zo heb ik nog eens kunnen eten van verse producten i.p.v. blik- of bokaalvoeder. Alvast nogmaals bedankt daarvoor.
De ochtend begon eerder grijs maar de zon brandde dit al snel weg. Daarna werd het weer een stralende dag maar ik kreeg ook weer te maken met een heerlijk afkoelende maar stevig hinderende wind. Na de middag verschenen ook weer even wat wolken maar geen probleem daarmee.
De route ging aanvankelijk weer door de gebruikelijke velden. Voorbij Rochefort hoopte ik de rivier over te steken langs de oude brug, die een zweefbrug bleek te zijn, maar deze was in renovatie en dus gesloten. Een beetje verder hadden ze wel een veerdienstje, wat ik in tegenstelling tot de autonavette over de Pont Saint-Nazaire geen verraad vind. Een veerdienst is een legitieme oversteekplaats en doet ook maar net de afstand van het water, zonder de aan- en uitloop van bijvoorbeeld een brug. Tijdens mijn overzet merkte ik wel dat het ook mogelijk was om de nieuwe brug over te fietsen, aangezien er net een fietser passeerde. Ik was echter niet rouwig om ze over te slaan.
In Brouage ging de weg door de oude citadel, met sschijnbaar nog een stuk van de originele kasseien 😉 Het was best een leuk plaatsje maar leeft tegenwoordig schijnbaar volledig van het toerisme. Ze hebben er ook een “Musée du Vélo” maar ik heb er toch maar geen tijd aan besteed.
Voorbij Marennes volgde er nog een brug maar deze was niet zó zwaar. Voorbij deze brug had ik opties: linksom, rechtsom of doormidden. Ik besloot om bij mijn aanvankelijke keuze te blijven en rechtsom de route door het grote duinenbos te volgen. Deze stond in mijn stratenatlas ingekleurd als mooie route. Ze was inderdaad wel mooi maar ook behoorlijk lastig. Ze hebben ook hier in die duinen nog stukken “Atlantische Muur” steken.
Mijn doel vandaag was Royan maar ik stopte een beetje eerder in St-Palais-sur-Mer. De rit was wat langer dan ik ingeschat had, vermoedelijk had ik bij de originele planning niet zoveel rond gereden.