Vandaag terug op de fiets gekropen, het was tenslotte al 6 dagen geleden. Het werd dus een sportief ritje, ik moest in het begin wel weer even wennen aan het andere gedrag van de koersfiets.
Het begin en het slot ging goed maar het tussenstuk was met de wind op de kop en dat viel wreed tegen.

https://www.relive.cc/view/2369759080

Terug thuis na een zeer lange reisdag.
Tegen half elf, een half uur voor het voorziene rendez-vous met mijn vervoer terug naar de luchthaven, besloot om te gaan uitchecken en beneden in de lobby verder te wachten. Toen ik beneden kwam bleek echter dat mijn vervoer, ook een half uur op voorhand, net aankwam. Met een beetje voorsprong op schema begon ik dus aan de terugreis, het was toen half vier ’s ochtends Belgische tijd. Het was een klein uurtje rijden naar de luchthaven, waar ik al wel direct naar de check-in kon. Dat kostte wel wat extra inspanning. Omdat mijn fiets niet door de scanner kon, ook niet die voor bagage buiten maat, moest ik 2 medewerkers van Cathay Pacific vergezellen naar de veiligheid om mijn fiets af te leveren, daar vroegen ze me de doos terug te openen om even de inhoud te checken. Met tape van de luchthaven werd ze terug dichtgeplakt. Ondanks dat extra oponthoud was ik toch naar goede gewoonte ruim op voorhand klaar voor vertrek.
Het begon met een vlucht van een kleine 4 uur van Seoul naar Hong Kong, waar ik vervolgens een overstap van ruim 6 uur had. Vervolgens duurde de vlucht van Hong Kong naar Amsterdam 12 uur. In Amsterdam moest ik eerst mijn fiets even terug in staat stellen, ook deze keer was alles heel en werkzaam. De lege dozen van het Hollands koppel, dat een dag eerder reisde, stonden er ook nog tegen een muur. Zij hadden geen tape van de luchthaven dus Korean Airlines kreeg ze schijnbaar wel langs de veiligheid, of de scanner, zonder ze te openen. In het station van Schiphol had ik ruim een half uur voor de trein naar Antwerpen, net genoeg tijd voor nog even een koffietje. In Antwerpen kon ik vrijwel direct overstappen op de trein naar Herentals en van daar was het nog een kort, 8 Km, ritje naar Vorselaar, zo dat ik om half twaalf, na een reis van precies 32 uur, thuis kwam.
Morgen volgt nog een etappe van een 4 uur naar mijn andere thuis in Ieper.

Toch nog een laatste berichtje uit Korea. Ik ben gisteren voor het eten nog even langs het water gewandeld. Ik had bij mijn aankomst op donderdag al gemerkt dat daar precies wat aan het opbouwen was maar was er nog niet toe gekomen om er eens langs te gaan, tot gisteren dus. Het was er inderdaad gezellig druk. Ik ben dan gaan eten bij mijn vaste Vietnamees van de afgelopen dagen, het eten was er goed en ik kon er vertrouwen op mijn kredietkaart, maar ben daarna nog een tijdje terug gegaan. Het was een leuke afsluiter van de reis. Ik had enkel mijn telefoon mee dus de foto’s zijn misschien wat minder maar ze geven wel de sfeer weer.

Vandaag nog een laatste stadswandeling gemaakt. Ik heb daarbij ook nog een site gedaan die ik nog niet bezocht had, de Jongmyo Shrine. Volgens mijn informatie was die enkel op zaterdag vrij te bezoeken, wat ook zo bleek te zijn, op andere dagen kan je ze enkel bezoeken onder begeleiding van een gids en daar ben ik dus niet zo’n liefhebber van. De site is historisch belangrijk maar visueel is ze iets minder. Daarna heb ik ook het tweede complex van de eerste dag nog eens bezocht met beter weer. Het Changdeokgung is waarschijnlijk de grootste en indrukwekkendste van de drie plaatsen. Op het eindpunt van mijn wandeling bouwde zich schijnbaar wat spanning op, voor de Amerikaanse ambassade. Er was een grote politie aanwezigheid, groter nog dan normaal aan een Amerikaanse ambassade, hoewel de paar “manifestanten” die er al waren duidelijk pro Amerikaans en anti Chinees waren.
Daarmee zat dan mijn reis er eigenlijk op. Morgen rest alleen nog de zeer lange reis terug, in westelijke richting duurt ze altijd wat langer wegens wind tegen op grote hoogte.
Enkele conclusies: Het was echt wel mooi en interessant met enkele schitterende sites maar toch mist het land voor mij een beetje “wow factor”. Misschien is het wel omdat het allemaal een beetje teveel zoals thuis is, Zuid Korea is duidelijk het welvarendste en meest westerse land dat ik in Azië al bezocht. Ze doen wat wij doen, dragen wat wij dragen, rijden wat wij rijden, … en, hoewel ik ook wel echt door rurale gebieden fietste leek er altijd wel een “hoge” stad of andere grote infrastructuur in de buurt te zijn. Wat wel helemaal anders was dat waren natuurlijk de hotels en restaurants, of zou ik zeggen eetgelegenheden. Daar is geen vergelijking te maken.

Vandaag een wandeling in de stad gemaakt, gedeeltelijk over het traject dat ik de eerste dag ook al maakte. Zo maakte ik een tweede bezoek aan het Gyeongbokgung Palace, deze keer met mooier weer dan toen op die regendag. Beter weer maar niet noodzakelijk betere omstandigheden, het was behoorlijk warm vandaag en vooral super druk. Daarna ging het door wat modernere winkelstraten naar de overdekte markt en verder langs een wat oudere wijk met de meer klassieke Aziatische, rommelige winkeltjes.
Daarna heb ik mijn fiets terug ingepakt, die is alweer klaar voor de vlucht. Toen ik gisteren in het hotel aankwam stonden er overigens nog 2 fietsdozen. Ik dacht dat het 2 nieuwe vertrekkers waren maar ze bleken ook net hun toer beëindigd. Ze moeten wel behoorlijk vroeg aangekomen zijn aangezien hun 2 fietsen al ingepakt waren voor ik aan het hotel kwam, mogelijk hadden ze hun laatste stop anders ingepland. Ze deden trouwens de reis in 3 weken, waarbij ze een deel van de finale vierdaagse met de bus aflegden. Ik had het eigenlijk ook wel een paar dagen sneller kunnen doen, want sommige ritten waren toch wel erg kort, maar ik had de tijd en heb de vluchten met de nodige ruimte geboekt. Het had dus weinig zin om het sneller te doen.
Het probleem met mijn kredietkaart schijnt trouwens een Belgisch probleem te zijn. Zij, het was dus een Nederlands paar, hadden alles en overal met de kredietkaart kunnen betalen, met American Express en VISA. Zij hadden op hun beurt onderweg een Belgisch koppel op rondreis tegengekomen en die hadden hun ook op kredietkaart problemen aangesproken. Ik heb altijd gedacht dat VISA gewoon een internationale organisatie was maar schijnbaar zit er toch verschil in. Misschien komt het wel omdat mijn recent vernieuwde kaart dezelfde kaartnummer kreeg als de vorige en zorgt dat voor een conflict.
Toen ik mee mijn fietsdoos uit de garage ging halen zag ik daar nog minstens 3 andere dozen, er zijn dus toch nogal wat fietsers onderweg door Korea.

Er stond vandaag een vrij stevig windje en, voor de laatste keer, hij stond weer dikwijls verkeerd.
Mijn route ging vandaag dus verder over de fietspaden, soms naast de grote weg maar dikwijls volledig apart langs het water. 40 Km voor het einde kwam ik al enigszins tussen de hoogbouw en het zou niet meer stoppen. Je fiets dan nog wel tussen het groen over het fietspad maar links en rechts van de rivier zie je de hoogbouw wel al opduiken. Later zit je er echt middenin en komen er ook nog de snelwegen bij, al blijf je toch meestal wel het gevoel van groene zone houden. Ik zou echter niet willen schatten hoeveel mensen er in de verre omgeving, met een straal van zo’n 40 Km dus, rond Seoul wonen.
En dan na 78 Km zat hij er op, mijn Tour of Korea. 1.500 Km in 4 weken, begonnen met fietsen op donderdag en geëindigd met fietsen op donderdag.

Ik ga ook vandaag nog eens beginnen met de menu van gisteravond. Hoewel er volop mogelijkheden waren leek het ook hier weer moeilijk te worden om een restaurantje te vinden waar ik wist wat ik bestelde voor welke prijs. Ik had al gedacht om nog eens voor een pizza te gaan maar die bleek gesloten te zijn. Op de terugweg merkte ik echter een modern uitziend noodle restaurant en toen ik binnen keek bleken er menu’s op de tafels te liggen. Op die menu’s stond naast een duidelijke foto ook nog een engelstalige benaming en een “spicyness” aanduiding. Ik ging voor de Nagasaki noodlesoup, het bleek een voltreffer. Een grote kom noodlesoup met rijkelijk groenten, paddenstoelen, vlees en zowaar zeevruchten met inbegrip van wat mosseltjes. Alles in een lekkere bouillon. Ik heb nog goede maaltijden gehad maar deze was de beste in een lange tijd, om niet te zeggen van de reis. Dus als je eens in de buurt bent, de Noodle Tree in Hwacheon is een aanrader.
Het was vandaag weer een prachtige dag maar de wind stond nog steeds verkeerd.
Hoewel ik gisteren in het tweede deel nog weinig militaire activiteit zag, bleken er in het stadje toch behoorlijk wat militairen rond te lopen. Vanmorgen zag ik ook waarom. Een oefening op het water, vooral in het begin weer enkele kazernes en behoorlijk militair vervoer op de baan.
Ook vandaag ging de route voor een stuk over een vrij drukke, grote weg. Na 30 Km kwam ik echter op het fietspadennet rond Seoul terecht, dat wil zeggen het net van 100 – 150 Km rond Seoul. Dat zal ook morgen mijn route zijn. Een stuk vlakker dan de afgelopen dagen dus maar af en toe zit er toch nog een pittig klimmetje in.

Mijn filmpje lijkt niet te willen laden vandaag, of dan toch.

Ook gisteren weer een Vietnamees gevonden, deze keer voor een stevige portie Fried Noodles. Omdat mijn kredietkaart ook in dit hotel niets opleverde ben ik ook nog eens naar de supermarkt geweest, ik heb nu voldoende reserve om de resterende overnachtingen tot Seoul sowieso cash te betalen. Yanggu bleek een garnizoensstadje te zijn, er liep dan ook behoorlijk wat militair personeel rond.
Vanmorgen weer een stralende maar koude start. Heel lang had ik echter ook vandaag geen last van die koude, er stond weer een pittige etappe waarin stevig mocht geklommen worden op het programma. Het was weer een mooie route maar minder dan gisteren. In het begin, de eerste 20 Km, ging het ook veel over vrij drukke wegen. Er was wel voor een paar kilometer een alternatief maar die was halfweg onderbroken wegens werken en dus moest ik op mijn stappen terugkeren en ook die 2 Km over de grote weg doen. Ook nog veel militaire aanwezigheid in de eerste helft, daarna werd het minder.
De rijstvelden zijn stilaan echt rijstvelden aan het worden al zijn de plantjes nog minuscuul.
Onderweg ben ik ook langs het “International Peace Art Park” gepasseerd, met onder andere een verzameling bewerkte tanks. Zelfs de naburige dam was de “Peace Dam” en behoorlijk “arty”.
Even voorbij de tweede top liepen een paar kleine evertjes langs de weg, vader of moeder heb ik niet gezien. Misschien best want ik geloof dat die nog een stevig sprintje kunnen trekken als ze niet tevreden zijn. De laatste beklimming werd wel vrij lastig maar ook wat onregelmatig waardoor er tussen de zware momenten ook af en toe wat recuperatie stukken zaten. Daarna volgde een lange afdaling tot langs de rivier, waar de wind in de vallei uit de verkeerde richting kwam.
Hiermee heb ik de 2 zwaardere ritten gehad, morgen zou al wat makkelijker moeten zijn.

Gisteren stond er voor de verandering eens Vietnamees op de menu, een Pho Bo of met andere woorden een klassieke noodle soup. Omdat het systeem van mijn hotel mijn kredietkaart niet aanvaardde moest ik mijn cash voorraad nog eens aanvullen, het is een beetje ironisch dat ik daarvoor niet aan de automaten van de 3 banken die er waren terecht kon maar wel in die van het supermarktje.
Er stond vanmorgen een stralend blauwe hemel maar met een pittig, koud windje. Even heb ik er aan gedacht om een jasje extra aan te doen maar dat leek me er een beetje over. Gelukkig kon ik al gauw een beetje klimmen om mij wat op te warmen. Even verder op de langere klim had ik al snel geen last meer van de koude wind.
Ik passeerde geregeld inerte roadblocks. Het betreft grote betonnen blokken die steunen op kleinere blokken. In die kleiner blokken zijn gaten voorzien waarin men in tijden van crisis explosieven kan steken en die bij een effectieve invasie laten ontploffen waardoor de grote blokken op straat vallen als anti-tank roadblock. Er was ook verder nog wel meer militaire aanwezigheid in de vorm van een aantal kazernes, bunkers en personeel op straat.
Daarmee zit etappe 1 van de slotvierdaagse erop, het was een prachtige rit door de bergen en valleien. Ik had wel even een conflict met mijn roadbook. In het algemeen doet die het goed maar vandaag zaten ze er toch even serieus naast. Op een bepaald moment was het erg onduidelijk waar naar toe. Ik ben dan een paar kilometers terug gereden naar het laatste punt maar daar was geen vergissing mogelijk. Ik besloot dan de weg te nemen die me het meest logisch leek en enkele kilometers verder kreeg ik de bevestiging dat ik de juiste keuze gemaakt had. De afstandsopgave van het vorige punt zat er echter een paar kilometer naast en de beschrijving van de situatie schoot ook erg tekort. Ik ben echter weer zonder problemen op mijn bestemming geraakt, tenzij misschien het fietspad kort voor het einde. Het mooie fietspad was er plots even niet meer om een paar honderd meter verder terug te verschijnen. Ook de wind viel me tegen het einde weer wal lastig, niet zozeer van de koude maar omdat hij tegen stond.

Ik heb wel genoten van mijn verblijf in Daepo. Ik had er een leuk guesthouse, al had ik wel een vrij laag bed en was de “ontbijtzaal” een beetje apart, vond er een goed restaurant en het nabije National Park was prachtig. Ook het stadje zelf was niet te groot maar aangenaam levendig.
Vandaag stond een laatste kort en rustig ritje langs de kust op de menu. Het lijkt alsof het kustseizoen nu wel stilaan kan beginnen. Het was gezellig druk, de campings stonden goed vol en er was voor het eerst ook wat strandactiviteit. Al kan het natuurlijk ook wat met een populairdere regio te maken hebben, er zijn hier alvast meer en grotere hotels in de streek, of met het feit dat het zondag is en als ik het goed begrepen heb zou het zelfs een verlengd weekend zijn, met maandag erbij, maar daar ben ik niet zeker van.
Ook het rijstseizoen lijkt te gaan beginnen, hier waren ze hem toch aan het planten. Het is de eerste keer dat ik dat machinaal zie gebeuren.
Hiermee heb ik ook het noordelijkste punt van mijn reis bereikt. Van hier gaat het in een stevige slotvierdaagse terug in zuid-westelijke richting naar Seoul.