Vandaag begonnen we met een lange transfer in de richting van de kust, en in Tanzania betekent dat dus naar het oosten, waar we uiteindelijk ook zullen eindigen. Na de middag deden we wel nog een kort ritje, “short but sweet”. De eerste 13 Km gingen mooi off-road, te beginnen met een passage door een dorpje waar anders geen toerist komt. Daarna ging het nog wel een stuk over de grote weg maar het was dus toch een mooi ritje. Ons kamp ligt voor het eerst langs een riviertje en is, naast een groep apen, echt een vogel paradijs, met als hoofdvogel een lokale ijsvogel.

Vandaag lieten we zowel de fietsen als de truck links liggen, we bezochten met speciale safari jeeps de Ngorongoro krater. De Ngorongoro krater is een ingestorte vulkaan, men schat dat hij, mocht hij niet ingestort zijn, zowat de grootte van Kilimanjaro zou gehad hebben. Na de safari brachten de jeeps ons terug naar Arusha, waar we gisteren met de fiets vertrokken. Ondertussen reed de “crew” met de truck ook al naar Arusha en gaven daar de fietsen een beurt en deden de inkopen voor de volgende week.
De neushoorn kregen we niet te zien en ook geen deftige leeuwen, alleen op grote afstand een vaag plukje haar in het gras, maar we zagen aan het slot wel een Serval kat. Het is schijnbaar behoorlijk zeldzaam om deze nachtdieren overdag tegen te komen. We zagen ook nog een mooie uil maar tegen dat we gestopt waren, waren we al wat te ver voor een foto en achteruitrijden of even uitstappen kwam niet ter sprake. Mogelijk kan ik nog een copie krijgen van een medereiziger uit de tweede jeep die wel op tijd gestopt raakten.
Al bij al was het weer een prachtige maar lange dag, ik had uiteindelijk 300 foto’s om uit te kiezen 🙂 .

De eerste rit in Tanzania was meteen de langste van de reis maar daarom niet de meest opwindende. Het was vooral een verbindingsrit om aan de Ngorongoro krater te komen, die we morgen zullen bezoeken. Ondanks de afstand was het ook niet noodzakelijk de zwaarste, over goed asfalt en met een goed voelbare wind overwegend in de rug ging het best vlot vooruit. Hoewel het dus niet de meest opwindende rit was, was ze toch best wel interessant, met passages door grotere en kleinere dorpjes onderweg.

Vanmorgen onze laatste rit in Kenia gemaakt, we fietsten tot aan de Keniaanse-Tanzaniaanse grens. We begonnen in de “zandbak” en dat bleek nog het beste deel van de rit, nog redelijk van temperatuur en best vlot te fietsen. Daarna kwamen we op de “grote” weg, ondertussen werd het al wreed heet en ook nog erg hobbelig.
Na de lunch en de formaliteiten aan de grens reden we nog een 2 uurtjes met de truck naar Arusha, waar we vandaag in een guesthouse logeren.
Kenia zit er dus op en wat me de grootste indruk naliet waren de vogels. De dieren verwacht je enigszins, en daar kom je ook voor, maar de prachtige vogels waren eerder onverwacht.

We lieten vandaag de fietsen een keer in de truck hangen. We doorkruisten gisteren al eens het park op weg naar onze campsite maar vandaag namen we meer tijd voor een grondiger bezoek.
Ik leerde vandaag ook dat in een luchtspiegeling ook nog een weerkaatsing kan zien, echt bestaande bergen worden dus weerspiegeld in niet bestaand water.
Het werd vandaag niet warm maar echt heet.

Ik moet vandaag eerst beginnen met moeder een gelukkige verjaardag te wensen.
Vanmorgen weer eerder frisjes maar het warmde veel vroeg stevig op.
We begonnen deze keer op de fiets, eerst nog op het asfalt maar al vlug over een zandweg met Kilimanjaro recht voor ons, tot aan de rand van Amboseli National Park. Daar stapten we in de truck voor de rest van de rit.
Ik weet ondertussen ook waarom we zo’n zware tenten hebben, “gewone” tenten zouden de ondergrond niet lang overleven.

Vanmorgen was echt best koud maar na de middag kregen we eindelijk het Afrika dat je verwacht, warm en stoffig.
We moesten vandaag een stuk over de hoofdweg richting Tanzania en dat deden we dus eerst met de truck. De rit ging over een kleinere asfaltweg, best mooi fietsen met vele ups en downs. We zagen vandaag onze eerste viervoeters, niet in één of ander National Park maar gewoon langs de weg. We zagen ook een grote groep bavianen maar zij zagen ons ook en bleven niet rondhangen.
Verder moet ik nog zeggen dat ik erg onder de indruk ben van de organisatie in en rond de truck, niet in het minst van de maaltijden die er bereid worden.

Uiteindelijk dus de volledige groep ontmoet: 8 Kiwi’s, een Nederlands-Pools koppel en ik maken samen 11 deelnemers et verder nog 2 Kiwi begeleiders een een lokale chauffeur.
De dag begon wat langzaam met het uitdelen en “personaliseren” van de fietsen en daarna nog een paar bezoekjes, aan een giraffenpark en een shoppingcenter met supermarkt op de weg uit Nairobi. We fietsten dus niet direct maar maakten de eerste verplaatsing per truck. Na de lunch begonnen we dan aan een opwarmertje van 24 Km. De eerste 8 gingen nog over asfalt maar daarna werd het al vlug stof vreten als er ander vervoer passeerde. Kamperen doen we in de zwaarste individuele tenten die ik ooit vast had.
De organisatie ziet de routes liever niet on-line staan, kwestie van marktbescherming, dus voeg ik ze ook niet toe.

Ik had nooit gedacht dat ik het zou zeggen maar het is frisjes in Afrika, ’s ochtends en ’s avonds zelfs erg frisjes. Rond de middag wordt het wel wat warmer maar nog lang niet de hitte die je verwacht in Afrika.
Ik heb gisteren inderdaad mijn eerste 6 collega’s ontmoet, alle 6 uit Nieuw-Zeeland. Nu, de eigenlijke organisatie komt ook van daar. Van man tot man heb ik met het Nieuw-Zeelands weinig problemen maar met een groep van 6 valt dat soms toch wel tegen.
Vandaag heb ik het erg rustig gehouden, alleen een kleine vogel safari op het domein van het Camp. Straks volgt de ontmoeting en eerste avondmaal met de rest van de groep.
Ik zal overigens niet zo dikwijls verslag kunnen leveren de volgende dagen, we gaan hier namelijk vooral kamperen en daarbij zal er zelden een verbindingsmogelijkheid zijn.

Zoals al voorspeld was ik gisteren veel te vroeg in Zaventem. Toch was ik niet de eerste in de rij om in te checken.
Met de hittegolf in Europa dacht ik dat ik wel niet teveel zou moeten acclimatiseren in Afrika maar bij de overstap in Addis Ababa leek het wel even alsof ik me in de andere richting zou moeten aanpassen, toen we er rond 6 uur landden was het daar fris en vochtig. Toen we ruim 4 uur later vertrokken was dat al wel opgedroogd maar super warm was het er precies toch nog altijd niet. Ook bij aankomst in Nairobi was het niet zo warm als thuis.
Ondertussen ben ik goed aangekomen in mijn “tent” even buiten de stad. Ik ben hier een dagje op voorhand en de groep zou ik in principe dus pas morgen leren kennen maar van de chauffeur die me oppikte aan de luchthaven en naar het Camp bracht hoorde ik dat hij gisteren al 6 van mijn collega’s oppikte. Die kan ik misschien vanavond aan het “familiale buffet” van het Camp al leren kennen.