Ik heb er wat moeite voor moeten doen, nog eens terugkeren naar het stadje, maar ik heb uiteindelijk toch lekker gegeten. Ik was overigens niet de enige westerling in het stadje, ik zag er nog 3. De eerste leek me mogelijk een lokale expat maar het koppel waren duidelijk ook toeristen. Verder heb ik gisteren nog lang genoten van het uitzicht vanop mijn kamer en nog meer vanmorgen, tot het uiteindelijk verdween 🙂 .
Vandaag maakte ik dus een “uitstapje”, ik fietste naar Doi Mae Salong en terug. Doi Mae Salong is een bergdorpje met een grote etnisch Chinese bevolkingsgroep, iets wat schijnbaar teruggaat tot begin jaren 60. Later is de omgeving uitgegroeid tot het centrum van de Oolongthee, een van origine Chinese variëteit, in Thailand.
Na goed 4 Km merkte ik dat ik mijn drinkbussen vergeten was. Zonder drinken kon ik er zeker niet aan beginnen, even een retourtje terug naar het hotel dus. Gelukkig merkte ik het nog redelijk vroeg.
Ik ontmoette onderweg een heel pelotonnetje met koersfietsen, schijnbaar allemaal Duitstalig. Ze waren onderweg met een organisatie van Siam Bike Tours. Bij hun drinkstop, bovenaan een klim, praatte ik even met de oprichter/eigenaar van de organisatie, ook Duitstalig maar ik heb niet gevraagd of hij Duitser dan wel mogelijk Oostenrijker was.
In Mae Salong was het weer wijzen om lunch te bestellen maar ze hanteerden er wel zware toeristenprijzen. Er komen dan ook behoorlijk wat daguitstappers uit Chiang Rai.
Dat de klim naar Mae Salong een echte col was wist ik deze keer wel al, als ik me niet vergis was ik er 15 jaar geleden al eens met een groepsfietsreis. Dat was toen wel met mountainbikes en een stuk eenvoudiger, die hebben een veel kleinere versnelling beschikbaar. Op mijn crossfiets heb ik die niet en de laatste paar kilometers heb ik toch enkele keren voet aan grond moeten zetten en duwen. Naast die kleinere versnelling was ik ook wel nog 15 jaar jonger natuurlijk 🙂 .
Ik houd dus van klimmen maar vandaag heb ik het toch, mogelijk voor het eerst in mijn leven, wel eens vervloekt. Dit was eigenlijk echt wel wat te zwaar in deze configuratie. Eerlijkheidshalve moet ik daarbij wel toegeven dat mijn gids me daarvoor waarschuwde, zij raadden aan om een georganiseerd uitstapje te boeken vanwege de zwaarte van de rit.
Ik heb in de namiddag ook wel verlangd naar die mist van vanmorgen.
Op de terugweg kwam ik nog een merkwaardige groep tegen, ik kan alleen maar denken dat het een soort kloosterbedevaart was. De meesten overigens op blote voeten.

https://www.strava.com/activities/8156514362

De start was vanmorgen nog wat frisser dan gisteren, 22° met een briesje voelt hier echt wel frisjes 🙂 . De zon kwam er wel wat vlugger door en na de middag was het wel weer echt warm.
De rit van vandaag was ook nog minder dan gisteren, een vlak ritje van goed 30 Km. Met zo’n kort ritje was ik natuurlijk weer veel te vroeg op bestemming, ik had nochtans mijn best gedaan om wat later te vertrekken, ik reed dus eerst nog even mijn hotel voorbij naar het stadje om wat later terug te keren. Nadat ik gesetteld was keerde ik nog eens terug naar het stadje om Wat Thaton Chedi te bezoeken. Wat Thaton Chedi is een vrij groot tempelcomplex op een heuvel bij het stadje, ik had mijn portie tempels voor vandaag dus nog niet helemaal gehad 🙂 . Het is ook wel een behoorlijk indrukwekkend complex, verspreid over de heuvel, en schijnbaar vrij belangrijk, er waren dan ook nogal wat monniken in de buurt.
Ik logeer hier in het Thaton Hill Resort en dat ligt even buiten het stadje maar dat zou geen probleem zijn, alles is ter plaatse voorhanden. Alleen … het toerisme in Thailand heeft schijnbaar toch nogal wat klappen gekregen door covid. Het is hier hetzelfde als in het Chai Prakan Resort: veel goede wil en mooie nette kamers, en in dit geval met een prachtig uitzicht, maar alle personeel en dus ook alle extra diensten zoals het restaurant geschrapt. Ik zal vanavond dus toch nog eens terug naar het stadje moeten om te eten. Voor het ontbijt heb ik me op de terugweg van de Chedi al voorzien, bij de 7 Eleven.
Ik blijf hier overigens 2 nachten, morgen maak ik een uitstapje.

https://www.strava.com/activities/8151720127

Ik geloof dat het Chai Prakan Resort een beetje aan het afzakken is. De kamer was wel nog steeds mooi, netjes en proper, dik in orde dus maar extra service was er niet meer, geen restaurant en geen ontbijt mogelijkheid. Ik moest dus een beetje improviseren. Gisteravond met een bezoek aan de lokale winkel, ik had wel een waterkoker op de kamer, en voor het ontbijt van vanmorgen kon ik terecht bij de 7 Eleven, 7 Eleven’s zijn hier heel populair, 2 Km verderop. Ik begon de dag echter met een bezoek aan de tempel natuurlijk 🙂 , eentje net voor het ontbijt en eentje net erna. Ik kwam tot de constatatie dat de witte “tempels” met precies een schoorsteen ook effectief een schoorsteen hebben, het blijken namelijk crematie ovens te zijn. Ik was al enkele keren in Thailand, ook in deze regio, maar ze waren me nog nooit dusdanig opgevallen. De kleine puntige “zerkjes” zijn dat ook, grafzerken, maar dat wist ik wel al eerder. De “kapelletjes” zijn geestenhuisjes. Wanneer ze bij een woning staan zijn er gewoonlijk 2, een groter en een kleiner, eentje voor de gemeenschap en eentje voor de familieleden. Ze moeten ervoor zorgen dat de geesten niet in de woning zelf gaan huizen, ze worden dan ook geregeld voorzien van vers eten en drinken. Bij hotels durven ze al eens “supersized” te zijn, die willen waarschijnlijk helemaal op zeker spelen 😉 .
Het was een grijze start vanmorgen en ook best frisjes met maar 24° 🙂 . Omstreeks 11 uur brak dan toch de zon door en warmde het weer snel op.
Na 2 stevige ritten, en een ook best stevige proloog in Chiang Mai, mocht het vandaag wat minder zijn, een kort rustig ritje met wel weer enkele bultjes maar een overwegend dalende lijn. Ik eindigde vandaag in Fang. Een stadje met terug alle faciliteiten maar nog altijd puur lokaal. Na me te settelen in mijn hotel wandelde ik even door het stadje maar het was me te warm en te weinig interessant om daar lang mee bezig te zijn. Ik passeerde nog wel eens bij Amazon, goeie koffie. Ik was daar eerder ook al, om tenminste niet voor de middag bij mijn hotel aan te komen. Gelukkig kon ik daar direct na de middag al wel inchecken.

https://www.strava.com/activities/8147361626

De rit van vandaag was wel een stuk korter maar niet minder stevig, er zaten voortdurend korte nijdige bultjes in het parcours. Er zaten uiteindelijk ook een paar langere klimmen in maar die liggen me beter, al waren ze ook niet noodzakelijk makkelijk. Er zat ook al eens een klein stukje veldrijden tussen 😉 . Na de laatste klim mocht ik afdalen naar mijn bestemming, Chai Prakan. Je merkt dat je je wat van het internationale toerisme verwijderd hebt als je bij de lunch op een andere klant moet wijzen om duidelijk te maken wat je hebben wil en er in het “resort” geen engels meer gesproken wordt 🙂 . Wel behulpzaam en een mooie kamer.

https://www.strava.com/activities/8142603456

Vandaag dus de eerste “echte” rit en ik heb er maar ineens een stevige van gemaakt.
De route volgde enigszins de loop van de Ping rivier, ik was er al wel eens wat verder van weg maar keerde er ook telkens weer terug naar toe. De eerste 40 Km leek dat lekker vlak te gaan maar vanaf dan moest er al eens geklommen worden. Achteraf bleek uit Strava dat het ook in het begin enigszins vals plat was en dat ik eigenlijk de hele dag bergop reed met af en toe een extra bultje in de weg.
Even leek het erop dat ik in de problemen zou komen toen de weg afgesloten was. Gelukkig kocht ik een lokale SIM-kaart, inclusief data, voor eventuele noodgevallen en zo kon ik nu met wat hulp van Google maps vlot een alternatief vinden.
Ook gewoon onderweg blijven tempels het beeld bepalen, je wil wel niet bij allemaal stoppen want dan kom je nergens 🙂 .
Overnachten doe ik bij Malee, in het midden van de “jungle” net buiten Ban Tham, waar ik mooi de vogeltjes hoor fluiten. Ook onderweg zie ik wel leuke vogels en af en toe prachtige vlinders maar ik heb niet de uitrusting bij om daar werk van te maken. Het is ook niet zo simpel als je met een bepakte fiets onderweg bent.

https://www.strava.com/activities/8137920706

Vanmorgen begonnen met mijn fiets terug te assembleren en daarna een testritje gemaakt.
Ik deed een uitstapje naar de What Doi Suthep, een tempel boven op een berg even buiten Chiang Mai. Tempels en boeddha’s worden de volgende 2 maanden waarschijnlijk de rode draad doorheen de reis, uiteindelijk misschien tot vervelens toe voor sommigen. Op groepsreizen had ik al wel eens te maken met medereizigers die “templed out” waren maar daar heb ik nooit last van gehad. Ik zie mezelf als niet religieus maar ik houd er wel van in de cultuur historische context, zo houd ik bijvoorbeeld ook van de kapelletjes die je bij ons ziet.
Ik dacht dat Doi Suthep wel makkelijk te navigeren zou zijn maar in “real life” gaat dat echter niet altijd even vlotjes als dat het er op kaart uitziet en eens je wat verkeerd zit is het niet altijd simpel te corrigeren. Vanaf morgen heb ik wel een routeboek om met daarbij te helpen 🙂 . Ik kreeg er vandaag wel een extra verkenning van de campus van de Universiteit van Chiang Mai door 🙂 .
Ik wist dus wel dat hij boven op een berg lag maar niet dat deze berg zo stevig zou zijn. Alleszins ben ik behoorlijk opgewarmd, moest dat hier al nodig zijn 🙂 . Het was ook wel de moeite om er eens voor naar boven te fietsen, al vond ik onderweg de What Pha Lat al even interessant. Hij is niet zo indrukwekkend maar lijkt wat authentieker en alleszins minder commercieel. De omgeving rond Doi Suthep ziet er net zo uit als een bedevaartsoord bij ons. Ook de What Lok Moli, die ik op de terugweg vlak naast Chiang Mai tegenkwam, vond ik wel bijzonder. Die was echt anders dan andere.
De terugweg ging veel vlotter dan de heenweg, zowel het fietsen als het navigeren. Op het einde kreeg ik nog wel wat last van enkel richting straten.
Al bij al toch een geslaagde dag met al direct teveel foto’s. Teveel boeddha’s waarschijnlijk ook 🙂 .

https://www.strava.com/activities/8134245887

Het is gisteren toch nog goedgekomen met de fotokolommen.
Bangkok was tropisch heet, met hoge luchtvochtigheid dus en in de loop van de namiddag is er ook nog een stevige onweersbui gepasseerd. Die tropische hitte voel je ook binnen. Je hebt dan 2 keuzes: ofwel laat je de airco uit staan en zwem je in je bed ofwel slaap je met het kabaal en de tocht ervan. Ik probeerde het eerste maar koos toch al snel voor het tweede. Ik zette wel de blazer iets lager en de temperatuur net iets minder laag om kabaal en tocht wat proberen te beperken. Van slapen kwam echter toch nog niet veel terecht, er zat een kleine jetlag in mijn achterhoofd die de hele tijd zei dat het helemaal nog geen tijd was om te slapen 🙂 .
Vandaag was zonder twijfel de vervelendste dag van de hele reis. Dat zou het sowieso al geweest zijn maat Thai Smile deed er met de glimlach 😉 nog een schepje bovenop.
Om 11 uur werd ik opgepikt om terug naar de luchthaven te gaan. Dat was wat vroeger dan origineel voorzien omdat men mogelijk wat verkeerscongestie verwachtte vanwege een APEC (Asia-Pacific Economic Cooperation) bijeenkomst die momenteel plaats heeft, alsof Bangkok nog wat extra verkeerscongestie nodig heeft 🙂 . Hoe dan ook, er was geen congestie en ik was dus weer mijn gebruikelijke veel te vroeg op de luchthaven. Tegen dat we moesten vertrekken was er echter nog steeds geen vliegtuig aan onze gate. Schijnbaar was er in de lucht wel congestie vanwege APEC, dat was toch het excuus. Uiteindelijk kwam er natuurlijk wel een vliegtuig maar het was er wel eentje dat nog manueel uit- en ingeladen moet worden en dat duurde een eeuwigheid. Ik werd ondertussen ook wat nerveus over mijn fiets. Die stond buiten in het open en ik zag wat verder weer een namiddag onweertje, dat zou mijn doos bepaald geen goed doen. Ik had echter ook nog een beetje geluk, het onweer passeerde schijnbaar langs de overkant van de luchthaven. Ik kon de spray van de auto’s op weg erlangs erkennen maar aan onze kant bleef het droog. Uiteindelijk vertrokken we met goed 2 uur vertraging richting Chang Mai. Mijn voorziene transfer naar het hotel was daar bij aankomst echter wel netjes op zijn plaats.
Morgen mag het eindelijk echt gaan beginnen.
Dit is een keer veel tekst met weinig foto’s in plaats van andersom, zoals gewoonlijk 🙂 .

Mijn reis begon vandaag dus met een lange vlucht van ruim 12 uur naar Singapore. Als je dan de vorderingen volgt op de “total route” pagina, dan gaat dat vliegtuigje toch wel heel traag vooruit. Het valt wel mee dat Singapore Airlines een maatschappij is met voldoende beenruimte en goede service. Er waren nog minstens 2 extra fietsen aan boord, een koppel dat van Bangkok naar Phuket gaat fietsen. Ze zaten de rij voor mij en ik herkende hun “AWOL” (Asian Way Of Life, de touroperator) routeboekje. Daarom vertrek ik, met de fiets, liefst vanop Schiphol, met de fiets op het vliegtuig is daar gewoon routine.
In Singapore volgde een stopover van een kleine 4 uur en daarna dus nog een vlucht een 2 uur terug naar het noorden, tot Bangkok vandaag.
Toen ik, ergens in maart dacht ik, boekte moest je bij het binnenkomen van Thailand nog een covid-test ondergaan en de uitslag daarvan afwachten in een door de overheid gesanctioneerd hotel. Ik had er destijds kunnen op gokken dat dat wel zou overgaan en rechtstreeks naar Chiang Mai boeken maar ik besloot het toch allemaal maar volgens de toen geldende regels te doen en dus zit ik voor 1 nacht in Bangkok. Eigenlijk is dat een beetje een verloren dag want op die ene namiddag doe je eigenlijk toch niets maar anderzijds breekt het toch een beetje de lange reis. Het hotel lag dan ook nog midden in het centrum, wat dus nog een stevig ritje betekende maar met een klein uurtje viel dat nog best mee. Het bleek daarbij voor mij ook nog perfect voor deze namiddag. Zoals al gezegd was ik toch niet van plan om veel te doen op deze reisdag, ik bezocht Bangkok ook al wel eens eerder, maar mijn deftige hotel ligt wel midden in een echt “backpackers” kwartier. Leuk om eens in rond te wandelen en iets lekkers te gaan eten in één van de vele restaurantjes, 2,5 € voor een deftige schotel. Ik ga vanavond allicht nog eens terug maar met een fles bier erbij zal mijn kostprijs wel verdubbelen 🙂 .
In Bangkok stapte overigens nog een extra fietser vanuit Nederland van het vliegtuig. We waren dus met tenminste 5 fietsers onderweg naar Singapore en daarvan zeker 4 ook nog naar Bangkok.
Om de één of andere reden wil wordpress mijn foto’s schijnbaar niet in de gevraagde kolommen te willen zetten 😦 .

Vanmorgen vroeg opgestaan om de eerste shuttle naar de luchthaven te nemen. Schiphol heeft tegenwoordig niet de reputatie van vlotste luchthaven te zijn en dus begin je er liever vroeg genoeg aan, iets wat ikzelf sowieso altijd wel doe. Eerst dus mijn fiets terug gaan oppikken. Ik zag zeker nog een tiental andere fietsdozen in het bagagedepot en ook op mijn vlucht zit nog minstens één andere fiets, zag ik bij het inchecken. Ondertussen ben ik alle procedures al even gepasseerd, het ging op een dinsdagmorgen toch allemaal wel erg vlot en dus was ik 3 uur voor vertrek al klaar. Eén van de redenen waarom de reis zo lang duurt is dat ik mijn bestemming eerst ver voorbij vlieg, tot Singapore, om daarna terug te moeten keren 😦 .

Vanmorgen nog begonnen met een fris ochtendwandelingetje. Omdat ik geen grote lens bij heb, had ik nog eens wat meer oog voor de ruimere omgeving in plaats van de details. Eén keer had ik er wel wat spijt van, met een mooie roofvogel die ook mooi bleef zitten maar waar ik geen echt mooie foto van kon nemen met mijn te kleine lens.
Het zal vermoedelijk nog even duren voor ik het nog eens zo fris heb als vanmorgen. Vanmiddag zette ik de eerste stap van mijn lange reis naar Chiang Mai, met de hulp van broer. Normaal ga ik met de fiets op de trein naar Schiphol en koop daar een fietsdoos voor de vlucht. Nu kreeg ik echter bericht dat de maatschappij waar ik nog een binnenlandse vlucht mee doe er wat striktere regels op na houdt wat bagage afmetingen betreft, de fietsdozen van Schiphol zijn voor hen te groot. Ik regelde dan maar thuis een fietsdoos, bij de fietswinkel Noyelle, en vertrek dus met een ingepakte fiets. Het zou nog gelukt zijn met de trein als ik met wat assistentie kon instappen in Antwerpen en dan rechtstreeks naar Schiphol kon sporen maar door werken aan het spoor in Nederland zou ik met doos en bagage moeten overstappen in Breda en dat is er toch een beetje teveel aan. En dus kon ik rekenen op een lift van broer, nadat die donderdag ook al mijn fiets en bagage kwam oppikken in Ieper.
Ondertussen heb ik mijn fiets ingeleverd bij het bagagedepot voor de nacht en ben ik aangekomen in mijn hotel in de buurt van de luchthaven. Morgenvroeg de shuttle terug naar de luchthaven, fiets terug oppikken en inchecken 🙂 .

https://www.strava.com/activities/8116942162