Vandaag weer een zware rit. Ik veranderde kort na het begin van weg. Hier waren geen onderbrekingen meer, hier was de weg gewoon geheel weg. Schijnbaar zijn ze de oude, smalle weg aan het verbreden maar van verharden is voorlopig geen sprake, toch niet voor de eerst volgende 12 Km. Daarna kreeg ik wel eerst een rudimentaire, ruwe laag asfalt en uiteindelijk zelfs een mooie weg. Toch zou ik hier nog enkele keren voet aan grond moeten zetten, deze keer dus niet vanwege het wegdek maar vanwege de steilte van de beklimming. Hier kwam ik, met mijn bagage, echt niet boven. Te voet ging trouwens niet zoveel trager dan het laatste restje klimmen voor het afstappen. Aan de andere kant van de bergen volgde weer een wegverandering en kwam ik weer terecht op een weg in aanleg, weer goed voor enkele kilometers schokken en daveren. Kort voor het einde kreeg ik dan nog een stuk onverhard van een achttal kilometer, hier was van aanleg geen sprake. Het was nochtans een gewone weg met gewoon verkeer, telkens weer goed voor even flink stof happen.
Overnachten doe ik in een guesthouse langs de weg in het midden van nergens, zonder wifi maar wel met de beste douche in dagen 🙂 . Door mijn gids was ik een koffiehuis beloofd, bij het benzinestation even verderop, maar dat bleek gesloten 😦 .

https://www.strava.com/activities/8238987938

Vandaag de eerste van drie lange, lastige ritten. Niet alleen was de rit op zich al lastig, je kon ook gewoon nergens rustig doorfietsen vanwege het wegdek of nog meer vanwege het ontbreken van het wegdek. De weg is in Laos nergens echt goed maar zo slecht als de weg nummer 4 was het nog niet eerder. Op de ergste plaatsen heb ik een paar keer gewoon voet aan grond moeten zetten omdat ik niet meer vooruit kwam door het springen van de ene steen op de andere. Na een 20 Km kwam ik weer in een brede vallei, met wel nog geregeld een stevige bult in het parcours, en daar werd de weg wel beter. De putten en gaten bleven nog wel maar de volledige onderbrekingen verdwenen wel, voor zo’n 60 Km. Op het einde waren ze er wel weer terug, niet meer zo zwaar en grof als in het begin maar wel steeds storend. Het was vanmorgen overigens wel weer erg mooi om de mist te zien optrekken in de bergen.
Pak Lay is een behoorlijk stadje met opvallend veel, en dikwijls schijnbaar vrij nieuwe, accommodatie. Ik vond ook een behoorlijk koffiehuisje maar moest wel snel tussenkomen om geen ijs in mijn koffie te krijgen, “Iced Coffee” en “Coffee Shakes” zijn hier populairder dan het pure spul. Pak Lay blijkt erg in trek te zijn bij het lokale, Lao en Thai, toerisme. Je zit hier ook terug mooi langs de Mekong.

https://www.strava.com/activities/8230093997

Sayaboury is een uitgestrekt plaatsje waar verder weinig te beleven valt maar ik vond er wel een Café Amazon. Café Amazon is dus een keten van koffiehuizen die telkens bij benzinestations gelegen zijn. In Thailand zie je ze wel eens meer maar in Laos zijn ze vooralsnog behoorlijk zeldzaam, ik vond de eerste pas bij Louang Prabang en nu dus nummer twee. (goeie) Koffie is in Laos trouwens sowieso eerder zeldzaam, als je er dan één vindt dan smaakt hij natuurlijk des te beter. Zodanig dat ik vanmorgen, na mijn noodlesoup ontbijt, nog eens terugging.
Vandaag dus nog een eerder kort ritje, waarbij in de eerste helft nog het nodige klimwerk kwam te kijken. De tweede helft liep dan eerder vlak door een brede vallei. Alleen het slalommen tussen putten en gaten bleef wel lastig en soms is er gewoon geen slalommen aan natuurlijk, dan is de weg gewoon even weg.

https://www.strava.com/activities/8226210792

Vandaag een erg korte rit maar wel weer met de nodige bulten in de weg. Morgen volgt er ook nog een eerder korte rit. Ik heb met het idee gespeeld om de twee ritten samen te voegen tot één lange rit en dan een dag langer in Luang Prabang te blijven maar daarna volgen drie zware ritten, het leek uiteindelijk misschien dus beter om die twee kortere ritten ertussen te laten zitten.
Een gevolg van een erg korte rit is dat je erg vroeg op bestemming bent maar dat is hier geen probleem, ook voor de middag kan je al een kamer krijgen. Ik vestig vandaag een nieuw record: een deftige, propere kamer voor 3 € 🙂 .

https://www.strava.com/activities/8221961112

Na 3 mooie dagen in Luang Prabang ben ik vanmorgen toch maar weer de baan op gegaan, voor een niet te lange maar wel best stevige rit met weer behoorlijk wat, soms pittig, klimwerk. De laatste afdaling was trouwens ook best pittig te noemen.
De boeren zijn hier begonnen met hun rijstvelden om te ploegen en terug onder water te zetten.

https://www.strava.com/activities/8217953544

Gisteren eindelijk eens werk gemaakt van een “Mekong sunset” en de nachtmarkt.
Vanmorgen dan weer een fietsuitstapje gemaakt, deze keer naar de Pak Ou Caves. De Pak Ou Caves zijn 2 grotten, de upper en de lower, langs de Mekong die vol staan met Boeddha beelden. Ik had daarvoor ook een bootuitstapje kunnen boeken maar dan zit je weer gebonden aan anderen en aan een timing. Plus dat er altijd nog wel wat anders bijkomt waar je niet noodzakelijk behoefte aan hebt. En dus hield ik het bij mijn fietsuitstap. Gisteren, onderweg naar de watervallen, kwamen de toeristen me voorbijgezoefd met alle mogelijke vervoersmiddelen maar vandaag was dat helemaal niet het geval, de Caves doe je normaal dus toch wel met de boot. Alleen een paar minivans met hoofdzakelijk Aziatische toeristen en op de terugweg een enkele westerling op de scooter zag ik op de weg.
Na terugkomst hield ik het bij wat rustig rondhangen.

https://www.strava.com/activities/8213790482

Vandaag begonnen met een fietsuitstapje naar de Kuang Si watervallen, oprecht de mooiste watervallen die ik ooit zag. De foto’s doen ze niet geheel recht aan. Bij de watervallen is ook een “bear rescue center”, daar vangen ze beren op die ze bij particulieren uit kleine kooitjes redden. Ze zitten nog altijd achter draad maar toch al met veel meer ruimte. Voor lunch had ik vandaag barbecue vis, en of hij gesmaakt heeft 🙂 .
Na terugkomst weer wat rondgehangen in het stadje, met inbegrip van een bezoek aan één van die hippe “bakeries”.

https://www.strava.com/activities/8209385990

Ik wou de geneugten van het leven met echte restaurants maar burgers, pizza, spaghetti of Belgian frites moest het nu ook weer niet zijn. Luang Prabang is wel wat veranderd sinds mijn eerste bezoek, 18 jaar geleden. De buitenkant is nog wel hetzelfde maar waar je vroeger in de hoofdstraat nog kleinere lokale restaurants, ook toen al wel met echte menu’s, zag, daar zie je nu “art galleries”, “bakeries”, massage salons (wel eerbaar voor zover ik zie), bike rentals en hippere restaurants. Ik vond wel een leuk plaatsje maar het wifi paswoord was “australia”, ik geloof dat dat genoeg zegt 🙂 . Toch blijft Luang Prabang een leuke plaats met een aangename sfeer. Vanmorgen was ik overigens minder principieel en koos voor de banana pancakes in plaats van weer een noedelsoep 🙂 .
Vandaag liet ik de fiets nog eens aan de kant staan. Ik begon met een wandeling die ik 18 jaar geleden ook al maakte, aan de overkant van de Mekong. Eens gaan kijken hoe het daar veranderd is. Nogal zo blijkt. Waar ik toen een uitgeregend pad vond ( https://pbase.com/dannyc/image/38456774 ), ligt er nu een mooi verharde weg. Van de vele toeristen in Luang Prabang zijn er weinigen die de ferry naar de overkant nemen, die overigens ook een hele upgrade gekregen heeft met de verharde weg aan de overzijde ( https://pbase.com/dannyc/image/38456776 ). Ik vind het echt wel een aanrader, niet alleen vanwege enkele tempels daar maar je zit er ook direct “op den buiten” en in de “jungle”. Later heb ik dan nog wat rondgewandeld in de stad zelf.

Vandaag de derde stevige rit op een rij. Ze was wat minder berg dan de vorige maar zat wel vol nijdige bultjes. Het weer twijfelde lang tussen wolken en opklaringen, aanvankelijk wonnen de wolken maar uiteindelijk kwam de zon vol door en het bleef vooral droog.
De Chinezen plaatsten een dam op de rivier Ou, ze zijn daar schijnbaar goed in. Nu, als het de Lao ten goede komt niets op tegen, al heeft het sowieso wel zijn invloed op de omgeving natuurlijk.
Ik zag onderweg nog een koppel fietsers, ik passeerde hen terwijl ze met wat bezig waren en zij mij dan weer terwijl ik zat te eten, maar geen van beide partijen nam de moeite om contact te maken. Later leerde ik van een Duitser, die hier voor een korte vijfdaagse is met een erg licht bepakte mountainbike, waarmee ik even op fietste dat het schijnbaar ook Belgen zijn. Ik heb ze voorlopig echter niet meer terug gezien.
Ik ben aangekomen in Louang Prabang en hier blijf ik voor een paar dagen. Ik houd wel van Louang Prabang, al heb ik slechte herinneringen aan de laatste keer dat ik hier was. Tijdens mijn laatste groepsreis viel ik zwaar tijdens de laatste rit richting hier, ons eindpunt. Ik hinkte hier nog een paar dagen rond voor de terugvlucht maar veel kon ik niet meer doen. Bij thuiskomst bleek ik een breukje in mijn bekken opgelopen te hebben. Niets super dramatisch, het moest uiteindelijk gewoon genezen zonder ingreep, maar wel goed voor 6 bijzonder pijnlijke weken.
Louang Prabang staat op de Unesco Werelderfgoed Lijst en iedereen die Laos bezoekt passeert hier dus. Hier kan ik dan ook enkele dagen nog eens genieten van de geneugten des levens, zoals echte restaurants, echte koffie, … . Al zullen de prijzen waarschijnlijk wel verdubbelen. Waar ik op mijn kamer niet kan genieten is snel internet, ik heb er de slechtste verbinding ooit. Ik ben uiteindelijk bij de geburen, waar ik eigenlijk boekte maar die me herlokaliseerden naar een kamer verderop, om mijn ding te doen.

https://www.strava.com/activities/8200273952

Gisteren nog een fietsclubje zien aankomen. Het type Spiceroads, met gehuurde mountainbikes en volgwagen, zoals ikzelf bijtrad maar dan van een ander merk.
Ook hier kreeg ik geen ontbijt voor mijn 6 €, het werd dus weer een noedelsoep langs de straat.
Verder was het vanmorgen een grijze, wat vochtige start. Start van een nieuwe stevige bergrit. Aanvankelijk viel het met die vochtigheid nog wel mee maar uiteindelijk, net op de top van de eerste berg, ging het echt regenen. Ik houd niet zo van regen maar helemaal niet van dalen in de regen en zeker niet als er een redelijke kans op olie op de weg is. Het werd waarschijnlijk dan ook de traagste afdaling uit mijn fietsleven. Het wegdek was vandaag wel in orde, dat was tenminste al een zorg minder. Ik ben op een bepaald ogenblik ook nog een tijdje gaan schuilen voor de regen en toen ik een eind verder een gelegenheid voor nog een noedelsoep zag, heb ik niet lang getwijfeld. Die kon ik op die moment echt wel gebruiken, ik heb vandaag best koud gehad! Terwijl ik zat te eten stopte het met regenen maar tijdens de 2 beklimming herbegon en toen is het eigenlijk niet echt meer gestopt.
Nam Thouan is een nog kleiner doorrij plaatsje dan Mouang Huong was en ik zit in een klein guesthouse waar ze geen wifi hebben, mijn verhaal van vandaag zal dus pas morgen openbaar worden. Wifi is nochtans ook lokaal helemaal ingeburgerd. Ik zie ook diverse netwerken, allemaal met paswoord beveiligd, maar dus geen van mijn guesthouse. Verder is het hier wel OK, ik kon ook eerst rustig mijn ketting afdrogen en smeren voor ik mijn fiets in mijn kamer parkeerde.

https://www.strava.com/activities/8200272123