Als er maar weinig fietsbare dagen zijn dan moet je de max halen uit degene die er zijn. Vandaag resulteerde dat in een rit van 131 Km. Het was niet helemaal de rit die ik vooraf in gedachte had, ik was van plan om een beetje meer richting kust te gaan om langs het kanaal naar Nieuwpoort te rijden maar die weg was afgesloten en aangezien er ook wat van fietsers vermeld stond heb ik het maar niet geriskeerd. Ik heb er dan maar aan het einde een extra lusje aangebreid.
Dat ik deze rit nog aan een gemiddelde van 30 KmH kon afleggen heeft ook mijzelf wel verbaasd. Een solo rit over deze afstand aan dit gemiddelde was altijd al behoorlijk maar deze dagen vind ik het echt wel stevig. Ik moet, net als donderdag met het gemiddelde van 29, wel weer toegeven dat ik, toen ik een stuk voorbij halfweg nog steeds op een gemiddelde van 30 zat, een beetje meer inzet toonde dan gemiddeld om dat tempo vast te houden. Op mijn extra lusje, waar het wat meer op en af ging, was dat wel niet altijd makkelijk. Er stond natuurlijk ook een stuk minder wind dan de afgelopen dagen, voor mij blijft dat toch altijd een dooddoener. Hoe dan ook lijk ik klaar voor mijn “Tour de France” 😉
Ik wil vandaag ook nog even mijn hart luchten over de koers, nadat ik vrijdag een stuk van de “Hammer Series” zag. De koers is eigenlijk heel simpel, je start allemaal in groep en degene die op het einde eerst over de meet komt wint. Nu blijkt dat allemaal te simpel er moet er een ingewikkeld punten systeem aan te pas komen om een winnende ploeg aan te duiden, individuele winnaars dat telt schijnbaar niet meer. Misschien ben ik wat conservatief maar voor mij hoeft het zo niet.

Hoewel het vanmiddag toch even ging dreigen en er zelfs een paar druppels vielen ben ik toch weer gaan fietsen en ik heb er een stevige rit van gemaakt, 111 Km met een gemiddelde van 29 KmH is echt wel stevig te noemen tegenwoordig. Ik moet wel toegeven dat ik het laatste uur, met dikwijls de wind op kop, wat extra moeite gedaan heb om dat gemiddelde van 29 aan te houden. Dan komt toch de oude sporter terug naar boven, al lagen de doelen tot een paar jaar geleden nog net wat hoger.

Het was zondag een lange rit terug naar huis, dankzij de Duitse files goed voor 12 uur onderweg. Gisteren namiddag stond dan de verdere terugkeer naar Ieper op het programma.
Vandaag vond ik dat er, na een pauze van 10 dagen, dringend weer moest gefietst worden en, aangezien er voor vanmiddag grote kans op buien voorspeld werd, heb ik nog maar eens een ochtend ritje gemaakt. Tijdens die tiendaagse onderbreking heb ik overigens, tegen de verwachting in, geen extra gewichtsreserve terug opgebouwd. We hebben dan ook, hoewel we goed en meer dan voldoende gegeten hebben, tijdens onze “all you can eat” cruise de maaltijden redelijk bescheiden gehouden. Zeker in verhouding met vele anderen, vooral degenen die het het minst nodig hadden. Bovendien heb ik aan het buffet een behoorlijk gezond dieet aangehouden, met veel groenten en fruit, hoewel er ook wel ruimte was voor een zoetigheidje tussendoor. ’s avonds werd er “a la carte” gegeten. Hoe dan ook is er dus vrijwel niets bijgekomen.

Vandaag een kleine stadswandeling gemaakt in Kopenhagen, onze laatste activiteit deze reis. Het weer was eerder bewolkt maar wel droog.
Moeder lijkt me erg tevreden over de reis maar anderzijds heb ik ook de indruk dat het wel genoeg was zo. Uiteindelijk brengen 85 jaren toch beperkingen mee en wordt men al wat sneller moe. Gelukkig is er dan aan boord genoeg ruimte om tussendoor wat uit te rusten.
Vannacht nog de overtocht naar Duitsland en morgen vroeg de ontscheping en daarna de lange rit naar huis.

Vandaag terug een volle dag op zee om morgen Kopenhagen te bereiken, onze laatste stopplaats. Was het aanvankelijk nog zwaar bewolkt dan begon het al snel op te klaren en kregen we uiteindelijk een mooie, zonnige dag.
In het begin ging het in volle zee maar na de middag kregen we, heel in de verte, ook de zuidelijke kust van Noorwegen nog in zicht.

Vandaag deden we een uitstap vanuit Geiranger. Van alle fjorden in Noorwegen is de Geirangerfjord waarschijnlijk de bekendste, al zullen de kenners misschien ook de Lyse- en de Naeroyfjord noemen. Het weer wou vandaag echter echt niet mee, met een echte regen / sneeuw dag.
Aan land gaan deden we vandaag met de sloep. Er kan in Geiranger maar één cruiseschip enigszins aan “de kaai” en wij waren vandaag de tweede in de rij en werden dus naar land gevaren. Na een korte fotostop met zicht op de fjord ging het richting Dalsnibba. Dalsnibba is een bergtop / plateau met een hoogte van 1.500 meter in de buurt van Geiranger. Ik ben er, veel, vroeger al eens geweest met de moto en wist dus wat ik kon verwachten. Vandaag viel er echter niets te zien vanwege een volledige “whiteout”. Toen we van de berg terug op de grote weg kwamen vertelde onze gids dat ze de berg, die via een korte tolweg te bereiken is, net gesloten hadden. Ze rijden momenteel niet meer met winterbanden en er viel stilaan toch behoorlijk wat sneeuw op de soms steile weg. Het is jammer dat we niet te zien kregen wat we mochten verwachten maar anderzijds was het toch weer een interessante ervaring en dus een geslaagde dag. Of de motards de ervaring ook interessant vonden weet ik niet zeker. Na de middag, toen we al terug aan boord waren, klaarde het even op maar dat duurde niet erg lang, al snel regende het terug.
Voor mij persoonlijk waren we hier eigenlijk een dag te laat. Het was gisteren, dag op dag, 10 jaar geleden dat ik hier met de fiets passeerde, dat zorgde bij mij toch voor een beetje nostalgie. Ook toen ik zicht kreeg op de weg waarlangs ik toen Geiranger verliet. Het ging altijd wel ergens op en af in Noorwegen maar deze klim was zeker één van de lastigste die ik tijdens die trip deed. Ik heb toen dikwijls geklaagd over het weer maar vandaag dus moeten vaststellen dat het nog erger gekund had 🙂

Vandaag op uitstap geweest vanuit onze aanleghaven Flam. Het weer wou weer niet echt mee, met veel grijs en af en toe wat motsneeuw, maar anderzijds had het ook weer een stuk erger kunnen zijn. We kregen uiteindelijk ook weer mooie opklaringen tussendoor.
We waren de vroege vertrekkers, vertrek om 7u10, wat ook een vroeg ontbijt en later een erg vroege lunch betekende. Eerst ging het met de bus richting Voss. Op zich stelt het stadje niet zo veel voor maar het is wel mooi gelegen langs een meer en heeft het oudste stenen kerkje van Noorwegen. Het was voor mij in het verleden ook al enkele keren een aangename halteplaats, in de tegen het meer gelegen jeugdherberg. Vandaag hadden we eerst een 3 kwartier tijd om even rond te kijken, ruim voldoende, voor we om 10 uur al gingen lunchen om op tijd klaar te zijn voor de trein van 11u20. Eerst ging het met de reguliere trein naar Myrdal, waar we overstapten op de meer toeristische Flambana terug naar Flam. De Flambana is een mooie treinrit en een technisch een pareltje. Over een afstand van 20 Km zakt ze van 865 meter naar zeeniveau. Daarvoor zijn ook een aantal tunnels nodig, waarvan er ééntje in de berg een bocht van 180° maakt. Als je dan bedenkt dat ze bijna 100 jaar geleden werd aangelegd en de tunnels grotendeels met de hand werden uitgekapt, dan betekent dat toch wel iets. Maar om het nu de mooiste treinrit ter wereld te noemen is misschien toch wat overdreven.
Onderweg stond de uitstap ook een beetje in het teken van de watervallen, zowel tijdens de busrit als de Flambana.
Alles samen was het zeker weer een goed geslaagde dag.

Vandaag is onze korte reis écht begonnen. Vanmorgen was het terug zwaar bewolkt. Het eerste deel ging nog over open zee, waar de deining nog goed voelbaar was, maar omstreeks 10 uur draaiden we de fjord richting Bergen in. Vanaf dan werd het allemaal een stuk interessanter en mooier. Aanvankelijk werkte het weer nog niet zo mee, met zware bewolking en af en toe een bui. Ook in Bergen kregen we in het begin nog wat motregen maar uiteindelijk klaarde het behoorlijk op met nog wat lichtere, afwisselende bewolking. We begonnen ons bezoek aan Bergen met de Floybanen, een treintje naar de top van Floyen op een hoogte 320 meter. Van daar heb je een prachtig zicht op Bergen en verre omgeving. Ik kreeg daar ook toevallig ook de gelegenheid om de 2 verschillende boottypes waarmee ik reeds reisde op 1 foto te vatten, ons huidig schip links op de foto en deze van de Hurtigruten rechts onder. Het verschil is toch wel duidelijk merkbaar, nochtans wordt ons schip maar een middelgrote cruiser genoemd. Bij onze terugkeer richting schip bleek het overigens ook nog effectief te gaan om Finnmarken te gaan, het schip waarmee ik 4 jaar geleden de Hurtigruten deed. Na Floyen wandelden we nog langs en door Bryggen, de restant van het oude centrum van de Hanzestad Bergen in de late middeleeuwen. Daarna begon moeder haar leeftijd toch wat te voelen en keerden we stilaan terug richting schip. Omstreeks 4 uur waren we terug aan boord en ik werd daar verrast door het aantal mensen die daar al terug / nog aan boord was. Ik zou denken dat je tijdens een reis probeert om het beste te maken van je korte tijd om iets te bezoeken maar schijnbaar denkt niet iedereen daar hetzelfde over, voor sommigen / velen volstaat het om die tijd door te brengen aan boord. Wij waren ook terug om 4 uur maar hebben wel het maximaal mogelijke gedaan. Moeder was alvast tevreden over haar dag.

Vandaag kabbelde de dag eigenlijk verder op het rustige tempo van gisteren, met het verschil dat we wel onderweg zijn. Om 10 uur kregen we van onze begeleidsters nog wat uitgebreidere info over de werking en de gebeurtenissen van deze week. Verder wandelden we wat rond of rustten we wat in de kajuit. Om kwart na vijf werd er een apero aangeboden door de cruise-maatschappij en daarna volgde alweer het diner.
Eigenlijk hou ik wel van bootreizen, misschien sluit het als traag vervoersmiddel wel een beetje aan bij mijn fietsreizen. Graag heb ik het wel liever wat kleinschaliger zoals bij mijn vorige reizen met de boten van de Hurtigruten. Daarbij draait het ook meer rond de ervaring van de reis terwijl het hier voor velen meer gaat om de ervaring van de activiteiten en het leven op de boot lijkt te gaan.
Veel viel er buiten aanvankelijk niet te zien, we vaarden ook wel op een behoorlijk stuk open zee. Vanmorgen was het dan ook nog echt grijs en mistig. De mist verdween echter en gaandeweg klaarde het ook stilletjes aan wat op, tot we vanavond zelfs met een heldere hemel eindigden. De wind trok ondertussen echter ook behoorlijk aan, momenteel zouden er pieken zijn van een 70 KmH.

De eerste dag verliep in het algemeen nogal traag. Met een nachtelijk vertrek ging het met de bus richting Noord-Duitsland. In de ochtend hebben we wel behoorlijk veel hertjes én een familie everzwijnen gezien. Tegen 10 uur kwamen we goed aan in Warnemunde. We konden echter pas tegen 12 uur aan boord. Daar konden we direct terecht voor het uitgebreide, voor alles wat wils, lunch buffet maar de kajuiten waren maar tegen 14 uur beschikbaar. Onze kajuit ligt net achter en één verdieping onder de brug. Om 17u15 had er een verplichte veiligheidsoefening plaats en daarna konden we om 18 uur naar het diner, dat met bediening plaats vond in een ander restaurant. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan het buffet systeem, het diner duurde een eeuwigheid en met teveel mensen in een ietwat beperkte ruimte was het veel te druk. Tijdens het diner vertrok het schip uiteindelijk ook, na een trage dag aan de kade kon de reis nu echt beginnen.