Ik hield ook vandaag nog steeds vast aan mijn ochtendwandelingen en vanmorgen was ze weer echt fris, het had duidelijk terug gevroren. De wandeling ging naar en rond Dikkebus Vijver. Onder een stralend blauwe hemel koos ik ook wel weer voor een namiddag ritje. Ik reed weer richting de IJzer maar deze keer wat verder stroomopwaarts, naar Stavele. Op basis van wat ik daar zag dacht ik dat het wel zou lukken om langs Westvleteren terug te keren maar dat bleek een grove misrekening. Ik moest dus terugkeren en via Oostvleteren gaan en reed dan maar langs de grote weg verder naar Ieper. De reeën van vandaag, 2 stuks bij het Eversambos, stonden wat te dichtbij. Toen ik voet aan grond zette verdwenen ze al snel terug in het bos.
Ook vandaag weer begonnen met een wandeling. Het was nog steeds frisjes maar het vroor schijnbaar niet meer, het zag er allemaal wat minder winters uit. Lang zag het er naar uit dat het een eerder tegenvallende wandeling zou worden maar een groepje viervoeters kan daar dan snel verandering in brengen, een behoorlijk groot groepje ook nog. Wanneer je dan een stuk verder ook nog een ijsvogel spot, dan spreek je toch al van een goede dag. Toch blijft het jammer dat ik het eekhoorn, kort bij het einde, niet in beeld kon brengen. Het zijn snelle bewegers en meester verstoppers wanneer ze je spotten en daar zijn ze ook al goed in. Een extra rit zat er vandaag niet in, er scheen toch een behoorlijke kans op een bui te zijn en dat is nooit leuk maar al helemaal niet in deze koude.
Ook in Ieper begon ik de dag met een ochtendwandeling, na de middag gevolgd door een ritje. De wandeling ging rond de Verdronken Weide en de rit langs de IJzer. De weiden langs de IJzer zijn ook behoorlijk verdronken.
Vandaag trok eigenlijk wel wat op gisteren. Het begon weer met een frisse ochtendwandeling. Er stond veel water en ijs tussen Nete en Aa. Ik mag dan wel een behoorlijk deel van de winter in warm klimaat doorbrengen maar dat is niet om aan de koude te ontsnappen, ik houd ook echt wel van die kou. Getuige daarvan ook onder andere mijn winter IJsland reis vorig jaar. Om te fietsen vond ik het wel beter om tot na de middag te wachten, toen nam ik dus de fiets om naar Herentals te gaan voor de terugkeer naar mijn andere thuis in Ieper.
Vanmorgen begonnen met een frisse ochtendwandeling, een heel ander soort fris dan vorige week nog 🙂 . Na de middag deed ik dan nog een klein ritje. Vooral om mijn andere fiets, die momenteel hier geparkeerd staat, ook nog eens in beweging te brengen. Ik miste een beetje scherpte bij het eekhoorn maar het bleef nu precies ook weer niet zitten om te poseren 🙂 .
Na een heeeel lange reisdag ben ik eindelijk thuis, bij moeder in de Kempen thuis. Er was weinig lachen bij Thai Smile. Net als bij de heenvlucht was er ook nu weer wat uitstel en extra vertraging. Bovendien konden ze mij niet verder inchecken bij Singapore Airlines, ze behoren nochtans bij dezelfde “Star Alliance” club. Het betekende dat ik in Bangkok mijn tas en fiets moest oppikken en er nog eens van Domestic Arivals op verdieping 2 naar International Departures op verdieping 4 moest trekken, om daar ook nog eens de check-in procedure te doorlopen. Ik had er ruim de tijd voor maar het is toch een extra last in een omgeving waar iedereen met van alles bezig is behalve zijn omgeving 🙂 . Langs de positieve kant, ik had voor deze korte vlucht een “economy plus” ticket. Voor de zitruimte maakt het op zo’n korte vlucht geen verschil maar het geeft dus wel toegang tot de lounge, priority boarding, betere maaltijd, priority bagage en priority deboarding. Ik heb geen idee hoeveel extra dit kostte, de reisagent heeft de tickets geregeld, maar ik zou er wel kunnen aan wennen. Jammer genoeg bleef het beperkt tot het eerste vluchtje, op de lange vlucht zou de extra natuurlijk gevoelig meer zijn 🙂 . In Singapore kwam ik al volop in Holland terecht. Ook Singapore Airlines vloog met wat vertraging naar Amsterdam. Op Schiphol duurde het “wat langer” om de bagage op de band te krijgen, een uurtje langer om precies te zijn. Even was er ook een lichte paniek toen op het scherm verscheen dat de laatste bagage op de band was en er nog een hele groep mensen stond te wachten. Het bericht bleek echter voorbarig, er moest nog een lading komen. Er zijn nog steeds werken op het Nederlandse spoor, waardoor ik in Rotterdam nog een extra overstap had. Daar voelde ik ook voor het eerst de weersverandering, met een snedig windje over het perron. Uiteindelijk kwam ik om 13 uur thuis, precies 34 uur na het vertrek uit mijn hotel. Het goedkopere ticket staat in de luchtvaart niet noodzakelijk voor de kortere vlucht 🙂 .
Ook voor vanochtend had ik weer een ritje geboekt. De rit begon en eindigde deze keer vrijwel in het centrum van Chiang Mai en ging richting de oude stad. De oude stad dateert uit de 12e eeuw maar werd in de 13e verlaten, waarschijnlijk na gevechten, om enkele kilometers verder opnieuw te beginnen. Vermoedelijk in de 17e eeuw verdwenen de restanten van de stad onder de modder na grote overstromingen. Men wist van het bestaan van de stad uit oude geschriften maar de locatie werd pas in de jaren 80 van de vorige eeuw toevallig ontdekt bij de bouw van een nieuwe school. Men vermoed nog veel meer onder de grond maar een groot deel is bebouwd en men gaat niet zomaar slopen om te gaan zoeken. Na de rit bleef ik nog een tijdje hangen in het centrum en vond daar natuurlijk nog een hele reeks tempels 🙂 . Ik bezocht ook nog een laatste “Cafe Amazon”, tenzij er ergens op een luchthaven nog eentje zou zijn. Zo was mijn laatste dag Thailand nog behoorlijk gevuld. Morgen begint de lange, heel lange reis terug.
Het fietsen zit er dan toch nog niet helemaal op. De rondrit is dan wel afgelopen maar ik ben hier nog wel 2 dagen en een mens moet dan toch iets doen 🙂 . Ik had nog even kunnen wachten met mijn fiets in te pakken en, symbolisch, nog eens naar Doi Suthep kunnen fietsen, de reis afsluiten zoals ik ze begonnen ben, maar dat vond ik er wat over. Ik boekte wel een rustige, begeleidde rit met huurfiets. De rit ging door het platteland, veel nieuws heb ik niet gezien maar het was een leuke, relaxte voormiddag in het gezelschap van een Deens koppel met 2 kleine kinderen, 2 en 5 jaar. Er was onderweg ook wel een interessante, volledig in teak hout afgewerkte, tempel. Verder geloof ik niet dat er vandaag nog veel gaat gebeuren.
Lamphun is een van die steden waar, naast de vaste overdekte markt overdag, elke avond de straat en een plein omgetoverd worden in een avondmarkt. In dit geval lijkt de straat vooral voor de landbouwers uit de streek en het plein meer voor snacks en snuisterijen. Vandaag dus een laatste kort ritje. Ik heb geprobeerd om het vanmorgen wat langer te trekken maar het is niet gelukt, om 9 uur was ik toch weer de baan op. Ik begon met eerst nog een bezoekje aan de Wat Chama Thewi. Ik dacht dat ik er vanmorgen met de route sowieso zou langskomen maar dat bleek een misrekening, het werd dus 2 Km extra! Nu, het kon er wel bij vandaag 🙂 . De Wat is genoemd naar de eerste koningin, hij zou door haar zoon in het begin van de 8ste eeuw gebouwd zijn en haar as bevatten. Door het korte ritje was ik natuurlijk weer veel te vroeg ter plaatse, en bovendien een dag vroeger dan voorzien, maar ik kon er ook vandaag al wel direct terecht voor een nachtje extra, in hetzelfde huisje als in het begin overigens. Daarmee zit de trip erop, alle 3.027 Km ervan. Mijn fiets staat ondertussen al netjes ingepakt in mijn halletje. Terwijl ik mijn fiets aan het inpakken was, kwamen de volgende vertrekkers al toe. Een Nederlands koppel dat “direct in het diep springt”, de eerste keer in Azië en direct solo met de fiets rond Noord Thailand.
Van de oude stad is niet veel meer te zien maar het werd toch een interessante dag. De stad werd in de 7e eeuw gesticht door Koningin Chama Thevi van het oude Mon Koninkrijk Hariphunchai, ook de oude naam van de stad. Bij het standbeeld van de Koningin wordt nog steeds gebeden en geofferd. Een andere publiekstrekker is het Hariphunchai Tempelcomplex, in het midden van de stad. Ik ging ook nog een eindje buiten de stad, naar de Wat Phra Yuen.
dannyc2018 