HOERA!
Vandaag zat het allemaal zowat mee. Het begon met een stralend blauwe hemel. Daarna volgde wel een kleine terugslag, zoals ik door het ontbreken van een bevestigingsmail al vreesde bleek mijn nieuwe boeking niet uitgevoerd te zijn. Het was echter geen probleem om mij op de nieuwe voorziene vaart te krijgen. Misschien omdat ze wat vroeger was dan die van gisteren. Hoewel er nog steeds dezelfde beperkingen golden als gisteren bleek het op zee voorlopig toch rustiger te zijn dan gisteren, ik heb alvast niemand echt ziek zien worden. En dan bleken we ook nog een mooie ontmoeting met een walvis te krijgen, eindigend in het magische staart moment van de duik en de foto waar zowat iedere fotograaf wel van droomt. Nu moet ik ook niet meer jaloers zijn op Kurt’s foto op zijn bureel. Wat we te zien krijgen van de walvis is maar de top van zijn hoofd en uiteindelijk dus zijn staart. Daaronder zit een beest dat zo groot is als onze boot en ruim 2 keer zo zwaar. We zien slechts het spreekwoordelijke topje van de ijsberg dus.
We misten ook nog nip een tweede contact, de captain zag hem duiken terwijl we hem naderden. Om dat goed te maken zijn we dan nog op zoek gegaan naar een groep dolfijnen. Het betekende dat we wat later zouden terugkeren maar dat kon vandaag geen kwaad. Terwijl we bij de dolfijnen waren kwam plots een stevige wind opzetten, er was ook storm voorspeld voor de namiddag. De volgende 4 uitvaarten waren alvast gecancelled vanwege de ruwe zee en daardoor kon het dus geen kwaad dat wij wat langer wegbleven, het ging niet ten nadele van een volgende groep.
In mijn originele planning stond dat ik 2 dagen in Kaikoura zou blijven maar toen ik wat vertraging opliep door mijn grote omleiding had ik dat teruggebracht tot maar 1 dag. Toen ik later de rest van mijn planning opmaakte merkte ik dat er toch nog genoeg speling op zat voor 2 dagen in Kaikoura, daar ben ik vandaag dus wreed blij mee geweest.
Schijnbaar zou deze wind nog een paar dagen aanhouden, het ziet er dus naar uit dat ik stevig ga mogen stoempen de volgende ritten. Ik ben alleszins enige maten opgefrist om er weer aan te beginnen.
Maand: januari 2020
Kaikoura 1
Vandaag geen geluk gehad met het Whale Watchen. Het begon al met het weer, alles grijs. Verder bleek er ook nog een stevige deining te staan, er golden extra maatregelen zoals bijvoorbeeld: de minimum leeftijd werd opgetrokken naar 8 jaar, geen mensen met beperkte mobiliteit en geen zwangere vrouwen. Maar het grootste probleem was dat we geen walvis te zien kregen. Er zijn er wel permanent in de buurt maar we kwamen telkens net iets te laat en als ze duiken zijn ze ineens weg voor anderhalf uur. We zagen wel andere interessante dingen zoals albatros, een pinguïn en dolfijnen maar dus geen walvis. Helemaal niet leuk maar er zijn ook verscheiden mensen ziek geweest om geen walvis te zien, het kan dus altijd nog erger. Nu zijn ze bij de operator echter vrij zeker van hun zaak en dus geven ze een 80% refund als je geen walvis te zien krijgt. Omdat ik hier morgen toch nog een dag blijf heb ik die 80% maar geïnvesteerd in een nieuwe poging morgenvroeg. Omdat het een tweede poging is kreeg ik hierbij een korting van 20%, de facto krijg je dus een gratis tweede poging. Ik heb echter nog geen bevestigingsmail ontvangen, zoals beloofd was, dus is het nog wat afwachten tot morgenvroeg. Hoe dan ook moet ik deze tweede poging pas betalen bij het inchecken.
In de namiddag heb ik dan al maar de voor morgen voorziene wandeling rond de peninsula gemaakt, ook wel mooi. Morgen, na de eventuele tweede poging, zal vooral gerust en wat gewassen worden denk ik, tenzij het spectaculair mooi weer wordt.
https://www.strava.com/activities/2982901407
Ward – Kaikoura 83 Km
Het is gisteren, later in de namiddag, toch nog gaan regenen. Vanmorgen was dat gedaan maar de straat lag nog wel vochtig en de lucht was nog zwaar bewolkt. In de loop van de ochtend zou dat opklaren maar boven de heuvels bleef nog wel steeds een dreiging hangen, een dreiging die zich tegen de middag ook weer over de kust uitbreidde maar het is tot nu toe nog steeds droog gebleven. De wind was terug afgenomen maar het is wel de hele dag behoorlijk fris geweest.
De route ging verder over de SH 1, nog steeds mooi maar ook nog steeds behoorlijk druk. Na 10 Km bereikte ik terug de zee en de rest van de rit zou verder gaan tussen zee en heuvels. Een goede 5 weken geleden was ik blij een paar zeeleeuwen te zien op het strand, nu leken ze onderweg met een paar honderd op de rotsen te liggen maar schijnbaar gaat het hier om zeehonden. Het verschil is niet altijd duidelijk.
In Kaikoura blijf ik 3 nachten, goed voor 2 fietsloze dagen. Morgen ga ik whale watchen, ik ben alvast eens op verkenning gegaan om te weten waar ik moet zijn, en overmorgen waarschijnlijk een wandelingetje maken.
https://www.strava.com/activities/2979730785
Picton – Ward 75 Km
Gisteren was er even wat ongerustheid. Ik had voor vandaag een stop voorzien waar altijd wel plaats was voor een fietser, Pedallers Rest. Een backpackers die speciaal gericht is op fietsers en wandelaars. Hoewel hun website stelt dat het niet nodig is om op voorhand te boeken had ik ze op nieuwjaar toch een mailtje gestuurd. Gisteren kreeg ik dan echter een antwoord dat stelde dat peddalers rest als dusdanig niet meer bestaat, het is een airbnb geworden. Hun oude website is echter nog steeds on-line en ook google maps meldt het nog steeds als Cyclists Hostel. Het enige alternatief, tussen mijn stop van gisteren en deze van morgen, was een motel een paar kilometer vroeger maar deze hebben geen on-line booking systeem en voor een mailtje vond ik het eigenlijk wel wat laat. Ik vreesde even om een ritje van 30 Km te moeten laten volgen door eentje van 130 Km maar ik mocht de telefoon van de backpackers gebruiken en kon zo de laatste beschikbare kamer in het motel vastleggen. Probleem opgelost dus.
Ook voor mijn laatste stopplaats voor het einde in Christchurch had ik een probleem. Ik had al een mailtje gestuurd naar een backpackers, ook zonder on-line booking systeem, maar kreeg daar geen antwoord op. Er is daar nog veel meer accommodatie maar veel ervan was ook al volgeboekt en bovendien ook een stuk boven mijn normale budget. Ik heb uiteindelijk via de site van de toeristinfo een andere backpackers gevonden, weliswaar een 7 Km buiten het centrum, en ik heb ondertussen bevestiging ontvangen van mijn reservatie. Ik betaal er voor 3 nachten maar de helft van wat ik anders voor 1 nacht zou betalen, daarvoor kan ik wel die zeven kilometer naar het centrum fietsen.
Hiermee ligt voor de rest van de reis alles vast.
Nu terug naar de actualiteit. Het is gisterenavond nog mooi opgeklaard maar vanmorgen was alles terug grijs en kil. Het is dan in eerste instantie wel weer opgeklaard maar al snel ook terug zwaar overtrokken, in die mate dat ik uiteindelijk al blij was dat het droog bleef. Ik kreeg ook nog eens te maken met een kopwind, niets dramatisch maar toch wel voelbaar.
De route ging vandaag over SH 1, een weg die helemaal verder loopt naar Bluff in het uiterste zuiden. Hij begint trouwens in het uiterste noorden van North Island, met een ferrylink tussen Wellington en Picton. Het is wel een behoorlijk drukke weg maar de passage door de heuvels vond ik wel schitterend, ik houd wel van die grote leegte. Verder waren er ook massaal veel wijngaarden onderweg en op het einde dus een motel in Ward.
https://www.strava.com/activities/2977063692
Havelock – Picton 45 Km
Havelock is de zelf verklaarde hoofdstad van de “Greenshell Mussel”, in het nederlands vertaald als de “Groenlip Mossel”, en dus vond ik het eens tijd om deze echt te gaan proeven. Ik had al wel eens een paar mosselen gehad bij seafood schotels en ook al wel eens gemarineerd gekocht in de supermarkt, maar dat zouden gewone mosselen kunnen geweest zijn ook en dus was het nu tijd voor echte mosselen. De groenlip mossel is een soort die enkel in Nieuw Zeeland voor komt. De schelp is enigszins groen getint maar heeft vooral een erg groene rand en is gigantisch groot. De kleinste exemplaren die ik had waren bij ons nog groot genoeg voor de jumbo’s maar de grotere waren zeker een 12 cm groot en goed gevuld. Je zou ze dus bijna met mes en vork eten want in één keer steek je zoiets niet in je mond. Volgens internet kunnen ze trouwens tot 20 cm groot worden. De smaak en het vlees zijn eerder zacht te noemen. Bij ons, en blijkbaar vooral in Nederland, worden ze schijnbaar in poeders, pillen en siroop verkocht vanwege de goede werking tegen allerlei spier- en gewrichtsklachten.
Vandaag begon niet zo best, grijs en fris met schijnbaar een redelijk windje. Ik vertrok dan ook nog eens met lange mouwen, hoewel de eerste kentering al wel weer merkbaar was. Ook de wind bleek erg goed mee te vallen.
Pas bij het vertrek vandaag, bergop, werd duidelijk hoe mooi de omgeving van Havelock eigenlijk wel is. Boven op het bergje ging ik nog even te voet verder naar een uitkijkpunt. Toen ik terug bij mijn fiets kwam heb ik de “lange laag” toch maar terug uit gedaan, het was toch alweer behoorlijk warm aan het worden. Toch zou het de hele voormiddag overwegend bewolkt blijven en soms toch vrij fris zijn. Na het uitzichtpunt ging het nog even verder langs de fjord om dan over te steken naar een volgende, die ik dan weer zou volgen tot Picton.
Vandaag was een erg kort maar ook bijzonder mooi ritje. Bij aankomst in Picton ging ik eerst nog even verder tot Waikana Bay maar dat bleek zowat het minst interessante deel van de rit te worden. Ik had ook gedacht om in Waikana wat te eten alvorens terug te keren naar Picton maar ik heb er niets gevonden, ik heb dus pas terug in Picton geluncht.
https://www.strava.com/activities/2974354959
Nelson – Havelock 74 Km
Gisteren uit gaan eten, bij de Chinees, en daarna nog wat blijven hangen in de stad. Op een plein was daar wat entertainment. Het viel daarbij op dat er op het plein geen alcohol gedronken werd. Enkel in, en op de afgebakende terrassen van, een paar bars en gelicencieerde eetgelegenheden kon er gedronken worden en uitsluitend onder de 18 jaar. Aan de ingangen stond extra personeel en van al wie er enigszins jong uit zag werd de identiteitskaart gecontroleerd. Er zou ook nog een groep live komen spelen maar die heb ik niet gehaald, ze zouden om tien uur beginnen en tegen half tien had ik het wel gezien. Ik ben dan rustig terug naar mijn backpackers gewandeld, waar een groep jongeren die al een tijdje samen waren een feestje had maar ze hebben het wel allemaal behoorlijk rustig gehouden. Tegen half elf lag ik dan in mijn bed.
Vanmorgen was dan weer een stralende dag.
Ik schreef gisteren dat de kust hier niet de meest indrukwekkende is maar op zich zijn die grote bruine vlaktes, met eventueel hier en daar noch een stroompje tussen, ook wel mooi natuurlijk. Alleen ziet het er wat minder spectaculair uit dan een rotskust met bos en baaien. De eerste rit van het jaar was best wel stevig, nog niet zozeer omdat ze terug een beetje langer was maar vooral ook omdat er nogal eens behoorlijk geklommen mocht worden. Tijdens dat klimmen werd het ook behoorlijk warm, een mens moet toch over iets kunnen klagen nietwaar? 🙂
Ik heb ook eindelijk de lokale ekster voor de lens gekregen, die zijn nogal tamelijk fotoschuw.
Het jaar is alleszins al goed ingezet.
https://www.strava.com/activities/2971792241
dannyc2018 