Vanwege de slechte weerberichten voor de namiddag ben ik de dag maar begonnen met een ochtendwandeling. Omdat de paden gisteren al op veel plaatsen wat vettig werden, en er daarna nog een behoorlijke portie regen gevallen is, deed ik het vandaag maar grotendeels op verharde wegen.
Vandaag nog eens een wandeling gemaakt tussendoor. Het zag er wel best mooi uit maar er was al een buitje gevallen en dat risico leek nooit echt ver weg, dus koos ik voor die wandeling in plaats van de fiets. Als je niet noodzakelijk van A naar B moet … Moeder mocht naar een feest, nu het weer enigszins kan, en dus werd het een wat uitgebreidere solo wandeling.
Vandaag eindelijk een dag met echt behoorlijk mooi, en soms zelfs vrij warm, weer. Dat de rest van de Schelderoute niet echt het mooiste stuk zou zijn, dat stond eigenlijk voor het vertrek al wel vast. Het mag dan echter niet het mooiste, zuiverste en gezondste stuk van de route zijn, je moet toch wel bewonderen hoe het allemaal opgebouwd is. Dat maakte dat het dan ook toch wel interessant was om eens door die andere wereld te fietsen. Overigens op opvallend goede fietsinfrastructuur, die is echt wel OK in het havengebied. Het is wel jammer dat je door werken nergens op de dijk terecht kon en daardoor slechts zelden de rivier of de overkant te zien kreeg. Tussen al dat haven geweld deed ik ook een klein rondje Lillo. Op het einde ging ik op zoek naar een “finish” bordje voor de foto, zoals ik ook in Spiere gezien had, maar dat heb ik niet gevonden. Nog een laatste bordje naar links en dan niets meer, mogelijk met het oog voor een vervolg op Nederlands grondgebied in de toekomst. Na mijn doortocht door de haven zat ik al snel in de bossen en de velden maar dan nog had ik er lang, vanop afstand, zicht op. Pas in de villawijken van Kapellen was het definitief voorbij.
Vandaag weer een grijze maar wel droge dag. Ook de rit van vandaag deed ik al eens eerder natuurlijk, nog maar een maand geleden. Ik deed ze vandaag wel grondiger, de vorige keer miste ik in de verwarring tijdens een omleiding miste ik de derde veer maar dat is me vandaag niet overkomen. Dendermonde was vandaag de plaats voor een broodjesjacht. Ik passeerde daar precies op de middag en omzeilde zo ook meteen de lunchpauze van de veermannen, ik kwam net voor de eerste middagvaart aan het veer in Baasrode. De vorige keer zette ik van Antwerpen meteen door tot thuis maar vandaag dus niet. Het scheelt ruim 30 Km op de teller en bovendien zal ik morgen mijn rit nog even voortzetten. Net zoals de route niet echt in Doornik begint, zo eindigt ze niet echt in Antwerpen. Morgen ga ik dus nog een eindje door tot Zandvliet om van daar huiswaarts te keren. Ik dacht in Antwerpen een plaatsje te hebben in de jeugdherberg maar daarbij is schijnbaar wat misgelopen, toen ik daar aankwam was alles er donker. Ik ben dan maar een beetje verder gereden naar de IBIS bij het Centraal Station, daar vond ik wel een kamer.
Gisteren dan toch nog nat geworden. Toen ik naar het centrum ging om iets te eten kreeg ik de zachte voorbode van een stevige bui, de stortbui zelf viel terwijl ik aan het eten was en op de terugweg kreeg ik nog wat naweeën van de bui. Ook bij het fietsen had ik vandaag niet hetzelfde geluk als gisteren. Ik vertrok met regen en dat bleef zowat de hele dag kwakkelen met geregeld wat regen maar nooit zware buien. Officieel loopt de Schelderoute van Doornik naar Antwerpen maar dat klopt niet echt. De route begint eigenlijk pas vanaf Spiere, net over de taalgrens. Het zal wel te maken hebben met communautaire taalregels, geen nederlandstalige aanduidingen op franstalig grondgebied. Eigenlijk reed ik de route van vandaag al wel eerder. Ik deed wel eens de “blauwe ruit” fietsroute en die gaat onder andere van Bossuit naar Doornik. Ook heb ik een route die ik wel eens deed, met de koersfiets, langs de Schelde van Bossuit naar Gent. Ik volgde de route niet helemaal ten gronde. Bij Kluisbergen ging de route verder langs de andere kant van de Schelde, wat ik al stom vond want je kan perfect langs links verder naar Doornik. Aan de overkant was het jaagpad echter afgesloten en omdat er ook een bord specifiek voor fietsers stond heb ik dat maar niet genegeerd en keerde terug naar de overkant om mijn weg voort te zetten. Terwijl ik de brug overstak zag ik 2 andere toerfietsers die ongeveer gelijk met mij Doornik verlieten en duidelijk ook de Schelderoute deden. Een eind verder kon ik zien dat zij het verbod wel genegeerd hadden en daarbij schijnbaar geen problemen bij hadden. In Oudenaarde ging ik op zoek naar een broodjeszaak. Een voordeel van wat kortere ritten, je neemt al eens rustiger de tijd voor een lunch en koffiepauze. Toen ik mijn weg voortzette merkte ik in het centrum al bordjes van de route op en dus volgde ik die maar meteen. Aanvankelijk bleek ik ze in de verkeerde richting te volgen en moest ik nog eens terugkeren. In de juiste richting bleken ze wel wat ingewikkeld te zijn. Daar maken wel meer routemakers zich schuldig aan, het onnodig ingewikkeld maken van de route. Ik hield even voor Gent ook even halt voor het monumentje van De Scheldevrienden voor Wouter Weylandt, Frederiek Nolf en Dimitri De Fauw. In Gent zou ik zo lang mogelijk de route volgen alvorens definitief naar het centrum af te draaien, tot ik de indruk kreeg dat ik Gent terug aan het buiten rijden was. Ik keerde dus nog maar eens even terug. In Gent vond ik behoorlijk vlot de weg richting de jeugdherberg tot aan het einde, de laatste details bleken wat moeilijker.
Zoals gisteren al aangekondigd, vandaag begonnen aan een nieuwe roadtrip naar de Kempen. Na de vorige heb ik gezegd dat ik de volgende keer zou proberen om wat bescheidenere ritten te doen en vandaag is dat alvast gelukt. Mijn bestemming voor vandaag was Doornik, het startpunt van de Schelderoute. Ik maakte daarbij gebruik van de fietsknooppunten. Bij aankomst in Doornik was er even een schrikmoment. Ik had hier een plaats gereserveerd in de Auberge, de jeugdherberg dus, maar mijn knooppunten liepen niet helemaal tot aan de deur. Toen ik de toeristeninfo passeerde dacht ik van daar dan maar de precieze weg te vragen. Ze wisten me echter te vertellen dat deze momenteel gesloten is. Een telefoontje, nadat ik er op gewezen had dat ik een reservatie had, bracht echter bewijs van het tegendeel en even later bereikte ik mijn einddoel. Het weer is deze eerste rit alvast redelijk meegevallen. Het was natuurlijk wel overwegend grijs en grauw maar ik heb geen regen gehad. Integendeel, wat later in de namiddag kreeg ik zelfs de zon te zien.
Vandaag was weer zo’n dag dat er, achteraf bekeken, ook wel gefietst had kunnen worden maar dat deed ik dus niet. Veel anderen deden het wel, en het werd uiteindelijk ook nog erg mooi, maar er was voor mij bij het vertrek toch nog teveel twijfel. Ik wandelde dus nog eens langs Dikkebus. Morgen fiets ik sowieso, eerder welk weer, dan begin ik weer aan een kleine roadtrip naar de Kempen.
Eigenlijk had ik voor vandaag, die vrijdag avond op VTM nog als schitterend werd aangekondigd, grote fietsplannen. Dat werd al teruggeschroefd toen er gisteren voor deze namiddag onweer voorspeld werd en uiteindelijk volledig geschrapt toen het vanmorgen al regende. Nadat de regen stopte ging ik wel wandelen, de kleinere wandeling rond de Verdronken Weide. Achteraf gezien had er toch wel kunnen gefietst worden, de weg was snel droog en het bleef best goed over.
Ik vind het tegenwoordig niet goed gaan met de weerberichten, ze spreken elkaar tegen en veranderen om de haverklap. Zelfs met het afgelopen weer hebben ze nog steeds problemen, gisteren sprak men over af en toe wat regen in het westen maar naar mijn gevoel heeft het de hele dag gemotregend met geregeld een bui extra er tussendoor. Hoe dan ook zijn ze het er wel over eens dat het voorlopig niet echt goed wordt. Vanmiddag leek het er echter op dat het wel even droog zou blijven. Om te fietsen had ik er, door de toch wel dreigende wolken en wat negatievere berichten die onweer voorspelden, niet genoeg vertrouwen in en ik deed dan dus maar nog eens mijn wandeling langs Bellewaerde. Ik geloof dat Defensie op bezoek was in het hospitaal. De lepelaars waren terug op de Verdronken Weide, al hoeven het eigenlijk natuurlijk niet altijd en overal om dezelfde exemplaren te gaan. Ik heb een hekel aan insecten rond mijn hoofd, of tijdens het fietsen al eens in mijn mond, maar als fotografisch vind ik ze wel leuk 🙂 .