Ik heb wel genoten van mijn verblijf in Daepo. Ik had er een leuk guesthouse, al had ik wel een vrij laag bed en was de “ontbijtzaal” een beetje apart, vond er een goed restaurant en het nabije National Park was prachtig. Ook het stadje zelf was niet te groot maar aangenaam levendig.
Vandaag stond een laatste kort en rustig ritje langs de kust op de menu. Het lijkt alsof het kustseizoen nu wel stilaan kan beginnen. Het was gezellig druk, de campings stonden goed vol en er was voor het eerst ook wat strandactiviteit. Al kan het natuurlijk ook wat met een populairdere regio te maken hebben, er zijn hier alvast meer en grotere hotels in de streek, of met het feit dat het zondag is en als ik het goed begrepen heb zou het zelfs een verlengd weekend zijn, met maandag erbij, maar daar ben ik niet zeker van.
Ook het rijstseizoen lijkt te gaan beginnen, hier waren ze hem toch aan het planten. Het is de eerste keer dat ik dat machinaal zie gebeuren.
Hiermee heb ik ook het noordelijkste punt van mijn reis bereikt. Van hier gaat het in een stevige slotvierdaagse terug in zuid-westelijke richting naar Seoul.

Ik voelde vanmorgen bij het opstaan mijn wandeling van gisteren toch wel een beetje in mijn bovenbenen.
Ik heb dus gisteravond inderdaad mijn verblijf met een dag verlengd. De kamerprijzen zijn hier, en daarmee bedoel ik niet alleen hier in het Guesthouse maar hier in Korea, variabel. Voor de nacht van donderdag betaalde ik 30.000 terwijl die van vrijdag, begin van het weekend, 40.000 kostte. Mijn extra nacht op zaterdag kostte 50.000. Het is kwestie van vraag en aanbod, terwijl we gistermorgen in het keukentje voor het ontbijt met 3 waren was het vandaag gezellig druk. Meer vraag dus in het weekend en bijgevolg wat hogere prijs.
Vandaag dus dezelfde 12 Km heen en terug gefietst om een andere wandeling te doen in het Park. Ook bij het naderen van het Park merkte ik dat het weekend was, ze stonden een paar honderd meter aan te schuiven om de parking op te rijden. Toch voelde het in het park nergens als te druk aan.
Vandaag stonden er geen tempels en beelden op de menu. Er was wel een optie voor een wat verder gelegen tempel, een 7,5 Km enkel, maar daarvoor moest ik een pas over van een 1.300 meter hoogte waarvan de route voor een deel als voor “expert” gemarkeerd was terwijl die van gisteren maar voor “advanced” was. Dat leek me dus niet het idee van een wat makkelijkere wandeling. Ik begon met een wandeling naar een paar watervallen die begon als “moderate” dan even “intermidiate” werd en de laatste 400 meter toch weer eindigde als “advanced”. Het zicht op de tweede grotere waterval was wel van heel ver weg, aan de andere kant van de vallei, maar de wandeling langs het door het bos langs het riviertje was wel weer erg mooi. Terug beneden ging ik eerst even wat eten, op dezelfde plaats als gisteren. Zowel de “assistente” buiten als de man aan de kassa herkenden mij nog. Nu ben ik in mijn wieleroutfit misschien wel iets opvallender dan gemiddeld maar ik vond het toch opmerkelijk. Na de lunch deed ik nog het eerste deel van de route richting pas, tot het eerste viewpoint, dat nog als “moderate” geklasseerd stond. Daarmee vond ik het wel voldoende. Ook dit stuk was weer mooi langs een riviertje.
Ik kwam vandaag wel enkele groepjes tegen met muziek uit de telefoon. Dat begrijp ik dus niet echt. De wind, het water en de vogels, wat meer heb je nodig als soundtrack voor een wandeling. Er veel vogels trouwens maar ze zijn zo moeilijk te spotten om nog te zwijgen van ze in het vizier en de focus van de camera te krijgen. Toch werd ik tegen het einde van mijn wandeling nog beloond voor mijn moeite, een beetje zoals gisteren met de vlinder.

Gisteravond nog een leuk restaurantje gevonden met duidelijke foto’s en prijzen. Ik heb er lekker gegeten zonder één maal mijn lippen te schroeien, ik weet waar ik vanavond terug ga.
Vandaag was weer een prachtige dag met een stralende zon. Goed voor een uitstap naar het Seoraksan National Park dus. Eerst met de fiets de 12 Km naar het park en daar een wandeling en 12 Km terug fietsen. Het park heeft natuurlijk weer de nodige tempels en beelden maar vooral een prachtige omgeving, zonder meer een hoogtepunt op de reis. Zodanig dat ik hier waarschijnlijk, ik moet het nog vastleggen, een dag extra blijf voor nog een andere wandeling in het park. Ze mag dan wel wat makkelijker zijn dan deze van vandaag want hoewel niet erg lang was deze toch wel stevig met behoorlijk wat klauterwerk. Vooral bij de laatste Km, voorbij het laatste tempeltje, was van wandelen eigenlijk niet echt sprake meer. Eerst behoorlijk klauteren op de stenen en de laatste honderden meters gingen bijna recht naar boven op trappen tegen de rots. Soms ging het zodanig naar boven dat de GPS van mijn horloge te weinig horizontale vordering zag en daardoor telkens even in pauze ging.
Er liepen gisteren in Daepo nog wel wat westerse toeristen rond, in mijn guesthouse verblijven nog 2 “echte” backpackers inclusief de juiste alternatieve kledij, maar lang niet zoveel als in dit park. Het was alweer een tijdje geleden dat ik dat nog eens zag. Er zijn in de ruime omgeving ook nog wel een aantal grotere hotels, in Daepo is een Ramada Hotel, en hier maar een beetje verder ligt de wat grotere stad Sochko. Het Park zou ook één van de populairste nationale parken van Korea zijn.

Het was vandaag zomer aan zee.
Er stond vandaag weer een kort ritje op de menu maar er was wel wat te bekijken onderweg, tempels dus. Al is een tempel hier nooit zomaar een tempel, het is altijd een complex van paviljoenen, beelden, pagodes, … Ik vind ze allemaal wel mooi en dikwijls indrukwekkend, ook de historische context ervan, maar het mooiste vind ik eigenlijk meestal het hout en schilderwerk van de paviljoenen en poorten.
Het eerste van vandaag was het Hyuhyuam Hermitage met onder andere een tempel ondergebracht in een grot die wel mooi afgewerkt en beschilderd is. Daarna ging het langs de Nakansa tempel. De tempel werd in 671 opgericht maar is in de loop van de geschiedenis vele malen vernield door oorlog en brand, de laatste malen tijdens de Korea oorlog in de jaren 50 en bij een bosbrand in 2005. De huidige restauratie werd afgewerkt in 2010. Uiteindelijk was mijn bestemming van vandaag Daepo. Eigenlijk is het een beetje Jumunjin in het klein, een vissersplaats met veel bijhorende winkels en restaurants. Logeerde ik gisteren nog eens in een echt hotel met engels sprekende receptie dan verblijf ik nu in een guesthouse, bepaald een andere sfeer maar de gastvrouw spreekt ook engels en het ontbijt is inbegrepen voor de helft van de prijs van mijn kamer zonder gisteren. In beide gevallen was het waarschijnlijk zowat het enige engelstalige in de stad. Ik heb al eens rond gewandeld en heb geen enkel restaurant met enige engelse notie, behalve de ijskreem zaak. Het had hier nog goedkoper gekunnen als ik voor een slaapzaal gekozen had maar voor deze prijs heb ik toch maar voor een kamer geopteerd. Ik blijf hier 2 nachten met morgen een uitstapje naar het Seoraksan National Park.

Het was vanmorgen direct zonnig en warm met een temperatuur van 20°, korte broek weer dus.

Vandaag stond er een korte rit terug naar de kust op de menu. De eerst 8 Km kende ik alvast want dat waren dezelfde als deze van gisteren. In het begin mocht er nog even behoorlijk geklommen worden maar uiteindelijk ging het bergaf natuurlijk, moet tenslotte wel als je aan zee wil eindigen. Het eerste deel van die afdaling ging echt wel steil. bovendien hebben de Koreanen beslist om in de afdaling dunne groeven in de weg te snijden, in de rijrichting dus geen dwarsgroeven, over vrijwel het volledige steile deel van de afdaling, bij wijze van snelheidsremmer veronderstel ik. Het is alleszins niet wat je hebben wil als fietser. Ik heb het grootste deel van de steile afdaling dan ook op het andere rijgedeelte afgelegd. In stijgende richting hadden ze 2 rijvakken, bovendien was er heel weinig verkeer en een goed overzicht. Na een kilometer of 8 begon het minder steil te dalen en was ook het wegdek terug in orde, toen werd het weer leuk fietsen. Het einddoel van vandaag was Jumunjin. Jumunjin is een grote vissershaven met bijhorende winkels en markt, best leuk om wat tijd te verdrijven. Ik geloof niet dat ik ooit zoveel vis en zeewezens gezien heb, ik alle kleuren en maten. Van veel van die wezens had ik totaal geen besef van hun bestaan. Op de mark kocht ik mij als snack alvast een drietal grote gefrituurde scampi’s. Alleen had ik er niet bij stil gestaan dat ze die hier “met huid en haar” in hun geheel opeten. Voor mij betekende dat dus wat prutswerk tijdens het eten.

Het is vandaag ook precies 10 jaar geleden dat ik aan mijn eerste grote fietstocht begon. Ik had er al wel enkele kleinere van een drietal weken gedaan maar op 1 mei 2009 begon ik dus aan de eerste grote, naar de Noordkaap en terug. Het hoe en waarom van die trip kan je nog steeds vinden op http://www.dannycambre.be

Aangezien ik niet ga post-daten op mijn nieuwe site, hier het bericht van gisteren.
Odaesan NP 42 Km
Nadat het gisteravond is beginnen regenen was het vanmorgen bij het wakker worden erg mistig. Tegen dat ik vertrok had de zon echter al haar werk gedaan en de mist teruggedreven tussen de bergtoppen.
Vandaag een uitstap gedaan naar het Odaesan National Park, met daarin eerst de Woljeongsa Temple en hogerop de Sangwan Temple. De verplaatsing naar de Sangwan vroeg wel een extra inspanning want de weg tussen de beide tempels was onverhard met veel stenen in en op de weg. Het waren 10 lange kilometers, in beide richtingen, mijn fiets is er voor gemaakt maar ik niet. Veel Koreanen doen de verplaatsing tussen de beide tempels te voet over een wandelpad, eerlijk gezegd lijkt het me eigenlijk een betere en comfortabelere optie dan met de fiets. Ik deed op de terugweg waarschijnlijk de traagste afdaling ooit, mijn gemiddelde snelheid was bij het terug bereiken van het asfalt nog lager dan op de top. Ook al omdat ze er geregeld met de sproeiwagen over gaan om het stof te blussen. Ik ken een betere manier om dat stof te blussen, het heet asfalt. Met een MTB met dikke banden en vering was het, zeker in vroegere tijden, nog leuk geweest maar met mijn crossfiets en bagage vond ik het toch duidelijk minder. Ik was alvast blij dat ik terug het asfalt bereikte en relax verder kon terug naar Jinbu. En daar haalde ik dus een nieuwe sleutel uit de automaat. Mijn kamer van gisteren weer beschikbaar maar ik koos om eens te veranderen en te vergelijken. De kamer van gisteren was een hoek kamer en iets ruimer maar verder zijn ze van gelijk niveau. Ze hebben ook kamers van 10.000 won (8 €) meer die heb ik niet getest om het verschil te kennen.
Ze hebben hier trouwens wel weer Eurosport en ik heb dus gisteren LBL gezien met alweer een mooie winnaar. Nog over gisteren: er stond eens pizza op de menu, lekkere pizza overigens.

https://www.relive.cc/view/2329638558