Ik ben gisteren eindelijk geplooid en ging voor westerse fastfood, een “chicken wrap” met frietjes. Fastfood kan toch echt wel smaken, ik geloof ook dat mijn lichaam wel snakte naar wat kunstmatige vetstoffen 🙂 .
Ik zal het hier dus rustig houden maar je moet wel iets doen natuurlijk. Deze voormiddag, terwijl het nog wat koeler was, wandelde ik langs de Avenue Lanexang, met aan het ene uiteinde Patuxai en aan de andere kant Wat Si Saket. Patuxai is de Arc de Triomphe van Vientiane, een beetje ironisch gewijd aan de triomf over de Fransen die die andere grote Arc hebben die een beetje model stond voor deze. Ze maakten er wel een versie van met typische lokale architectuur. De Arc is gemaakt van beton dat de Amerikanen schonken om een luchthaven aan te leggen, de Lao bleken de voorkeur te geven aan een triomfboog. Wat Si Saket is nu een museum waar rond een oude tempel, de oudste van Vientiane, tientallen oude boeddha’s opgesteld staan en verder in nissen in de muur nog eens honderden kleine beeldjes. Ook in de muren in de tempel zijn er nog nissen met honderden kleine boeddha’s. Jammer genoeg mag je in de tempel niet fotograferen, vooral de resten van de oude muurtekeningen zijn interessant. Om een tempel te betreden moet je altijd je schoenen uitdoen, de organisatie kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor eventuele schade 🙂 . Tussen de twee uiteinden passeerde ik ook nog langs Wat That Phoun, een moderner tempelcomplex.
Ik heb hier een grotere laptop mee, met een beter scherm, dan vroeger. Soms kom je, na een kortere rit, al eens erg vroeg toe in een plaatsje waar verder weinig te doen valt, nu kan ik dus met deze laptop mijn selectie van foto’s maken. Liefhebbers kunnen daarom de uitgebreide selectie van het eerste deel van Thailand nu al vinden op mijn Pbase pagina’s.
dannyc2018 