Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Ook vandaag deed de grijze lucht me voor een wandeling kiezen. Ik ging langs de Palingbeek maar er niet echt in. Ik vond maar weinig fotoinspiratie, en wat ik wel zag wou niet altijd meewerken š , maar een serie roodborstjes kan deze dagen eigenlijk altijd wel š .
Vandaag mijn reeks ochtendwandelingen afgebroken. Ik had niet het idee dat een grijze lucht zonder nachtvorst een meerwaarde zou hebben en deed dus maar gewoon mijn boodschappen in de voormiddag. Op de middag vond ik diezelfde grijze lucht weinig uitnodigend om te fietsen en dus deed ik een wandeling. Tijdens die wandeling klaarde het uiteindelijk toch mooi op. Het zou dus toch nog mooi fietsweer geworden zijn, zij het met een snijdend windje.
Ook vandaag koos ik weer vol voor een wandeling in de vrieskou en dat was het vanmorgen zeker, waarschijnlijk de koudste start in de reeks. Ik ging voor een stevige wandeling maar breidde er dan maar geen ritje bij aan. Ik kon voor het eerst een ree schieten in de Palingbeek, aan de rand waar ik er al eerder zag maar toen niet op beeld kon vastleggen. Er wordt in de ruime omgeving overigens ook nog veel met andere munitie geschoten, schijnbaar ook in het bos waarlangs ik vrijdag nog de groep van zes zag.
Ik hield ook vandaag nog steeds vast aan mijn ochtendwandelingen en vanmorgen was ze weer echt fris, het had duidelijk terug gevroren. De wandeling ging naar en rond Dikkebus Vijver. Onder een stralend blauwe hemel koos ik ook wel weer voor een namiddag ritje. Ik reed weer richting de IJzer maar deze keer wat verder stroomopwaarts, naar Stavele. Op basis van wat ik daar zag dacht ik dat het wel zou lukken om langs Westvleteren terug te keren maar dat bleek een grove misrekening. Ik moest dus terugkeren en via Oostvleteren gaan en reed dan maar langs de grote weg verder naar Ieper. De reeƫn van vandaag, 2 stuks bij het Eversambos, stonden wat te dichtbij. Toen ik voet aan grond zette verdwenen ze al snel terug in het bos.
Ook vandaag weer begonnen met een wandeling. Het was nog steeds frisjes maar het vroor schijnbaar niet meer, het zag er allemaal wat minder winters uit. Lang zag het er naar uit dat het een eerder tegenvallende wandeling zou worden maar een groepje viervoeters kan daar dan snel verandering in brengen, een behoorlijk groot groepje ook nog. Wanneer je dan een stuk verder ook nog een ijsvogel spot, dan spreek je toch al van een goede dag. Toch blijft het jammer dat ik het eekhoorn, kort bij het einde, niet in beeld kon brengen. Het zijn snelle bewegers en meester verstoppers wanneer ze je spotten en daar zijn ze ook al goed in. Een extra rit zat er vandaag niet in, er scheen toch een behoorlijke kans op een bui te zijn en dat is nooit leuk maar al helemaal niet in deze koude.
Ook in Ieper begon ik de dag met een ochtendwandeling, na de middag gevolgd door een ritje. De wandeling ging rond de Verdronken Weide en de rit langs de IJzer. De weiden langs de IJzer zijn ook behoorlijk verdronken.
Vandaag trok eigenlijk wel wat op gisteren. Het begon weer met een frisse ochtendwandeling. Er stond veel water en ijs tussen Nete en Aa. Ik mag dan wel een behoorlijk deel van de winter in warm klimaat doorbrengen maar dat is niet om aan de koude te ontsnappen, ik houd ook echt wel van die kou. Getuige daarvan ook onder andere mijn winter IJsland reis vorig jaar. Om te fietsen vond ik het wel beter om tot na de middag te wachten, toen nam ik dus de fiets om naar Herentals te gaan voor de terugkeer naar mijn andere thuis in Ieper.
Vanmorgen begonnen met een frisse ochtendwandeling, een heel ander soort fris dan vorige week nog š . Na de middag deed ik dan nog een klein ritje. Vooral om mijn andere fiets, die momenteel hier geparkeerd staat, ook nog eens in beweging te brengen. Ik miste een beetje scherpte bij het eekhoorn maar het bleef nu precies ook weer niet zitten om te poseren š .
Na een heeeel lange reisdag ben ik eindelijk thuis, bij moeder in de Kempen thuis. Er was weinig lachen bij Thai Smile. Net als bij de heenvlucht was er ook nu weer wat uitstel en extra vertraging. Bovendien konden ze mij niet verder inchecken bij Singapore Airlines, ze behoren nochtans bij dezelfde āStar Allianceā club. Het betekende dat ik in Bangkok mijn tas en fiets moest oppikken en er nog eens van Domestic Arivals op verdieping 2 naar International Departures op verdieping 4 moest trekken, om daar ook nog eens de check-in procedure te doorlopen. Ik had er ruim de tijd voor maar het is toch een extra last in een omgeving waar iedereen met van alles bezig is behalve zijn omgeving š . Langs de positieve kant, ik had voor deze korte vlucht een āeconomy plusā ticket. Voor de zitruimte maakt het op zo’n korte vlucht geen verschil maar het geeft dus wel toegang tot de lounge, priority boarding, betere maaltijd, priority bagage en priority deboarding. Ik heb geen idee hoeveel extra dit kostte, de reisagent heeft de tickets geregeld, maar ik zou er wel kunnen aan wennen. Jammer genoeg bleef het beperkt tot het eerste vluchtje, op de lange vlucht zou de extra natuurlijk gevoelig meer zijn š . In Singapore kwam ik al volop in Holland terecht. Ook Singapore Airlines vloog met wat vertraging naar Amsterdam. Op Schiphol duurde het āwat langerā om de bagage op de band te krijgen, een uurtje langer om precies te zijn. Even was er ook een lichte paniek toen op het scherm verscheen dat de laatste bagage op de band was en er nog een hele groep mensen stond te wachten. Het bericht bleek echter voorbarig, er moest nog een lading komen. Er zijn nog steeds werken op het Nederlandse spoor, waardoor ik in Rotterdam nog een extra overstap had. Daar voelde ik ook voor het eerst de weersverandering, met een snedig windje over het perron. Uiteindelijk kwam ik om 13 uur thuis, precies 34 uur na het vertrek uit mijn hotel. Het goedkopere ticket staat in de luchtvaart niet noodzakelijk voor de kortere vlucht š .
Ook voor vanochtend had ik weer een ritje geboekt. De rit begon en eindigde deze keer vrijwel in het centrum van Chiang Mai en ging richting de oude stad. De oude stad dateert uit de 12e eeuw maar werd in de 13e verlaten, waarschijnlijk na gevechten, om enkele kilometers verder opnieuw te beginnen. Vermoedelijk in de 17e eeuw verdwenen de restanten van de stad onder de modder na grote overstromingen. Men wist van het bestaan van de stad uit oude geschriften maar de locatie werd pas in de jaren 80 van de vorige eeuw toevallig ontdekt bij de bouw van een nieuwe school. Men vermoed nog veel meer onder de grond maar een groot deel is bebouwd en men gaat niet zomaar slopen om te gaan zoeken. Na de rit bleef ik nog een tijdje hangen in het centrum en vond daar natuurlijk nog een hele reeks tempels š . Ik bezocht ook nog een laatste āCafe Amazonā, tenzij er ergens op een luchthaven nog eentje zou zijn. Zo was mijn laatste dag Thailand nog behoorlijk gevuld. Morgen begint de lange, heel lange reis terug.