Vanmorgen vroeg opgestaan om de eerste shuttle naar de luchthaven te nemen. Schiphol heeft tegenwoordig niet de reputatie van vlotste luchthaven te zijn en dus begin je er liever vroeg genoeg aan, iets wat ikzelf sowieso altijd wel doe. Eerst dus mijn fiets terug gaan oppikken. Ik zag zeker nog een tiental andere fietsdozen in het bagagedepot en ook op mijn vlucht zit nog minstens één andere fiets, zag ik bij het inchecken. Ondertussen ben ik alle procedures al even gepasseerd, het ging op een dinsdagmorgen toch allemaal wel erg vlot en dus was ik 3 uur voor vertrek al klaar. Eén van de redenen waarom de reis zo lang duurt is dat ik mijn bestemming eerst ver voorbij vlieg, tot Singapore, om daarna terug te moeten keren 😦 .
Vanmorgen nog begonnen met een fris ochtendwandelingetje. Omdat ik geen grote lens bij heb, had ik nog eens wat meer oog voor de ruimere omgeving in plaats van de details. Eén keer had ik er wel wat spijt van, met een mooie roofvogel die ook mooi bleef zitten maar waar ik geen echt mooie foto van kon nemen met mijn te kleine lens. Het zal vermoedelijk nog even duren voor ik het nog eens zo fris heb als vanmorgen. Vanmiddag zette ik de eerste stap van mijn lange reis naar Chiang Mai, met de hulp van broer. Normaal ga ik met de fiets op de trein naar Schiphol en koop daar een fietsdoos voor de vlucht. Nu kreeg ik echter bericht dat de maatschappij waar ik nog een binnenlandse vlucht mee doe er wat striktere regels op na houdt wat bagage afmetingen betreft, de fietsdozen van Schiphol zijn voor hen te groot. Ik regelde dan maar thuis een fietsdoos, bij de fietswinkel Noyelle, en vertrek dus met een ingepakte fiets. Het zou nog gelukt zijn met de trein als ik met wat assistentie kon instappen in Antwerpen en dan rechtstreeks naar Schiphol kon sporen maar door werken aan het spoor in Nederland zou ik met doos en bagage moeten overstappen in Breda en dat is er toch een beetje teveel aan. En dus kon ik rekenen op een lift van broer, nadat die donderdag ook al mijn fiets en bagage kwam oppikken in Ieper. Ondertussen heb ik mijn fiets ingeleverd bij het bagagedepot voor de nacht en ben ik aangekomen in mijn hotel in de buurt van de luchthaven. Morgenvroeg de shuttle terug naar de luchthaven, fiets terug oppikken en inchecken 🙂 .
Ook vandaag weer een ritje gemaakt maar een stuk korter dan gisteren, een ondertussen een beetje klassiek ijsjesritje met moeder naar het IJssloeberke. Op de terugweg passeerden we dan nog even langs het buurthuis voor de jaarlijkse fototentoonstelling van de Vorselaarse Fotovrienden.
Vandaag toch nog een fietstochtje kunnen maken voor de reis, het was er echt wel perfect weer voor. Ik besloot een nieuwe “fietsostrade”, F105, te verkennen, ik zag daar onlangs een filmpje over op TV. Het is de bedoeling dat deze uiteindelijk van Herentals naar Leopoldsburg zou lopen maar ik dacht begrepen te hebben dat ze momenteel klaar is van Herentals tot Balen. Toch bleek er in het begin toch nog wat te mankeren, de aanduiding namelijk. Omdat ik wel wist hoe ze ongeveer moest lopen, langs de spoorweg, kon ik het wel vinden maar hier en daar kwam er toch wat nattevingerwerk aan te pas. Pas voorbij Olen kwam ik de eerste aanduiding tegen maar even verder, in Geel, liep het weer fout, het fietspad en de aanduidingen verdwenen er in het niets. Door zo dicht mogelijk langs de spoorweg te blijven kwam ik wel weer terecht op het vervolg. In Mol liep het tenslotte definitief mis, het fietspad verdween weer en ik vond niets meer terug. Toen ik wat verder aan het kanaal kwam besloot ik dan om maar langs de kanalen terug huiswaarts te keren. Langs dat kanaal kwam ik een brug tegen die uiteindelijk wel deel zal gaan uitmaken van de F105 maar waar duidelijk nog veel werk aan is (dat betreft trouwens de eerste foto van een brug, de tweede brug ligt al een eeuwigheid naast het Albertkanaal te nietsen). Bij thuiskomst heb ik het allemaal nog eens opgezocht en ik moet toegeven dat er nergens specifiek gezegd wordt dat de route klaar is. In het filmpje wordt wel gesproken over een fietsostrade van “uiteindelijk” Herentals tot Leopoldsburg, dat ze nog maar tot Mol loopt en er hier en daar nog wat hapert aan de aanduiding wordt stilletjes verzwegen. Het liep niet helemaal zoals gepland dus maar het was al bij al wel een leuke rit. Wat ik zag van de F105 is wel veelbelovend.
11 november hoort in Ieper nog altijd de Britten toe, er mogen ook wel wat anderen meedoen maar het draait toch allemaal om de Britten. Het is wel wat kleiner geworden tegenover enkele jaren terug, pre Brexit/corona. Het stervende CCMP is eindelijk vervangen door wat frissere exemplaren als vertegenwoordigers van de Belgische Defensie. Op een normale 11 november zou ik nog wat langer rondhangen en ook de terugkeer van de Menenpoort meepakken maar vandaag ging ik meteen na de “poppyparade” richting station voor de trein richting de Kempen. We kregen deze keer een “normale” trein naar Antwerpen maar het was er toch nog erg druk op. Omdat ik wat later was dan gewoonlijk koos ik nog eens voor een alternatieve wandeling, eentje waaraan ik dan ietsje vroeger kan beginnen 🙂 . Mijn fiets en bagage waren me gisteren al vooraf gegaan, met dank aan broer.
Omdat ik in de voormiddag ook al behoorlijk bezig geweest was, o,a, met nog een stevige poetsbeurt voor het nakende vertrek, hield ik het vandaag maar bij een gewone wandeling. Ik begon er ook wat later aan dan gemiddeld maar dat was dan weer om eerst de buien nog te laten passeren. Eigenlijk stond ik ruim een uur eerder al vertrekkensklaar maar net toen viel er nog een stevig exemplaar, ik besloot dan maar om wat ruimer de tijd te laten.
De zon kwam wel geregeld tevoorschijn maar algemeen was het toch vooral nog altijd eerder grijs en winderig. Ik volgde lange tijd steeds dezelfde route in de Palingbeek maar zocht vandaag wel weer wat nieuwe variatie.