Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Vandaag heb ik, met de vorst en mist van vanmorgen, de fiets maar laten staan. Na de middag klaarde het wel enigszins op en ging de temperatuur een ietsje boven het vriespunt maar ik koos dus toch om te wandelen. Zoals gewoonlijk hielden verscheiden anderen zich wel bij de fiets, dan lijkt me in de omstandigheden een beetje fluo wel een minimum maar dat bleek zelden het geval. “Op den buiten” bleef de mist trouwens toch wat hardnekkiger. Ik zag ook met dit weer nog wat mannen met geweren, overigens wel met fluo jas, maar hoorde dan wel wat minder schoten dan gewoonlijk.
Nadat ik gisteren de dag maar gewoon uitgezeten heb, nam ik vandaag weer de dikke banden fiets. De rit vertrok richting Tyne Cot, waar ik inpikte op de Bedevaarts route. Die volgde ik dan tot het einde in Dadizele, met zijn basiliek het bedevaartsoord van de streek. Onderweg merkte ik plots dat ik op de Kapellekes route zat in plaats van de Bedevaarts. Ik ben dan maar een eindje op mijn spoor teruggekeerd om te zien of ik ergens een foute afslag kon vinden. Gelukkig moest ik daarvoor niet te ver terugkeren, een kilometertje. Op dat punt hingen inderdaad 2 bordjes en ik had dus naar het verkeerde pijltje gekeken. Een eind verder kwamen beide routes trouwens nogmaals samen. Vanaf Dadizele nam ik dan de gewone weg richting Ieper maar ook daar moest ik nog eens terugkeren nadat ik eerst in de verkeerde richting verder ging. Ik kom er niet zo dikwijls en dan kan dat al eens gebeuren 🙂 .
Er zat weinig verandering in het weer maar ik nam vandaag toch de fiets, voor een dikke banden rit. Eens onderweg kreeg ik toch al snel wat opklaringen maar ook wel eens wat gedruppel tussenin. Vanaf Boezinge liet ik me leiden door de bordjes van de Bakelandt route, die officieel in Houthulst begint en eindigt. Daar hield Bakelandt zicht in het begin van de 19de eeuw, met zijn roversbende, schuil in het Vrijbos. Op de meeste plaatsen kom ik ook zo wel eens meer maar er waren toch enkele baantjes waar ik niet eerder passeerde.
Er kon vandaag weinig goeds over het weer verteld worden: koude wind, grijs en nat. Toch kon het me er niet van weerhouden om te gaan wandelen. Ik trof daarvoor trouwens wel een droger intermezzo, pas op het einde vielen er weer wat druppels. Ik koos voor deze eerste Ieperse wandeling van het jaar mijn klassieke Zillebeke Vijver – Verdronken Weide route. Langs de Vestingen kon ik eindelijk ook eens een ijsvogeltje vastleggen. De foto op zich stelt niet veel voor, wegens teveel afstand en te weinig licht, maar hij toont wel dat ik ze niet zomaar uit mijn duim zuig 🙂 .
Vandaag dus niet gefietst maar enkel gewandeld, als begin van de terugkeer naar mijn andere thuis. Ik koos voor de route langs de Nete, over een pad dat op zondagochtend schijnbaar ook erg populair is bij mountainbikers.
Ook vandaag koos ik dus weer voor de combinatie van fietsen en wandelen. Mijn rit zou een beetje een avontuur worden. Het plan was om eens te proberen hoe ver ik vanuit Grobbendonk langs “de andere kant” van de vaart zou kunnen fietsen richting het sluizencomplex van Wijnegem, vandaar zou ik dan wel langs een andere route mijn weg terug naar huis vinden. Dat langs de vaart fietsen bleek aan de andere kant niet erg te lukken. Om te beginnen moest ik in Grobbendonk al op mijn stappen terugkeren om rond de industrie te rijden. Een eindje verder, in Viersel, was het jaagpad al terug afgesloten. De officiele omleiding verwees naar de andere oever van het kanaal maar daar fietste ik al wel meer, ik probeerde dus langs dezelfde kant terug aan het kanaal te geraken maar dat bleek niet meteen te kunnen. Uiteindelijk kwam ik dus toch aan de gewone kant terecht. Vanaf de sluizen vond ik inderdaad via een andere route mijn weg terug maar echt vlot ging dat niet echt, bleek nog maar eens dat mijn richtingsgevoel niet altijd even goed is. Ik kwam wel op veel plaatsen waar ik nooit eerder was 🙂 . Kort na vertrek merkte ik dat ik mijn cameraatje vergeten was maar ik keerde er toch niet voor terug. Echt fotogeniek waren de erg grijze omstandigheden sowieso niet echt. Ook voor de wandeling achteraf nam ik mijn camera niet mee. Met het grijze weer werd het toch ook al wat duister voor foto’s, ik heb er vandaag dus geen aan te bieden.
Ik ben het nieuwe jaar begonnen zoals ik het oude afgesloten heb, met hetzelfde ritje langs Lier. Het was vandaag wel wat lastiger vanwege de wind, de eerste dag / rit van het jaar en al maar direct klagen over de wind 🙂 . Na de rit heb ik er vandaag dan nog een wandelingetje aangebreid. We gingen nog eens langs het kasteel en de dreef. We hebben natuurlijk ook de bossen vlak bij huis, aan de rand van het dorp, maar een bos zoals rondom het kasteel en de dreef, in het hart van het dorp dus, is echt wel bijzonder.
Vandaag dus nog eens een fietstochtje gemaakt, om het jaar af te sluiten. Zo loopt dit rare corona jaar dus ten einde. Al bij al heb ik eigenlijk weinig last gehad van het corona gedoe. Iemand die voor zijn plezier een paar maanden alleen op fietstocht vertrekt, die heeft waarschijnlijk ook wat minder dan gemiddeld last van “social distancing” en verder hebben we wel altijd buiten mogen bewegen. Het enige waar ik wel last van gehad heb is de reisbeperking, in mijn geval kwam dat eigenlijk neer op een reisverbod. Vorig jaar zat ik nog zowat 5 maanden in het buitenland terwijl dat dit jaar maar goed 2 weken was, de eerste 2 weken van het jaar. Ik heb dit jaar wel geleerd dat ik dat reizen nog altijd wel wil maar niet noodzakelijk meer nodig heb, ik kan me ook gewoon thuis best bezig houden. Het is dan ook weer een best actief jaar geweest met goed 15.000 Km fietsen en een kleine 1.500 Km wandelen. Toch hoop ik dus wel op terug reizen in het nieuwe jaar. Ik had toen het even wat beter ging, eind augustus, dan ook alvast een kleine “Winter IJsland” reis geboekt voor in maart maar die is ondertussen ook alweer geannuleerd 😦 . Ik hoop wel dat tegen mei de campings weer gewoon zonder teveel beperkingen open zullen mogen zijn, zodat ik terug op toer kan.
Het leek vanmorgen een strijd tussen zon en regen maar ik vertrok dus toch voor mijn wandeling. Even ging ik nog twijfelen, toen net na mijn vertrek de regen toch bleek te gaan winnen, maar soms is het goed om dan toch gewoon even koppig te zijn. Na een kwartiertje stopte de regen en werd het best mooi wandelweer. Mijn wandeling ging vandaag langs de Nete richting Albertkanaal. Ik zag vandaag ook nog eens hert van de bewegende soort, te bewegend voor de foto. Het kwam van over het veld langs een bos, even de weg op om dan door een tuintje en langs het huis te verdwijnen. Gelukkig had de man met het geweer het niet gezien, het gebeurde in dezelfde omgeving, misschien was het daar ook al wel voor op de vlucht. Ik hoorde wel nog geregeld schoten, mogelijk vielen er dus toch slachtoffers. Ook mogelijk dat het andere hert van eerder deze week zo aan zijn einde kwam, geraakt door een schot maar onvoldoende om het direct te stoppen om dan later toch te bezwijken in een gracht langs de weg. Even voor thuiskomst ging het terug wat regenen, ik begon en eindigde dus met regen tussenin was het best mooi. Voor onze namiddagwandeling reden we nog eens naar Herentals, naar de bossen rond de “Skiberg”.
dannyc2018 