Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Ik ben nog altijd in wandelmodus. Het mag dan al officieel extreem zacht zijn, met wind en grijze wolken voelde het aanvankelijk toch best herfstig aan. Toen de wolken wegtrokken, en zeker toen ik ook nog de wind van achter kreeg, werd het wel snel lente. Ik geloof niet dat ik de wandeling van vandaag zo al eerder deed. Ik ben er wel eens voor vertrokken maar toen kreeg ik even voorbij Voormezele plots een zware bui te verwerken en nam dan de kortste weg terug.
De trap werd vandaag nog verder afgewerkt. Hij was daarbij wel betreedbaar maar het was wel wat lastig om nu een fiets naar beneden te dragen, mijn koersfiets staat boven bij mij op zolder. Er stond ook nog altijd wel een erg onaangename wind om bij te fietsen. Het werd dus zonder twijfelen weer een wandeling. Ik volgde in de Palingbeek nog eens een andere route dan deze die ik de laatste tijd gewoon was. Ik vond vandaag mijn foto inspiratie terug. Ik zag ook een grote groep herten maar ze stonden achter een afsluiting en zijn waarschijnlijk, volgens hun toch wel grote aantal, bestemd voor de vleesmarkt.
Het was best geschikt fietsweer maar ik zat een beetje gevangen vandaag. De afgelopen weken werd onze trap gerenoveerd en vandaag werd hij gevernist, waarbij hij dus een tijdje niet te betreden was. Ik had dus de keuze tussen een hele dag buiten of binnen. Ik ben dan wel graag even buiten maar een hele dag, van ’s morgens vroeg, vind ik toch wat overdreven. Ik bleef dus binnen. In de wat latere namiddag was de trap wel terug vrij en toen maakte ik wel nog een wandelingetje. Ik vond vandaag wel wat minder foto inspiratie, het kan niet alle dagen feest zijn veronderstel ik.
Gisteren dacht ik, na het weerbericht waarin een droge voormiddag en potentieel natte namiddag voorspeld werd, nog om vandaag te beginnen met een ochtendritje. In de Westhoek bleek het vandaag echter omgekeerd te zijn, na een vochtige ochtend volgde een mooie namiddag. Er stond bij die mooie namiddag wel weer een behoorlijk stevige wind, het werd uiteindelijk dus middagwandeling.
De ochtend was lichtjes vochtig en er stond nog altijd een best stevig windje maar ik nam dus toch nog eens de fiets, voor een bergritje in klokwijzerzin.
Het zag er vandaag erg mooi uit maar er stond nog steeds die, bij momenten, stevige wind en dus koos ik toch maar weer voor een wandeling, nog eens naar die andere vijver. Zillebeke is dus de “gewone” vijver en Dikkebus de “andere” 🙂 Op de terugweg wandelde ik nog even langs de vesten, altijd met de stille hoop om nog eens een ijsvogeltje te kunnen schieten. Ik zag ze in het verleden, nog voor dat ik er ooit een foto van kon schieten, al wel eens per twee passeren maar kan nu ook officieel bevestigen dat er inderdaad minstens één paartje zit 🙂 . Waar ik ze vandaag zag, zag je ze overigens niet zomaar per toeval. Je moest er daarvoor echt wel naar uitkijken. De verste had ik aanvankelijk, in de donkere schaduw, zelfs nog niet gezien. Het was pas toen ik op mijn toestel de eerste foto’s bekeek, je neemt zulke foto’s altijd wel in series voor de zekerheid, dat ik merkte dat er twee zaten en daarna inderdaad de tweede ook “live” opmerkte. Ik had daar trouwens de tijd voor want ze bleven er rustig zitten. “Ooit” is overigens maar van vorig jaar geleden, mijn eerste ijsvogel dateert maar van 22 december vorig jaar. Ondertussen lijkt het wel bijna een gewoonte geworden 🙂 . Het was trouwens een goede fotonamiddag met een paar ijsvogeltjes, enkele leuke roofvogels en een, weliswaar wat minder geslaagde, specht.
Na nog eens een erg natte ochtend koos ik weer voor een wandeling. De wegen waren al wel weer opgedroogd maar er stond ook nog steeds een stevige wind. Omdat ik al een behoorlijk drukke dag had, kon ik er pas wat later aan beginnen en vond ik de Verdronken Weide ook wel genoeg.
Ook vandaag heb ik van het, ogenschijnlijk, mooie weer gebruik gemaakt voor een ritje. Het is uiteindelijk wel maar een kort ritje geworden. Ik heb mijn oorspronkelijke plan, langs Roeselare en Ooigem, beduidend ingekort vanwege de toch wel stevige wind.
Gisteren heb ik vanwege een natte voormiddag en een daaraan aangepaste dagindeling, ik zat de voormiddag binnen uit en ging pas na de middag winkelen en dus koken, sloeg ik eens een dagje over. Vandaag was het perfect fietsweer en ik deed dus maar nog eens een rit die best stevig te noemen is, eentje die ik eerder zelden doe. “Hoge” pieken heeft ze niet maar het gaat wel de hele tijd op en af, soms kort en stevig of anders lang en zachtjes maar dus altijd wel op en af.
dannyc2018 