Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Vanmorgen heb ik er nog eens een rustige ochtend van gemaakt, ik had geen zin om tegen de wind te rijden en ook in de Kempen is dat wel eens nodig om te fietsen. Na de middag wandelden we vanaf het kerkhof en langs het kasteel.
Mijn rit ging vanochtend door de Kempische bossen, keuze genoeg maar vandaag met name vooral deze van groot Lille en groot Kasterlee. Na de middag wandelden we in het bos bij huis.
Ik reed vanmorgen naar het Albertkanaal om langs daar het Antitankkanaal te vinden. Ik fiets eigenlijk eerder zelden langs het antitankkanaal terwijl ik het wel een prachtige rit vind, door het groen langs het water en de geschiedenis. Misschien moet ik het toch een keer meer doen. Het pad is wel wat watergevoelig, het wordt dan snel erg modderig, maar daar heb je momenteel weinig last van. Aan het eind van het antitankkanaal ging ik dan nog even langs het Kempisch Kanaal alvorens mijn weg terug naar huis te vinden. Na de middag deed ik met moeder dezelfde weg terug naar het Albertkanaal maar daar gingen we de andere kant uit, richting Herentals.
Vanmorgen deed ik nog eens mijn ritje langs Nete en Netekanaal naar Duffel en terug maar voor een keer eens met de koersfiets. Ik haalde bij deze gelegenheid nog eens een gemiddelde van ruim boven de 28 KmH. Tot voor enkele jaren was dat nog gewone standaard maar tegenwoordig is dat al best snel, zo dikwijls doe ik dat niet meer. Op de terugweg was het trouwens best lastig met de wind op de kop, niet dat er zeer veel wind stond maar het verschil tussen heen en terug was wel goed voelbaar. Na de middag hebben we dan een kleine verplaatsing gemaakt om nog eens in andere hoek van Vorselaar te wandelen. Niet dat die 3 Km op zich onoverkomelijk zijn maar ze zijn een beetje saaier heen en terug en voor moeder zou het zo toch wat lang geworden zijn. Nu was het gewoon een erg mooie wandeling.
Vandaag een heel ander ritje gedaan dan gisteren. Ik ging met moeder een ijsje eten bij het IJssloeberke in Tielen, het beste ijs in De Kempen en ver daarbuiten 🙂 .
Vandaag een keer een beetje vervroegd naar de Kempen gereden. De jongste is nog eens een week van huis en ik ga hem nog eens vervangen. Ik zou ook wel voor de volledige week gegaan zijn maar had deze voormiddag eerst nog een tandartsafspraak na te komen. Aan een volledige rit naar huis, met rugzakje, ben ik (nog) niet toe maar een deel zag ik wel zitten. Ze spraken op de weerberichten al wel een hele week over “kans op een lokale bui” maar buienradar en ik hadden er vertrouwen in dat het allemaal wel zou meevallen met die buien, wat gisterenavond uiteindelijk ook bevestigd werd door de weerman van VTM. Ik had vanuit de trein al dikwijls de mooie fietspaden langs de spoorweg tussen Waregem en Gent gezien en dus leek Waregem me wel een goed vertrekpunt. Die fietspaden maken deel uit van de F7 van Kortrijk naar Gent maar de aanduidingen van de F7 zijn ver ondermaats. In de omgeving van het station in Waregem zijn er een paar kleine en in Deinze kwam ik ook een bord tegen maar verder vrijwel niets. Af en toe, waar er even geen fietspad was, was het dus een beetje met de natte vinger. De F7 bestaat dus vooral virtueel, pas vanaf De Pinte komt hij echt tot leven met degelijke aanwijzingen. In Gent moest ik dan zelf even de weg vinden naar Dampoort om daar de F4 naar Antwerpen te vinden. De F4 is een voorbeeld over hoe het wel moet, perfect aangeduid van begin tot einde. Zelfs het slot tegen Antwerpen is ondertussen in orde, dat liet vroeger nog wat te wensen over.
Vandaag ben ik naar Woumen, naar de Blankaart, gereden om mijn nieuwe lens nog wat verder te testen. Ik deed daarvoor nog eens het Blankaart wandelpad. Toch maakte ik onderweg naar Woumen ook nog met succes gebruik van mijn pocketcameraatje voor een kievit. Mijn grote camera en lens bovenhalen zou teveel tijd en drukte gevraagd hebben, waardoor ik het moment zou gemist hebben, en dan is het toch nog handiger om een klein cameraatje direct bij de hand te hebben. Als het doelwit min of meer stabiel blijft tenminste, een vliegende kievit zou zo niet gelukt zijn.
Vanmorgen de dag begonnen met een klein rustig ritje, om de stramheid wat uit de benen te fietsen. Ook de wind deed het trouwens een stuk rustiger in de voormiddag. Deze namiddag heb ik dan een klein wandelingetje gemaakt. De grote zoomlens voor mijn “echte” camera is al een tijdje defect. Voor “ver weg” foto’s was ik dus aangewezen op mijn pocket cameraatje, dat wel een opvallend stevige zoom heeft, maar voor “levend wild” heb je dan toch wel een beetje geluk nodig en ook de kwaliteit is dan natuurlijk ook wat minder dan “the real stuff”. Aangezien ik momenteel anders mijn geld toch niet kan spenderen, heb ik dan maar geïnvesteerd in een nieuwe. Vrijdag heb ik deze dan ontvangen, besteld bij een fotowinkel in Mechelen, en dus wou ik ze toch wel eens gaan testen. Ook met echt materiaal ben je natuurlijk afhankelijk van wat je in beeld krijgt maar na deze eerste test ben ik best gelukkig met mijn nieuwe aanwinst. De lepelaars heb ik ook vandaag niet meer te zien gekregen, ik heb dus maandag schijnbaar toch het geluk van op de juiste moment op de juiste plaats te zijn geweest. Zo staat het trouwens ook op de info poster in de vogelhut: “ongeregeld in de voor- en najaar trek”. Je moet ze dus, zoals ik deed, net op de juiste moment treffen.
Ik deed vandaag de rit naar mijn hoekje van de Vlaamse Ardennen. Dat betekent nog altijd het kasseiloze vierluik Kluis, Hotond, Knokte en Tiegem. Alsof de rit op zich al niet stevig genoeg was, was daar ook weer die wind om het wat extra lastig te maken.
Mooi kon je het vanmiddag weer niet noemen maar het zou niet gaan regenen en dus werd er vandaag weer gefietst. Het mocht dan inderdaad niet gaan regenen maar de wind was wel nog altijd stevig aanwezig. Mijn parcours was nogal golvend en als het dan wat omhoog golft met ook nog de wind op de kop, dan wordt het echt wel lastig.