Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Het weer was vandaag wat minder fraai dan gisteren, met soms behoorlijk bewolkte periodes, maar het was vooral de wind die weer stevig tegenwerkte, de hele rit op de kop. Vanmorgen weer afscheid genomen van Dirk en Sabine, het was er weer heel gezellig. Ik reed dus niet terug richting Nederland maar nam dezelfde route naar Vorselaar als 3 jaar geleden toen ik, op de terugweg van Frankrijk, ook bij hen verbleef. Dezelfde route maar met 4 Km minder omdat ik kortere omleidingen had dan toen, al blijven omleidingen nog altijd een deel van fietsen langs het Albertkanaal. Op Terlamen was het stilletjes vandaag, waar zijn de dagen dat ik er een seizoenskaart had. De tijden veranderen 🙂 . Het was vandaag, met de tegenwind, weer een behoorlijk lastige rit maar een wandelingetje met moeder kon er nog wel bij, een wandelingetje in het bos.
Vandaag was een wondermooie fietsdag. Ik verliet vandaag dus Nederland. Ik volgde eerst nog een eindje de maasroute richting Maastricht maar nam daar de richting naar België. Toen mijn maat Dirk merkte dat ik in de richting van zijn contreien uitging, nodigde hij me uit voor een nachtje. Het past misschien niet helemaal in mijn “Rondje Nederland” maar ik kon de gelegenheid om nog eens bij te praten, op onze “gevorderde” leeftijd 🙂 , toch niet laten voorbijgaan. Bovendien was het sowieso al de bedoeling om mijn rondje te onderbreken voor enkele dagen bij moeder. Het werd vandaag dus nog eens een korter ritje. Ondertussen ben ik hier door Dirk en Sabine al erg goed ontvangen en in de watten gelegd en heb ik met Dirk al goed bijgepraat.
De dag begon overwegend grijs als gisteren maar na de middag klaarde het helemaal op en zou het echt warm worden. Na 7 Km was ik weer op de maasroute, daar was weer een veer om “deze” kant op te komen. Bij Linne raakte ik het spoor kwijt en ik had best wat moeite om het terug te vinden. Toen ik het terug vond moest het moeilijkste nog komen. Niets kwam overeen met de verwachtingen en de kaarten, ik raakte er totaal niet wijs uit. De maasroute maakt hier een aantal verschillende mogelijke opties en schijnbaar stond ik ergens anders op een “andere” maasroute dan ik dacht. Het duurde me even om de juiste richting terug te vinden. Na dagen met de Duitse grens te flirten, flirtte ik vandaag met de Belgische. Ik passeerde dan ook het smalste stukje Nederland. Kamperen doe ik in Brommelen, de campings zijn hier niet zo rijkelijk bedeeld en er is dan ook niet zoveel keuze. Niet dat de camping niet geslaagd is overigens.
Vanmorgen opgestaan met een overwegend bewolkte lucht en dat zou zo de hele dag blijven. Ik begon mijn rit met een vergissing van een paar kilometer, ik reed wel mooi terug naar de route maar precies op het kruispunt waar ik ze zou terugvinden maakte ik een verkeerde afslag. Het was pas toen ik aan het volgende knooppunt stond, deze routes lopen altijd samen met knooppunten, en nog steeds geen bordje van maasroute zag, dat het me begon te dagen dat ik een foutje gemaakt had. Aangezien ik aan de andere kant van de Maas moest zijn, en er weinig oversteken zijn, keerde ik dan maar een stukje terug. Daarna ging het dus in min of meerdere mate langs de Maas verder. Ik geloof dat de route ook zodanig aangelegd is om de veerdienstjes draaiende te houden, vier zou ik er moeten nemen. Toen ik bij Venlo onder de snelweg door ging moest ik even terugdenken aan al die keren dat ik erover gepasseerd was, ik zou niet weten hoe dikwijls in 7,5 jaar in deze kant van Duitsland. Toen ik het vierde veer naderde merkte ik al vlug dat ik hier niet voor het eerste was. Het moet in 2013 geweest zijn dat ik hier in omgekeerde richting overstak op de heenweg naar de Baltics. Nu, zoals ik al zei had ik er vier moeten nemen maar bij deze vierde was er een probleem, hij was net in pan gevallen. Als ik in Tegelen niet op zoek was gegaan naar een supermarkt, dan was ik nog aan de overkant geraakt. Dan waren echter wel mijn avondmaal en ontbijt veel beperkter gebleven. Zoals het nu was werd het dus improviseren, niet in het minst omdat ik aan de overkant mijn tentje wou opslaan. Na een kleine “studie” van de situatie ging ik nog een stukje verder langs deze oever van de Maas en zo kwam ik uiteindelijk dus op een camping bij Reuver terecht, letterlijk nog net in Nederland. En zo overschreed ik voor de eerste keer deze trip de 90 Km. Het laatste stel foto’s zijn hier genomen, terwijl ik mijn potje aan het koken was. Wie zegt dat mannen niet kunnen multitasken 🙂 .
Het is gisteren nog blijven regenen tot stuk in de nacht maar vanmorgen stond ik op onder een helder blauwe lucht. Het werd in de loop van de voormiddag echter duidelijk dat het weer niet goed zou lopen met het weer. Het geluk zat deze keer echter met mij mee. Ik zag, en hoorde ook wel eens, de buien links en rechts van mij maar ikzelf ging er netjes tussendoor. Het was telkens wat bang kijken wanneer er weer nieuwe buien leken gevormd te worden maar op wat verdwaalde druppels na heb ik geen regen gehad, ik heb alvast geen regenjasje nodig gehad 🙂 . Het ging vandaag nog lang oostwaarts, om een Duits uitsteeksel heen. Bij het veer in Millingen stootte ik op een fietsroute naar Maastricht. Dat leek me wel een goede leidraad voor de volgende dagen, geen gedoe meer met knooppunten maar gewoon naar Maastricht fietsen. Ze leidde me alvast feilloos door Nijmegen heen. Kamperen doe ik op weer een mini-camping bij Gennep. Ondertussen heeft de zon al behoorlijk op mijn tentje geschenen en alles wat droog hoort te zijn is weer droog, het kan terug gaan regenen 🙂 . Mijn route naar Maastricht is ondertussen overigens samengevloeid met de Maasroute.
Het trok gisteren nog helemaal open en ook de wind viel weg, het was aangenaam vertoeven. Ook vanmorgen begon mooi met weinig wind. De rit begon weer mooi door bos en veen. De mooiste momenten waren echter toen ik, twee maal, een reegeit met kroost zag. De kalfjes komen amper met hun kop boven het gras maar ze zijn dus wel al mee op stap. Bij de eerste zag ik er maar één maar de tweede had er twee bij en die waren behoorlijk actief, dan zag je de kopjes uit het gras op en neer alle kanten uitgaan. Het gebeurde allemaal op wat grotere afstand en in het hoge gras maar ik vond het toch mooi. Tegen de middag merkte ik dat ik het vandaag weer niet droog zou houden en dat het deze keer waarschijnlijk niet tot wat motregen beperkt zou blijven, de combinatie van een relatief warme dag met donkerder wordende wolken en een terug aantrekkende wind leek me geen goed voorteken. Dat bleek wat later ook maar het gevreesde klank en licht spel bleef wel uit. Toen de regen begon liet ik de knooppunten voor wat ze waren en probeerde ik de korst mogelijke weg richting Doetinchem te nemen, waar ik halt zou houden. Al blijkt dan dat het ook niet allemaal hemels is in fietsland Nederland, een ontbrekende wegwijzer op een cruciaal punt en een wegonderbreking zorgden toch voor wat extra kilometers. Ondanks de regen ging ik vandaag toch gewoon voor de camping, een jaartje ouder worden doet een mens schijnbaar toch geen goed 🙂 .
Het is gisteren avond niet meer gestopt met regenen. Er viel dan ook niet veel meer te doen dan in mijn tentje liggen en naar de vogels te luisteren, die trokken zich er niets van aan. Gelukkig vind ik dat op zich nog wel leuk, naar de vogels luisteren. Tegen vanochtend was het wel weer gestopt met regenen. Vandaag dreigden de wolken wel geregeld maar bleef het droog. De wind was ook wat afgenomen. Over de rit valt op zich weinig te zeggen. Het ging verder zoals de afgelopen dagen, langs de Duitse grens en af en toe er pal op. Na al de kleine campings van de afgelopen dagen kwam ik in Enschede op een heus vakantiepark terecht. Alleen was ik drie dagen te vroeg, ze openen pas vanaf vrijdag. Ze had me wel een tip voor een andere camping “in de buurt”, helemaal voorbij de andere kant van Enschede. Uit de richting en helemaal door de stad, ik dacht het niet. Ik ben dan maar gewoon zelf doorgegaan. Zo kwam ik uiteindelijk toch weer bij de boer terecht, een beetje onder Enschede, en eigenlijk ben ik daar best blij om. Het was ook nog wel een hele route om er te geraken maar het is wel in de goede richting en niet door de stad. Volgens de knooppuntkaartjes, het is niet overal het geval maar hier vermelden ze de campings erop, zijn er verscheidene in de buurt maar ik nam gewoon de eerste die ik tegenkwam en ben best goed terecht gekomen.
Het is dus gisteren namiddag beginnen regenen en is dat in min- of, dikwijls, meerdere maten blijven doen tot vanmorgen. Ik kon ook de wind in de bomen spelen maar in mijn tentje had ik er weinig last van. De regen stopte vanmorgen net vroeg genoeg om zelfs mijn tentje droog te kunnen inpakken. Het was wel nog altijd zwaar bewolkt en winderig. Tegen de middag verschenen er wel opklaringen maar later ook weer buien. Ik kon wel terug droog mijn tentje opzetten. Het begon vandaag door het veen met alom water, water zonder boten voor een keer. Even later zou ik dan in olie gebied komen. Je moet daarvoor niet naar Texas of zo, het kan ook gewoon bij de buren. Even voor Coevoorden moet ik ergens een plaatje gemist hebben want plots waren er geen knooppunten meer, ik ben dan maar een stuk gewoon op wegwijzers verder gegaan. Dat was waarschijnlijk sowieso makkelijker dan op knooppunten door Coevoorden te rijden. Van namiddag liep mijn knooppunten systeem niet helemaal zoals het hoorde door het grotere geheel uit het oog te verliezen. Ik deed wat domme kilometers teveel eigenlijk. Ik kampeer nu weer bij de boer en ook hier moest ik via firefox op de wifi geraken. Ik hoor weer de wind met de bomen horen spelen maar ook hier heb ik er in mijn tentje weinig last van. Het regent wel weer behoorlijk.
Ik heb er deze keer geen foto van maar het was weer mooi kamperen gisteren. Ik rijd tegenwoordig op knooppunten. Dat gaat dan enkel punten ver om daar dan weer het kaartje te bekijken voor het volgende stuk, soms ook met mijn fietsatlasje erbij voor het grotere overzicht. De rit ging vandaag niet zonder hindernissen. Bourtange was een mooi vestingstadje maar ook eentje met een probleem, naast het slechte wegdek 😉 , ik geraakte er niet weg 😉 . Een eindje verder moest ik dan een heuse zandcross rijden en nog een stuk verder stond ik te voet vanwege de pinkster rommelmarkt. Ik reed na de middag voor het eerst sinds een tijd in korte mouwen. In de latere namiddag overtrok de lucht wel en met het soort grijs waarvan ik het gevoel had dat het snel kon overgaan in buien. In Klazienaveen zou ik naar een camping gaan maar je moet ze wel vinden. Met wat hulp vond ik de weg naar een minicamping maar die was volzet. Twee kilometer verder, die er uiteindelijk drie waren, was er nog eentje maar er bleek niemand thuis en ook de telefoon werd niet beantwoord. Omdat het ondertussen stilaan was beginnen regenen, nog geen buien maar wel nat, nam ik de vrijheid om me al te installeren en ging later mijn zaken regelen. Ik bleek ondertussen gevorderd te zijn tot Zwartemeer.
Ik begin vandaag met een foto van gisteren avond vanuit mijn tentje, het was weer erg mooi kamperen. Vanmorgen nog even noordwaarts gereden, nog één keer naar de zee. Ze werken hier in het noorden trouwens met twee dijken, nog eentje een honderd meter in het binnenland met doorgangen die ze indien nodig kunnen sluiten. Na 12 Km bereikte ik de noordkaap, de noordkaap van Nederland 🙂 . Van hieruit begon dus de weg terug naar het zuiden, al ging het in eerste instantie nog vooral naar het oosten. Het was aanvankelijk ook niet uitermate boeiend, zowel bij Eemshaven als bij Delfzijl ging het in grote maten langs de industrie. Voorbij Delfzijl verscheen er op de dijk plots een oude begraafplaats. De enige restanten van Oterduin, een dorp dan in de jaren zeventig moest wijken voor de dijk en de oprukkende industrie. De gestorvenen mochten op hun rustplaats blijven, de grafzerken werden zorgvuldig teruggeplaatst boven op de dijk. De hand markeert de plaats waar vroeger het kerkje stond. Nog bijzonderder werd het een eind verder. Vijf Waddeneilanden, waar ze er zo graag mee uitpakken, heb ik er naar uitgekeken, naar zeehonden, zonder er eentje te zien om dan hier in de Eemsdelta op een hele kolonie te stuiten! Kamperen doe ik vandaag dus in Bad Nieuweschans, nog net in Nederland.
dannyc2018 