Over fietsen, wandelen, reizen en fotografie
Er stond nog meer wind en een grotere regendreiging, van fietsen was vandaag dus niet veel sprake. Een mogelijkheid voor een wandeling zag ik echter wel. Veel vogels waren er niet te zien maar ik kreeg wel nog eens een lokaal ijsvogeltje in beeld.
Ik ben ondertussen ook druk bezig met mijn Afrika foto’s en heb nu een uitgebreide selectie van 320 stuks van Kenia online op https://pbase.com/dannyc/kenia2022 . Tanzania zal volgende week volgen.
https://www.strava.com/activities/7780098953
Het stramien blijft schijnbaar nog even hetzelfde, een behoorlijke voormiddag met een twijfelachtige namiddag. Al lijkt er voor vanmiddag weinig twijfel te zijn, regenen zal het. Je moet er ook wel altijd een onaangename wind bijnemen, die deze voormiddag zeker wel stevig te noemen was. Het was lastig om terug thuis te geraken.
Omdat het weer ’s namiddags nog altijd twijfelachtig is, koos ik ook vandaag weer voor een ochtendritje.
Gisteren de verplaatsing terug naar de Westhoek gemaakt. Aangezien dat weer met een hoop bagage was, gebeurde dat opnieuw zonder wandeling. Gisteren avond nog eens het geluid van regen op mijn dak gehoord en het klonk zowaar goed 🙂 . Omdat er, volgens sommigen, vanmiddag weer een verhoogde kans op buien was, koos ik vandaag voor een ochtendritje. Hier gebeurt dat terug gewoon met de koersfiets.
Vandaag voor een ochtendrit gekozen. Ik wou nog eens wat anders doen maar ken de lokale wegen hier niet zo goed meer als pakweg 40 jaar geleden en ging dus een beetje op avontuur. Ik wist wel welke richting ik uit wou, het Kempisch kanaal in het noorden, en tot in Zoersel ook precies hoe ik zou rijden. Daarna ging het vooral op het gevoel met de neus zoveel mogelijk noordwaarts gericht. Uiteindelijk bereikte ik bij Sint Lenaerts het kanaal dat ik volgde tot Rijkevorsel. Daarna volgde weer veel natte vinger werk, deze keer dus richting zuiden.
Ik vond vandaag geen foto inspiratie.
Vandaag nog eens een ritje langs beide Nete’s en rond Lier gemaakt. Ik ben schijnbaar nog steeds een beetje in safari stemming en spotte wat lokaal wildlife 🙂 .
https://www.strava.com/activities/7747320425
Om te beginnen, het verdere verloop van mijn terugkeer. In Addis Ababa had ik een 5 uur lange stopover. Daar verscheen echter geen vlucht naar Brussel op de schermen. Er was wel een vlucht naar Wenen met hetzelfde vluchtnummer. Bleek dus dat de terugvlucht via Wenen ging, waar we nog eens ruim een uur aan de grond zouden staan. Dat werd nog wat verlengd toen bij de “headcount” bleek dat er nog 4 mensen teveel aan boord gebleven waren, dat waren dus 4 mensen die niet beseften dat ze op hun bestemming waren. Om die te vinden moesten alle boarding cards nog eens gecontroleerd worden. Na Wenen gingen we met een meer dan half leeg vliegtuig verder naar Brussel. Dat is allemaal een beetje raar aangezien we op de heenvlucht wel met een goed vol vliegtuig rechtstreeks naar Addis Ababa gingen.
In Brussel duurde het een eeuwigheid voor de bagage op de band verscheen en daarna volgde het gedoe om de trein te nemen. De NMBS houd nog 2 loketten open op de luchthaven en aan de toegang daarvoor moet je een “bewaker” overtuigen dat je wel degelijk aan de loketten moet zijn. Op die manier dwingt de NMBS de mensen richting de automaten, door de vrije keuze te beperken. Verder gebruiken ze dan waarschijnlijk de statistieken van de automaten om nog meer loketten te sluiten, zonder erbij te vertellen dat de mensen door al gesloten loketten wel naar die automaten moeten gaan. Nu, tot zover daarover, de verdere verloop liep wel goed met vlotte overstappen in Berchem en naar de bus in Herentals. Zo kwam ik precies 25 uur na het verlaten van de lodge in Bagamoyo bij moeder thuis. Ik eindig mijn reis dus op dezelfde manier als dat ik ze begon, met een weekend bij moeder thuis.
Omdat het weer zo goed was, de wind niet te na gesproken, kroop ik maar meteen terug op de fiets. Ik had tenslotte al 2 dagen niets gedaan 🙂 .
https://www.strava.com/activities/7742036829
Vanmorgen nog één keer vroeg opgestaan voor een laatste Afrikaanse zonsopgang. Tegen de middag volgde een lange rit naar Dar Es Salaam luchthaven en daarna schijnbaar eindeloze procedures maar ik ben nu klaar voor de volgende stap op de lange weg terug naar huis.
Vanmorgen afscheid genomen van mijn reisgenoten, die zich in verscheidene richting verspreidden. Sommigen blijven nog een tijdje in elkaars buurt op Zanzibar, anderen vinden elkaar over een week terug in Namibïe voor een vervolgreis. De truck wordt ondertussen door een andere chauffeur naar ginder gereden om daar terug ingezet te worden. Ikzelf blijf nog een dagje op dezelfde locatie en kan daar terugblikken op een prachtige reis in schitterend gezelschap en een fantastisch team om alles in goede banen te leiden, alvast nog een stille dank aan allen. Afrika heeft een wat mindere reputatie maar ik zag hier een paar prachtige landen met een zeer aangename bevolking. In de meest afgelegen plaatsen werden we soms nog wat verbaasd aangekeken maar eigenlijk werden we als fietsers overal super enthousiast ontvangen met massaal veel “jambo’s” en thumbs-ups.
Wat vandaag nog betreft, die begon al vroeg met, samen met enkele anderen, een wandeling over het strand naar de vismarkt. Na het afscheid van de groep deed ik die wandeling nog eens over en ging dan verder door het oude Bagamoyo, een best interessante plaats. Het kruis merkt het einde van de slavenroute vanuit het binnenland. Van Bagamoyo werden ze overgebracht naar Zanzibar, vanwaar ze dan weer verscheept werden naar de Arabische wereld. De hitte van de dag liet ik passeren in de schaduw van de lounge, ondertussen mijn achterstand in posts wegwerkend. In de latere namiddag, er stond ondertussen een stevige zeebries, ging nog een derde keer richting vismarkt. De boten begonnen nu terug te keren.
We begonnen vandaag met een transfer door een kleiner, minder bekend nationaal park, Saadani National Park. Kleiner en minder bekend maar het leverde wel weer mooie beeldjes op, met onder andere ook een arend en verschillende ijsvogels. Aan de andere kant van het park begonnen we aan onze laatste rit, verder over dezelfde ondergrond als de afgelopen dagen. De laatste 12 Km gingen dan wel terug over het asfalt. Ik heb erg genoten van de omgeving waardoor we die dagen fietsten en de grote weg waarover we nu fietsten mag dan niet erg aangenaam te fietsen geweest zijn, ik was toch blij dat ik van het gehobbel en gebobbel af was. Uiteindelijk kwamen we aan in Bagamoyo, onze eindbestemming, na 555 Km fietsen.
dannyc2018 