De zomer lijkt echt wel even opgeschort, vanmorgen opgestaan met regen en wind. Bij het vertrek ging de echte regen wel over op eerder vochtigheid.
Er was een stevige waterval nabij de camping, die ik ook de hele tijd kon horen, maar ik kreeg geen open zicht voor een foto. Dat is waarschijnlijk voorbehouden voor de wat avontuurlijkere wandelaar 🙂 . Het water gonst hier overigens overal van de bergen, in grotere en kleinere stromen.
De rit begon met klimmen, naar de Saltfjellet. Een fjell is eigenlijk een eerder kaal landschap net boven de boomgrens, zowat vergelijkbaar met de Engelse moors, al lijkt de letterlijke vertaling gewoon berg te zijn. De hoogte kan dus verschillen naargelang de regio, hier lag het tussen de 600 en 700 meter hoogte. Ik zorgde vanmorgen wel nog eens voor een dubbele start. Ik ging voor het vertrek mijn waterfles vullen en zette die nog even aan de kant om ook nog naar het toilet te gaan. Na 3,5 km wou ik wat drinken en merkte meteen dat mijn fles nog steeds “aan de kant” stond 🙂 . Gelukkig had ik bij het klimmen al wat vroeger behoefte om te drinken dan gemiddeld, anders was het een verloren afschrijfpost geweest 🙂 . Dat eerste klimmen was overigens nog niet het echte werk, dat was nog maar de aanloop. Over de eerste 30 km zou ik 3 uur effectieve fietstijd doen, dat was dus het echte werk 🙂 .
Op de fjell ging het terug geregeld echt regenen en ik kreeg er af en toe ook met een erg onaangename wind te maken, het was niet het plezantste stukje fietsen van de reis. Het was er echter wel heel mooi, ik houd wel van die woestheid, maar in de omstandigheden kreeg ik niet altijd de gelegenheid om het op foto vast te leggen. Ik moest telkens van een wat droger moment gebruik maken. Met wat zon zou het er waarschijnlijk nog een stuk mooier uitgezien hebben maar anderzijds horen die omstandigheden een beetje bij de woestheid van de fjell 😉 .
Op de fjell passeerde ik ook terug de poolcirkel, net voorbij het hoogste punt. Gelukkig was de bistro hier wel open, al was het aan echte toeristenprijzen. Op een paar dagen na 35 jaar geleden was ik hier ook al een eerste keer, tijdens mijn eerste echte reis. Het toeristisch center is overigens maar een jaar ouder. Ik stopte hier ook nog eens tijdens mijn “race” van Ulvsvåg naar Spich, 31 jaar geleden dus.
In de afdaling begon de weg te drogen en later ging het ook opklaren.
Naar het einde kwam er weer wat ongerustheid, zowel mijn kaart als Google wisten hier een camping zijn maar er kwam maar geen teken daarvan van in zicht. Een eind verder dan verwacht was ze er dan toch. Het is maar een kleine camping met beperkte faciliteiten: één wc, één douche en één afwasbak. Geen kookgelegenheid dus, ik moest dus nog eens mijn eigen gasstelletje tevoorschijn halen, en ook geen wifi. Daar staat wel tegenover dat ik hier het mooiste grasperkje in lange tijd vind. De wifi in Storjord was vanmorgen trouwens wel terug in orde, zag ik op mijn GSM, maar het leek me niet nodig om ’s morgens mijn laptop op te starten …
Ondertussen is het op de camping erg aangenaam in de zon. De kleinkinderen hier lijken me wel interessant te vinden maar het is moeilijk communiceren. De oudste, van 7, spreekt al wel enkele woordjes Engels maar de 2 jongere babbelen wel graag maar het is moeilijk reageren als je geen Noors verstaat 🙂 .

https://www.strava.com/activities/19009107496

De zomer lijkt alweer voorbij. Vanmorgen rond 4 uur even wakker geworden met het geluid van regen op de tent. Het bleek een enkel buitje te zijn geweest maar het bleef wel stevig bewolkt en vrij fris. Rond de middag zou het ook weer een tijdje gaan regenen, niets ernstigs maar geregeld wat druppels.
Ik verliet vandaag weer even de E6, om wat tunnels te omzeilen maar ook omdat ik er op rekende dat ik in het nabije stadje een supermarkt zou vinden. Dat bleek ook zo, 4 verschillende zelfs. Een geschikte koffiestop zag ik er niet maar het was ook nog vrij vroeg. Wat de tunnels betreft, ging ik vandaag toch ook weer ruim 3 km ondergronds.
Toen ik terug de E6 bereikte kwam ik in zo’n gebied waar je het idee hebt van hoog in de bergen te zitten terwijl je er eigenlijk gewoon laag tussen zit 🙂 . Ik vond er overigens, bij een klein dorpje, toch nog een supermarkt en deze keer met ook een geschikte koffiestop ernaast.
Na enkele stevige ritten mocht het vandaag wat minder zijn, wat minder kilometers en minder hoogtemeters.
Er was aan het einde even ongerustheid toen de verkeersborden geen tent icoontje vertoonden maar dat bleek geen probleem te zijn. Er lijkt een goed netwerk te zijn maar geen internet, schijnbaar hapert er extern ergens iets.

https://www.strava.com/activities/19009015671

Vannacht is de hemel helemaal opengetrokken en dat zorgde nog eens voor moeilijk, want koud, opstaan voor een verder prachtige dag vol zonneschijn.
Kort na het vertrek heb ik de E6 voor een tijdje verlaten om een paar tunnels te omzeilen . Dat bleek overigens niet alleen van willens maar ook van moetens. Het was altijd al mijn plan geweest maar schijnbaar waren die eerste tunnels sowieso verboden voor fietsers, waarschijnlijk vanwege het beschikbare alternatief. Dat alternatief was dan waarschijnlijk wel dubbel zo lang en vrijwel zeker dubbel zo lastig maar het was het allemaal zo waard. Het was een prachtige route en al zeker met volle zon. De temperatuur schommelde wel wat tussen schaduwzone en zonzone.
Eens terug op de E6 was er aan de verdere tunnels niet meer te ontsnappen. Er waren dan nog wel mooie uitzichten tussendoor maar die tunnels zijn toch zo vervelend. Ik heb vandaag zo ruim 10 km ondergronds gereden, de GPS registreert ze niet vanwege geen satellietverbinding maar Strava corrigeert dat mooi 🙂 . Het was overigens zo dat er door die tunnels niet meer geklommen moest worden, vandaag weer 1.400 hoogtemeters, soms ook gewoon in de tunnel. Weer een stevige rit dus. Hier was er wel een mogelijkheid om ze een 20 km in te korten maar ik moest nog inkopen doen, vooral voor het ontbijt, en daar had ik onderweg geen enkele gelegenheid voor. Ook niet voor een koffiestop overigens, die moest wachten tot bij het binnenrijden van Fauske net als de boodschappen. Er leek onderweg, net bij het terug bereiken van de E6, wel een kans te zijn maar bij nader inzien bleek de zaak al enige tijd buiten bedrijf te zijn.

https://www.strava.com/activities/18972713359

Vandaag is het weer grijzer en frisser gebleven. Rond de middag was er enige nijging tot vochtigheid maar regen heb ik niet gehad.
Na 15 km kwam ik in Ulvsvåg. Met dat plaatsje heb ik nog een geschiedenis uit een vorig leven, het moet in 1995 geweest zijn. Tijdens mijn eerste Noordkaapreis met de motor voelde ik op de terugweg, even voorbij diezelfde ferry als gisteren, iets “raar” aan het rijgedrag van mijn motor. Bleek dat ik achteraan lek gereden was en daarbij ook nog een paar spaken gebroken had. Aangezien ik toen bij Touring Wegenhulp aangesloten was, kon ik de hulp van hun Noorse collega’s van de NAF oproepen. 1995 was pre GSM, het moet dus via een assistentiepaal geweest zijn. Dat detail herinner ik me niet meer. Hoe dan ook kwam er een takelwagen van de NAF om mij op te pikken, die wist overigens niet dat het om een motor ging. Hij bracht me tot bij de autowerkplaats in Ulvsvåg. Het “centrum” van Ulvsvåg leek een kruispunt te zijn met daarlangs een hotel/camping, een supermarktje er tegenover en die werkplaats aan de andere kant van het kruispunt. Touring zou een nieuw wiel voor me opsturen en tot zolang verbleef ik in een hutje op de camping. Dat bleef echter duren en een week moest ik toch wel terug naar mijn werk. Touring regelde voor mij een vliegticket vanaf Bodø, waar ik met de bus naartoe ging. Voor het verlengde weekend van 15 augustus, toen op een donderdag, vlogen ze me dan terug om zelf mijn motor te gaan oppikken. Die heenreis was dus op donderdag en vanaf vrijdagmorgen reed ik dan op 3 dagen van Ulvsvåg terug naar Spich, waar ik toen nog gekazerneerd was, met één overnachting onderweg in Noorwegen, één op de boot en dan op zondag van Kiel helemaal naar Spich. Niet echt een aanrader overigens 🙂 .
Tot zover een stukje reisgeschiedenis 🙂 , terug naar vandaag.
De eerste tunnel van vandaag kon ik “bypassen” langs de oude weg van voor de tunnel, er is echter niet altijd zo’n alternatief.
Ik zag nog eens een achtergebleven rendier, eigenlijk het enige in Noorwegen. De vorige die ik zag was nog in Finland, even voor de grens.
Zwaar terrein vandaag, met 1.400 hoogtemeters. Ik had eigenlijk wel wat vroeger willen stoppen maar de enige vroeger was pas halfweg en dat was dan weer wat te vroeg.

https://www.strava.com/activities/18958683497

Vandaag was weer een mooie fietsdag door een prachtige omgeving. Het begon nog grijs en frisjes maar klaarde en warmde snel op. Rond de middag kwamen er wel wat donkerdere wolken opzetten maar die deden verder niets en ik zou ze uiteindelijk ook achter me laten. Het ging er toen wel erg verschillend uitzien naargelang welke richting je uitkeek.
Ik kruiste vandaag nog eens een collega, tot contact kwam het daarbij niet.
Ik deed vandaag ook mijn eerste Noorse tunnel en veerboot voor dit jaar. Ik zal terug moeten wennen aan het schrikwekkende geluid van gemotoriseerd verkeer in tunnels 😉 .
Na de veerboot was het nog 6 km naar de eerste camping. Ze zal niet in de lijst van leukste campings komen maar is verder wel OK én goedkoop en mijn plekje is wel weer best mooi te noemen. Wat minder OK is dat is de wifi, ronduit zwak. Voorbij de veerboot ging het een stuk harder waaien, wat het opstellen van het tentje niet makkelijker maakte.

https://www.strava.com/activities/18944208988
https://www.strava.com/activities/18944208600

Zoals verwacht is Narvik vooral een industrie en handel stad. Toch is er op de berg, rond de kerk, een klassieker centrum maar echt boeiend is het er niet. Het is ook moeilijk in beeld te brengen omdat er altijd wel iets in de weg staat.
Ik had toch verder naar de Noordkaap moeten rijden. Ik heb naast de planning voor de volgende dagen ook eens verderop gekeken en het ziet er naar uit dat ik wat vroeger thuis ga zijn dan gepland. Er zal wel iemand zijn die het graag zal horen maar het was zo toch niet voorzien 😉 . Het is dan onder andere wel gebaseerd op een veerboot van Oslo naar Kiel. Ik zou ook verder kunnen fietsen door Denemarken maar heb eigenlijk wel zin in de boottocht, zoals bij vertrek al wel in gedachte. We zullen zien hoe het op ons af komt 🙂 .

De dag begon frisjes en bewolkt. Tegen de middag werd het een stuk minder bewolkt en minder koud.
Tegen de stroming langs een rivier rijden is nooit leuk, je weet dat er dan geklommen gaat moeten worden. Na 40 km bereikte ik terug de kust maar dat betekende daarom nog niet het einde van het klimmen. Bijna 1.000 hoogtemeters op goed 60 km is best wel stevig.
Er is in deze regio zwaar gevochten in het voorjaar van 1940. In april 40 werden de Duitsers hier gestopt in hun opmars naar het noorden. Ze zijn daar uiteindelijk langs andere routes wel geraakt maar hier zijn ze er toen dus niet doorgekomen.
Narvik is, voor zover ik weet, vooral een industriestad maar ik ga hier toch een dagje blijven om het te bekijken. Mijn planning liep overigens ook maar tot hier en ik heb dus even de tijd nodig om het volgende deel te bezien 🙂 . Ik doe dat, bijna, in de kerk, de oude “Sjømannskirka” die omgevormd is naar een hostel. Terwijl ik nog moest wachten om mijn kamer te betrekken, ging ik in de cafetaria vol voor Noors met een “vaffel med brunost”. De ronde wafels zijn overal in Noorwegen. Je kan ze met alles hebben, bijvoorbeeld ook met confituur en room, maar echt Noors is het dus met bruine kaas. Schijnbaar kan niet iedereen, die niet Noors is, die bruine kaas appreciëren maar ik kan hem wel smaken.

https://www.strava.com/activities/18916535004

Net toen ik in mijn slaapzak kroop, naar goede gewoonte behoorlijk vroeg 😉 , begon het gisteren te regenen en het is de hele “nacht” niet meer gestopt. Nacht is hier natuurlijk wel een relatief begrip 😉 . Er is weinig zo deprimerend als het geluid van regen op een tentzeil. Het klinkt ook altijd nog wat erger dan het werkelijk is maar af en toe viel het toch wel echt intens. Vanmorgen bij vertrek leek het ergste wel geleden maar het bleef koud, winderig en nat. Tegen 11 uur werd het stilaan wel beter en tegen de middag zag ik de zon verschijnen en kon het regenjasje echt wel uit.
Ik ging vandaag, voor het eerst deze trip, langs bij UNO X voor een broodje en koffie 🙂 . Voor wie het niet weet: UNO X, bekend van de Noorse wielerploeg, is één van de grotere ketens van benzinestations in Noorwegen en voor mij zijn benzinestations een makkelijke plaats voor een middagstop. In België kan dat zo niet meer maar hier in het noorden hebben ze nog dikwijls een winkeltje met ook een zithoek om wat te eten en drinken.
Ik eindig vandaag weer op een kleine camping, net als gisteren lijkt het plaatsje niet veel meer dan de camping te zijn, maar wel veel leuker en met receptie, het is toch zo mooi om goed ontvangen te worden 🙂 . Er is deze keer geen water in de buurt van de camping maar wel mooi gras voor mijn tentje. Ook de zon is ondertussen volop aanwezig en zo kan mijn tentje netjes uitdrogen, nadat ik ze vanmorgen nat moest inpakken.

https://www.strava.com/activities/18903563757

Ik begin vandaag met een serie foto’s vanop de camping, gisteren met zware bewolking en vanmorgen onder een stralende zon. Skibotn was een mooi plaatsje om Noorwegen mee te beginnen 🙂 .
De zomer was vanmorgen dus weer even terug. Na goed een uur werd het me wel duidelijk dat ik weer richting bewolking zou gaan rijden maar dat kon de pret niet meer drukken. Mijn dag was sowieso al goed, wat er verder ook nog zou gebeuren 🙂 . Ik zou die wolken trouwens uiteindelijk pas tegen aankomst echt bereiken en pas na installatie zou het ook wat gaan regenen.
Een stuk voor aankomst gebaarde een buschauffeur mij om te stoppen. Ik vreesde voor slecht nieuws over de weg voor me maar mijn Belgische truitje was vandaag nog eens zichtbaar, zo dikwijls gebeurde dat deze reis nog niet 😉 , en de chauffeur bleek een Antwerpenaar te zijn die 12 jaar geleden naar deze streek verhuisde. Zijn bus was overigens op de moment “niet in dienst”. Bleek ook dat ik na 28 jaar toch nog altijd niet echt geassimileerd ben in de Westhoek, hij herkende onmiddellijk mijn Kempisch accent 🙂 .
De camping is een onbemande, er is geen receptie maar er hangt een QR-code die je naar de boekingssite leidt om te registreren en online te betalen. Ik heb een hekel aan die dingen maar het werkte wel voor mij. Gelukkig heb ik ook hier in Noorwegen 4G, in Zweden zou het me niet gelukt zijn. Ik heb overigens wel eerst gecheckt of al het nodige toegankelijk was. Het is niet de leukste camping, ze lijkt ook een beetje afgeleefd, en het is niet de beste ondergrond voor een tent maar het is wel weer een mooie locatie. Deze keer aan een meer, getuige ook de ligging op 100 meter hoogte. Voor Scandinavië zijn er ook weinig voorzieningen, er is bijvoorbeeld wel een keukentje maar geen plaats om te zitten, het is dus weer een beetje meer basic kamperen. Wat er wel is, is wel proper en OK. Wat er echter ook niet is, dat is wifi. Gelukkig kan ik via de 4G wel nog mijn krant lezen 🙂 .
Er stopten nog wat Duitse campers maar die schijnen het allemaal opgegeven te hebben tijdens de boekingsprocedure en zijn allemaal doorgereden. Zoals al eens eerder gezegd, dat is een stuk makkelijker met een gemotoriseerd voertuig dan met de fiets 🙂 . Het lijkt me overigens dat het hier vooral om vaste jaarplaatsen gaat.

https://www.strava.com/activities/18903510918

De zomer werd vandaag even opgeschort 🙂 .
Ik had hier een dure hut maar ze boden wel een ontbijt aan voor een schappelijke prijs van 7 € en dat wou ik wel eens proberen, als afwisseling voor mijn eigen aankopen. Het viel niet tegen 🙂 .
Na 12 Km was Finland alweer voorbij. Noorwegen is aangesloten bij Shengen, vrije doorgang van mensen, maar niet bij de EU, geen vrije doorgang van goederen, er is dus geen paspoortcontrole maar wel een douanekantoor 🙂 .
Zweden en Finland zijn prachtig maar het is pas in Noorwegen dat je in de echt magische wereld terecht komt. Een magische wereld waarin het al wel eens regende maar het ook weer opklaarde.
Het ging snel vandaag, ik had niet alleen wind in de rug maar het ging ook nog eens overwegend bergaf. Ik zit voor het eerst in enige tijd nog eens op zeeniveau. In Noorwegen duurt dat echter nooit lang, een vlakke kustweg is hier niet voorhanden 🙂 .
Skibotn is het keerpunt, vanaf hier gaat het terug zuidwaarts.
Mijn timing was top vandaag. Net toen ik mijn tentje opgesteld had, is het terug beginnen regenen en deze keer niet meer opgeklaard. Het regent nog steeds en af en toe behoorlijk intens. Op zo’n momenten ben je extra blij met het comfort dat de gemiddelde camping hier biedt 🙂 .
Ik heb hier ook een mooi plaatsje met uitzicht maar dat tonen zal pas voor morgen zijn, ik heb met dit weer niet veel zin in foto’s en veel zicht is er momenteel ook niet meer 🙂 .

https://www.strava.com/activities/18875807637