De dag begon frisjes en bewolkt. Tegen de middag werd het een stuk minder bewolkt en minder koud.
Tegen de stroming langs een rivier rijden is nooit leuk, je weet dat er dan geklommen gaat moeten worden. Na 40 km bereikte ik terug de kust maar dat betekende daarom nog niet het einde van het klimmen. Bijna 1.000 hoogtemeters op goed 60 km is best wel stevig.
Er is in deze regio zwaar gevochten in het voorjaar van 1940. In april 40 werden de Duitsers hier gestopt in hun opmars naar het noorden. Ze zijn daar uiteindelijk langs andere routes wel geraakt maar hier zijn ze er toen dus niet doorgekomen.
Narvik is, voor zover ik weet, vooral een industriestad maar ik ga hier toch een dagje blijven om het te bekijken. Mijn planning liep overigens ook maar tot hier en ik heb dus even de tijd nodig om het volgende deel te bezien 🙂 . Ik doe dat, bijna, in de kerk, de oude “Sjømannskirka” die omgevormd is naar een hostel. Terwijl ik nog moest wachten om mijn kamer te betrekken, ging ik in de cafetaria vol voor Noors met een “vaffel med brunost”. De ronde wafels zijn overal in Noorwegen. Je kan ze met alles hebben, bijvoorbeeld ook met confituur en room, maar echt Noors is het dus met bruine kaas. Schijnbaar kan niet iedereen, die niet Noors is, die bruine kaas appreciëren maar ik kan hem wel smaken.
https://www.strava.com/activities/18916535004
dannyc2018 