Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Omdat er in de loop van de namiddag een toenemende kans op wat regen zou zijn, koos ik vandaag terug voor een wandeling. Ze zou ook eindigen met het begin van het gemiezer. De voormiddag was allicht beter maar die gaat op vrijdag in principe naar inkopen doen. Ik kon vandaag een goudvink, heb ik opgezocht š , schieten. Dat is toch eens wat afwisseling van de dagdagelijkse roodborstjes en meesjes en …
Het weer was niet veel beter dan gisteren maar toch besliste ik vandaag uiteindelijk dat een ritje wel moest kunnen. De weer app’s voorspelden wel mogelijke opklaringen voor de namiddag maar die lieten nog ruim een uur op zich wachten.
Het was nog altijd even grijs maar de wind was nagenoeg weg en de voorspellingen waren droog en dus nam ik nog eens de koersfiets voor een ritje. Onderweg raakte ik ergens het goede spoor kwijt want ik bevond me plots in onbekend terrein, ik doe dit rondje ook niet zo dikwijls. Het werd dus even wat improviseren om dat spoor terug te vinden š .
Ik heb lang getwijfeld maar uiteindelijk beoordeelde ik het weer, met nog steeds behoorlijk stevige windstoten en grijze wolken waaruit mogelijk wat gemiezer zou komen, toch als te weinig fietsvriendelijk. Het gemiezer zou wel uitblijven maar het bleef toch behoorlijk winderig en grijs. Terwijl ik ābezigā was met een roofvogel, hoog in de lucht, zag ik plots een drietal reeĆ«n voorbij zoeven. Ik was er helemaal niet klaar voor, en had vanwege de voorziene luchtfoto totaal verkeerde instellingen op de camera, maar in een reflex kon ik nog net een schim van de laatste vastleggen. Ze raasden echter in de richting waarin ikzelf ook ging en een beetje verder kreeg ik een tweede kans toen ze terugkeerden op hun stappen. Nog niet ideaal, tussen de bomen, maar tenminste wel duidelijk. Ze waren met drie maar ik kreeg er maar twee van in beeld. Ik kon nu overigens ook zelf vaststellen dat een ree zich niet laat tegenhouden door een afsluiting, gewoon vanuit stilstand erover. Ik stond er ook van versteld hoe geruisloos dit alles verliep, vooral de eerste passage was echt wel dichtbij maar ik hoorde niet het minste geluid. Er stond natuurlijk ook wel wat wind, wat misschien het geluid wat maskeerde. Dit alles vond trouwens plaats aan de andere rand van de Palingbeek. Ik zag daar nog niet eerder reeĆ«n maar had wel altijd al het gevoel dat het er een goede omgeving voor zou zijn, daarom dat ik de lus ook vandaag weer in mijn route opnam.
Er zou vandaag wat minder wind staan en dus greep ook ik weer naar de fiets, met dikke banden en camera langs de IJzer van Fintele tot Diksmuide. Er zal ook wel minder wind geweest zijn maar hij was toch nog erg goed voelbaar, vooral het begin was echt wel lastig. Langs de IJzer ging het wel beter en terugkomen best vlot.
Er waren er nogal wat die het best geschikt fietsweer vonden, er bleken ook enkele toertochten te vertrekken vanaf Dikkebus Vijver, maar ik zette toch nog even mijn wandelserie voort. Verder waren er overigens weinig vreemde vogels te merken. Er was wel een hele groep kuifeenden maar die zijn er niet echt zeldzaam. De ijsvogeltjes zijn niet mijn beste ooit maar ze zaten wat ver en nogal verstopt tussen de takken.
Als het gisteren al geen fietsweer was dan vandaag helemaal niet, al was weer niet iedereen daarvan overtuigd š . Het bleef wel droger. Er lieten zich maar weinig vogels zien vandaag.
Op deze grijze, ietwat winderige en vochtige dag koos ik nog eens voor een gewone wandeling. Er lijken aan de Verdronken Weide nu toch wat meer vreemde eenden neergestreken te zijn.
Vandaag dus weer geswitcht naar de koersfiets. Het leek me wel een goede dag voor een wat langere rit. De wind bleek wel wat beter voelbaar dan de vorige dagen.