Het verkeer op de grote weg viel gisteren ’s avonds volledig stil en toen had ik echt wel een zalig plekje.
Overdag is het nog steeds stoven maar om ’s morgens op te staan is het best frisjes, vanmorgen zou ik zelfs bijna koud gezegd hebben.
Waar ik gisteren eindigde langs de Rur, daar begon ik vandaag langs de Urft die hier ook eindigt in een stuwmeer. Samen vormen ze dus een groot dubbel stuwmeer. Het voordeel van fietsen langs de Rur was dat het stroomafwaarts was, De Urft volgde ik stroomopwaarts 😦 . Aan de overkant van de Urft lag er wat bekender terrein, Kamp Vogelsang. Tegenwoordig huist het een natuurcentrum voor de Eifel maar ik ben er niet heen geweest, de mogelijkheid om over te steken was er nochtans.
Verder ging het dan richting Blankenheim. Ook een plaats met een oude Belgische connectie, de Luchtmacht had er destijds een eenheid van de Wing Missilles. Het was echter een Franstalige eenheid en ik ben er zelf nooit geweest.
In Blankenheim ontspringt ook de Ahr, die ik daarop dan volgde. Aangezien ik bij de bron begon was dit dus ook weer stroomafwaarts.
Het was vandaag eens een duidelijk korter ritje, dat dus ook wat vroeger eindigde.
De Urft mag dan wel stroomopwaarts geweest zijn, vooral het eerste deel was echt wel erg mooi.

https://www.strava.com/activities/9282559445

In 3 lange ritten ben ik het land doorkruist maar vanaf nu mag het iets minder zijn, als het kan. Het zal mogelijk ook een ietsje toeristischer worden. Ik begon vandaag met naar het drielandenpunt te rijden. Eigenlijk een beetje stom, uiteindelijk is het maar een merkteken van een administratieve overeenkomst van 3 landen. Een merkteken dat ook nog eens boven op een berg ligt. Meteen ook goed voor het hoogste punt van Nederland overigens, ik was misschien beter terug in Nederland gaan fietsen 🙂 .
Na het drielandenpunt ging het eerst door het bos terug naar beneden en dan een tijdje over grotere wegen naar Roetgen, waar ik de grens overstak. Net over de grens pikte ik in op de Vennbahn route tot Monschau. Vanaf Monschau volgde ik de Rur, tot aan het stuwmeer. Eindigen deed ik daar op een camping in Rurberg.
Op zich een mooie camping maar de werking laat toch wat te wensen over. Zo was men bij het registreren even vergeten te zeggen dat je voor warm water in de douche een muntje of een euro of wat dan ook nodig had. Omdat ik geen zin had om nog eens terug te keren naar mijn tentje en eventueel ook nog naar de receptie, koos ik maar voor een koude douche. Die kon wel gewoon zo. Er was ook geen wifi aanwezig op de camping, anno 2023 zijn er in Duitsland nog campings zonder wifi!
Zelfs voor bereik voor de gewone roaming op mijn telefoon moest ik naar de receptie, die hoger gelegen was dan de rest van de camping die eerder in een put lag.
Ik lig ook dichter bij de grote weg dan bij het stuwmeer. Soms lijkt het wel een beetje alsof ik bij Terlamen kampeer 🙂 .
Maar toch is de camping op zich dus wel mooi.

https://www.strava.com/activities/9277496888

Vanmorgen bij het vertrek was het best “fris” maar het zou weer stevig opwarmen.
Toen ik in Sint Truiden even ging winkelen, kwam er een man op me af die wel wat jaloers was op mijn plannen en vooral op mijn Santos 🙂 .
Ik ging vandaag al even de grens over, mijn route ging over een stukje Nederland naar de Voer. De eerste oversteek gebeurde met de boot, de terugkeer vrijwel onopgemerkt.
Mijn beoogde camping, Kon Tiki, werd groots aangekondigd langs de weg maar ik kon er niet terecht, de receptie was gesloten en het leek vooral op een groot vast verblijfskamp. Het zag er ook allemaal wat afgeleefd uit. Gelukkig was ik even eerder nog zo’n bord voor een andere camping tegengekomen. Ook hier betreft het vooral vaste verblijfsplaatsen maar er was wel een receptie, met vriendelijke ontvangst, en ze hebben een grote kampeerweide. De algemene indruk is ook wel een beetje afstands en de wifi is maar op 1 plaats beschikbaar, bij de gesloten cafetaria, en zwak.
Aan het einde ging het niet meer gewoon op en af, dit leek al behoorlijk op echt klimmen.
Het was weer een lange dag.

https://www.strava.com/activities/9272130812

Het waren gisteren ideale omstandigheden om terug te beginnen met kamperen: rustig, droog en net voldoende schaduw om de tent niet te oververhitten. Om te fietsen zijn de omstandigheden iets minder ideaal, de wind koelt wel een beetje maar werkt ook tegen.
Ooit bezong iemand ons “Vlakke Vlaanderenland” maar dat val nog best tegen. We mogen dan geen noemenswaardige bergen hebben, ik kreeg vandaag toch ook maar weinig vlakke weg onder de wielen. Wat ik wel onder de wielen kreeg waren kasseien, ik kan me niet herinneren dat ik er zoveel op één dag deed. Er is ook wel veel mooi bus ten zuiden van Brussel, de groene rand zoals ze zeggen.
Nederlandse fietsers schijnen tegenwoordig hun komst telefonisch aan te kondigen. Zowel gisteren als vandaag werd ik ontvangen met de woorden: “u hebt zonet gebeld”, maar telkens betrof het een Nederlandse collega. Die van vandaag was een jonger exemplaar en schijnt zo’n 200 Km per dag te doen, weliswaar lichter bepakt maar toch ook maar met een stadsfiets.
Een lange rit met een laag tempo en daarop nog een boel kampeerklusjes, maken het vandaag toch wel een lange dag.

https://www.strava.com/activities/9264751208

Nu al mijn afspraken achter de rug zijn en ik gisteren de “all clear” kreeg, ben ik vanmorgen op tocht vertrokken. Aanvankelijk was ik van plan om richting Berlijn te gaan en dan verder Duitsland rond maar uiteindelijk, afgelopen zaterdag, besliste ik om wat zuidelijker te blijven en naar Tsjechië te trekken.
Naar Kortrijk ging het over bekende wegen maar daarna ging het al snel naar minder bekend. Dikwijls was dat erg mooi fietsen maar soms helemaal niet 🙂 .
Mijn eerste bestemming was het Domein De Gavers in Geraardsbergen, een mooi domein rond een vijver gelegen langs de Dender. Ik bleef in Geraardsbergen ook langs de Dender en liet de muur dus terzijde liggen. Ik was hier ooit al wel eens eerder en wist dus dat ik hier goed terecht zou komen.

https://www.strava.com/activities/9257899420

Omdat ik vandaag weer andere dingen te doen had werd het wat later om een uitstapje te maken, aanvankelijk had ik gedacht om het naar vanavond te verschuiven maar uiteindelijk ging het toch nog in de namiddag. Ik koos nog eens voor een wandeling, dat was alweer even geleden. Het was wel opvallend stil op de Verdronken Weide. In het gebladerte hoorde ik wel volop leven maar dat krijg je momenteel, net vanwege dat gebladerte natuurlijk, moeilijk te zien.
Bij de activiteiten van vandaag en vorige week zat ook de follow-up van mijn incident van begin maart, het lijkt toch inderdaad op epilepsie. Op de MRI van vorige week is litteken op mijn hersens te zien, dat is het gevolg een zware valpartij in december 2016. Dit letsel zou inderdaad, ook jaren later, epilepsie kunnen veroorzaken. Na een eerste aanval is er een 50-50 kans op een tweede. Na die eventuele tweede aanval wordt dan naar een medicijn gegrepen om de epilepsie onder controle te houden maar er is ook de optie om dat al na een eerste aanval te doen. Omdat er toch een zekere ongerustheid in mijn systeem gekropen is, en ik me niet altijd in de goede omstandigheden van Gent zal bevinden, heb ik besloten om die vroegere optie toch al maar te lichten. Daarmee wordt de kans op nog een aanval naar zeer onwaarschijnlijk herleid.

https://www.strava.com/activities/9252215927

Vandaag was een rustig dagje met een kortere rit, langs de IJzer van Vleteren tot Knokkebrug. In tegenstelling tot gisteren vond ik vandaag maar weinig foto-inspiratie.

https://www.strava.com/activities/9246765618

Vandaag nog eens naar De Moeren gereden. Je weet al snel dat het moeilijk terugkeren wordt als je de heenweg aan een behoorlijk hoge snelheid kan doen zonder dat daar een behoorlijk stevige inspanning tegenover staat 🙂 . Toch heb ik me door die wetenschap niet laten tegenhouden, het was dan ook zalig fietsen bij het wegrijden 🙂 .
Ik zag nog eens eentje die je hier in principe niet in het wild zou mogen tegenkomen, hij liep midden in een weide langs de IJzer. Nog wat later, langs het Ieperleekanaal, kon ik voor het eerst een fazantenkroost schieten.
Verder was het vooral valkjesdag. Ik had ze nochtans nog lang niet allemaal in beeld maar had na thuiskomst toch stevig selectiewerk nodig, veel te veel foto’s genomen 🙂 .

https://www.strava.com/activities/9239489581

Ik deed vandaag mijn avondritje van maandag nog eens over als ochtendrit, al is ochtend al een beetje relatief als je pas om 10 uur vertrekt. Het was ook weer niet spectaculair anders dan gewoon in de namiddag of ’s avonds. Ik zag wel veel leven, groot en klein, en soms zelfs heel mooi en duidelijk maar net niet voor de foto. Dat is wel het nadeel van te fietsen, je kan het echt niet met de camera in de hand en hebt dus telkens weer enige tijd nodig om die camera gebruiksklaar ter hand te hebben. Ik bleef vandaag dus wel dikwijls gefrustreerd achter 😦 , al heb ik ook nog wel een en ander waar ik wel best blij mee ben 🙂 .
Ik ben al een tijdje op uilenjacht. Ik ben er van overtuigd dat ik een tijdje geleden een uiltje zag zitten maar voor ik mijn camera kon richten, en dus bevestigen, verdween hij in een holle boom vlakbij. Ik verwacht niet echt dat ik daar een tweede kans zal krijgen maar fiets sindsdien wel een keer meer langs de plaats, nog een keer meer dan dat ik sowieso al deed. Ondertussen las ik ook dat het wel typisch is voor de steenuil: ook overdag enigszins actief, zitten op een weidepaal en nesten in een holle boom. Ook vandaag had ik daar geen succes maar ik zag er wel met zekerheid één op een andere plaats dichter bij huis. Toen ik hem zag was ik er echter zo dichtbij dat hij gegarandeerd zou wegvliegen voor ik mijn camera zou kunnen nemen, wat hij dan ook deed. Mijn uilenjacht zal dus nog even verder moeten duren, met een nieuwe “hotspot” er bij.

https://www.strava.com/activities/9232803515

Vandaag deed ik een enigszins rustig sport ritje, intensieve sport ritjes zitten er niet meer in vrees ik. Ik was wel van plan om wat verder te rijden maar dat bleek niet te kunnen vanwege een opgebroken weg.
Officieel was het warm maar op de fiets is het toch nog altijd vechten tegen een stevige, frisse wind. Met dat frisse van die wind kan je met het wat warmere weer best leven maar dat stevige blijft toch wreed lastig. Door dat strijden tegen de wind kan je ook niet echt van een rustige wind spreken.

https://www.strava.com/activities/9226860438