Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Gisteren had ik het nog over de tropische temperaturen. ’s avonds brak er een stevig onweertje uit en dat veranderde schijnbaar de zaken voor even(?), vandaag was het wisselend bewolkt met een eerder fris windje. Ook schreef ik gisteren dat ik Dresden wel een mooie en aangename stad vond maar aangezien ik ze dus al eens eerder bezocht ( https://pbase.com/dannyc/dresden2013 ), deed ik vandaag vooral niet teveel. Een beetje rondgewandeld, wat op een bankje gezeten, iets gegeten, … . Ik ben ook wel blij dat ik ze al eens eerder bezocht want momenteel staat er nogal wat in de steigers wegens renovatie. Je mag ook niet vergeten dat Dresden, net als Ieper maar dan zowat 40 jaar later, na de oorlog volledig plat lag. Verder heb ik veel gerust en wat vooruit gekeken naar de plannen voor Tsjechië. Ik vind het echter moeilijk plannen, er lijkt ook nogal veel te doen en te zien om het met de fiets allemaal te halen 🙂 .
Vandaag dus aangekomen in Dresden. Ik was hier al eerder, 10 jaar geleden onderweg naar Polen, maar ik vond het wel een mooie en aangename stad om eindelijk een break te nemen, na 2 weken ben ik er wel aan toe. Ik heb het nog eens gecheckt (https://www.bloggen.be/dannyc2013/), hoewel ik toen een veel noordelijkere route volgde bleek mijn laatste etappe voor Dresden ook in Bad Lausick te starten, ik verbleef dus waarschijnlijk al eens op de camping van gisteren. Ik nam toen de grote weg, die me onder andere langs Colditz bracht. Bij mijn generatie vooral bekend van de TV serie van de vroege jaren 70, met onder andere een jonge David McCallum, en het gezelschapsspel. Ik herinner me die passage omdat het een totaal verregende dag was, waarbij ik die dag niet verder kwam dan 2 snelle foto’s van Colditz (https://pbase.com/dannyc/image/151940310 en https://pbase.com/dannyc/image/151940311). Ik dacht eigenlijk van deze keer, onder hopelijk wat betere omstandigheden, iets meer van het stadje te bekijken. Gisteren zag ik echter een mooie lijn over landelijkere wegen en ik besloot daar de voorkeur aan te geven. Aan het slot werd die lijn wel wat waziger maar zolang ik oostwaarts bleef gaan, en de grotere wegen wat zuidelijker bleef ontwijken, zou ik wel aan de Elbe komen en zo zou ik mooi Dresden kunnen binnenrijden. Op een bepaald moment kwam ik echter toch op een baantje dat in zuidelijke richting bleek te draaien en kwam dus toch op de grotere wegen terecht. Op een bepaald moment werd ik daar echter dan weer geboycot met “verboden voor fietsers” borden. Dat probleem had ik blijkbaar 10 jaar geleden ook maar toen reed ik schijnbaar met een GPS die routes berekende, mijn huidige GPS doet dat niet en deze keer was ik dus op eigen improvisatie gewezen. Ook hier bleef het moto weer zoveel mogelijk het oosten aanhouden en uiteindelijk is het nog behoorlijk goed gegaan, vind ik. Hoe dan ook deed ik over de hele dag wat teveel kilometers, ruim 10 meer dan vorige keer. Gelukkig ligt Dresden in het dal en waren de laatste niet meer de zwaarste 🙂 . Ik was, na inchecken – afladen – douchen, nog net op tijd om te genieten van het “all you can eat” avondmaal in de jeugdherberg, dezelfde als vorige keer. Dat avondmaal is echt goede kost met zelfs echte groenten 🙂 . Kleine terugblik op de eerste 2 weken, ik lijk wel terug in Thailand aan het fietsen: veel bergop, tropische temperaturen en één regendag tussendoor 🙂 . Je kan je niet voorstellen wat ik vandaag al gedronken heb 🙂 .
De camping van gisteren was echt wel opmerkelijk. De meeste campings tot dusver hadden vooral vaste verblijfsplaatsen en een aantal toerplaatsen extra maar die van gisteren was een echte reiscamping met bovendien opvallend veel tenten en ook veel kleine kinderen. Er verzamelden ook nogal wat fietskampeerders. Ik ben er natuurlijk nog wel eens tegengekomen maar gisteren waren er toch behoorlijk wat. Mijn naaste buren waren een jong koppel met een peuter in de remorque, de jongen krijgt alvast een goeie start in het leven 🙂 . De camping lag ook mooi langs een riviertje maar aan de andere kant van de rivier liep wel een spoorweg 😦 . Om te slapen heeft hij me wel niet gestoord, ik was overigens ook blij terug tussen de vogels te liggen.
Ik kreeg gisteren de opmerking dat ik “kort” langs het Gedenkmonument voor Buchenwald gepasseerd was, het is jammer maar ik wist echt waar Buchenwald eigenlijk precies lag. Achteraf heb ik nog even gecheckt op de kaart en mits een wat zuidelijkere route zou ik er inderdaad langs gekomen zijn, mogelijk een wat langere en ingewikkeldere route misschien maar zeker te doen. De dingen liepen niet echt zoals gepland vandaag. Ik zag geen echt directe route dus zou het wat meer puzzelen worden. Het liep echter al meteen fout toen ik in Naumburg de weg richting Schönburg niet echt vond en toen ik hel uiteindelijk dan toch vond bleek hij “gesperd”. In België zou ik misschien geprobeerd hebben of ik er met de fiets niet langs zou kunnen maar in Duitsland heb ik dat maar niet gedaan. Ik dacht dan een alternatief spoor te zien dat parallel met de weg liep maar dat ging ook helemaal in het honderd, ik reed er zo een hele tijd in het rond en moest tenslotte toch voor de grote weg richting Zeitz kiezen. Een eind verder langs die weg kon ik dan toch op landelijke wegen terecht en dat kon ik een beetje boven Zeitz verder zetten via een weg die niet op mijn kaart stond maar wel een goede wegwijzer had. Achteraf gezien bleek de route die ik deed misschien toch wel de betere optie, niet noodzakelijk de kortste maar wel de betere. Na al een lange rit duurde het in Bad Lausick dan nog een eeuwigheid te duren voor ik bij de camping terecht kwam. Er zou wel een korter wegje geweest zijn maar dat heb ik gemist en dus deed ik nog wat extra kilometers rond 😦 . Bovendien kwam ik dan ook nog op één van die campings zonder wifi. Eigenlijk hebben ze trouwens geen van allen wifi, in Duitsland hebben ze Wlan 🙂 .
Aangezien ik gisteren toch op hotel was ben ik ook maar bij de chef gaan eten, na 10 dagen “kamp” was het weer eens wat anders. Eigenlijk was het hotel het perfecte niveau voor mij om te overnachten. Ik heb wel het avond- en ochtendchorus van de vogels gemist 🙂 . Het leven kleurde vandaag alweer een heel stuk prettiger. Omdat er ’s morgens in een hotel wat minder bij komt kijken om in te pakken dan op een camping, kon ik er vandaag wat vroeger aan beginnen. En omdat ik toch een eind moest terugkeren om de juiste weg te nemen, heb ik eerst nog een rondje door het stadje gemaakt. Ik deed dat eigenlijk gisteren ook al maar dan in de regen en dat was wat minder aangenaam. Bad Langensalza is best een mooi plaatsje, met duidelijk een geschiedenis, dat eigenlijk wel een wat ruimer bezoek verdiend dan mijn ochtendlijk toertje. Ik liet mijn route vandaag de hele tijd over wat grotere wegen leiden maar dat was vandaag nergens storend. Bij Buttstädt was er even wat verwarring maar dat was snel opgelost. Verder liep het vandaag allemaal als over een leien dakje. In de omstandigheden van gisteren was deze afstand, die ook minstens nodig zou geweest zijn om een camping te vinden, niet te doen geweest zijn maar vandaag kon het wel. Het ging overigens best vlotjes vandaag.
Ik ben gisteren vooruitziend geweest met mijn gedachte dat het ooit ook wel eens overdag zou regenen, na 10 dagen puffen van de hitte bleef het vandaag kil, winderig en nat. De route verliep vandaag wel erg vlot. Even was er twijfel bij Eisenach, waar ik in verwarring werd gebracht door de wegwijzers, maar uiteindelijk bleek ik toch de juiste richting uit te gaan. Vanavond kampeer ik niet maar zit ik op hotel. Ik had onderweg eigenlijk al beslist dat ik in Bad Langensalza zou uitkijken naar een hotel, ik had er in de omstandigheden geen zin in om door te gaan naar een camping die zich nog een 30 Km verder zou bevinden. In Bad Langensalza zocht ik dan de hulp op van de tourist info voor een kamer. De Pensions en Gasthauses bleken allemaal volgeboekt maar er was wel nog een plaats in een soort Motel aan de rand van het stadje. Geen toplocatie maar het is proper en voor mij zeker goed genoeg. Terwijl ik vanmiddag zat te lunchen in een REWE, ik picknick deze reis niet maar zoek ’s middags een backerei – cafe op voor broodjes en koffie en bij een REWE hoort er gewoonlijk ook wel eentje, dat al die mensen van boven de 40, die daar nu stonden aan te schuiven aan de kassa van een gigantische supermarkt, ooit nog bewust DDR burger geweest zijn, met zover ik weet waarschijnlijk lege winkelrekken. De dertigers van nu hebben er waarschijnlijk geen bewuste herinneringen aan maar vanaf de veertigers moeten ze toch het verschil wel herinneren.
Het lijkt een gewoonte te worden, om half negen passeerde er een stevige bui. Daarna klaarde het terug op om tijdens de nacht opnieuw te gaan regenen. Nu kan ik er wel mee leven, ’s nachts regenen en overdag droog, maar uiteindelijk zal dat ook wel eens veranderen natuurlijk. De dingen gingen vandaag niet helemaal als gepland. Het begon wel behoorlijk goed, waarbij ik direct ook een REWE passeerde om mijn dagelijkse inkopen te doen. Iets verder kwam ik echter in een knoop terecht waaruit ik geen deftige uitweg leek te vinden. Ik vond uiteindelijk wel een uitweg maar het bleek een behoorlijk lange route te worden. Achteraf gezien had de andere richting uit een kortere optie kunnen opleveren. Anderzijds, zoals een wijs(?) man ooit zei: “elk nadeel heb ze voordeel”. Niet alleen kwam ik op die langere route nog eens een ooievaar tegen maar ik kreeg er ook een, redelijk geslaagde, poging voor toch eens een shot op één van die vele roofvogels in de vlucht. Even voor Bad Hersfeld leek het weer mis te gaan. Ik zat ondertussen op een goede fietsroute maar plots ging die alle kanten uit en was geen enkele aanwijzing welke de goede was. Een beetje verder stootte ik echter op een wegwijzer die me mooi langs Bad Hersfeld naar de goede richting zou leiden, over een verharde fietsweg door het bos in plaats van door de stad. Het bleek, zoals wel vaker, achteraf ook wel een langere route maar deze keer liep ze wel rustig door het bos. Om te eindigen: ik had eigenlijk een stuk vroeger willen kamperen. De camping stond ook mooi aangeduid vanaf de weg … tot de laatste aanwijzing, toen waren de caravan en de tent plots verdwenen. Ik was al klaar om een keer op hotel te gaan, ik had enkele mogelijke opties gezien terwijl ik door het stadje reed, doorgaan tot de volgende camping leek me echt te ver. Toen wist er iemand me te zeggen dat er een eindje verder, ongeveer 8 kilometer, nog een mogelijkheid was, waarvan ikzelf geen weet had. Ik ben dus toch maar doorgegaan en na een beetje zoeken, hier stond er niets aangegeven, vond ik inderdaad een alternatief. Het is ook een beetje alternatief, met een beetje adventure camp maar ook een gezamelijke ruimte waar je koken en zitten … Berka blijkt trouwens veel ooievaars te huizen op oude schoorstenen. Die schoorstenen hebben mogelijk te maken me de connectie van vroegere steenontginning, die ook vandaag nog lijkt door te gaan op een modernere manier.
Ze hebben er deze keer niet mee gewacht tot de nacht. Om 9 uur begonnen ze ermee, zachte regen maar met extra geluidseffecten 😉 . Het duurde wel maar een half uurtje maar het bleek slechts het voorprogramma. Om 10 uur begon de hoofdact, zonder geluidseffecten maar met stevige stortbuien. Nu, het goede nieuw is dat de vogels het zich niet aantrekken, die blijven positief fluiten en in je tentje lig je er midden tussen 🙂 . Vanmorgen ging ik vlot terug langs landelijke wegen op route. In het middendeel zat wel wat grote weg maar dat probeerde ik op te vangen door hier en daar een fietspad langs de weg en af en toe wat alternatieve wegen. Soms lopen die alternatieven wel een beetje fout, zo reed ik me vandaag weer een keertje volledig vast in een dichtgegroeid pad in een bos. Het begint dikwijls mooi geasfalteerd om soms plots over te gaan in een slecht pad en af en toe dus volledig op te houden. Vandaag deed ik de lange rit die ik gisteren nog kon vermijden. Deze keer zag ik geen andere mogelijkheid, tenzij al na 50 kilometer maar dat vond ik dan weer wat vroeg. De camping maakte in eerste instantie een goede indruk maar de ontvangst was kort en de tentenweide ligt volledig in volle zon met steenharde grond. Niet de beste plaats waar ik al was dus.
Vannacht wakker geworden van een geluid dat je als kampeerder/fietser niet wil horen, het geluid van regen op een tentzeil. Je weet dat het af en toe nodig is maar je hebt liefst dat het het doet waar jij niet bent 😉 . Aanvankelijk leek het maar wat rustige duurregen maar in de ochtend ging het best stevig gieten. Het bleek echter het slotakkoord te zijn, om half negen stopte het vrij plots en om negen uur was het alweer bakken. Overdag werd het wat wisselvallig, af en toe trokken weer wat wolken over en dan werd al eens wat frisser maar het was meestal toch weer stevig stoven. Het begon vandaag weer over grotere wegen, tot Herborn. Na de passage van Herborn lag er een fietsroute parallel met de grote weg, een erg goede route zelfs. Toen deze ten einde liep, ging ik over op meer landelijke wegen. Aanvankelijk had ik mij een ander doel gesteld maar dat leek me onderweg toch wat optimistisch ingeschat. Ik herleide mijn route dan maar wat meer zuidwaarts naar een andere camping wat dichterbij. Het had waarschijnlijk nog een stuk korter gekund, ik geloof dat ik op het einde een kortere weg had kunnen nemen. Op mijn, langere, weg moest ik op een bepaald moment ook nog naar een alternatief pad gaan zoeken omdat mijn voorziene weg plots autoweg werd. Anderzijds gingen de extra kilometers wel mooi rond een interessante berg en ook, vanop enige afstand, langs een ooievaarsnest. Mijn camping ligt vanavond weer bij een kleine “see”. De eerste indruk van de receptie is wat ondermaats maar ze zijn aan een renovatie bezig en de camping blijkt best OK met een mooie nieuwe sanitaire blok. De wifi is nog niet helemaal uitgewerkt en daarvoor moet ik nog in de buurt van de receptie gaan zitten.
Het weer is lichtjes veranderd, het is nog wel dikwijls bakken en braden maar er passeren ook al eens enkele stevige wolkpartijen. Ook het rijden is lichtjes veranderd, voorbij de Rijn heb ik geen info van enige routes en vanaf nu gaat het dus allemaal op basis van een wegenatlas. Ik had vanmorgen dan ook enige moeite om de juiste richting te bepalen, ook al om dat een wegenatlas niet de meest gedetailleerde kaarten heeft en niet echt op maat van de fietser gemaakt is. Anders heb je echter een hele bibliotheek aan kaarten nodig en aan komoot ben ik nog niet, ik heb van collega’s al wel gehoord dat ze ermee reizen. Het duurde dus even maar vanaf Strassenhaus vond ik dat ik de goede richting gevonden had. Het ging dan wel over grotere en soms behoorlijk drukke wegen. In Dierdorf vond ik terug fietswegen die mijn richting uitgingen. Het is gewoonlijk dan wel niet de meest directe route en al zeker niet de beste weg maar je bent tenminste even van dat verkeer weg. Vanaf Freilingen ging ik weer over de gewone weg, die hier wel een stuk rustiger was. In principe zou ik op een camping gaan bij de Wiesensee maar die bleek ’s maandags gesloten. Er was echter een kantoortje van de toeristische dienst vlakbij en die wees me op een andere camping, een beetje verderop bij een wat kleinere see. Ik vond het nog een toer om die camping te vinden maar dankzij dat extra stukje zag ik wel nog een koppel ooievaars. De laatste foto is gewoon een gebuur op de camping 🙂 . De camping ziet er ook wel een stuk leuker uit dan die andere, zeker de beste camping sinds De Gavers op dag 1. En er is ook wifi, een half uur! Wel goede wifi. Ik zag ook nog een andere ree die, in het bos, letterlijk mijn pad kruiste. Ze bleef op aan de rand van het pad nog even naar me kijken, tot ik echt te dicht kwam natuurlijk. Ook zag ik massaal prachtige roofvogels, sommigen hoog in de lucht maar andere ook behoorlijk dichtbij. Ik heb echter mijn zoomlens niet bij op reis en met mijn pocketcameraatje, met ook een behoorlijke zoom, is er geen beginnen aan om vogels in de vlucht te schieten.
Vandaag mijn rit langs de Ahr verder gezet. Ik moest daarbij al eens over de grote weg maar ik had geluk, hij was vandaag afgesloten vanwege een fietshappening. Geen hoog sportieve dingen maar vooral een gezinsevenement met veel gelegenheid tot rusten, eten en drinken. Altenahr leek dringend aan herstelling toe, niet zomaar één plaats maar het hele stadje leek vuil en leeg te staan. Ook de route liep er in het honderd. Het is pas daarna dat ik de link legde met de overstromingen in de Eifel van 2 jaar geleden. Toen merkte ik ook de vele ijzeren noodbruggen die ik tegengekomen was en verderop ook nog zou tegenkomen. Hele stukken van de route langs de oever zijn dus ook gewoon weggespoeld. Je hebt daar, en van de overstromingen in België, wel beelden gezien maar als je dan de toestand 2 jaar later ziet dan kan je je toch niet in beelden hoe het moet geweest zijn. Ook het oude “kurhaus” in Bad Neuenahr is nog volledig dichtgetimmerd. Op het einde van de route werd het wel lastig met de alternatieve route die soms wel en soms niet aangegeven was. Zonder aanduidingen moest ik helemaal aan het slot ook nog even zoeken om aan en over de Rijn te geraken. Dat oversteken gebeurde trouwens met de boot, niet omdat ook hier een brug zou weggespoeld zijn maar omdat er gewoon nog geen geweest is. Aan de overkant zou ik nog een eindje doorgaan om een camping te vinden. Dat eindje viel wel nog stevig tegen, je moet nog behoorlijk klimmen om van de Rijn weg te geraken 😉 . Ondanks dus wat problemen was het wel weer mooi fietsen langs de Ahr. Er zijn overigens nog campings in Duitsland zonder wifi 😦 .