Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Vandaag heb ik toch nog een ritje gemaakt, alvorens het jaar af te sluiten. Ik profiteerde daarvoor van een rustige ochtend, voordat de wind terug zou opsteken. Het werd natuurlijk maar een kort ritje maar het deed wel goed. De reeën zaten rustig op “de golf” in Hollebeke, deze sluit aan op de Palingbeek en er werd vandaag blijkbaar niet gespeeld. Zo “scoorde” ik deze laatste week nog een ijsvogel en een stel reeën, na 2 lastige maanden toch nog een mooie afsluiter dus 🙂 .
Ook vandaag zag ik weer een kans voor een wandeling en zette daarbij weer een stapje meer, langs de Verdronken Weide dus. Die weide is trouwens weer echt verdronken, het water staat er erg hoog.
Ik zou eigenlijk graag dit jaar toch nog eens een ritje maken maar voorlopig staat daar toch nog wat veel wind voor. Ik maakte dus maar weer een wandelingetje, een deel langs de Vesten. Wat me de vorige keer, vanuit de rolstoel, niet lukte dat lukte vandaag wel, de ijsvogel in beeld brengen. Ik kreeg hem wel niet in close-up.
Vandaag eindelijk teruggekeerd naar mijn andere thuis, in Ieper. Klassiek begint dat met een wandeling naar Herentals maar 8 Km lijkt me momenteel toch nog wat teveel. Ik nam dan maar de bus naar Antwerpen om daar de trein naar Ieper te nemen. In principe kan ik die gewoon in Vorselaar op de Markt nemen maar een klein wandelingetje wou ik toch maken, ik nam ze dus in Pulle. Verder was het met de trein weer een behoorlijke portie reizen. Het begon ermee dat er , door schade aan de bovenleiding, geen treinen reden tussen Berchem en Sint Niklaas. Een alternatieve route werd er niet uitgewerkt, ik besloot dan maar zelf om via Brussel te rijden. De trein van Brussel naar Gent zat overvol. In Brussel Noord, waar ik de overstap maakte, kon ik nog vlot een plaatsje vinden maar in Zuid liep het dus over. Het toerisme boomt schijnbaar in Vlaanderen, ik hoorde allerlei vreemde talen van mensen die schijnbaar vanuit Brussel een daguitstap naar Gent of Brugge maakten. In Gent kan de situatie alleen als chaotisch beschreven worden, met massaal vertragingen en spoorveranderingen. In Gent bleek ook dat de taalwet in Vlaanderen een nieuw dieptepunt bereikt heeft. Het station “Lille Flandres”, dat al jaar en dag vanuit Kortrijk bediend wordt, blijkt niet meer te bestaan, het is vervangen door “Rijsel Fldrs”. Dat is wel bijzonder handig voor internationale reizigers die naar Lille Flandres zoeken om daar in het nabije Lille Europe een aansluiting te maken. Ik ben blij dat ik de afgelopen maanden bij moeder terecht kon, anders zou het echt wel een probleem geworden zijn, maar ben al even blij dat ik eindelijk kan terugkeren naar mijn eigen ritme en gewoontes. Bijvoorbeeld, elke dag wakker worden met Peter Van de Veire en 2 keer per dag Ben Crabbé is, voor mij, echt geen cadeau.
Vanmiddag genoten van het koud buffet van broer. Na de middag maakten we dan een kleine “kerstwandeling” om dat buffet al een beetje af te werken 😉 , een wandeling die stilaan alsmaar vochtiger werd maar die ik toch leuk vond.
Ook vandaag weer een ochtendwandelingetje gemaakt en ook weer wat verder. Die 5,5 Km is voorlopig wel zowat de huidige limiet. Ik voel die ochtendwandelingetjes overigens ook de rest van de dag nog wel, in mijn kuiten. 2 maanden immobiliteit loop je toch zomaar niet weg 🙂 .
Ook vanmorgen weer een kleine wandeling gemaakt, al een ietsje verder dan gisteren en ook al een stukje in het bos. Ik dacht op de buienradars een droge onderbreking gezien te hebben maar dat bleek toch niet helemaal juist te zijn, een half uurtje later zou beter geweest zijn. Hoe dan ook is het geen weer om de grote camera mee te nemen, vogels komen voorlopig dus niet in beeld.
Eindelijk vrij, vanaf vandaag mag ik mijn grote laars uitlaten. Hoewel het er niet echt weer voor was, al bleek dat uiteindelijk nog redelijk mee te vallen, heb ik dat toch gevierd met een wandelingetje. Ik hield het natuurlijk wel nog beperkt en ook op verharde wegen. Het was toch weer even wennen, zo zonder grote laars, maar het ging best goed. Ik ga tot Kerstmis toch ook nog wel hier in de Kempen blijven.
Van de sluitingsplechtigheid van vorige week kon geen sprake zijn maar een daguitstapje met broer en moeder ging vandaag wel. We gingen op de eerste plaats om enkele zaken weg te brengen en mijn post op te halen maar maakten ook een wandelingetje langs de vesten, waarbij ik mij wel nog in de rolstoel liet rondrijden. Binnenshuis kan ik mezelf wel goed te behelpen maar een wandeling van goed 3 kilometer is met mijn laars wel wat onpraktisch. Voor een foto was ik bij de ijsvogel net te laat maar ik ben wel blij dat ik hem mijn broer tenminste kon aanwijzen, zodat die nu zeker weet dat ik die foto’s niet zomaar “fabriceer” 😉 .
dannyc2018 