Vandaag stond er nog eens een stevigere rit op het programma en vanwege die stevigere rit en de te verwachten warmte begon ik er extra vroeg aan, om half zeven was ik al op de baan. Zo had ik nog een frisse start en al 25 Km achter de kiezen toen het stilaan begon op te warmen, ik was zowat halfweg toen het ook warm begon te worden.
De rit begon in dezelfde lijn als die van gisteren, golvend tussen de gras- en graanvelden. Na 60 Km ging ik over op het onverhard. Wie mij een beetje kent, die kent ook mijn algemeen gedacht over onverhard 😦 . Het was echter wel de officiële weg naar Merriwa, over Ringwood Road. 21 Km duurde dat onverhard, met daarin ook enkele pittige klimmetjes. Het grootste probleem daarbij was niet zozeer de gravel maar de ribbels daaronder, het wasbord effect. Ondertussen was het ook wel echt warm. En als de ondergrond, het terrein en de warmte nog niet genoeg zijn, dan zijn er altijd nog de vliegen. Ik heb het er nog niet eerder over gehad maar de vliegen zijn de pest van Australië. Altijd en overal zijn ze er om rond je hoofd te cirkelen met een voorkeur voor oren, neus, ogen en mond. Ik vind het ook verbazend dat ik er nog maar een vijftal doorgeslikt heb. Ik heb er dus al wel sinds het begin mee te maken gehad maar vandaag op het onverhard door het boos en zeker ook daarna was het echt verschrikkelijk. Gek word je ervan. De Australiërs hebben er ook wel zelf wel schuld aan, al die kadavers langs de weg zijn natuurlijk ideale kweekgrond voor vliegen.
Ik kon me niet voorstellen dat er in 2024 in Australië nog accommodaties zouden zijn zonder wifi verbinding maar dat is nu 2 nachten op rij het geval. Gisteren kon ik dat nog opvangen door naar de supermarkt te gaan, minstens de 2 grootste supermarkten van Australië bieden in al hun winkels gratis wifi en gisteren had ik daar bij één ervan een goed plaatsje. In Merriwa blijkt er geen van die winkels te zijn en kan dat dus niet. Om mijn rit te uploaden kon ik nog terecht bij de telefooncel. Die bestaan hier nog massaal, zijn voor nationale gesprekken bovendien gratis, en bieden meestal ook free wifi aan. Met mijn GPS en GSM wou ik daar nog wel terecht maar met mijn laptop ga ik toch echt niet bij een telefooncel staan.
Sinds de start van mijn trip heb ik 2 extra flessen water in mijn tassen, goed voor 2,5 Kg extra gewicht, voor wanneer ik zonder water zou vallen en geen gelegenheid zou zien om bij te vullen. Tot dusver was dat allemaal nodeloos maar vandaag heb ik ze, of tenminste toch al één, wel nodig gehad.

https://www.strava.com/activities/12977273798

Het weer was vandaag tamelijk gelijk aan dat van gisteren, stralend blauw en warm.
De route ging verder over rustige, lokale wegen door een mooi maar weinig spectaculaire omgeving met glooiende heuvels en veel grasland.
Omdat ik toch niet voor de middag wou inchecken, reed ik bij aankomst eerst nog even mijn hotel voorbij op zoek naar een koffie en een hapje. Daar was onderweg overigens geen mogelijkheid voor geweest. Het hielp uiteindelijk niet veel. Het was nog altijd maar pas middag toen ik bij mijn hotel aankwam en inchecken, voorzien om 14.00 uur, kon nog niet. Een uurtje later, nog steeds wel een uur voor tijd dus, raakte ik dan toch binnen.

https://www.strava.com/activities/12969255154

Vandaag weer een stralende en warme dag.
De route ging vandaag verder over rustigere wegen dan de afgelopen dagen.
Kandos is een typisch stadje maar met een mooie bergwand in de achtergrond, alleen is die moeilijk goed in beeld te brengen.
In de namiddag werd het bij het klimmen onder de stralende zon, schaduw is er niet veel, wel echt warm.

https://www.strava.com/activities/12962003931

Vandaag was terug een stralende en warme dag, de kleuren zouden vandaag waarschijnlijk een stuk beter uitkomen op de viewpoints van gisteren. Schijnbaar zit ik momenteel wel in de betere regio van Australië. Ik had ontbijt inbegrepen in het hostel en in de ontbijtruimte stond het nieuws op. Voor het centrum en het zuiden, de hele regio waar ik eerder was dus, voorspelden ze extreme hitte en bijhorende bushfire waarschuwingen terwijl het noorden, waar ik niet heen ga, al dagen onder zware regen lijdt met op verscheidene plaatsen overstromingen.
Voorbij Katoomba was er geen keuze meer, er restte alleen nog de grote weg. Ik pikte onderweg nog 2 viewpoints mee, waarbij het even verlaten van de grote weg een bijkomende bonus was. Jammerlijk was het niet het meest geschikte moment van de dag voor uitzichten aan deze kant van de bergrug, naar de zon gericht.
Even voor het einde kon ik dan toch van de grote weg af.

https://www.strava.com/activities/12955753799

Vandaag dus gaan kijken naar het waarom dat mensen naar Katoomba en omgeving komen. Jammerlijk werden de uitzichten niet erg ondersteund door het licht, waardoor er weinig kleuren naar voor kwamen, maar je krijgt wel een idee.
Sinds ik de grens van New South Wales ben overgestoken, word ik vaak begeleid door het geluid van cicadas. Cicadas zijn een krekelsoort en zitten schijnbaar met duizenden samen, hun geluid is soms oorverdovend.
Ik kreeg vandaag nog eens te maken met een bird attack en deze keer blijkbaar wel met zijn bek in plaats van de vleugels, gezien het putje in mijn helm. Je ziet hier wel eens fietsers met plastiek straps op hun helm, het is geen zicht maar je begrijpt wel meteen waarom. Op de terugweg, ik moest dat stuk heen en terug, hielden ze het op schijnvallen met geluid vlak boven je hoofd.

https://www.strava.com/activities/12948782110

Vanmorgen was het nog eens stralend blauw en warm, ik vertrok voor een keer zelfs gewoon in korte mouwen. Later kwam er wel wat wisselende bewolking en wat wind opzetten, waardoor het wat minder warm werd. Iets waar ik overigens niet rouwig om was.
Vandaag dus een nog korter ritje dan gisteren maar van een heel ander kaliber. Het ging nog steeds veel van dorp naar dorp maar het verschil zat dus in het hoogte niveau.
Gisteren merkte ik toevallig dat er een oude weg parallel aan de grote weg liep en het leek me dus wel een goed idee om die te nemen, hij zou allicht een stuk minder druk zijn. Ik kreeg al vlug het idee dat ik misschien wel een vergissing kon gemaakt hebben. Hoewel de weg verboden was voor zware en lange voertuigen, leek hij niet echt rustiger te zijn. De vergissing zat echter vooral in de stijgingspercentages van de eerste klim, die gingen al snel richting 20%. Ik ben op die klim ook 2 keer even gestopt, een eerste keer om het verkeer achter mij door te laten maar daarna ook nog wel eens vooral om gewoon even te stoppen. Een eindje voorbij de klim kwam de weg net naast de grote weg te liggen. Die deed er wellicht wat langer over om dezelfde hoogte te bereiken, en was dus wel wat minder steil, maar bleek toch nog een heel stuk groter en drukker dan de oude route. Toen ik er per ongeluk bijna op terecht kwam, keerde ik dan toch maar terug om de oude parallelweg te nemen. Die werd ondertussen ook heel wat rustiger, zowel wat verkeer als klimmen betreft. Na zo’n 20 Km moest ik toch de grote weg op maar 10 Km verder vond ik een nieuwe parallelroute. Af en toe zat er nog wel eens een pittig stukje tussen maar zo erg als de eerste klim werd het niet meer, al mocht de finish er ook wel zijn. 2 korte ritjes na elkaar dus maar ik ben toch blij dat ik ze niet in een stuk deed. Eigenlijk reed ik vandaag gewoon 45 Km aan een stuk bergop. Het is momenteel tenslotte ook niet nodig om langere ritten te maken, de accommodatie is er en ik heb nog wel wat ruimte om terug Sydney te bereiken.
De hostel hier maakte geen beste eerste indruk, het was één van de eerste keren dat ik niet direct kon inchecken en de gast aan receptie leek echt behulpzaam type. Ik ging dan eerst maar even naar Vietnam om iets te eten, het is tenslotte alweer even geleden dat ik daar nog was 😉 . Het restaurantje gaf echt wel een authentiek Vietnamees gevoel en de noedelsoep smaakte al even authentiek. De tweede indruk van de hostel was al een stuk aangenamer. Het is er erg aangenaam binnen, de receptioniste was erg behulpzaam en het is de eerste hostel waar mijn fiets op de, gedeelde, kamer staat. Hij stond overal wel veilig en droog maar nog niet eerder op de kamer.
Het werd weer een rit zonder foto’s, de bergen hebben zich nog niet van hun mooiste kant laten zien. Morgen blijf ik hier nog een dag om enkele van die mooiere plaatsjes op te zoeken.
Ik kruiste onderweg één van de Trek Ladies, allicht was het Amanda Spratt. Geen grote winnaar maar toch wel een behoorlijke naam, vooral als klimmer, en afkomstig van Penrith, het stadje net voor Emu Plains waar ik verbleef afgelopen nacht.

https://www.strava.com/activities/12941155312

De rustdag van gisteren heeft me toch wel deugd gedaan.
Vandaag dus vertrokken voor mijn “extra lusje”. Nadat ik reeds het Australië van het center bezocht en het Australië van de kust zag, ga ik nu richting het Australië van de bergen. Aanvankelijk dacht ik de rit naar mijn bestemming van morgen in één trek te doen maar bij nader inzien leek me dat toch wat teveel van het goede, vandaar dus vandaag een kort ritje om te herbeginnen.
Nadat het gisteren namiddag mooi opgeklaard was, begon het vanmorgen weer bijzonder grijs met wat gemiezer. Later werd het dan wisselend bewolkt, waarbij het wanneer de zon even doorbrak direct een stuk warmer werd. Een tiental kilometer voor aankomst kreeg ik toch even een buitje, nu wel genoeg om mijn regenjas aan te doen. Omdat ik na de bui bijna op mijn bestemming was besloot ik om mijn jas aan te houden maar dat werd toch even vrij warm.
De rit ging vandaag eigenlijk de hele tijd over grote, drukke wegen door de agglomeratie van de omgeving rond Sydney. Het werd dus een dag zonder foto’s.

https://www.strava.com/activities/12933461523

Ik merkte vanavond dat er geen cruiseschip meer lag en het licht zat ook wel goed, tijd voor een extraatje dus 🙂 .

Je zal hier maar een leuk kantoor hebben met mooi uitzicht op Sydney Harbour en “plots” kijk je alleen nog bij de buren binnen 🙂 . Elisabeth was vertrokken vanmorgen maar er lag al een nog groter monster in de plaats 😦 . Ik ben dan maar wat dichterbij gaan kijken, de Sydney Opera is tenslotte toch één van die iconische gebouwen van deze wereld. Verder heb ik overigens niet veel gedaan vandaag, nog een paar praktische dingen deze voormiddag maar voor de rest vooral rustig in de hostel blijven rondhangen. De Harbour Bridge is, onder begeleiding veronderstel ik, te beklimmen, met ongetwijfeld mooi zicht op de opera, maar daar heb ik toch maar voor gepast en dat zal ik ook bij mijn finale passage maar doen.
Sydney heeft dus ook nog wel wat moderne hoogbouw maar toch is de klik er hier, in tegenstelling tot Melbourne, nog wel. Met het weinige dat ik vandaag deed wekt Sydney wel een heel aangename indruk.

Vandaag was weer een warme dag met een forse wind.
Ik heb het lang kunnen uitstellen maar wanneer je een grote stad in moet dan kom je uiteindelijk toch altijd op grotere en drukkere wegen terecht. De Coastal Road was zeker niet de kortste en waarschijnlijk ook niet de makkelijkste maar eigenlijk wel de enige echte optie. De laatste 35 kilometer gingen GPS assistentie. Aan het slot hielp dat echter niet veel meer, de smallere straten met hoge gebouwen bleken geen goed te doen aan de nauwkeurigheid van het GPS signaal. De hostel leek zo wel onbereikbaar, ik had het dak al eens zien uitsteken maar had geen idee hoe ik het moest bereiken. Met wat lokale kennis kwam het toch nog goed 🙂 .
Ik heb de laatste tijd wat minder papegaaien in beeld gebracht, dat is niet omdat ze er niet zijn maar ze schijnen zich wat moeilijker te tonen. Ik kreeg vandaag wel een beetje aangebrand exemplaar in beeld. Ik heb er natuurlijk geen idee van maar ik vermoed dat het een jonger exemplaar is dat in een volwassen vederpak wisselt.
Normaal is er vanaf het dakterras van de hostel een mooi zicht op de opera maar iemand heeft “Koningin Elisabeth” in de weg gelegd 😦 😉 .
Ik ben dus in Sydney gearriveerd. Dat is een stuk vroeger dan voorzien, ik moest hier eigenlijk pas op 12 december zijn. Ik heb echter nog wel een extraatje op het oog om mij bezig te houden 🙂 . Morgen echter eerst een rustige fietsvrije dag, dat is tenslotte van Melbourne geleden.

https://www.strava.com/activities/12918506434