Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Vandaag nog eens de verplaatsing naar de Kempen gemaakt. Ik had gehoopt om op mijn wandeling wat meer leven tegen te komen maar ik wist wel uit ervaring dat de route die ik nam over goede paddenstoelengrond ging, dat zat dus sowieso wel goed. Het leven dat ik uiteindelijk dan toch tegenkwam was dan echt wel de moeite waard, vind ik.
Mooi weer vandaag maar vanwege de toch wel nijdige wind ging ik niet vol voor de fiets. Ik nam hem wel om nog eens op verplaatsing te gaan, naar de Galgebossen. De Galgebossen liggen nog net wat meer uit de richting dan de Gasthuisbossen en bovendien gaat er geen behoorlijke wandelroute heen, er te voet naartoe gaan is hier dus geen optie. Het is er wel mooi wandelen maar de bospaden zijn er wel altijd enorm vet- en vochtig.
Ondanks het mooiere weer heeft het vandaag toch even geduurd voor ik aan een wandeling toekwam. Dat komt omdat ik een namiddagje in Jan Yperman doorgebracht heb voor een coloscopie, een darmonderzoek dus. Een tijdje terug kreeg ik mijn resultaat van de tweejaarlijkse stoelgangtest en dat was “afwijkend”. Er was dus een vervolgonderzoek. Dat onderzoek begon eigenlijk al maandag met een covid test. Een coloscopie gebeurt met een dagopname en voor een opname in het hospitaal is dus een negatieve covid test nodig, dat heb ik na ruim anderhalf jaar uiteindelijk ook eens gehad. De voorbereiding van het eigenlijke onderzoek begon gisteren avond. Tussen 19 en 20 uur moest ik een liter van een poederoplossing drinken, gevolgd door nog een liter plat water tussen 20 en 21 uur, om de darmen te spoelen. Vanmorgen moest dat, na een puddinkje als ontbijt, nog eens herhaald worden tussen 8 en 10 uur. Het waren niet de aangenaamste uren. Om 13 uur moest ik dan in het hospitaal zijn voor het onderzoek. Het onderzoek zelf was de op één na beste periode van de dag, zalig geslapen 🙂 . Het beste moment was uiteindelijk het mededelen van het resultaat: vals alarm, alles zuiver zonder poliepen of tumoren. Als je zo een tijdje in het hospitaal doorbrengt dan merk je weer eens dat gezondheidszorg eigenlijk gewoon bandwerk is maar wel door fantastische, gemotiveerde mensen. Toen ik na het onderzoek in afwachting van het resultaat lag, hoorde ik mijn voorganger tegen de verpleegster die hem kwam terughalen zeggen dat alles goed was. Op een vreemde manier heb je eigenlijk een beetje de neiging om dat jammer te vinden. Statistisch krijgen op de 100 personen die een coloscopie ondergaan na een “afwijkend” resultaat 46 mensen een “zuiver” resultaat. Bij 50 mensen wordt een mogelijke voorloper van een kanker gevonden, in principe poliepen dus. 4 mensen op de 100 krijgen effectief de diagnose van kanker. Als je voorganger positief zou zijn stijgen dus statistisch jou kansen op een zuiver resultaat, ook al besef je rationeel wel dat statistieken maar statistieken zijn. Hoe dan ook bleek ik een beetje later ook bij de eerste groep te horen. Toen ik uiteindelijk thuis was ben ik dus alsnog voor een wandelingetje vertrokken. Als had ik daarvoor ook al wel wat gewandeld, ik ging namelijk te voet naar het hospitaal en terug. Na een anesthesie mag je geen voertuigen besturen, ook niet fietsen dus.
Het weer was al wel een stuk beter dan gisteren maar ik hield het toch nog bij een wandeling, terug naar mijn klassieke wandeling en dus ook weer langs Flammy 🙂 .
Na 2 dagen fietsen was het vandaag weer wandeldag. De bedoeling was om nog eens langs Voormezele richting Dikkebus Vijver te gaan maar dat is dus niet helemaal gelukt. De app’s hadden niets in de gaten gehad maar het ging na een kleine 4 Km toch regenen, behoorlijk stevig regenen. Terugkeren vond ik te gek maar in Voormezele besloot ik toch maar om de vijver af te snijden en voor een kortere route te kiezen. De regen zou wel even onderbreken maar al even snel weer herbeginnen, zij het wat minder fel. Pas de laatste paar kilometers stopte het echt en ging zelfs de zon even schijnen.
Mooi fietsweer maar wel weer met een erg goed voelbare wind. De volgorde was vandaag wel omgekeerd, ik begon met een makkelijk stuk met daarna een lang lastig deel om dan te eindigen met weer een wat makkelijker slot.
Vandaag was de wind weer een stuk minder en dus werd er terug gefietst. Zo zwak als dat de weerberichten lieten uitschijnen was de wind nu echter ook weer niet. Zo werd het een rit in 3 delen: een erg lastig begin, gevolgd door een zalig tussenstuk en dan weer een lastig, en op het eind erg lastig, slot.
Er stond nog steeds een nijdige wind maar verder was het best wel mooi en dus kon er gerust wat verder gewandeld worden, heel wat verder eigenlijk. “Flammy” zit nog altijd op Zillebeke Vijver. Het was al een tijdje geleden dat ik nog eens in de Gasthuisbossen was, hoewel ik het eigenlijk het mooiste bos van de streek vind, maar het ligt een beetje uit de richting. Op voorhand had ik met het idee gespeeld om met de fiets ter plaatse te gaan en dan uitgebreid in het bos te wandelen maar daar had ik uiteindelijk toch geen zin in. Het werd dus een wat langere wandeling met wat minder bos. De wandeling heen en terug is echter ook best genietbaar. Op de terugweg verschenen donkerdere wolken maar het bleef wel droog.
Weer geen fraai weer maar uiteindelijk toch goed genoeg voor een wandelingetje. Ik keerde vandaag terug naar mijn klassieke Verdronken Weide – Vestingen route. Hoewel de app’s er geen meer zagen, kreeg ik toch nog een buitje te verwerken.
Het weer was vandaag wat minder aangenaam en dus mocht ook de wandeling terug wat minder zijn. Om dan niet steeds op dezelfde wandeling terug te vallen, wandelde ik vandaag eens gewoon rond Ieper.