Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Waar ik gisteren nog vroeg ging wandelen om de regen, die uiteindelijk pas heel laat zou arriveren, voor te zijn, wandelde ik vandaag wat later om de regen te laten passeren. Het zou wel nog wat vroeger gekund hebben maar als ik dan toch later ga wandelen dan echt wat later, met nog steeds wat hoop om nog eens een ree te spotten. Ik weet wel niet of ze er zelfs nog wel zijn maar de hoop om ze nog eens te zien is er nog steeds.
Omdat het bij het wakker worden nog behoorlijk regende en er schijnbaar een verhoogde kans was dat het dat na de middag opnieuw zou doen, koos ik vanmorgen voor een ochtendwandeling. Een wat verkorte versie van de wandeling langs Zillebeke Vijver en de Verdronken Weide. Het was er overal vrij druk.
Vandaag nog eens de bergjes gedaan maar dan in kortere versie, met een directere aanloop dus. Doordat ik toch een kortere versie deed, besloot ik bij de Kemmel een lusje te doen om hem ook nog eens langs de andere kant te doen. Aangezien ik dan toch lusjes aan het maken was, besloot ik later om ook de Zwarte en de Rode nog eens van een andere kant aan te vallen. Zo werd het dus een kortere maar toch nog pittige route. Er stond gelukkig wel minder wind dan gisteren.
Er schoven geregeld wat grijze wolken over maar ik vertrouwde op het droge weerbericht om toch weer de fiets te nemen. Het begin, de eerste 30 Km, was erg lastig, overwegend stijgend en met de wind op de kop. Daarna kon het alleen maar beter worden natuurlijk.
Het was vanmiddag weer mooi fietsweer maar wel met beduidend meer wind, wat dan dus weer wat minder mooi fietsen maakte. Gelukkig had ik die wind aan het slot, de laatste 10 Km, van achter waardoor ik toch wat relaxer kon finishen. De 66 Km van vandaag waren zeker zo lastig als de 88 van gisteren, ook al omdat het parcours op zich al wat uitdagender was.
Na een week van eerder wat rondtoeren, met camera, was het vandaag weer tijd om gewoon wat te fietsen om te fietsen. Het was er vandaag ook prachtig weer voor en het liep ook best goed, al kreeg ik de laatste 25 Km wel te maken met wat tegenwind.
Ook op deze maandag werd er nog niet naar de Westhoek teruggekeerd. Ik bleef nog een dagje extra, morgen komt broer terug. Op de middag liet moeder wel verstaan dat ze vandaag voor een rustdag zou kiezen, sowieso was er in de namiddag al de OKRA hobbyclub. We deden ook al wel een 43 Km over de voorbije 8 dagen, een rustdagje was misschien wel op zijn plaats. Hoe dan ook koos ik dan maar voor een wat langer ritje. De route werd een beetje met de natte vinger bepaald. Ik had wel een vaag idee waar ik heen wilde maar de route wijzigde zo dikwijls onderweg dat er van het originele plan maar zowat de helft overbleef. Ik wist niet altijd precies waar ik was maar het werd wel een mooi ritje, in een richting die ik niet zo vaak doe.
Moeders vaste zondagochtend afspraken gingen vandaag niet door en dus zouden we er vandaag nog eens een dagje van maken. We besloten de bestemming deze keer niet zo ver te gaan zoeken en kwamen tenslotte bij Lier uit, een stad die ons toch wel wat aan het hart ligt. Ik kwam bij de “planning” ook het Brede Zeyppad tegen, een wandeling bij het Fort van Koningshooikt (deelgemeente van Lier). Die leek wel de moeite en die zouden we dus voor de middag doen, waarna we naar Lier zelf zouden rijden om iets te eten en eventueel de stad nog wat te bezoeken. Toen we echter bij het Fort aankwamen bleek daar een veldcross plaats te hebben en was er van wandelen dus geen sprake. We reden dan maar meteen door naar Lier voor plan B, de Timmermans wandeling. De wandeling op zich was wel goed maar voor de aanduidingen scoren ze niet zo hoog, die liet vooral in het middengedeelte nogal te wensen over. Gelukkig had ik vanmorgen het plannetje nog afgeprint. Na de wandeling en het etentje vond moeder het toch wel genoeg en kwam er dus niets extra meer bij. We waren dus al vrij vroeg terug thuis en daar deed ik er dan maar nog een solo wandeling bij. Ik heb ook nog wel wat leuke foto’s van die tweede wandeling maar de verzameling van Lier zat al zo vol, en in “onze” bossen kom ik wel eens vaker, dat ik die voor vandaag maar heb laten vallen.
Ik heb mezelf vanmorgen beperkt tot een klein ritje, een parcoursje dat ik in een ver verleden wel eens liep als training voor een marathon. Er waren toen nog geen GPS’en om te meten, ik dacht destijds dat het behoorlijk wat langer was dan wat ik nu registreerde. De wandeling na de middag was ook wat minder dan de afgelopen dagen maar nog wel best behoorlijk voor 87 jaar.