Ook vandaag was het weer hoogzomer. Ik was vandaag een gewone standaardtoerist 🙂 . Ik wandelde door het bos naar beneden voor een wandeling door de stad. De eerste passage was het Akershus, een fort uit de 13de eeuw. Daarna ging het richting stadhuis maar die directe omgeving was volledig afgesloten voor voetbalavonden, het wordt de toerist niet makkelijk gemaakt tijdens een WK 🙂 . Ze waren op verscheidene plaatsen ook al ruim 12 uur voor het begin van de wedstrijd aan het aanschuiven om binnen te kunnen. Daarna ging het nog verder langs het Koninklijk paleis en de Domkerk alvorens terug door het bos naar boven te klimmen.
De wifi op de camping doet het vandaag een stuk beter dan gisteren. Ik kan, momenteel toch tenminste, zelfs naar de Tour kijken. Al is het een langdurige sprintersetappe.

Vandaag was het hoogzomer, de thermometer gaf al 20° bij de start en dat ging vlotjes naar 25 en na de middag zelfs richting 30. Zo gaat het plots wel heel vlug. Mijn laatste noordse rit gebeurde dus wel in korte mouwen, zeldzame gebeurtenis tot dusver deze zomer 🙂 . Verder was het een typisch Noorse rit om af te sluiten, met geregeld een pittig bultje op de weg 🙂 .
Mijn naderingsroute van dit jaar was een stuk leuker en vlotter dan vorige keer, toen passeerde ik langs nogal wat industrie maar dat was deze keer niet het geval.
Ik ben eigenlijk geen echte fan meer van Ekeberg camping in Oslo, ondertussen een “TopCamp” zoals in Mosjoen, maar in het centrum op zoek gaan naar een betaalbaar logement leek me ook lastig dus trok ik toch richting camping. Sinds mijn vorige passage hebben ze wel het “servicehuis” mooi gerenoveerd maar de inductiekookplaten moeten mijn pannetjes niet, dat gebeurde verder enkel bij die andere TopCamp in Mosjoen, en de wifi is nog steeds behoorlijk waardeloos. Gewoon blijven proberen tot je eindelijk eens verbinding krijgt.
Bij mijn vorige passage waren ze de laatste hand aan het leggen aan de opbouw van een rockfestival, deze keer zijn ze bezig met de laatste restjes af te breken 🙂 .

https://www.strava.com/activities/19254829149

Vandaag mijn eerste zomerse dag van deze zomer, ik raakte wel eens de 25°. Ik had natuurlijk al wel mijn dotatie tropische dagen in de winter 🙂 .
Ik heb dikwijls toch wel een hekel aan de Noren en hun fietspaden. Het gebeurt bijvoorbeeld wel eens dat ze plots een andere richting uitgaan dan de weg waar ze langs liepen. Vandaag bleek opeens de dotatie asfalt voor het fietspad opgebruikt en ging het plots voor enkele kilometers over op een gravelpad dat ook nog wat hoger dan de weg op en af golfde. Later kreeg ik dan wel weer een mooi fietspad dat lager bij het water bleef dan de weg.
Ik merkte al snel dat ik stilaan Oslo begon te naderen, ik reed blijkbaar onder de aanvliegroute voor de internationale luchthaven Gardermoen.
In Jessheim had ik een camping moeten vinden maar dat deed ik dus niet. Meer nog, er was ook niets anders te vinden in het stadje, veel restaurants maar geen slaapgelegenheden. Er zat uiteindelijk niets op dan een stuk terug te rijden richting luchthaven om daar een typisch luchthavenhotel op te zoeken, voor wel nog een redelijk schappelijke prijs.

https://www.strava.com/activities/19243739937

Een mooie lentedag vandaag, met een voelbaar windje maar ook een temperatuur van boven de 20° 🙂 .
Voor 2 jaar reed ik ook van Lillehamer naar Oslo. Toen stak ik de rivier om aan de overkant verder te gaan, deze keer ging ik aan dezelfde kant verder. Die rivier ziet er hier overigens meer uit als een meer 🙂 . De E6 stak ook de rivier over voor een tijdje en dus liet ik die even lopen. Kort na het verlaten van Lillehamer liet ik me door een fietsers wegwijzer, die waren er hier weer, overtuigen om een wat kleinere weg te nemen. Die weg ging een stuk verder wel over op een verharde zandweg. De weg was nog best OK en goed te fietsen in een mooie omgeving maar er zaten wel een paar bultjes in waar ik met deze fiets amper boven geraakte. Een paar Engelse motards, die ook voor de kleinere weg gekozen hadden, zagen het op een bepaald moment blijkbaar niet meer zitten, ik kwam ze terug tegen nadat ze mij eerder voorbij gereden waren.
Ik koos ook vandaag weer voor comfort en ook voor wat olympische geschiedenis, het doel was het “Vikingskipet”. Het hostel ligt er recht over, aan de andere kant van de weg. Ik passeerde hier ooit, in de vorige eeuw, al eens met de motor en vond het wel een leuke hostel. Toen was de hal ook open om te bezoeken maar dat lijkt niet meer het geval. Ik passeerde ook door het stadje zelf en zag wel wat interessante gebouwen maar deed met mijn geladen fiets niet de moeite voor foto’s.

https://www.strava.com/activities/19227853291

Ook gisteravond nog verder gegaan met het comfort en gegeten in het bij het hostel horende restaurant. De zalmforel met echte aardappelen en groenten was heerlijk en voor een prijs die je bij ons allicht ook betaald. Ook het ontbijtbuffet was uitgebreid en goed.
Ik had gisteren misschien moeten uitleggen waarom ik een quote van 20 juni 2024 vermeldde, dat was toen dus ook de rit naar Lillehamer. Dat was toen dus een stuk vroeger maar ik had ook nog veel langer te fietsen.
Na 2 mooie dagen was het vanmorgen nog eens een stuk minder. Ik moest een tijdje geduld, tot de regen minderde, alvorens te vertrekken. Het werd echter allerminst een rustdag. Ik trok naar het Olympisch Park en dat ging dus bergop, eerst naar de springschansen en daarna nog een stuk verder en hoger naar het biatlon stadion. Aan dat biatlon stadion ligt tegenwoordig een, eerder basic leek me, camping. Ik zou er echter niet met een geladen fiets naar toe willen rijden. Ondertussen was het wel al weer mooi opgeklaard en best warm.
2 jaar geleden werd er in Lillehamer veel aan de weg gewerkt, wanneer die gedaan zijn is het meteen een stuk aangenamer in de stad 🙂 .

De nachten zijn hier terug echt koud. Vandaag begon wel met een mooi blauwe hemel en weinig wind, het regenjasje en de lange broek heb ik dan ook gewoon ingepakt. Ik fietste wel aan de schaduwzijde van de vallei en daar bleef het toch nog een hele tijd behoorlijk frisjes.
Ik heb vandaag overwogen om langs de andere kant van de rivier te fietsen om conflicten met de E6 te vermijden maar weet dat het daar veel op en af gaat met echt stevige klimmetjes, 2 jaar geleden ervaren toen ik het stuk tussen Ringebu en Lillehamer ook fietste. Dit jaar dus toch maar aan dezelfde kant gebleven en dat ging best goed. Af en toe moest ik wel weer de E6 verlaten maar dat was in het algemeen OK. Eén keer was ik niet gelukkig toen ik een stuk de berg op moest om de E6 voor een 2 km vrij te geven 😦 . Aan de overkant kon ik de pistes van Kvittfell herkennen, in 1994 de scene van het olympische alpijns skiën en nog steeds deel van het wereldbekercircuit. Er zijn in dat circuit niet veel pistes die finishen op zo’n 250 meter hoogte 🙂 .
Vannacht slaap ik binnen, in het station, niet vanwege die koude nachten maar omdat het altijd al het plan was. In het station in een hostel gevestigd, waar ik 2 jaar geleden ook al een nachtje verbleef. Deze keer doe ik er 2. Er is wel een camping aan de rand van Lillehamer maar ik kies hier een keer voor centralisatie en comfort 🙂 , met momenteel de Tour op “groot” scherm en in het Noors op de achtergrond 🙂 .
De eerste lijnen van mijn bericht van 20 juni 2024: “De start was bitter koud maar toen kwam de zon over de berg, het begin van een mooie dag maar wel met een goed voelbare wind. Ik fietste vandaag zonder regenjasje en in korte broek!”. Klinkt toch wel wat herkenbaar 🙂 .

https://www.strava.com/activities/19199793356

Het was vanmorgen geen frisse maar een gewoon koude en winderige start. Ik vertrok met mijn regenjasje aan voor comfort. Na een uurtje mocht dat wel uit en uiteindelijk werd het een best mooie fietsdag, ook al omdat ik die wind overwegend van achter had 🙂 .
Ik reed vandaag blijkbaar door niet de meest fietsgezinde regio van Noorwegen. Ze zeiden wel dikwijls wat niet mocht maar nooit wat wel kon, veel verbodsborden dus maar geen wegwijzers. Gelukkig help het kaartje op mijn GPS-scherm wel maar dan nog loopt het wel eens mis en moet je een stuk terugkeren. Het alternatief liep ook wel eens gewoon over een bosweg. Bovendien is het allemaal zo onzinnig, een paar kilometers verder kom je telkens weer terug op diezelfde E6 met hetzelfde verkeer. Uiteindelijk moest ik hem wel voor langere tijd laten lopen toen een nieuwe tracé aan de andere kant van de rivier ondergronds ging.
In Otta nam ik mijn lunchstop. 2 jaar geleden overnachtte ik in Otta en brak bij het opstellen van mijn tent een stok. Ik nam dan maar een upgrade naar een het voor de nacht en zocht de volgende dag, in Dombås, een hulpstuk dat me voor de rest van de reis verder hielp.
Aan het einde van de rit bleek nog eens de minder fietsgezindheid van de regio. Mijn route werd gewoon afgeblokt door de vangrails van de E6, op 700 meter van de camping. Die 700 werden er voor mij dan 3.000, licht golvend over een veredelde veldweg.
De bazin van de camping was op daguitstap. Over de telefoon klonk het: “zoekt u een plaatsje en ik kom vanavond wel langs”. Er is wifi aanwezig maar ik moet dus op de bazin wachten voor het paswoord.
Een beetje na mij arriveerde een jonge Nederlandse buurvrouw die een deel van de Olavsweg wandelt, vanuit Oslo maar waarschijnlijk niet helemaal tot Trondheim.

https://www.strava.com/activities/19192686366

Ik weet niet of de hoogte van 500 meter er mee te maken had maar vanmorgen had nog eens een erg fris begin. Het klimmen ging vandaag verder, naar en over de Dovrefjell, ik vertrok dus maar meteen met de vrijwel volle laag kledij. Enkel het regenjasje hield ik nog achter de hand voor het geval van regen of eventueel voor bovenop de fjell. Uiteindelijk werd het beiden, net bij het bereiken van de fjell vielen de eerste druppels. Het werd nooit dramatisch maar was soms wel wat onaangenaam.
De klim naar de fjell had ik met een GoPro moeten kunnen doen, zo prachtig. Ook met de fiets stop je niet zomaar overal voor de foto, dikwijls wel maar niet altijd, en het was ook niet altijd echt in beeld te vatten. De volledige beklimming met de GoPro zou wel een wat lange film geworden zijn 🙂 .
Op de Dovrefjell zitten nog muskusossen. Muskusossen zijn zware, plompe dieren met lange vacht en langs de kop terug omhoog buigende horens. Zo heel veel zijn er niet en de fjell is wel heel erg uitgestrekt, de kans om ze langs de weg te zien is dus wel heel erg onwaarschijnlijk. Er worden wel safari’s naar georganiseerd.
Mijn middagstop nam ik op een plaats waar ik 2 jaar geleden ook nog stopte, op het hoogste punt van de weg over de fjell. Toen nam ik er, komende vanuit Dombås, de afslag naar Røros. Er gaat schijnbaar veel verkeer naar en van Røros, na de stop was het plots een stuk drukker op de weg. Het kwam wel in vlagen, de ene moment was het gewoon rustig en dan ineens leek het even spitsuur 🙂 . Na de stop op het hoogste punt keek ik ook al uit naar de afdaling maar die liet nog een hele tijd op zich wachten. Het hielp ook niet dat ik er ondertussen ook nog tegen de wind moest opboksen.
2 jaar geleden overnachtte ik in Dombås maar die camping lag op een verschrikkelijke helling en daar had ik geen behoefte meer aan. Ik stopte er dus wel even voor koffie en winkelen maar om te overnachten reed ik nog een 5 km verder tot de eerstvolgende camping, 5 km bergaf 🙂 . Het is niet de modernste camping en de wifi is enkel beschikbaar bij de receptie maar daar hebben ze er wel een heel comfortabele wifi-kamer voor ingericht.

https://www.strava.com/activities/19177999146

Het weer was vanmorgen weer totaal anders dan gisteren, zwaar bewolkt en wat winderig. Het zag er dus niet goed uit maar ik zou uiteindelijk wel minder regen krijgen dan op die mooie dag van gisteren. Het bleef dus vooral bij zwaar dreigen maar ik fietste af en toe wel op wat vochtige wegen.
Ik begon vandaag nog eens met een paar extra kilometers, in Støren komen 2 rivieren samen en ik koos dus de verkeerde. In Støren was het dan ook gedaan met de wegwijzers voor fietsers, enkel wanneer ik de E6 moest verlaten voor een alternatief stuk dan stond er nog eens eentje om dat aan te geven. Ik voelde wel al snel dat er iets niets juist was en het bleef dus nog beperkt. Ik kwam dan al snel terug op de E6 en moest die maar enkele keren verlaten. Na de splitsing in 2 richtingen in Støren was die weer wat minder druk.
Camping Granmo was wat moeilijk te bereiken met de fiets, er lag een mooi fietspad langs de weg maar er was geen doorgang van dat fietspad naar de camping. Het moest dus maar even over de berm.
Ik zit hier op de Olavsweg vanuit Oslo. Net zoals de Camino kan je de Olavsweg vanuit veel plaatsen doen maar zoals de Camino Frances is die vanuit Oslo de grootste en dus drukste.

https://www.strava.com/activities/19163874310

Vandaag nog eens een mooie fietsdag, ik fietste zowaar in korte mouwen! Ik meen dat dat nog maar de tweede keer is deze reis! Tegen de middag kwamen er wel donkere wolken opzetten en werd het duidelijk dat ik er toch weer niet vanaf zou komen zonder buitje.
Trondheim verlaten ging vrij vlot, ik zorgde er vooral voor om niet naar de rivier af te dalen 🙂 . De E6 blijft de leidraad maar zal tussen Trondheim en Oslo allicht dikwijls niet beschikbaar zijn voor mij. Hier kon ik alvast wel rekenen op goede fietswegwijzers. Støren leek op mijn kaart een plaatsje van niets, zoals duizenden andere hier, maar het werd wel al vanaf de rand van Trondheim aangeduid op de wegwijzers en zelfs heel consequent. Na 30 kilometer kwam ik terug effectief op de E6 terecht, die daar net weer een gewone weg werd, maar ook dan ging het meestal over fietspaden of parallelwegen. Het viel wel op dat die beiden al eens meer de hoogte ingingen dan de E6 zelf.
In Støren stond er op een kruispunt een wegwijzer naar een camping in 2 verschillende richtingen, er moest dus keuze gemaakt worden. Ik koos qua ligging mogelijk niet de meest gunstige, het was nogal een eindje doorfietsen, maar het is wel een geschikte camping.
Vandaag ging het nog relatief vlak door de vallei maar morgen staat er weer klimmen op het programma.

https://www.strava.com/activities/19149847959