Omdat het weer ’s namiddags nog altijd twijfelachtig is, koos ik ook vandaag weer voor een ochtendritje.

https://www.strava.com/activities/7768220612

Gisteren de verplaatsing terug naar de Westhoek gemaakt. Aangezien dat weer met een hoop bagage was, gebeurde dat opnieuw zonder wandeling. Gisteren avond nog eens het geluid van regen op mijn dak gehoord en het klonk zowaar goed 🙂 . Omdat er, volgens sommigen, vanmiddag weer een verhoogde kans op buien was, koos ik vandaag voor een ochtendritje. Hier gebeurt dat terug gewoon met de koersfiets.

https://www.strava.com/activities/7762686823

Vandaag voor een ochtendrit gekozen. Ik wou nog eens wat anders doen maar ken de lokale wegen hier niet zo goed meer als pakweg 40 jaar geleden en ging dus een beetje op avontuur. Ik wist wel welke richting ik uit wou, het Kempisch kanaal in het noorden, en tot in Zoersel ook precies hoe ik zou rijden. Daarna ging het vooral op het gevoel met de neus zoveel mogelijk noordwaarts gericht. Uiteindelijk bereikte ik bij Sint Lenaerts het kanaal dat ik volgde tot Rijkevorsel. Daarna volgde weer veel natte vinger werk, deze keer dus richting zuiden.
Ik vond vandaag geen foto inspiratie.

https://www.strava.com/activities/7751339709

Vandaag nog eens een ritje langs beide Nete’s en rond Lier gemaakt. Ik ben schijnbaar nog steeds een beetje in safari stemming en spotte wat lokaal wildlife 🙂 .

https://www.strava.com/activities/7747320425

Om te beginnen, het verdere verloop van mijn terugkeer. In Addis Ababa had ik een 5 uur lange stopover. Daar verscheen echter geen vlucht naar Brussel op de schermen. Er was wel een vlucht naar Wenen met hetzelfde vluchtnummer. Bleek dus dat de terugvlucht via Wenen ging, waar we nog eens ruim een uur aan de grond zouden staan. Dat werd nog wat verlengd toen bij de “headcount” bleek dat er nog 4 mensen teveel aan boord gebleven waren, dat waren dus 4 mensen die niet beseften dat ze op hun bestemming waren. Om die te vinden moesten alle boarding cards nog eens gecontroleerd worden. Na Wenen gingen we met een meer dan half leeg vliegtuig verder naar Brussel. Dat is allemaal een beetje raar aangezien we op de heenvlucht wel met een goed vol vliegtuig rechtstreeks naar Addis Ababa gingen.
In Brussel duurde het een eeuwigheid voor de bagage op de band verscheen en daarna volgde het gedoe om de trein te nemen. De NMBS houd nog 2 loketten open op de luchthaven en aan de toegang daarvoor moet je een “bewaker” overtuigen dat je wel degelijk aan de loketten moet zijn. Op die manier dwingt de NMBS de mensen richting de automaten, door de vrije keuze te beperken. Verder gebruiken ze dan waarschijnlijk de statistieken van de automaten om nog meer loketten te sluiten, zonder erbij te vertellen dat de mensen door al gesloten loketten wel naar die automaten moeten gaan. Nu, tot zover daarover, de verdere verloop liep wel goed met vlotte overstappen in Berchem en naar de bus in Herentals. Zo kwam ik precies 25 uur na het verlaten van de lodge in Bagamoyo bij moeder thuis. Ik eindig mijn reis dus op dezelfde manier als dat ik ze begon, met een weekend bij moeder thuis.
Omdat het weer zo goed was, de wind niet te na gesproken, kroop ik maar meteen terug op de fiets. Ik had tenslotte al 2 dagen niets gedaan 🙂 .

https://www.strava.com/activities/7742036829

Vanmorgen nog één keer vroeg opgestaan voor een laatste Afrikaanse zonsopgang. Tegen de middag volgde een lange rit naar Dar Es Salaam luchthaven en daarna schijnbaar eindeloze procedures maar ik ben nu klaar voor de volgende stap op de lange weg terug naar huis.