Vandaag was het wel weer gewoon fietsweer. Na mijn slechte dag van woensdag hield ik het wel bewust extra rustig, al zijn op zich al mijn ritten eerder rustig tegenwoordig 🙂 . Ik deed dus geen bijzondere krachtinspanning maar het voelde wel gewoon terug als lekker fietsen.

https://www.strava.com/activities/7435325252

Met vrij veel wind en af en toe wat nattigheid was er van fietsen weinig sprake vandaag. Nadat de lucht in de loop van de namiddag opklaarde werd het wel goed genoeg voor een avondwandelingetje, langs de Verdronken Weide. Veel viel daar echter niet te fotograferen, het is er allemaal nogal teleurstellend dit jaar.

https://www.strava.com/activities/7431309159

In het tweede deel van de terugkeer was weinig afwisseling mogelijk. Ik zou in het begin voor de kortere optie langs de grote weg naar Deinze kunnen kiezen of in Ooigem langs het kanaal richting Roeselare nemen maar beide zijn niet zo mooi en aangenaam. Het werd dus de gewone rit van Gent naar Ieper. Ik had het vandaag wreed lastig. Er stond nochtans, zeker in de voormiddag, beduidend minder wind dan gisteren. Pas naar het einde toe kwam hij wat opzetten. Ik zal een slechte dag gehad hebben zeker.
Ik kwam ook niet aan foto’s toe vandaag, eigenlijk was er ook gewoon niets nieuws of extra interessant onderweg.

https://www.strava.com/activities/7424430193

Vandaag dus weer de eerste etappe van de terugreis gedaan. Voor de afwisseling koos ik nog eens voor de route langs de Moervaart om terug te keren. Ik moest wel weer langs de Kennedytunnel omdat de liften van de Sint-Annatunnel nog altijd in onderhoud zijn. Ook rond Melsele moest ik wat kronkels maken vanwege wegenwerken.
Het had vandaag een mooie fietsdag kunnen zijn, ware het niet dat de wind uit de verkeerde richting blies en met name na de middag was dat toch best goed voelbaar.

https://www.strava.com/activities/7419141013

Vanmorgen merkte ik dat zo’n volle dag op de weide voor de niet getrainde zestiger toch wel wat in de kleren kruipt. Bovendien had ik een paar honderd foto’s van gisteren om mij nog door te werken, het werd dus een rustige voormiddag. Na de middag deed ik dan een rustig ritje met moeder, langs het Albertkanaal met een koffiepauze halfweg.

https://www.strava.com/activities/7413385260

Hierbij dus mijn derde festivaldag, met ruime fotoselectie 🙂 .
Traditioneel opent de Harmonie van Vorselaar de slotdag van het festival. Deze keer werden ze daarbij gesteund door zangeres Micheline Van Hautem, waarvan ik niet altijd even zeer onder de indruk was, met een programma van Jacques Brel, Ramses Shaffy en Zjef Vanuytsel.
Daarna volgde een lokaal “nief talent” met Florentien, een nog wat timide singer-songwriter uit het eigen Vorselaar.
Dan was het de beurt aan #LikeMe, de enige keer dat ik niet echt in de buurt van het podium geraakte. Niet helemaal mijn natuurlijk maar je kan niet ontkennen dat ze echt wel goed en vooral energiek zijn in wat ze doen, het zijn echt wel topsporters.
Wat wel helemaal mijn ding is wat volgde, Floris and the Flames. Ik kende de jongens natuurlijk nog niet maar houd echt wel van wat ze brachten, “classic rocks” 🙂 . Voor mij de ontdekking van het weekend, ik ga bij een volgende gelegenheid in de buurt zeker nog wel eens kijken.
Daarna kwamen The Starlings, de groep waarvoor moeder op haar 88ste haar eerste festival meepikte, mogelijk een of ander Schlagerfestival te na gesproken. Ze zijn best wel goed maar helemaal wild word ik er niet van.
De ego van Rick de Leeuw is waarschijnlijk nog groter dan hijzelf maar hij blijft wel een echt podiumbeest, het vleugje nostalgie naar de jaren 80 dat we gisteren misten van de Wolfbanes.
Dan speelde op de mainstage Sioen Graceland. Een programma waarmee hij dus de historische plaat van Paul Simon speelt, aangevuld met wat eigen werk en met steun uit het Zuid Afrika waar ook Graceland destijds opgenomen werd.
Mijn laatste act in de tent kwam van Sunfire, een prettig setje countryfolkrock uit America. Toch heb ik het niet volledig uitgezeten omdat ik toch nog een deftige plaats vooraan wou voor de uiteindelijke Top of the Bill.
Veel moet er over Amy Macdonald niet verteld worden, een goed en stevig setje folkpop uit Schotland.

Ook vandaag weer begonnen met een rustige wandeling, voor de drukte op de weide. Ik moest tijdens mijn wandeling wel een extra lusje maken toen mijn pad geblokkeerd werd door gevelde bomen. “Ze” pakken tegenwoordig graag uit met hoeveel bomen er, in het kader van de klimaatstrijd, geplant worden maar over hoeveel er ondertussen ook neergehaald worden hoor je niemand.

https://www.strava.com/activities/7406940100

Vanmiddag dus voor de tweede maal richting festival gefietst. De middag begon zowaar met familie op het podium, één van de gitaristen van de Tramplers is een kozijn. Technisch eigenlijk een achterkozijn maar door de familiebanden en het generatieverloop voelt het wel als een kozijn. De Tramplers zijn pas nieuw en zien er daardoor een beetje uit als een groepje mannen met een midlife crisis maar brachten een echt wel goede set covers. Na de Tramplers volgden in de tent Bit By Barracuda, een goede set bluesrock.
Dan hadden The Wolf Banes moeten komen maar de legendarische Wimmeke Punk werd geveld, nou ja?, door covid. De organisatie vond wel op korte termijn een vervanger met Tijs Vanneste & De Pelicanen. Ik heb niet veel met de figuur Vanneste, daarvoor heb ik te weinig met “reality TV” waarschijnlijk, maar ik moet zeggen dat hij me aangenaam verrast heeft op het podium, een goede show met klasse muzikanten. Voor de teleurgestelde Wolfbanes fans brachten ze wel “a l’improviste” As the bottle runs dry, met steun van de gitarist van The Wolfbanes. Die woont tegenwoordig schijnbaar in Spanje en was al onderweg toen Wimmeke uitgeschakeld werd.
Na Tijs & Co ging het weer naar de tent voor Snakes in Exile, goed voor een stevige set Keltische Folk.
Het slot kwam, voor mij, van School is Cool. Ik kende School is Cool van naam maar van naam alleen. Ik heb ze waarschijnlijk ooit wel eens op StuBru gehoord maar kon me er eigenlijk geen beeld van vormen, eigenlijk kende ik van vandaag overigens alleen degene die uiteindelijk niet kwamen 🙂 . Het werd wel een zeer aangename kennismaking, een energieke set rock-pop/pop-rock zonder over te gaan in schreeuwen of roepen. Ze stopten uiteindelijk maar met spelen omdat ze moesten vanwege het schema.
Net zoals gisteren volgde er nog wel meer, moois ook waarschijnlijk, maar voor mij was het met 5 optredens alweer wel genoeg geweest. Morgen wordt wel gegarandeerd een langere dag.

Prachtig fietsweer vanmorgen maar daar had ik vandaag, met het oog op een hele namiddag op de festivalweide, zo geen zin in. Een wandelingetje kon wel natuurlijk.

https://www.strava.com/activities/7401450537

De eerste dag van Na Fir Bolg begon met Vlaanderens enige echte blues legende, Roland van Campenhout, ondertussen zowat 78 jaar oud maar zijn muziek werd gesmaakt door jong en minder jong 🙂 .
Daarna volgde Jan Hautekiet en Bart Buls met een cover sessie maar zij waren toch wat te beperkt om lang te boeien.
Tenslotte, voor mij, war er Angelo Kelly, een telg van de historische Kelly Family die ondertussen met zijn eigen family onderweg is. Een echt wel geslaagd optreden.
Daarna volgde nog wel één en ander maar voor mij was het wel genoeg geweest. Tenslotte ben ik niet meer zo getraind in festivals 🙂 .