Tot zowat 3 uur bleven de Nederlanders bezig en daarna kwam de regen. Zoals al, wat voortijdig, gezegd in de post van gisteren, ik had er toch een goede nacht.
Vanmorgen was erg grijs maar het zou toch wel mooi worden. 12 Km was het voor ik de volgende “echte” camping tegenkwam. In normale omstandigheden zou ik die er nog wel bijgedaan hebben maar zoals het gisteren was lijkt het mij toch nog ver. Op de middag trok de wind weer stevig aan en ik vreesde dat het wel eens de voorbode kon zijn van hetzelfde scenario als gisteren. Het ging nog lange tijd goed maar tegen half drie zag ik het toch afkomen door de vallei, ik zou er niet aan kunnen ontsnappen. Toch deed ik dat weer. In Geisingen zag ik een kans voor een koffie break, met het idee dat het op die tijd wel zou overwaaien. Dat deed het inderdaad ook. Het was overigens niets in vergelijking met gisteren maar toch wel even nat en vooral de dreiging was ook weer voor een tijdje weg. Bij het verlaten van Geisingen liep het echter mis met de wegaanwijzingen en toen moest ik weer een tijdje improviseren. Het bleek weer een gelukje te zijn want wat verder tijdens mijn eigen improvisatie zag ik een troepje herten 🙂 . Gezien de witte stippen bij de volwassen exemplaren zouden het damherten moeten geweest zijn. Ik telde 3 wijfjes en evenveel jongen.
Kamperen doe ik bij Pfohren, het eerste dorp langs de Donau. De bron moet nu dus echt in de buurt zijn maar ik ga er niet verder naar op zoek gaan, ik zal van hier de doorsteek maken naar de Rijn.
Na de 2 achterstallige posts blijkt mijn datalimiet overschreden, er is er dus weer eentje achterstallig.

https://www.strava.com/activities/9518872860

De eerste beelden zijn van gisteravond en vanmorgen op de camping. Vanmorgen om 7 uur waren er al vroege zwemmers in het meertje. Dat zou in België in principe niet kunnen, aangezien het daar verboden is om te zwemmen in onbewaakte plaatsen.
De campers op de parking bleken dan toch geen blijvers te zijn, restten dus nog maar 2 tentjes. Laat op de avond moet er dan toch nog eentje bijgekomen zijn want vanmorgen stonden er drie. Ik veronderstel van een wandelaar, al kan het natuurlijk ook zijn dat ze haar rugzak gewoon naar de auto droeg toen ze vanmorgen al vroeg weer vertrok.
Om 3 uur vannacht kregen we weer een pittig onweer. Vanmorgen leek het beter, zie de foto’s, maar op het einde van mijn ontbijt moest ik met mijn koffie toch weer in mijn tentje schuilen. Voor de afbraak was het wel alweer terug gestopt met regenen. Het bleef dan een tijdje twijfelen tussen regenen en opklaren maar uiteindelijk werd het toch mooi. Op de middag kwam er echter een nieuw onweer overschuiven. De hoofdbrok, het onweer zelf, passeerde rechts langs me heen maar ik kreeg wel een stevige bui. Ik had echter geluk, net toen de bui losbarstte kwam ik langs een jachtpostje waar ik de bui kon uitzitten. Het zag er echter niet naar uit dat het na de bui direct zou stoppen met regenen en ik kon er natuurlijk niet blijven zitten. Ik reed dus voor de rest van de namiddag door wisselende regen, met ook wel wat droge periodes.
Bij Sigmaringen overspeelde ik mijn kaarten, ik kon er perfect kamperen maar vond dat het nog wel wat verder kon. Net toen keerde echter het weer opnieuw en toen leek het niet meer zo’n goed idee om door te gaan. Ik kwam dan langs een “zeltplatz” dat eigenlijk een terrein voor jeugdkampen was. Er stonden al wat tenten en de terrein verantwoordelijke passeerde net toen ik er aankwam, ze zei dat ik er ook wel bij kon. Een terrein voor jeugdkampen heeft wel eerder primitieve basisfaciliteiten. Even later kwam er een groep Nederlandse twintigers aan die er duidelijk al eerder geweest waren. Ik vermoed dat ze er vroeger al met de jeugdbeweging op kamp kwamen en dat ze dat nog steeds jaarlijks eens overdoen, ondertussen wel met een stevige voorraad drank. Een groep Nederlanders met een stevige voorraad drank zijn dus niet de rustigste buren maar ik had er toch een best goede nacht.
De “radweg” ging deze voormiddag op een bepaald moment gewoon door de weide. Ik vraag me soms echt af waar ze het halen. Op het einde van het weide pad bleek wel dat ik schijnbaar een bordje verkeerd geïnterpreteerd had, de route kwam rechts van mijn langs een gewoon pad. Een pad dat ik dus wel gemist had 🙂 .
Mannetjes reeën zijn schijnbaar nog fotoschuwer dan de vrouwtjes. Ik zag er vanmorgen weer een mooie, in een gemaaid graanveld, maar ook deze bleef weer niet staan voor de foto 😦 .
Ik zag onderweg ook een massa ooievaars vandaag. De regio gaat er blijkbaar prat op want ik zag ook zeker 20 kunststoffen exemplaren.

https://www.strava.com/activities/9512751390

Vandaag weer een dag langs de Donau. Ulm leek me in het voorbijrijden wel een interessante stad maar ik heb ze niet bezocht. Nu had ik bij Ulm als extra bezwaar dat ik even ervoor gehoord had dat het ook daar grote stadsfeesten waren, waarvan de sporen ook langs de oever al overduidelijk waren en het er naar uitzag dat het sowieso een probleem zou zijn om door de stad te rijden, maar ik vrees dat het de voor de rest van de trip wel meer zal voorvallen dat ik langs of door interessante plaatsen rij zonder deze te bezoeken, ook later langs de Rijn.
Door Ehingen reed ik wel, ik moest er de wegwijzers wel volgen, maar dat vond ik dan weer minder interessant. Het had misschien ook met de omstandigheden te maken. Het was vandaag best lastig met een stevige tegenwind en ik had er bij Ehingen, na 60 Km, eigenlijk al wel genoeg van. Een camping zag ik niet meteen in de buurt en de paar plaatsen waar ik wou informeren voor een kamer, daar geraakte ik niet binnen. Ik zag wel verscheidene wegwijzers naar gasthofen en hotels maar had geen zin om door heel het stadje op jacht te gaan en ging dus maar gewoon verder langs de route, het was nog vrij vroeg en ik zou wel ergens iets tegenkomen. Dat ergens bleek 10 Km verder, waar ik een wegwijzer naar een “zeltplatz” zag. Het is hier weer vrij kamperen, langs een meertje dat ook dienst doet voor dagrecreatie. Naast nog een koppel fietsers met kind, staan er ook nog een paar campers op de parking.
Uiteraard is ook hier vrij kamperen zonder wifi.
De Donau is ondertussen al een vrij klein riviertje geworden.

https://www.strava.com/activities/9506242912

Gisteren kon ik Donauwörth niet via de hoofdstraat doorrijden vanwege een stadsfeest. Ik had gedacht om dat deze morgen wel te kunnen maar dan bleek dat ze er om 9 uur al terug vol aan bezig waren, weer via zijstraatjes dus.
De stad verlaten was ook even een probleem, er komen enkele rivieren samen en ik vond niet direct de wegwijzers van de route. Ik vond dan wel zelf mijn weg langs de Donau en kwam zo automatisch weer op de juiste route. Veel kreeg ik vandaag van de Donau niet te zien, er werd veel voor wat verder verwijderde wegen gekozen.
In Höchstadt stond ook een groot stadsfeest op het programma maar hier was het vandaag de eerste dag en waren ze nog met de voorbereidingen bezig, ik kon er dus nog passeren.
In Dillingen ging het weer fout met de wegwijzers. In plaats van terug te keren om ze te vinden koos ik weer zelf voor het pad langs de Donau. Het was waarschijnlijk mijn langste stuk langs de rivier voor vandaag 🙂 .
In Günzburg was het tijd om een camping op te zoeken. Ik had er graag weer bij de kanu club gekampeerd, ik zag bij het naderen van de stad een verwijzing ernaar, maar ik vond er niets op. Geen WC beschikbaar dus en dat is toch mijn minimum vereiste om te overnachten, ik ging dus toch maar op zoek naar de “echte” camping.
Het eerste beeld is nog eentje van gisteravond, praktisch vanuit mijn tentje.

https://www.strava.com/activities/9500574622

Ik had vannacht mogelijk een ree als buur. Even de situatie schetsen: Tussen de camping en de “container” lagen een bosje, waar mijn tentje net naast stond, en een dijk. Toen ik gisteravond mijn tanden ging poetsen zag ik op die dijk een ree die zich, toen ze mij ook zag, vlug in het bosje spoedde. Ik keerde direct even op mijn stappen terug om te zien of ze ook de camping zou oversteken maar daar was niets van te merken. Ik ga er dus vanuit dat ze in het bosje langs de camping haar levensruimte heeft. Ik weet uit ervaring, van langs de Verdronken Weide een paar zomers geleden, dat een ree geen zodanig groot bos nodig heeft om te leven.
Vanmorgen zag ik langs de Donau plots verscheidene rood-witte schoorstenen. Het leek me allemaal om chemie te gaan, geen sector die ik aan de omgeving gekoppeld had.
Het was vandaag weer “oren in het graan” dag. Ze bleven deze keer wel weer gewoon ter plaatse. Verder had ik deze namiddag een beeld waar ik enorm veel spijt van heb. Er stond een ree, een mannetje, even onder mij in wat water, mij over zijn rechter schouder aankijkend. Hij bleef zo nog best rustig staan maar niet lang genoeg om mijn camera te nemen, aan te zetten, te richten, in te zoomen, focussen en afdrukken. Daartegen was hij toch weg. Het was echt een droomplaatje, dat ik dus net niet gescoord heb 😦 .
Kamperen doe ik bij de Kanu Club, waar ze in vol vertrouwen werken om mooi te kamperen. Zeker een van de mooiere en betere plaatsen van de trip. Er staan weer vooral collega fietsers, ook wel minstens één kayakker. Als je tijdens de vakantie een officiële fietsroute doet dan kom je nogal wat collega’s tegen, zowel onderweg als op de campings.

https://www.strava.com/activities/9494171234

Het was vandaag in het algemeen iets “frisser” dan de afgelopen dagen, dankzij een fris windje. Alleen wanneer deze even wegviel en je in open zon reed, was het weer bakken.
Het was weer een eerder vlakke rit maar net voorbij Kelheim hadden ze er toch een stevige puist in liggen. Toen die ook nog over een bospad ging moest ik toch ook enkele keren voet aan grond zetten vanwege een wat slippend achterwiel. Nu moet je weten dat zo’n beladen fiets te voet de berg op sleuren ook geen pretje is. Nu had ik er echter ook niet willen afdalen, met een beladen fiets over dat pad. In de andere richting is de beklimming wat minder steil maar zit je dus met die afdaling. Het is waarschijnlijk daarom dat het stuk tussen Kelheim en Weltenburg ook per boot aangeboden wordt. Ik vond het al raar toen ik dat aangekondigd zag: “Donauradweg per schiff” maar moest ik het op voorhand geweten hebben, ik zou het misschien ook overwogen hebben.
Het Weltenburg klooster gaat ondertussen meer over bier dan over godsdienst geloof ik, schijnbaar de oudste kloosterbrouwerij ter wereld. Ik heb het gevoel dat er tegenwoordig meer brouwers zitten dan paters. Voor hun hop moeten ze alvast niet ver gaan, even verder reed ik tussen gigantische hoppevelden, kilometers lang. Onvoorstelbaar.
De camping na 54 Km reed ik nog voorbij maar na 70 Km vond ik het wel genoeg. Vanavond doe ik aan vrij kamperen. Het is een stukje grond van de stad, langs de Donau, met een WC/douche container vlakbij. Voor lang kamperen moet je vergunning van de stad hebben maar 1 nacht is “frei”. Ik sta hier samen met enkele campers en 2 collega koppels.
Bij vrij kamperen is uiteraard wel geen wifi voorzien.

https://www.strava.com/activities/9487657559

Ik had het gisteren over een kleine tuin om te kamperen, nu was die als tuin niet zodanig klein maar wel als kampeerveld. Het was een voormalige “biergarten” van een voormalig gasthaus, waar nu dus de fietsers kamperen terwijl de campers en caravans op de hardere omgeving aan de andere kant van het huis staan.
Ik ben vanmorgen een ietsje later opgestaan dan gewoonlijk, even voor het opstaan barstte er nog een pittige bui los. Gelukkig was ze van korte duur. Bij het vertrek stond de zon alweer te blaken aan de hemel, al bleef het risico op nog een bui nog wel een tijdje aanwezig.
Mijn rit begon met al na 500 meter een omleiding, het zou niet de laatste zijn. Er wordt nogal gewerkt langs de Donau. Voor zover ik begrijp gaat het vooral om dijkverbeteringen, vrees voor overstromingen met het wijzigende klimaat? Ze werden wel behoorlijk aangegeven, het is mooi om zich een keer niet teveel met de route te moeten bezighouden. Ik zou vandaag wel niet zodanig veel van de Donau te zien krijgen. Naar het einde toe koos ik wel zelf om een tijdje het directere asfalt te nemen in plaats het gravelpad in de buurt van de rivier. Het ommetje langs Straubing, hoewel best een opmerkelijk stadje, had voor mij niet gemoeten. Regenburg heeft vanzelfsprekend ook zijn mooie plaatjes maar ik heb er, op het einde van de rit, niet de tijd voor genomen en zal er morgen ook niet voor terugkeren.
Het, grotere, tentenveld staat vandaag vol met bikers van alle soorten 🙂 . De camping is overigens best OK maar de wifi is behoorlijk waardeloos.
Het was vandaag weer een behoorlijk lange rit maar wel een keer ook een behoorlijk vlakke. Ik ben van nature altijd een klimmer geweest, dat was al zo tijdens mijn eerste fietscarrière als tiener. Al bleef dat destijds wel beperkt tot de Ardennen of een enkel keer, tijdens een gezinsvakantie, in het Zwarte Woud. Als je echter met zowat 50 Kg fiets onderweg bent, dan valt dat natuurlijke voordeel wel een beetje weg en als het dan dag na dag op en af gaat dan wordt dat toch lastig.
Ik zag vandaag weer een paar oren in het graan, deze keer kwamen ze er ook nog uit 🙂 .

https://www.strava.com/activities/9482847700

De camping van gisteren was iets drukker dan die van daarvoor, met ook nog een bar, maar ik heb een goede laatste nacht gehad.
Na precies 15 Km bereikte ik Duitsland. Dat had ook wat korter gekund maar bij de eerste gelegenheid verliet ik de grote weg voor een kleinere. Ook de pelgrimsweg van Praag naar Compostela ging overigens langs mijn kant de grens over.
Bij mijn vertrek, 5 weken geleden, was het de bedoeling om voor de terugweg langs de grens met Oostenrijk richting Bodensee te rijden en van daar langs de Rijn terug naar huis, met die verstande dat ik de oversteek van de Bodensee naar de Rijn door Duitsland zou maken en niet via Zwitserland zou gaan. Dat zou echter weer heel wat route puzzelwerk en ongetwijfeld stevig klimwerk, waar ik vandaag al een voorproefje van kreeg, ingehouden hebben. Onderweg viel me echter een mogelijk plan B op, met een stuk minder puzzel- en klimwerk, langs het water. Ik zou dan de Donau opzoeken en die zo lang mogelijk volgen en daarna oversteken naar de Rijn. Ik wist dan nog niet of er een officiële Donau fietsroute was, hoe dan ook zou de Donau mijn leidraad worden, maar uit voorgaande ervaringen mocht je dat eigenlijk wel verwachten. Ondertussen heb ik daar ook bevestiging van gekregen.
Ondanks de “dorf” in Deggendorf is het best een grote stad. Dat brengt altijd wel wat problemen met zich mee om de weg te vinden maar de Donau kan je moeilijk mislopen en mijn camping zou daar vlak naast liggen. De eerste indruk van die camping stelde niet veel goeds voor maar dat is intussen al veel verbeterd. We staan met een verzameling fietsers met tenten samen in een klein tuintje langs de Donau en het sanitair is uitgebreider dan veel grotere campings die ik al aandeed.
Het was vandaag wel nog eens een echt stevige rit.
Foto 2 is een zoekpuzzel, waar is ree? Ergens tussen het graan steken 2 oren uit.

https://www.strava.com/activities/9475072952

De camping gisteren was niet alleen mooi en leuk maar ook nog extreem rustig, geen feestjes en geen vergaderingen 🙂 .
Een vreemd fenomeen vanmorgen, ik sta omstreeks 7 uur op en op 1 koppel na waren al mijn fietsende collega’s al vertrokken. Toch een 7-8 fietsers die al voor 7 uur op pad gingen.
Het weer was vanmorgen een beetje als gisteren, stevig bewolkt en eerder frisjes. Er vielen zelfs een paar druppels maar tegelijkertijd begon het toen ook op te klaren. Voor de rest van de dag werd het een beetje wisselend, het bleef mooi maar de ene moment was het weer bakken in de zon terwijl er op een ander moment een fris windje stond.
Ik begon dus met de terugkeer naar Marianske Lazne. Marianske Lazne, Mariënbad, is een beetje het kleine zusje van Karlovy Vary, Karlsbad, ook een duur kuuroord dus maar wat kleiner. Voor de Kolonade, de parel van de stad, was mijn timing niet goed, die zie je beter in de namiddag. Nu stond de zon pal achter het gebouw. Het maakt zo ook al wel indruk maar het moet prachtig zijn als de zon er juist op staat. Marianske Lazne was mijn laatste doel in Tsjechië. Er is ongetwijfeld nog veel meer te zien, ik bezocht bijvoorbeeld Pilzen en Ceske Budejovice niet en miste ongetwijfeld nog een hele serie kastelen, maar ik vind het wel genoeg geweest.
Marianske Lazne verlaten was niet zo prettig. Hoewel hij er niet zo uitzag, nog op kaart noch ter plaatse aanschouwd, maar het was een vreselijk drukke weg. Vrachtwagens konden elkaar maar juist kruisen maar het reed er wel vol van. Na een tijdje werd het wel wat beter, de weg werd breder met een ruime pechstrook waarop ik vlot weg kon. Vreemd genoeg viel daar ook een groot deel van het verkeer weg, niet alles maar wel veel. Pas na een 40 Km, in Bor, kon ik kleinere wegen opzoeken. Ook het slot ging over een grote weg maar die was minder druk dan die van vanmorgen. In Babylon zocht ik de camping op voor een laatste nachtje Tsjechië.
De kleine ooievaars zijn uitgevlogen, nog steeds onder toezicht van de ouders maar wel op weg 🙂 .

https://www.strava.com/activities/9468087175

Het weer leek deze keer, na weer een nachtelijk onweer, toch omgeslagen te zijn. Het was vanmorgen stevig bewolkt en eerder frisjes. Blijkt echter dat het ook met frissere temperaturen lastig blijft om omhoog te rijden 🙂 .
Rond de middag kwam ik in Karlovy Vary, behoorlijk indrukwekkend. In Karlovy Vary kwamen vroeger de “beteren” der aarde baden en dat doen ze vandaag, volgens de standaard van de hotels, schijnbaar nog altijd.
Terwijl ik in Karlovy Vary was, begon het toch op te klaren en zo werd het in de namiddag met momenten toch nog behoorlijk warm maar niets in vergelijking met gisteren.
Van Karlovy Vary ging het naar Loket om het kasteel te zien, ook behoorlijk indrukwekkend. Het kasteel van Loket staat boven op een berg die omgeven wordt door een 340° bocht van de rivier Ohre er omheen. Ook het stadje rondom het kasteel is trouwens best leuk.
In Loket was het trouwens ook motokros, niets minder dan de MXGP. Bij die cross hoort in principe een stevige omleiding maar ze waren zo goed om mij met mijn fiets door te laten.
Van Loket ging het dan richting een camping. Ik passeerde daarbij ook Marianska Lasne maar daarvoor rij ik morgen een eindje terug, om dat even te bekijken. Het is best een leuke camping met prima faciliteiten, er staan nogal wat fietsers en de “kleinere” kampeerders staan er opgesteld in het bos.
Het was weer een lange dag met ook alweer ruim 1.200 hoogtemeters.

https://www.strava.com/activities/9463321971