De regen heeft me gisteren dan toch nog ingehaald maar niet voordat ik gekookt en gegeten had. Hij bleef wel meteen voor de hele nacht, stevige duurregen. Even voor het opstaan stopte het en tegen het vertrek stond er een stralende hemel voor alweer een mooie fietsdag. Omdat ik vandaag door een drukke omgeving moest en al vlug wegwijzers naar Nijmegen zag, besloot ik om maar op wegwijzers te rijden. Het risico is dan wel dat die wegwijzers plots ergens ophouden, iets dat wel eens vaker gebeurt. Ik ging dan maar op knooppunten verder. Het is wel wat puzzelwerk maar de route was meteen ook een stuk rustiger. Knooppunten zijn wel zelden de kortste weg en al helemaal als ze je ook nog gaan saboteren, ze zouden geen verbinding op kaart mogen zetten als die maar zo zelden mogelijk is. De volgende veer, over de Rijn, werkt gelukkig wel het jaar rond.
Vandaag was het tijd om weer verder te trekken. De weerberichten waren dramatisch maar volgens de app’s zou het nog best meevallen en dat deed het ook, het werd weer een mooie fietsdag. De windmolen zag ik nog in België en niet in Nederland, net voor de grens in Arendonk. Ik had gehoopt om aan die grens een oude grenspaal tegen te komen, om de passage te registreren, maar zelfs een nieuw bord was er niet te zien. Overnachten doe ik in “het goeie leven”, de naam van de camping. Ze hebben hier, de afgelopen weken en maanden, duidelijk ook al hun deel van de nattigheid gehad. De ondergrond is eerder sompig en dat zorgt schijnbaar ook voor veel muggen.
Zo mooi het de afgelopen dagen was om te fietsen en te kamperen, zo leuk was het om dat vannacht en vandaag niet te moeten doen 🙂 . Toch zag ik vanavond, nadat het eindelijk rustiger en droog werd, alsnog een kans voor een klein ritje. Kwestie om toch een beetje in ritme te blijven 🙂 .
Ik heb een heerlijk nachtje kamperen achter de rug met lekker weer, schaduw in de namiddag en zon bij het begin van de dag. Bovendien is het domein Puyenbroeck gigantisch maar het kampeerterrein super rustig, op de tentenweide stond ik overigens sowieso alleen. Het betekende dus een vogel serenade bij het slapen gaan en opnieuw bij het opstaan. Ook vandaag deed ik dezelfde rit als voor 15 jaar, langs de Moervaart en Reinaart richting Antwerpen en het Albertkanaal. De route naar en langs het Albertkanaal werd me wel een paar keer behoorlijk moeilijk gemaakt. Hier zal ik, na 2 dagen, mijn reis al een eerste keer onderbreken. Ik zal hier nog 3 dagen bij moeder blijven, voor ik dan voor 3 maanden verdwijn. De wind stond beter vandaag 🙂 . Toen ik tijdens het weekend de weersvoorspellingen bekeek, dacht ik dat ik voor 2 natte dagen zou vertrekken maar het is super gebleken. Gisteren namiddag speelde de wind wat tegen en vandaag werd het vanaf Antwerpen wat grijs maar verder was het een perfecte tweedaagse.
Gisteren behoorlijk druk gehad. Na die drukte was het nog wel geschikt voor een wandelingetje maar ik koos een keer voor de rust. Vandaag is alles weer anders, ik vertrok vanmorgen nog eens op toer. Ik deed vandaag dezelfde rit als precies 15 jaar geleden. Toen was dat de eerste stap van een tocht naar de Noordkaap en terug, mijn eerste echt grote fietsreis. Ik deed er daarvoor al wel enkele van 3-4 weken maar deze zou 3-4 maanden duren. Ook vandaag was het weer de eerste stap richting Noorwegen maar deze keer zal het niet zo ver noordwaarts gaan, het gaat deze keer eerder om een toer rond het zuiden van Noorwegen. De trip van 15 jaar geleden was in memorie en ter ere van “Yellow Star” Stephanie Borry (https://pbase.com/dannyc/image/118802842), met een actie ten voordele van het Kinderkankerfonds van het UZ Leuven. Deze keer is er geen actie aan verbonden maar Stephanie zal toch wel weer in gedachten zijn. Na 100 meter mocht ik vanmorgen al terugkeren vanwege een probleempje. Mijn voorband, die ik gisteren nog stevig oppompte, stond wat zachtjes. Ik besloot dan om terug te keren en hem, nog met een echte pomp, terug op te pompen en te zien waar ik uit zou komen. Het probleem bleek dan bij het ventiel te zitten. Toen ik dat wou los zetten om er terug lucht in te pompen, had ik meteen het hele topje vast. Wat je kan los draaien, dat kan je ook weer vast draaien. Ik schroefde dus het topje terug op het ventiel, blies weer lucht in de band en heb er verder geen probleem meer mee gehad 🙂 . De weersvoorspellingen gingen deze week alle kanten uit maar waren zelden goed. Toch was het in de voormiddag best aangenaam fietsen. Na de middag kwam de wind wat steviger opzetten en die kwam uit de verkeerde richting. Zo werd het dus toch weer lastig, al kan de eveneens toenemende vermoeidheid ook wel een factor geweest zijn 🙂 . Ook op de camping is het vanavond nog steeds aangenaam vertoeven.
Het weer zag er vanmorgen nog best goed uit en dus begon ik met een ochtendwandeling. Bleek wel al snel dat het mooie weer niet lang zou aanhouden, er trokken al direct grijze wolken over. In de tweede helft zou ik ook wat gemiezer krijgen maar ik was nog net voor de eerste echte bui thuis.
Na een drukke voormiddag volgde gisteren een natte namiddag. Het werd dus uiteindelijk nog eens een dag zonder “officieel” geregistreerde activiteit. Ook vandaag had ik in de voormiddag een afspraak, waardoor ik geen gebruik kon maken van het best goede weer. Deze keer leek het me echter dat het nog lang genoeg droog zou blijven om een wandeling te maken, weer rond de Verdronken Weide dus. Ik zag vandaag mijn eerste libelle van het jaar, zo fijn gebouwd dat het in de vlucht wel een grote mug leek maar het was wel degelijk een libelle. Ik vond de serie van de pimpelmees wel mooi maar de topper was de oeverloper. De oeverloper is een erg schuchter vogeltje, waarvan je normaal in het beste geval een foto kunt nemen terwijl hij wegvliegt. Deze keer zat hij echter op één van de eilandjes in de vesten en stond ik blijkbaar ver genoeg om niet op te vallen. Daar ben ik dus best blij mee. Het meest indrukwekkend was waarschijnlijk het gevecht van een aalscholver met een gigantische vis. Hij was er minutenlang mee bezig maar het leek me dat hij uiteindelijk toch zou moeten toegeven dat hij te groot en te zwaar was om voldoende op te lichten om door te slikken. Hij ging, al vechtend, echter steeds verder van me weg en ik ben niet achterna gelopen om het resultaat te zien. Ik wil dan wel het gevecht ten volle tonen en dan eindig je dus met erg veel foto’s 🙂 . Ik was nog net thuis voor de eerste druppels vielen 🙂 .
