Er kwamen gisteren in de latere namiddag en avond dan toch nog opklaringen. Ik was nog nooit zo blij met mijn tentje in de zon, het werd er aangenaam warm in. Tijdens de nacht veranderde dat wel weer naar bitter koud. Vanmorgen was alles weer overtrokken maar het bleef droog en dat is eigenlijk alles wat een mens wenst. In de namiddag kwamen er zelfs weer terug opklaringen.
Mijn vrees voor stevig stijgen, van gisteren, bleek ongegrond, de weg liep mooi door de vallei. Ik had eventueel dus wel kunnen verder gaan tot Byrkjelo, mijn halte in dat geval. Anderzijds is het misschien gewoon beter om de ritten, zeker in de omstandigheden van de vorige 2 dagen, eerder wat korter te maken dan ze wat langer uit te rekken. Je zou overigens kunnen zeggen dat ik dat van de vallei eigenlijk allemaal op voorhand moest weten. Ik volg al sinds Voss dezelfde route als in 2009 maar herinner me dus niet zomaar alle details ervan. Wel zijn er punten die je erkent wanneer je er passeert, zoals de klim naar de fjell voorbij Voss of het zicht op Vik aan het einde van de afdaling en nu ook wel die vallei, eens je er bent dus.
Ik wist wel nog dat ik vanaf Byrkjelo stevig mocht gaan klimmen maar dat komt omdat ik met Byrkjelo al wat geschiedenis van voor 2009 heb. Heel lang geleden was daar een kleine jeugdherberg waar ik tijdens mijn eerste motorreis overnacht heb. Eigenlijk was het eerder een grote B&B bij een wat ouder moedertje, wat ouder voor een dertiger in de mid negentiger jaren 😉 . Ik herinner me dat ik er een jonge Fransman als kamergenoot had en dat zowel de herberg als het plaatsje me wel bevielen, al stelt het plaatsje eigenlijk helemaal niets voor. Ik herinner me ook nog dat moedertje plots geen plaats meer had voor enkele jonge gasten, Italianen meen ik, die wat later aankwamen en daarbij echt nogal hoog van de toren bliezen. Ik veronderstel dat ze toen al beslist moet hebben dat ze die onzin helemaal niet nodig had, toen ik er een paar jaar later nog eens passeerde was er van de herberg geen sprake meer. Of hoe sommige dingen je gewoon bij blijven 🙂 .
Na de passage over de fjell mocht ik terug dalen naar zeeniveau, naar de fjord dus. Daar toonde de fjord ook welk wreed spel ze soms kunnen spelen. Na goed 50 kilometer zag ik Stryn al liggen maar toen had ik dus wel nog een kleine 30 kilometer, en dus zo’n 2 uur arbeiden, te gaan.
Ik heb het idee dat ik de vorige keer ook in Stryn kampeerde maar in mijn herinnering leek het mij allemaal veel kleiner.

https://www.strava.com/activities/11604263838

Binnen was overnacht alles behoorlijk gedroogd maar buiten was de situatie niet veranderd, het was nog altijd koud, grijs en nat. Mijn GPS gaf me bij vertrek 3°. De zon probeerde wel tussen te komen maar lukte daar aanvankelijk niet in. Tegen de middag lukte dat al wel eens maar dat betekende daarom nog niet het einde van de nattigheid. Zware regen kreeg ik wel niet meer en de echte koude ging er ook wel uit.
Ik begon eerst met verder te dalen maar mocht daarna al snel weer klimmen.
Ik had eigenlijk nog wel wat verder willen rijden maar ik vrees dat het hierna al snel weer stevig zal gaan stijgen en daar had ik vandaag geen zin meer in. Het was ook wel eens leuk om met 25 vlakke kilometers te eindigen, het lijkt al zo lang geleden dat ik nog eens 25 kilometers vlak reed 🙂 .
Bij een mooi zonnetje had de fotograaf zeker nog een hele serie foto’s van bergen, meren en kolkende rivieren aangeboden maar in de omstandigheden bleef hij veelal wat afzijdig 😉 .
Mijn kampeerplaats van vanavond kostte meer dan de hut van gisteren 😦 .

https://www.strava.com/activities/11595746084

Uitgerekend vandaag werd een echte slecht weer dag. Het regende bij het wakker worden, bij het opstaan, bij het opbreken en bij het laden. Toen ik vertrok verscheen er wel een straaltje zon maar erg lang zouden die opklarinkjes niet duren. De wolken wonnen het feit en het ging terug steeds vaker wat miezeren.
Net als gisteren moest ik vandaag over de fjell, de plateau dus. Het ging wel niet zo hoog als gisteren, niet hoog genoeg voor verse sneeuw, maar wel weer vochtig. Tijdens de afdaling ging het echt regenen en ging de temperatuur op mijn GPS weer richting 1°C. Dat is dan natuurlijk wel niet de officiële temperatuur maar eerder de gevoelstemperatuur. Ik raakte dan ook al vlug vrij verkleumd, ook volle handschoen helpen niet als ze doorweekt worden. Uiteraard was het de bedoeling om vandaag wat verder te fietsen maar toen ik, nog steeds op de fjell, een gelegenheid voor een hut zag, moest ik niet lang twijfelen: toch minstens eens naar de prijs informeren. Die prijs bleek erg schappelijk en zo werd het dus een kort ritje. Een warme douche deed zelden zoveel deugd en ik heb zelfs wat verwarming in mijn hutje. De laatste 3 foto’s zijn vanop mijn locatie.

https://www.strava.com/activities/11587626150

Vandaag was weer zo’n grijze dag met af en toe een bui. Het was ook wel behoorlijk fris geworden, om niet gewoon koud te zeggen.
Ik verliet Voss langs dezelfde weg als 15 jaar geleden, richting noorden. Even buiten Voss passeerde ik Tvindefossen. Hier was ik 5 jaar geleden ook nog met moeder, bij een daguitstap vanaf een kleine cruise die ik toen met haar deed.
Ik ging vandaag tot tegen de 1.000 meter maar eindigde op zeeniveau, aan een fjord dus. Tijdens die klim naar de 1.000 lagen nog veel mooie beelden maar ik kon ze niet schieten, ik zou niet meer terug kunnen vertrekken hebben. Het laatste stuk van de klim ging in een behoorlijk stevige sneeuwbui, aangejaagd door een behoorlijk stevige wind. Mijn GPS gaf me nog een temperatuur van 1°C. Op de plateau was het gelukkig snel gedaan met sneeuwen maar het werd er niet warmer op, ik stopte dus eenmaal voor enkele snelle foto’s en daarna niet meer voor ik in een wat vriendelijker klimaat kwam. De afdaling ging gelukkig droog, en op een behoorlijk droog wegdek, maar opwarmen doe je tijdens een afdaling nu ook weer niet. Als ik me goed herinner eindigde ik mijn rit vorige keer in Vik, net na de afdaling. Deze keer ging ik nog een eindje door tot Vangsness, om daar alvast de veerboot te nemen. Ik stopte in Vik wel eerst bij een benzinestation, die hebben hier meestal nog een winkeltje en eet- en drinkgelegenheid, om wat uit te bibberen en meteen ook een broodje en koffie te nemen. Er zaten daar trouwens nog 2 Françaises, die ook de berg over gefietst waren, terug op temperatuur te komen.
Aan de overkant, na de veerboot, lag er een camping net na de kade.

https://www.strava.com/activities/11580060485

Gisteren mijn 2de biertje van deze reis gedronken, mijn 1ste was toen ik uit ging eten in Gluckstadt. Ik had ooit de gewoonte om er steeds voor proberen te zorgen dat ik een biertje had om de dag af te sluiten maar die behoefte heb ik niet meer, alleen als het zo eens goed uitkomt nog.
Ik vond op mijn Pbase ook nog een foto van de boomgaard waar ik het gisteren over had https://pbase.com/dannyc/image/118804280 . Ik ontdekte zo ook dat ik toen toch voor een goed deel dezelfde weg moet gevolgd hebben, ik passeerde alvast ook langs de waterval https://pbase.com/dannyc/image/118804324 , en dat ik 15 jaar geleden op 23 mei in Voss aankwam.
Vandaag was weer een grijze dag waarbij er in de namiddag steeds vaker neerslag viel, niet zwaar maar dus wel steeds vaker. De vooruitzichten voor de volgende week zien er schijnbaar ook niet beter uit, ik ga toch nog over slecht weer kunnen klagen 😉 .
Ik hoorde onlangs op TV dat Voss een beetje een reputatie van adrenaline stad zou hebben, vanwege de activiteiten die men hier kan doen. Buiten een occasionele poster heb ik daar echter nog maar weinig van gemerkt. Voor mij is Voss vooral een rust stadje. Ik ging in de voormiddag wel even tot in het centrum. Daarbij horen in Voss het Fleischer’s Hotel en het oudste stenen kerkje van Noorwegen tot de vaste waarden 🙂 , al had ik deze keer wel een andere hoek op het Fleischer’s. Na de middag heerste dus vooral rust. Ik probeerde daarbij nog wel een foto van vorige keer, met oploskoffie en koekjes op het balkon van de herberg, te recreëren.

Het leek erop dat ik vandaag mijn eerste slecht weer dag zou hebben, ik had natuurlijk al eens een wat mindere dag maar eigenlijk slecht weer kan ik niet zeggen dat ik dat al gehad heb. Vanmorgen regende het bij het opstaan en regende het nog bij het opbreken. Toen ik na het laden van de fiets omhoog keek zag ik daar echter een stuk blauwe lucht. Het zou zo een hele dag strijd worden tussen zon en wolken. In de namiddag viel daarbij al eens wat regen maar verschenen ook de mooiste opklaringen. Al bij al was het bij momenten geen erg mooie fietsdag maar een slechte dag kan ik het zeker nog niet noemen.
Even voorbij Ålvik werd er aan de weg gewerkt. Deze werd daarvoor gedurende enkele uren volledig gesloten en in de pauzes werd het verkeer er in konvooi langs geleid. Toen ik er aankwam was de consensus dat ik dat konvooi met mijn fiets niet zou kunnen volgen. Ook zagen de mannen geen mogelijkheid voor om buiten het konvooi de werken te passeren. Het finale besluit was dus dat ik mijn fiets in het begeleidingsvoertuig zou laden en zo de zaak zou passeren. Het bleek dat de werken vooral aan de rotswand gebeurden, waarbij er grote stukken rots verwijderd werden.
Vanaf Kvanndal kwam ik op wegen waar ik al eerder gefietst heb, 15 jaar geleden dus. Ik herinner me dat ik toen de veerboot nam vanuit Kinsarvik. Op de kaart kijkend herinner ik me ook dat ik de avond ervoor kampeerde bij Lofthus, in een boomgaard die er wat plaatsen als camping bij hield. In het kleine kookhoekje had hij ook een ijskast met drank en snacks die op vertrouwen te nemen en te betalen waren. Ik stond daar op een hoek van de boomgaard en kon ’s avonds bij, toen occasioneel, mooi weer met een koud biertje in de hand genieten van een prachtig uitzicht over de fjord. Eén van de mooie herinneringen aan die reis. Ik weet ook nog dat er, naar ik meen de dag na mijn passage, een loopwedstrijd zou gaan van Lofthus naar Kinsarvik, bepaald geen makkelijk parcours want de weg liep er niet bepaald beneden langs de rand van de fjord.
Vanaf Kvanndal dus over reeds eerder gefietste wegen maar dat wil niet zeggen dat ik voor 100% over dezelfde wegen fietste. Wegen veranderen nogal op 15 jaar, zeker hier in Noorwegen heb ik de indruk. Ook hier in Voss zelf, met zelfs een tunnel onder de stad leek me in het passeren. Toch moest ik niet echt zoeken naar mijn logement, de jeugdherberg. Ik was hier al enkele malen eerder, de laatste keer dus 15 jaar geleden maar ook al een paar keer eerder met de motor. Ik blijf hier voor 2 nachten. Niet omdat ik Voss zo super mooi vind, al valt dat ook wel mee, maar om te genieten van de rust op een erg mooie locatie. Ik zit weer aan het water, deze keer echter niet aan de zee maar een mooi meer.
Ik vond de herberg wel erg prijzig. Ze zijn ook wel uit de internationale organisatie gestapt, zoals zo veel jeugdherbergen in Noorwegen als ze al niet volledig gestopt zijn, maar dan nog. Ik heb ondertussen wel door dat dit door een spraakverwarring aan het einde van een rit komt. De receptioniste vroeg me “for you alone?”, en ik dacht daarbij of ze me vroeg of ik alleen was. Dat wordt me wel meer gevraagd, alhoewel dat eigenlijk duidelijk is wanneer ik alleen verschijn. Zij bedoelde waarschijnlijk echter of ik een kamer voor mij alleen wilde. Ik heb dus een individuele kamer genomen, ook al staan er 6 bedden in. Misschien is het ook wel beter, als kampeerder/fietser heb ik nogal wat gedoe mee op de kamer.

https://www.strava.com/activities/11563503445
https://www.strava.com/activities/11563501265

De dag begon weer grijs en koud. Ik sta sowieso al een tijdje op met een wollen muts op, tot het opbreken, de ochtenden zijn hier echt wel fris. De opklaringen bleven vandaag lang achter maar ze kwamen wel.
Ik had vandaag 2 opties om naar Voss, mijn volgende bestemming, te rijden: een kortere, waarbij ik vandaag naar Voss zou rijden, en een langere, waarbij ik pas morgen in Voss zou aankomen. Ik had vooraf bij de planning de langere ingekleurd maar kreeg daarover toch twijfels. De kortere was waarschijnlijk wel een stuk drukker en zat vol van tunnelen, eerder korte maar toch. De beslissing werd eigenlijk voor mij gemaakt voor ik aan de splitsing kwam. Onder andere door de extra kilometers die je als fietser voorgesteld krijgt, was ook de kortere route niet echt aangewezen om in 1 dag te doen en ik zag daar geen campings. Ook de langere route had overigens de nodige kleine tunnels, voor mij telkens goed voor wat extra kilometers om ze te omzeilen.
Gisteren heb ik bij Bergen eigenlijk de kust als dusdanig achtergelaten maar dat wil niet zeggen dat ik meteen de zee niet meer te zien krijg, hij werkt zich in Noorwegen soms een heel eind landinwaarts 😉 . Toch kom ik al stilaan in een ander Noorwegen, het Noorwegen van de meren, rivieren, watervallen en hogere bergen, vandaag toch al boven de 400 meter, en plateaus.
Ik sta vandaag weer op een camping zonder receptie, of ze was toch minstens niet open. Inchecken en betalen diende ik te regelen via hun website. Het is vermoedelijk de duurste camping die ik deze trip in Noorwegen al deed maar lang niet de beste. Wel weer een mooie locatie, aan de zee 😉 . Uiteindelijk zijn alle fjorden toch tentakels van de zee.

https://www.strava.com/activities/11556094236

De dag begon super grijs met een koude tegenwind. De kledingkeuze was full option, met lange broek en regenjasje.
De rit begon met een kort stukje naar de veerboot. Een kort stukje dat wel weer een uur duurde. Ik kwam wel nog eens het Noorse fenomeen van verdwijnende fietspaden tegen. De Noren hebben over het algemeen mooie fietspaden maar ze veranderen nogal eens van kant en soms verdwijnen plots of duiken ze ineens uit het niets op. Af en toe stoppen ze ook gewoon, gelukkig moest ik niet te ver terugkeren, en heel af en toe veranderen ze even omdat er aan gewerkt wordt.
De veerboot vaarde om de 25 minuten, dat kon dus nooit een probleem zijn. De overtocht duurde 45 minuten. Sinds Stavanger heb ik overigens alleen nog voor de fastboat betaald, alle andere ferry’s waren vrij voor voetgangers en fietsers.
Aan de overkant was het weer even lastig, de E39 was geen optie en de rest was een kluwen. Ik was dan ook blij toen ik, na toch een klein stukje langs de E39, rustigere wegen kon opzoeken.
Ondertussen, we waren inmiddels al even voorbij 11 uur, was de dresscode afgezwakt, de lange broek en het regenjasje mochten weggestoken worden. In de namiddag ging het ook nog mooi opklaren.
Bergen is een heel mooie en aangename maar ook een grote stad en ik was er al 4 keer eerder. Ik had dan ook al lang besloten om ze deze keer voorbij te laten gaan. Ik zou wel tot Fantoft rijden. Ik had ergens gelezen dat daar een mooi staafkerkje stond en die had ik bij mijn vorige keren nog niet bezocht. Staafkerken zijn oude Noorse kerkjes in hout die opgebouwd zijn rond palen, staven dus. De kerkjes zijn ook puur uit hout gemaakt, er werd geen gebruik gemaakt van nagels of lijm maar enkel met houten pennen of verbindingen. Het opvallendste aan de staafkerk van Fantoft was de ligging, midden in het bos. Je moet ze dus wel even vinden, nog Fantoft nog het kerkje worden uitbundig aangeduid met wegwijzers. Wat dat betreft had het toch makkelijker geweest om naar het centrum te rijden 🙂 . Ook wegkomen was niet makkelijk. Je zit er toch al in de ruime agglomeratie rond Bergen, met veel wegen waarvan niet altijd duidelijk is waar ze uiteindelijk naartoe leiden. Het duurde kilometers voor ik echt zeker was dat ik op de goeie weg was en het waren geen simpele kilometers 😉 . Het had vandaag wat korter gekund maar ook wat langer kunnen geworden zijn.
Vanavond sta ik weer op een mooi plaatsje aan het water. Mijn tentje staat niet fotogeniek op de foto maar het is er wel vlakbij.

https://www.strava.com/activities/11548527631
https://www.strava.com/activities/11548530982

De buien zijn blijven komen gisteren maar werden ruim afgewisseld door mooie opklaringen. Vandaag bleef het lange tijd zwaar bewolkt maar droog, in de loop van de namiddag ging het dan toch opklaren.
Ik heb gisteren op de camping nog wel wat mensen gezien, 2 x 2 mannen die met de kajak op de fjord gaan vissen waren en 2 vrouwen die wat kwamen kuisen en opruimen, maar niemand die iets aan me vroeg of tegen me zei. Ik heb ondertussen ook de situatie uitgewerkt. Hoewel het dus vroeger een volledig opererende camping moet geweest zijn, mijn plaatsje stond nog steeds gemarkeerd als tentplaats, huist ze tegenwoordig alleen nog campers. Zo stond het eigenlijk langs de weg ook aangekondigd maar ik had een camping nodig en ben dus toch gaan kijken. Aan de ingang staat een bareel, waar ik met de fiets automatisch langs ga, met een QR-code, via dewelke campergasten on-line kunnen inchecken en betalen waarna ze via SMS een bericht krijgen met de code om de bareel te openen. Overigens zijn er gisteren ook geen campers opgedoken. Het is wel een beetje jammer voor zo’n mooie site op zo’n mooie locatie. Ze zouden eens moeten gaan kijken naar het systeem in Nedstrand. Hoe dan ook heb ik dus gekampeerd voor de prijs van een douche, 20 Kr.
Ik begon vandaag dus met een stukje van 20 Km naar de volgende veerboot, die om het uur vaarde. Ik zeg dan wel stukje maar ook een stukje is hier niet makkelijk 🙂 .
Aan de overkant moest ik uiteindelijk toch over 2 grote bruggen om mijn omzeiling van de lange tunnel te vervolledigen. 2 bruggen waar ik met, een officiële zijwind van 40 KmH, eigenlijk liever niet over ging. Gelukkig kwam de wind van de goede kant en blies hij mij eerder naar de weg dan naar de rand 🙂 , die weg vreesde ik toch wat minder 🙂 .
Ik had vandaag de keuze tussen een gewoon lange dag of een heel lange dag. Ik had na die bruggen eigenlijk liever een kleinere weg genomen maar die optie hield, op het moment van de finale beslissing, nog een 40 Km fietsen tot een camping in, waarvan ik natuurlijk niet kon inschatten hoe zwaar die zouden zijn en die het totaal voor vandaag op omstreeks 100 Km zouden brengen, en ook nog een veerboot, waarvan ik de timing en de duur niet ken. Ik koos dus toch maar voor de wat drukkere optie met kortere afstand naar een volgende camping. Die veerboot komt dus morgen.
Ik sta vanavond weer op een gewone camping met receptie en dus ook weer op een “gewoon” plaatsje.

https://www.strava.com/activities/11540304675
https://www.strava.com/activities/11540308269

Het is gisteravond beginnen regenen en het is niet meer gestopt tot vanmorgen omstreeks 7 uur. Daarna bleef het een tijdje droog maar rond negen uur vielen er toch weer druppels. Ik bleef echter optimistisch geloven dat het wel mee zou vallen en vertrok zonder regenjasje. Na 5 kilometer moest ik toch toegeven en mijn jasje aandoen. Ik had het gevoel dat ik zowat op de grens van wat beter en wat slechter weer zat maar dan net een beetje aan de verkeerde kant. Uiteindelijk kantelde het toch de goede richting uit en na 20 Km kon het jasje weer weg.
Een kort ritje vandaag, niet vanwege het weer maar omdat ik op mijn route geen verdere camping op nog fietsbare afstand zag. Er was er nog wel eentje wat verderop maar dan moet ik morgen beginnen met een tunnel van 8 kilometer, dat is dus niet de route die ik nemen wil.
Dan volgde weer zo’n vreemde camping toestand. Ik kwam terecht op een mooi terrein met mooi en proper sanitair maar waar verder niemand te zien was, geen gasten of geen uitbaters en ook geen betaalautomaat als gisteren. Ik heb me alvast geïnstalleerd, ik heb de “view” in de andere richting geplaatst vanwege het licht aflopend terrein maar het is toch wel weer een bijzonder plaatsje, en zie verder wel. Ik heb alvast genoten van een goede douche, waarbij overigens wel een betaalkastje hing. Er is ook een, schijnbaar, goed wifi netwerk maar ik vind nergens een paswoord en er is dus ook niemand om het aan te vragen.
Ondertussen begonnen tegen 3 uur weer, af en toe behoorlijk stevige, buitjes te vallen. Het voordeel van een kort ritje 🙂 .

https://www.strava.com/activities/11531761956