Vandaag begon erg grijs, met 200 meter hoogte kwam ik zelf in de wolken, en wat minder warm dan de afgelopen dagen. Na de middag kwam wel stilaan de zon door. De makkelijkste keuze zou vandaag gewoon een snelweg route, rechtstreeks naar Newcastle, geweest zijn maar ik koos eerst toch nog voor een paar kleinere wegen. Na 55 Km was er echter geen ontsnappen meer aan, er was geen alternatief meer. Het zijn niet de mooiste fietsmomenten maar het is wel makkelijk om naar een stad te rijden. Bij ons wijzen de wegwijzers meestal naar wegen waar je als fietser niet op mag, terwijl je ze hier gewoon mee mag volgen 🙂 . Ik zal hier 2 dagen blijven, niet omdat ik die 2 dagen zodanig nodig heb maar om te temporiseren richting Sydney. Ik heb de aankomst in Sydney al 2 dagen naar voor geschoven maar ben nog altijd toch wat vroeg. Ik had eigenlijk met een weekje minder gekund voor deze reis.
Het was vanmorgen al drukkend warm maar toen ik dichter langs de zee kwam, voelde ik af en toe toch een wat koelende zeebries. Verder werd het wisselend bewolkt en na de middag terug weer warmer, zeker toen er weer wat moest geklommen worden en dat moet schijnbaar altijd onder een stralende zon gebeuren 😉 . Kort na vertrek moest ik weer de snelweg op maar bij de eerste gelegenheid ging ik daar ook weer terug af, om voor de langere route langs de Lakeside Drive te kiezen. Op zeker moment reed ik over een smalle landstrook tussen zee en meer maar ik kreeg geen van beiden echt te zien, langs beide kanten zat er een dik bos in de weg. Helemaal aan het einde moest ik nog even terug op de snelweg maar dat was maar voor een paar kilometer. Het blijft toch een beetje vreemd dat autobestuurders aan een afrit gewaarschuwd worden om voorzichtig te zijn voor overstekende fietsers. Ik zit vanavond in een leuk motel maar wifi hebben ze niet.
Vandaag werd weer een warme dag maar schijnbaar is de atmosfeer wel wat stabieler want buien zijn er nog niet geweest. Ik had vandaag een prachtig moment toen enkele dolfijnen, ik dacht een vijftal, naast me mee zwommen. Ze zwommen in een doorgang van de zee naar een meer. Ik mistte wel de mooiste foto’s. Aangezien ze naast me zwommen, waren ze al vlug een eindje verder weg wanneer ik stopte en helemaal tegen dat ik ook nog mijn camera vast had en klaar was voor de foto. Bovendien blijven ze natuurlijk niet boven water zwemmen en moet je ze eerst spotten voor je kan richten, waarna ze dan al vlug weer onder zijn. Eentje voelde zich even als een walvis, met een fonteintje bij het uitademen en een mooie “staart omhoog” duik erna 🙂 . De mooiste foto’s heb ik dus niet maar het was wel een prachtig moment. Een eind verder werd het een heel stuk minder prachtig, toen ik weer op een onverharde weg terecht kwam. Dat was eigenlijk niet de bedoeling maar het leek me een mooi alternatief voor de drukke hoofdweg, en dat was het aanvankelijk ook, tot het asfalt plots verdween. 22 Km duurde het, sommige stukken vielen nog wel mee maar andere waren echt verschrikkelijk. Het hangt allemaal af van de ribbels in de ondergrond, het befaamde wasbord effect. Het asfalt bracht in eerste instantie nog geen verlichting, je weet niet hoe ze het presteren maar dat was nog erger dan het onverhard. De verlichting kwam er op de grote weg, hier weer op de pechstrook van wat zowat een snelweg was. Ook niet echt aangenaam om te fietsen maar wel een mooi wegdek en de wind vanachter, het ging hier dus een stuk vlotter vooruit 🙂 . Taree is een typisch “doorrij stadje”. De hoofdweg is afgelijnd met handelszaken, waarvan de meesten één of andere link met auto’s hebben, motels en restaurants. Achter die zaken gaat dan een wat afgeleefd stadje schuil maar wel met een paar grote scholen en sportterreinen.
Vanmorgen vielen er nog steeds druppels op het dak maar die kwamen van de mist die door de bladeren van de bomen gevangen werd en druppels vormde. Het duurde even voor die mist echt wegtrok maar daarna werd het snel warm. Het terug bereiken van de kust leek me een gelegenheid om nog eens een fietsbreak te nemen. Vanmorgen maakte ik een wandelingetje maar daarmee zat de fysieke arbeid er wel op, het werd al snel te warm om bijzonder actief te zijn. Eén van de attracties van Port Macquarie is het Breakwalpad. Het is een deel van de “coastal walk” waar mensen de rotsstenen beschilderd hebben. Sommigen zijn mooie kunstwerkjes terwijl andere gewoon familieherinneringen of gedenkstenen vormen. Port Macquarie zelf stelt als stad weinig voor om te bezoeken, een moderne kustplaats zonder meer.
Om 5 uur gingen gisteren de hemelsluizen open en ze bleven voor de rest van de dag open. Vanmorgen kon het 2 kanten uitgaan, zon of grijs, maar het werd al vlug duidelijk dat het naar zonnig en warm zou kantelen. Ook deze tweede “minder inspannende dag” viel nog best tegen. Om te beginnen lag het resort langs een riviertje en moest ik al direct stevig klimmen om terug de weg te bereiken. Daarna bleef er ook niet zoveel dalen meer te resten dan dat ik aanvankelijk verwacht had, na de stevige start ben ik gisteren toch ook nog stevig gedaald. Bovendien ging de weg ook vandaag natuurlijk weer klassiek op en af, zo verzamelde ik ook nu weer bijna 1.000 hoogtemeters. Warm weer met een onstabiele atmosfeer is zelden goed nieuws, om 3 uur brak vandaag de hel los. Ik was echt wel blij dat ik niet meer op de fiets zat.
Gisteren in de latere namiddag is het stevig beginnen regenen en dat heeft het zowat de hele nacht gedaan. Ik had echter weer geluk, tegen de ochtend is het gestopt en tijdens de rit had ik af en toe wel wat nattigheid maar niets dramatisch. Voor één klein buitje heb ik wel mijn regenjas aangedaan maar die heb ik later ook weer uitgetrokken. Gisteren schreef ik dat de 2 volgende ritten minder inspannend zouden zijn maar daar heb ik me toch wat op verkeken, ik mocht de eerste 66 Km van vandaag nog behoorlijk wat op en af voor ik uiteindelijk aan de echte afdaling mocht beginnen. Tijdens die afdaling lagen er ook nog wel wat bultjes in de weg natuurlijk en zo verzamelde ik toch nog bijna 1.500 hoogtemeters. Het algemene eindresultaat gaf wel een netto daling van zo’n 800 meters. Het voordeel van geen spectaculaire kloven of valleien is dat er ook geen spectaculaire afdalingen zijn, alles gebeurt geleidelijk en overzichtelijk. Het Mountain Seaview Resort klinkt mooier dan het er uitziet, de kamer is wel dik in orde maar voor de rest ziet het er allemaal een beetje afgeleefd uit. Het ligt ook in het midden van nergens, wel in een mooie omgeving, maar is de eerste overnachtingsgelegenheid vanuit Walcha. Er is ook wel wifi maar met de laptop geraak ik er niet op. De naam van het netwerk begint met Nokia, mogelijk verloopt het allemaal via een GSM of zoiets en is mijn laptop niet compatibel daarmee. Ik deed het vandaag nog eens zonder foto’s. De tweede helft van de rit ging wel door een heel mooi oerbos dat best wel een paar foto’s waard was maar in de omstandigheden is het er niet van gekomen.
Het lijkt erop dat de regen, waar ik ben, vooral ’s nachts valt. Vannacht vielen er weer enkele stevige buien maar overdag was het weliswaar zwaar bewolkt maar wel droog. Weer waar ik overigens best blij mee was, vandaag keerde ik met een stevige rit terug naar de echte bergen en dat zou bepaald niet aangenamer geweest zijn met het zonnige en erg warme weer van een paar dagen geleden. De bergen zijn hier wel een stuk minder spectaculair dan eerder in de omgeving van Katoomba, geen diepe valleien maar wel glooiend grasland. In principe zal ik zondag terug aan de kust zijn, 1.000 meter lager dan hier dus. De volgende 2 dagen zouden dus bepaald minder inspannend moeten worden 🙂 .
Na zonneschijn komt regen. Na regen komt zonneschijn klinkt beter maar het werkt dus ook in de andere richting. De extreme temperaturen zijn, voorlopig, achter de rug maar in de plaats daarvan kwam dus regen. Vannacht passeerden al een paar buien en er zouden er vandaag nog meer volgen. In de voormiddag, zei men, zou het nog even redelijk meevallen maar de namiddag zou actiever worden. Ik vertrok dus weer op tijd, om de eventueel stevigere buien voor te zijn. Dat is ook best gelukt, op af en toe wat druppels heb ik niets gehad. Aangezien het een niet te lange rit was, kwam ik weer ruim vroeg op bestemming en kreeg ik weer te maken met hetzelfde probleem als gisteren: de receptie werd pas vanaf 14.00 uur bemand. Ik vond wel weer een comfortabele stoel, onder afdak voor het geval het zou gaan regenen, om te wachten. Uiteindelijk kon ik toch om 13.30 uur al binnen. Tamworth is een stadje dat blijkbaar over een groot gebied verspreid ligt. Het Tamworth City Motel ligt op zo’n 3 Km van de city, op Google Maps valt dat toch zo niet op. Bovendien liggen op die 3 Km het ene motel naast het andere. Waarom ik precies de verste koos kan ik mij niet meer herinneren, waarschijnlijk omdat die afstanden op Google zo niet opvallen en dat de prijs er goed uit zag. Voorlopig is de echte regen nog altijd achterwege gebleven.
De rit van vandaag zou een beetje langer zijn en dus vertrok ik een beetje vroeger. Toch was ik een beetje later op bestemming, waar waarschijnlijk de tegenwind mee schuldig aan was, maar ik had weer hetzelfde probleem: men hield zich strikt aan de inchecktijd van 14.00 uur. Ik had wel een comfortabele stoel in de schaduw om de tijd rustig af te wachten. In Scone kwam ik terug op een grotere weg terecht. Het voordeel van een grotere weg is wel dat er wat meer kans is op een koffiestop. Ik had er vandaag zowaar 2, wat ook wel zal bijgedragen hebben tot de langere reistijd 😉 . Een 15 Km voor aankomst kon ik de grote weg terug verlaten. Officieel zal het niet zijn maar ik had de indruk dat het vandaag iets minder warm was dan gisteren.
Vandaag stond er een “gewone” rit op de menu en had het weinig zin om extra vroeg te vertrekken. Toch zou het op zich wel beter zijn, tegen 8 uur ging de temperatuur al richting 25° en om 10 uur zat hij al boven de 30°, maar wat doe je op het einde om de tijd te vullen voor je kan inchecken? Zelfs zonder extra vroeg te vertrekken was ik vandaag weer voor de middag op bestemming en hier waren ze erg strikt op hun inchecktijd van 14.00 uur, ik moest dus nu al ruim 2 uur rondhangen in het stadje en zo uitzonderlijk is het nu ook weer niet. De rit ging weer verder op hetzelfde stramien als de voorbije dagen, maar dan zonder onverhard. Ik zag geen foto’s vandaag.
dannyc2018 