Sinds 1 juli 2018 ben ik een jong gepensioneerd ex-militair, vandaar de 2018 in de titel.
Sindsdien vul ik mijn dagen met fietsen, wandelen, reizen en fotografie, liefst in combinatie met elkaar.
Ik had reeds een blog lopen maar ben daar schijnbaar op de limieten gelopen.
Wat vooraf ging: www.bloggen.be/dannyc2018
Omdat ik wat drukker bezig was dan gewoonlijk, en eigenlijk ook wel omdat ik er gewoon zin in had, koos ik vandaag nog eens voor een wandeling. Gewoonlijk levert een wandeling meer foto’s op dan een rit maar nu was het wel erg stil onderweg. De ijsvogels speelden er een beetje mee vandaag. Ik zag er wel enkele heen en weer over het water scheren, en zelfs landen in de kant, maar ze streken telkens te ver achter de bladeren neer, waardoor ik ze niet kon terugvinden. Er restte me dus weer alleen een schimmige vluchtfoto, nog schimmiger dan de vorige keer langs het kanaal.
Ik wou nog wel eens een 100 Km rit maken, waarschijnlijk de laatste van het jaar, en reed daarvoor dus richting Nieuwpoort. De IJzermonding liet ik voor een keer wel links liggen. Toch was de camera vandaag wel weer actief. Van één ontmoeting ben ik wel erg blij, deze met de hermelijn. De hermelijn onderscheidt zich van de wezel met een zwarte staartpunt en die lijkt op de foto wel duidelijk. Je ziet ze in de streek af en toe wel eens de weg oversteken maar dan zijn ze al even snel weer verdwenen als dat je ze opgemerkt hebt,. Er zou dus ook wel eens een wezel kunnen tussen zitten, je kan dan bezwaarlijk de staart nauwkeurig bekijken 😉 . Deze zat echter in een weide en kon ik rustig even aanschouwen en de foto’s wijzen volgens mij dus naar de hermelijn.
Het fietsen gaat nog steeds door. Dat is op zich niet zo uitzonderlijk maar we zijn ondertussen al een eindje in oktober en het kan nog steeds in korte broek en mouwen. Het gebeurde vandaag wel weer zonder foto’s.
Vandaag was weer fietsdag. Het vertrek was erg prettig fietsen, in Roeselare had ik een gemiddelde van 29 Kmh. De terugkeer was echter evenwaardig lastig, dat gemiddelde zou dus dramatisch afnemen. Voorbij Wevelgem werd het extra lastig. De wind nam nog toe en er kwam weer meer golving in het parcours, een erg wrede combinatie 😦 . De camera bleef weer werkloos op de rug. Je zou kunnen zeggen dat het een beetje dom is om hem deze dagen mee te nemen, als dood gewicht, maar je weet nooit dat je iets bijzonder tegenkomt. Ik paste de rit op het einde ook wat aan om de kans om alsnog iets te zien te vergroten maar dat lukt niet altijd natuurlijk 🙂 .
Ook vandaag werd er weer gefietst, hoewel de wind toch wel best goed voelbaar was. Ik kwam een paar keer op het parcours van de Zoute Rally terecht, voor wie het niet kent: een regelmatigheidsrally voor oldtimers vanuit “Knokke Zoute”. Er is een tijd geweest dat ik dat misschien wel bijzonder zou gevonden hebben maar nu merkte ik vooral de zware walmen van de oldtimers, die dikwijls lang bleven hangen. De camera leverde vandaag geen beelden op.
Vandaag was het omgekeerde van gisteren, ’s morgens zag het er nog niet te best uit maar tegen de middag was het toch voldoende opgeklaard voor een ritje.
Ik schijn momenteel moeilijk terug echt op de fiets te geraken. Dat was vandaag wel de bedoeling maar dan kwamen er tegen de middag donkere wolken opzetten, met af en toe ook nog wat nattigheid daarbij. Niets dramatisch maar wel onaangenaam om te fietsen, het werd dus weer een wandeling. Ik nam daarbij wel de fiets om nog eens op verplaatsing te gaan. Het zou uitlopen op een, vooral, paddenstoelen wandeling.
Het weer was wat beter dan voorspeld maar met een goed voelbare wind leek het me toch geen aangenaam fietsweer, het werd dus weer een wandeling. Met een zeldzame verschijning als een egel werd het weer een best geslaagde fotowandeling. Ook de kat serie vond ik wel erg leuk, net zoals de voederende futen eerder.
Vandaag weer teruggekeerd naar de Westhoek, met bijhorende wandeling naar Herentals. De situatie op het spoor kon vandaag maar op één manier beschreven worden: eerder chaotisch. Door haperende en defecte wissels en treinen, op verschillende plaatsen, reden er in Berchem meer treinen met vertraging dan zonder. Eén van die haperende treinen stond stil tussen Centraal en Berchem, net voor het station van Berchem, en blokkeerde daarmee 2 sporen, ook nog goed voor een handvol spoorveranderingen bij vertrek dus. Tegen dat mijn trein aan de beurt kwam, leek de situatie zich stilaan te herstellen. Onze trein vertrok maar met een vertraging van 5 minuten, die men niet eens het vermelden waard vond. Door enkele bijzonder trage passages, schijnbaar een stoptrein voor ons op het spoor, en een haperende overweg liep die vertraging tegen Gent alweer op tot 30 minuten. De betere treinbegeleider meldt voor aankomst in een groter station de mogelijke aansluitende verbindingen met daarbij het vertrek perron en tijdstip. 3 van de 4 in Gent aangekondigde verbindingen werden eveneens met vertraging gemeld. In Kortrijk had de NMBS nog een extra verrassinkje voor de reizigers richting Moeskroen en Rijsel. Normaal wordt de trein in Kortrijk gesplitst, het voorste deel rijdt naar Ieper-Poperinge en het achterste deel naar Moeskroen-Rijsel. Vandaag besloot men deze splitsing echter niet uit te voeren, om een paar minuten in te halen?, de reizigers met die bestemmingen moesten maar afstappen en wachten op de volgende trein. Dankzij een paar tactisch lange stops in de voorzien dienstregeling en de niet uitgevoerde splitsing was de vertraging in Ieper teruggelopen tot maar goed 20 minuten 🙂 .
dannyc2018 