Er stond nog altijd een goed voelbare wind, zoals hier eigenlijk altijd wel 😉 , maar minder dan gisteren en dus werd het vandaag toch een gewone rit. De rit ging nog eens langs de bergjes. Ik heb deze rit, of gelijkaardig, natuurlijk al vaak gemaakt maar het zag er vandaag bijzonder mooi uit, de combinatie van zon en witte wolkjes. Tegen het einde kwamen er wel al grijzere exemplaren opzetten.
Er stond vandaag weer een erg onaangename wind en dus hield ik het fietsen nog eens bij een verplaatsing om elders te wandelen. Het ging deze keer naar de Gasthuisbossen, waar ik uiteraard ook al een hele tijd niet meer gewandeld heb. Ik passeer er wel eens over de weg met de fiets maar dus al een hele tijd niet meer echt in het bos. Ik zag er wel weinig leven.
Vandaag begon met een ochtendwandeling, hopelijk voor de regen kwam. Om niet weer helemaal dezelfde wandeling te maken, ging ik nog eens langs Zillebeke Vijver. Dat is een ietsje langer, en dus een beetje meer risico met een naderende regenzone, maar ik dacht dat het wel moest kunnen en dat deed het dus ook.
Nu de vakanties voorbij zijn, en er nog een mooie dag in het verschiet stond, leek het mij de geschikte moment om nog eens naar Nieuwpoort, naar de IJzermonding, te fietsen. Het was er wel nog tamelijk hoog water, dat betekent dat er voor de vogels op linkeroever nog weinig te halen valt en dat ze aan de overkant nog wel erg ver weg zitten. Voor de zeehonden is dat minder problematisch, die zijn wat groter om te treffen 🙂 . Het jaagpad tussen de 2 sassen was terug afgesloten, het werd blijkbaar maar opengesteld voor het weekend. Terwijl er naar mijn gevoel al bijna niets meer overschiet, zien “zij” nog steeds kansen om verder te snoeien en langs beide zijden van het kanaal 😦 . Ook de Frontzate was voor een stuk afgesloten. Er was geen omleiding aangeduid maar er hing wel een kaartje met de alternatieve route, daar stond ook bij dat het hier om een structureel onderhoud ging. De wind is in de streek nog altijd een factor en die betert er natuurlijk niet op wanneer je richting kust gaat. Bovendien trok die wind op de middag ook nog wat extra aan. Op de dijk was hij al best wel stevig maar ook op de terugweg was het geen lachertje, het was dikwijls erg lastig onderweg naar huis. Gaandeweg kwamen er ook al grijze wolken opzetten, de dag eindigde dus een stuk minder mooi dan dat hij begon maar wel nog steeds droog. Het was mijn eerste 100+ sinds midden Noorwegen en nog maar de 2de in België dit jaar, geloof ik. De vorige was eveneens naar Nieuwpoort in het voorjaar 🙂 .
Vandaag werd er weer gewoon in eigen regio gefietst. Ik “scoorde” vandaag alleen in het begin en aan het einde van de rit, langs Dikkebus vijver en langs het kanaal. Tussenin werd ik ook niet echt geholpen door de diverse toertochten die ik kruiste: motoren, 2- en 4pktjes, quads, oldtimer brommertjes en oldtimer auto’s. Het is te begrijpen dat zij ook liever over de kleinere wegen gaan maar het werd toch echt wel wat storend, zeker als je liever rondom kijkt in plaats van naar al die tegenliggers 😉 . Aan het einde zag ik ook nog een groepje oldtimer tractoren maar daar had ik geen last van. Het jaagpad tussen de 2 sassen was weer open. Het is moeilijk voorstelbaar maar ze hebben dus inderdaad de mogelijkheid gezien om nog zwaar te snoeien 😦 . Er was een tijd dat het eerder gewoon was om ijsvogeltjes te spotten langs het kanaal maar die is nu echt wel voorbij, langs heel het kanaal. Ze hebben gewoon geen biotoop meer over 😦 .
Vandaag nam ik nog eens de trein om op verplaatsing te gaan, ik spoorde naar Doornik om van daar terug naar huis te fietsen. De trein was, zoals wel eens vaker, weer een beetje reizen. Het begon in Ieper, waar de trein uit slechts 1 treinstel van 3 wagons bestond in plaats van de gebruikelijke 3. Dat was echter nog geen probleem, het was behoorlijk rustig in Ieper. In Kortrijk werd duidelijk waarom er slechts 1 stel was in Ieper, het is dit weekend braderie in Rijsel en daarom reden er 2 treinstellen, in plaats van de het gebruikelijke enkel stel, in die richting. Die braderie blijkt overigens enorm populair te zijn, ondanks de dubbele samenstelling was de trein richting Rijsel ruim overvol. Ik was erg blij dat ik er toch met mijn fiets op geraakt was en al even blij dat ik er in Moeskroen ook weer af geraakte om over te stappen richting Doornik. Normaal spendeer je wanneer je van Ieper naar Doornik spoort meer tijd in de stations van meer tijd in de stations van Kortrijk en Moeskroen dan in de trein, met een vertraagd vertrek van de overvolle trein in Kortrijk was het vandaag ongeveer evenveel 🙂 . Ik ging er overigens altijd vanuit dat er in de richting van Rijsel, voorbij Kortrijk, alleen nog Frans gesproken maar Moeskroen heeft dus ook officieel een tweetalige status. Zelfs de eerste stop richting Doornik, Herseaux/Herzeeuw, is nog tweetalig. In Doornik nam ik niet de tijd voor een stadsbezoek, ik zocht de Schelde op en volgde die richting Bossuit. Het was een beetje gokken over welke kant daarvoor de meest geschikte zou zijn. Ik wist wel dat ik in Bossuit langs de linkeroever moest zijn om de aansluiting te maken met het kanaal richting Kortrijk. Ik slaagde daar, na dat een eerder poging mislukte omdat het jaagpad daar afgesloten was, nog net op tijd in. Tussenin was de rechteroever schijnbaar toch de betere optie gebleken. Langs het kanaal van Bossuit ging het dus naar Kortrijk en van daar langs de Leie en de, mislukte, Komense vaart verder naar Ieper. Over een tijdspanne van een 100 jaar zijn er diverse pogingen gedaan om vanaf het Ieperleekanaal in Ieper een verdere verbinding te maken om de Leie en de IJzer met elkaar te verbinden maar dat is dus nooit gelukt. Vooral de heuvelrug van de Palingbeek bleek een onoverkomelijke hindernis te zijn. Nog 2 verdere keren moest ik mijn route wat aanpassen vanwege een afgesloten jaagpad. Tussen Bissegem en Wevelgem hebben ze zelfs voor 4 jaar werk. Er is wel een duidelijke omleiding aangegeven maar welk werk kan mijn aan/langs een jaagpad doen dat 4 jaar duurt? Ik zag, met name langs het kanaal van Bossuit, wel een paar leuke dingen maar kreeg ze niet in beeld 😦 .
Vandaag kwam ik niet op de fiets, ook niet om een verplaatsing te maken. Er viel geregeld wat nattigheid en stond nog wat meer wind dan gisteren. Met dat weer was het ook om te wandelen weer wachten tot de avond voor een goede gelegenheid. De ree die ik begin augustus aan de Verdronken weide zag, heb ik sindsdien niet meer teruggezien. Ofwel was het maar een passant, die dus al lang weer weg is, ofwel houdt hij zich beter schuil. Ook mogelijk is dat hij verjaagd is door de runderen die er grazen, volgens mijn waarnemingen houden reeën niet zo van runderen 🙂 .
Het was vandaag weer geen fraai weer om echt te fietsen, op de middag viel er wat nattigheid en er stond vooral weer een behoorlijk stevig windje, maar ik nam wel de fiets om nog eens op verplaatsing te gaan wandelen. Rond de Verdronken Weide wandelen is mooi maar je wil het niet alle dagen doen en het was al een hele tijd geleden dat ik nog eens rond de Palingbeek wandelde. Het was ook daar weer mooi wandelen maar ik zag er weinig leven, een reiger moest enigszins de dag redden ;:) . Er wordt, naar mijn idee, ook veel te veel “geknoeid” in de Palingbeek.
Het weer bleef vandaag lang onzeker. Ik dacht dat het in de loop van de namiddag wel geschikt zou worden maar wachtte uiteindelijk tot de avond om alsnog een wandeling te maken. Het duurde wreed lang eer ik er eentje in beeld kreeg maar ik zag op verscheidene plaatsen verscheidene ijsvogeltjes over het water van de vesten scheren. Het was een “eeuwigheid” geleden dat ik er nog zag maar ze zijn er dus wel degelijk nog altijd 🙂 . Het is niet mijn beste ijsvogel ooit maar het begon al vrij duister te worden en ik heb zo mijn beperkingen 😉 .
Er passeerden weer geregeld wolkenvelden maar het zou droog blijven en dus klom ik vandaag wel terug op de fiets. Er was ook minder wind dan gisteren maar hij was, op de fiets, wel nog goed voelbaar. Ik kreeg vandaag een ree te zien waar ik hem niet meer verwachtte, in een weide langs het Ieperleekanaal. Ik zag al wel eens eerder reeën in de buurt maar dat was dan meer in de driehoek kanaal-IJzer-Blankaart, nu was het een heel stuk meer naar de Driegrachtenbrug. Het leek me een erg jong dier dat een beetje de weg kwijt was maar even goed verveelde het zich een beetje terwijl het met moeder lag te schuilen in het bosje in de buurt 🙂 . Het jaagpad tussen de twee sassen is nog steeds afgesloten maar ik heb geen idee waarvoor.