Vandaag heb ik mijn oude route verlaten en wel om een klein beetje vals te spelen. In principe rij ik tot de kortere veerdienst maar deze keer neem ik de langere veerdienst van Kiel naar Göteborg. Ik sla daarmee Denemarken over, wat een beetje jammer is want ik hou wel van Denemarken, maar we worden er ook niet jonger op en het geeft me wat meer tijd om noordwaarts te gaan 🙂 .
Nog liever was ik met de “Volvoboot” van Gent naar Göteborg gevaren. 6 dagen per week vaart er een schip tussen Gent en Göteborg en die hebben ook faciliteiten voor een aantal passagiers. Het lijkt me een mooie ervaring en het zou het lange aanlooptraject helemaal overslaan maar helaas geldt het nog alleen voor gemotoriseerde passagiers. Fietsers en wandelaars komen niet meer in aanmerking vanwege de veiligheid in de haventerminals.
Aangezien er vandaag nog een behoorlijk stevige rit op het programma stond, met ook nog de oversteek van de Elbe, begon ik er vanochtend extra vroeg aan. Ik had ook al het maximale gisteravond ingepakt om de vertrektijd te verkorten. Het was uiteindelijk misschien niet nodig maar je wil toch zeker de boot niet missen. Mijn timing aan de Elbe veer was alvast perfect, ik kon recht aan boord en binnen de 2 minuten waren we vertrokken. Dat scheelde alvast een half uur tegenover wachten op de volgende 🙂 .
Met 4° op de GPS was het alvast ook een koude start en veel warmer zou het ook niet worden, zeker niet toen het ook nog ging regenen. Na de middag werd het wel terug droger en uiteindelijk kwam ik terug droog aan in Kiel.
Ik was daar, zoals een beetje verwacht, wel erg vroeg, een kleine 3 uur voor mijn eigen bepaalde uiterste aankomstuur. Anderzijds is dat vroege opstaan even lastig maar het zorgde wel voor een verder stressvrije rit 🙂 . Ik was overigens ook niet de eerste in lijn, er stonden al enkele rijen auto’s in de rij. Ik was, na de vracht en waarschijnlijk ook de voetgangers over de loopbrug, wel de eerste om aan boord te gaan 🙂 .
Het is overigens triest om te zien hoe weinig voorzieningen er in zo’n terminal zijn, zelfs geen tas koffie te vinden. Ik zou op een plaats waar zoveel mensen passeren toch minstens een cafetariahoekje voorzien.
Veerboten zijn in de loop der jaren ook wel wat verandert. In mijn motorjaren moest je je moto goed vastleggen op het garagedek en ook bij mijn eerste fietsreizen moest je hem goed vastmaken aan een zijkant, waarvoor dan de nodige touwen voorzien werden. Ondertussen zet je je fiets gewoon op de staander op het dek. Er zijn zelfs fietsrekken voorzien maar dat zijn er van het type “wiel plooier”, daar zou ik mijn fiets met resterende bagage niet willen inzetten 🙂 .
Er is zelfs free wifi aan boord, al is de free versie wel erg light.
https://www.strava.com/activities/18462914674



